Поддршка за сите оние што сакаат да забременат

И јас ја осеќам вештерката дека доаѓа...

 

Хмммммм,

и јас ја осеќам дека доага , стомакот ми е подуен ко 3-ти месец трудна да сум


Ама па барем си знам нема да се залажувам и џабе да се надевам, тоа е тоа некако секој месец ко да олабавувам се повеќе и по повеќе, некако кревам раце. Кога ќе биде тогаш, неможам ништо со сила да направам.

 

Вештерка? Ма мамето нејзино Пукнав веќе, еве 5ти месец, на почетокот ми закаснуваше по неколку дена сега ко швајцарски саат, дури и во часот ми доаѓа, точно, во 9 саат сабајле. Ааааааааааааа..... Пукнав веќе! Јас па не ни очекував дека ќе добијам и не ни земав улошка, сега еве ме цела напраена. Ќе истрпам уште некој месец и ќе одам на гинеколог за испитувања, си реков после 6 месеци ако нема ништо ќе одам, така да ќе издржам уште месец-два

 

Ангел а зошто не се опуштиш малку и не уживаш во тоа што го правиш во кревет?
Не ни знаеш колку психата делува на тоа зачнување (верувај ми проверено) .Рано ти е уште а испитувања,само не мисли на тоа дека треба дете да се направи.
(Извини што се смешав ама сакав да споделам мое искуство,затоа то и јас поминав по тој пат и кога конечно сватив дека мене не ми е ништо,тогаш останав бремена).

 

Абе јас немам никаков проблем да се опуштам во кревет, имам веќе кажано, јас на тоа не мислам, мислам неколку дена пред да добијам и откако ќе добијам веќе. Верувај рано за испитувања не е, зошто си знам дека после 2 години незаштитен секс, додуша без намера за бебе ама сепак незаштите, и еве 5 месеци интензивни обиди, ќе те стави на мисла. не знам што да речам, едноставно сум разочарана ама знам дека ќе ми заврши и пак ќе се фрлам на работа и ќе заборавам на ова разочарување, се додека не дојде следниот циклус. Кој што сака нека каже, не можеш да не мислиш кога упорно се трудиш а нема резултати, нема начин да не мислиш според мене, кој успеал нека му е алал, јас не успевам.

 

AngelOfArh и треба да си го бараш лекот кога ќе тргнеш да го бараш ке си го најдеш.Искрено мислам дека денешново време и не е баш за чекање со воолку стрес па и да си ствараш дополнителен со тоа што мислиш зошто не се фаќа, јас сепак мислам дека се во животов е со причина и судбински-кода ќе му доје денот, но сепак само со чекање ништо не се постигнува,и Господ рекол Тргни за да ти помогнам
извини но ти писувам само добронамерно
позз

 

Роки уживај, те разбирам, затоа и не ми се чека, месецов не, ама наредниот ќе одам и така ми се поклопува со периодот за зимање брисеви и ќе му кажам на докторот дека сакам да се испитам. Пред се јас си имам мака со едниот јајник, десниот ми е нефункционален и тоа дополнително ме тера да си барам испитувања. Иначе да чекам на Господ, ако сама не направам нешто и тој не може да направи нешто, мора да се помачиш за да ти се смилува Бог и да ти помогне.

 

AngelOfArh 5 месеци се обидувате? Тоа е релативно кус период, рано е за обесхрабрување!
Чисто колку да си бидеш мирна можеш да отидеш на гинеколог и да си ги направиш сите потребни испитувања, но ситуацијата не ти е воопшто алармантна.
Немој да се нервираш и грижиш!
Јас и мм имавме незаштитени односи 5-6 години, не со намера да имаме бебе.
Два месеци планиравме и вториот се фати.
Кај едни порано, кај други подоцна.. Само трпение!

 

Јагода и ние со мм имавме незаштитени односи 2-3 години претходно, ама еве веќе 5 месеци како се обидуваме, јас имам редовна менструација, никогаш не ми промашил еден месец, еден единствен пат ми доцнеше 10 дена кога претходнит месец имав испиено Норлево, да напоменам тоа беше во 3та на факултет, и првиот месец кога почнавме ми доцнеше 4 дена и толку, ден два доцнење имало ама многу ретко, главно ми е точно на 28ми ден и тоа секогаш ми доаѓа на време, еве се покажа и месецов. Да не мислиш на најлошо е невозможно, да се разбереме, затоа идниот месец ќе одам на преглед пак кај гинекологот и ќе видиме што е како е.

