Бела, на работа сум и случајно ја отворив темата и што да видам.... Почнав да плачам од среќа. Честитки од срце. Се израдував како за мене. Овој пат ќе биде се во ред до крај. Те гушкам <3
39, две години се обидуваме, мислам дека испитавме сѐ, сѐ е ок, AMH ми е ниско (0,8 ) имам многу антрални фоликули. Не сум испитала тромбофилија или некои генетски проблеми ако има, знам дека после 40 е мнооогу тешко, иако не е невозможно, затоа ме фаќа паника, ама веројатно треба само да не мислам на тоа. во право си за стресот, ама ете… @_Vera_
Фала ти мила, честито, ми треба малку ваков муабет, не е нешто што можам со секој да го зборам и не сакам да им досаѓам на блиските. Треба да се помирам со тоа дека ќе треба да се помачиме малку, а можеби и никогаш нема да се случи, ама тоа е, мора да сме јаки. Инаку 39 имам, затоа паничам
Poznavam zeni i na 45 imat ostanato bremeni. Nemoj da gi misles godinite ne se merilo. Da ne mislis ne mozes, ama gledaj pozitivna misla da ti vladee. Nemoj da dozvolis tie misli nikogas nema da bide da te nadvladeat. Nie sme zeni silni i borbeni. Samo upornost i bez otkazuvanje.
Јас имам 38, и да треба ивф ништо страшно. Важно технологијата е толку напредна што има решение. Уживај, водете си љубов со партнерот и не се замарај за годините. Посвети се на поздрав живот, вежбај храни се здраво и се ќе биде добро. И верувај искрено дека ќе се случи!!!
Јас ке ви кажам една утешителна приказна. Мада и ја се плашам еве година и пол веќе, ама нека биде Божјата волја. Мои роднини, у касни 30ти години, у брак 10 години, се и свашта пробаа. Ивф инвитро испитувањата во ред. Мажот позитивен нон стоп, жената, без една туба,преслаба, уше од далеку ке се исплашиш дека беше се намуртена, незадоволна, ко ке презбори фина ама.. Нема веза. Последната година коа веќе кренаа раце, рекоа ке се одморат и планираат да подадат документи за посвојување. Таа година женава се прероди некако бликаше, се пролепша, и истата година пред да подадат документи, остана бремена. Извинете за долг пост, муабетот ми е, се опуштила си рекла коа не бива не бива, ако не вака - онака, се опуштила ии бидело. Ни сите ни тррба мир у душава, колку и да не мислиш пак длабоко у себе нешо работи и ствара пречка, ама ЌЕ БИДЕ. У секое семејство Нека има, според божја волја. Напомош нека ни е денов, да се радуваме сите.
Јас имам 38 години, моментално сум во трет триместар. Втора бременост, првата ми беше на 37 ама за жал заврши лошо. Мојот пат не беше ич лесен и краток, поминав 4 ин витро процедури, операции, други помали интервенции, мал милион испитувања, стотици и стотици боцки, лабораториски анализи, сите пропратени со огромни стравови, сомнежи, прашања - ќе биде ли некогаш? Од старт бев на чисто дека најверојатно единственото решение после повеќе години обиди е ин витро, цела литература за неплодност и асистирана репродукција ја имам настудирано, години од животот посветив за да направам сѐ што е во моја моќ за да станам мајка, ама никогаш не се откажав. Се разбира бев реална за годините, но и за дијагнозите што си ги носам (а кои не се баш наивни) и бев на чисто со сама себе дека ќе терам до крај, но ете ако не успее, ќе одиме на опција да си посвоиме детенце. АМХ не ти така лош за годините, малку е под долна граница, еве пробајте инсеминации, во меѓувреме подгответе се дека следниот чекор најверојатно би бил ин витро. На мене искрено ин витрото ми беше олеснување, со отворено срце го прифатив како опција кога веќе другите беа исцрпени, ми дојде како нова искра надеж дека медицината ни дава можност и на друг начин да се оствариме како родители, кога веќе природата ни прави сопки. Има куп членки во Вонтелесно темата што и после 40 затруднеле и родиле. Само треба јака психа и од старт да си спремен, дека твојата борба можеби и подолго ќе трае, ама на крај нема да е залудна.
Тоа е тоа, се согласувам со тебе во секој збор. И јас на 37 год имав бременост која заврши во 25 недела. Дури си викав неможно јас природно да затруднам, докторите заради вредноста на амх ми викаа директ ивф. Благодарна сум што медицината ни ја има пружено таа дополнителна можност. Едноставно некои патишта не се лесни тоа сум си го прифатила, треба многу сила, трпение и здрав разум за да се истрае борбата. Најважна е целта, искрено да веруваме во неа.
И ја сум 39, заедно ќе паничиме Испитај си кариотип и тие за тромбофилија, кариотип дури и не мора, кога ќе ти препорача специјалист. Две години не е предолго, ама... Реално годините се фактор, ама исто така има и многу исклучоци. Одбери си клиника, доктор, претходно ако треба повеќе доктори посети, види, ако не си правела хсг, направи и со резултатите од сите испитувања, на доктор. Не има многу, верувај, и ништо не е чудно или срамно. Ако имаш прашања, тука сум. Ти посакувам среќа, како и да продолжиш понатаму.
Фала ви девојки, ми требаше вакво бодрење ❤️ Царици сте! @_Vera_ за тромбофилија треба упат од општ лекар или гинеколог? Исто и за кариотип? Кога ги прашав лекарите ми рекоа не испитувале, тоа само за некои што имале многу спонтани, што не ми звучи баш логично, пологично ми е претходно да се провери, нели
Mene doktorot sto mi pravese invitro mi go dade uputot za trombofilija pred da pocneme celata terapija,posle rezultatite mi go podgovi planot
Мене специјалистот ми препорача да испитам за тромбофилија и автоимуни антитела, двете на Институт за трансфузиологија. Др Петличковски ми посочи што да испитам, ми земаа крв и после пак тој ми ги виде резз, секако и спец. За кариотип ме пратија дури после второто неуспешно ивф. За жал, сеуште се бориме. За повеќе спонтани, не дај Боже ама зошто да се чека, годините се исто фактор. Бар за трансфузиолошките нема потреба да се чека
Колку убава вест мила моја и јас се радувам за тебе премногу, сега уживај во најубавиот период од животот и здравје боже на пролет да си држиш живо и здраво бебенце в раце ❤️те гушкам најсилно!!!
Женски ваше мислење и искуство со матка во срцевидна форма (т.е. малку налик на срце). Не сум сигурна што значи, матичната кажа може да е проблем, а може и да не е. Од памет ме извади.
Можно е да има преграда па затоа да има срцевидна форма. Прв пат ова ти го кажува? Си правела ХСГ или лапароскопија? Преграда или септум е нешто што се отстранува оперативно и воопшто не е страшно. Некои жени со мал септум не ни знаат дека го имаат и доносуваат бебиња до крај. Кај некои прави проблем, за доносување на бебето (го скратува просторот за развивање на бебето во матката), но не и за останување бремена.
Матичната си мрмореше, не спомна септум или преграда, ама наликувала на срцевидна. Ми извади и слика. Имам пцос и воопшто не овулирам. Матичната инисистира на Фертилимин и Сексовит кај маж ми (иако е ок наодот) и тврди дека ќе има подобрување за 3-4 месеци, а јас со фоликулчиња по 5мм најмногу. Паралелно во Систина докторката ми вели, со ПЦОС се знае, стимулација со поддршка отпосле и тоа е тоа. Инаку да, првпат слушам за матката. До последниот преглед беше 'совршена за бременост', ама со секое одење ми плескаат во лице уште по некоја дијагноза. За да знам колку е точно, најдобро ХСГ да направам?
Да, најдобро е ХСГ да направиш. Ама пред да направиш јас најтопло ти препорачувам консултација со др. Димитров од Ремедика. Верувај дека тоа што тој ќе ти каже, тоа е.