 

Jas sakam da prasam nekoj koj znae...se obiduvame 4 meseca za bebe ama nikako da bide.Doktorot vcera mi dade Clomifene ...ima li nekoj iskustvo so ovie tableti i dali sledniot mesec ke imame BEBE

 

Јас имам пиено кломифен 4месеци и ништо.Сестрами остана бремена уште одма кога ги пиеше така да зависи до организмот и дали баш тоа му фали.А дали проверуваше хормони пред да ти ги дадат апчињава и за што ти ги дадоа,немаше фоликули или?

 

Јас мислам дека после 4 месеца обидување е рано да се почне со кломифен. Имаш ли испитувано хормони, колку фоликулометрии имаш направено до сега, и ТМ ума ли спермограм направено.

 

Девојки ако ми верувате ми се плаче .. пукнав , нов ПРОБЛЕМ , инсулинот покачен до плафон , сабјле бев за тоа скриен шекер резултатите катастрофа гликозата во ред е но хормонот е многу висок и ете го проблемолт што спречува бременост ууффф не можам веке сега со резултативе во понеделник на гиниколог чарето да си го барам па ке ве известам за новостите

 

Битно проблемот е најден,тоа е позитивно
Сега да се реши проблемот,за да може да се расчисти патот до бебенце..

 

Да да упорноста се исплатеше затоа што проблемот е најден , па сега како понатаму ке видеме малку ми е страв но тоа е што е за бебе се ке издржиме

 

По форумот имам пишувано повеќе пати дека останав бремена со кломифен уште по првата испиена доза и ете сега сум при крај на 9ти месец и чекам бебе... Мене докторот ме праша дали сакам да го забрзаме процесот со стимулација на повеќе јајце клетки предизвикани од кломифен или сакам природно да се обидувам уште некој месец па ако не биде да поченеме со проодност на канали па потоа со кломифен. Не беше исклучена и можноста природно да останам трудна бидејќи веќе имав една бременост зад себе која за жал заврши со спонтан.
После идејата на гинекологот да започенеме малце порано со кломифен јас се консултирав со мм и не ни се чекаше повеќе за бебе па уште истиот месец пиев кломифен. Како што кажав веднаш останав трудна.

По мојот позитивен случај им го препорачував на мои блиски како едно од решнијата за останување бремена но скоро ниту една не можеше да се пофали со ефикасноста на кломифенот. Откако испитаа хормони, проодност на канали и ред други ,,пречки,, за бременост ете сега сите се со мешиња па и тие очекуваат бебиња. Во нивните случаи решението не било во кломифенот туку во наоѓање на проблемот во нешто друго, решавање на тој проблем и на крајот стигнување до целта-бебуле.
Зборот ми е дека можно е убаво да реагираш на кломифенот, но немој да се разочараш ако веднаш не останеш трудна бидејќи некогаш не е доволно само неколку таблети за да се стигне до целта. Ако треба да испиташ хормони и проодност на каналите направи го тоа и надевај се на добар резултат. И без паника, 4 месеци е ништо време, пред вас е времето и моментот кога ќе се израдувате на бебе. Со среќа!

 

4 месеци се навистина краток период, и дури после година-две обидување се препорачува да може да се почне со испитувања. Скоро две години се обидувавме со мм, кога решивме да почнеме со испитувањата. се испостави дека овулација ми изостанува, па и јас пиев кломифен.
Останав бремена трет месец со терапија кломифен.

Ако навистина имаш потреба од него, тогаш секако ќе ја земеш терапија, мада 4 месеци само да го убрзаш процесот со кломифеноот е претерано и сувишно, тоа сепак не се бонбони, хормони се во прашање, без претходни испитувања не се земат. Па дури и да ги земеш никој не може да ти гарантира дека ќе останеш бремена. Некогаш се е во ред и со двајца партнери па бременоста не се случува - Божја работа е тоа.

 

Муабетот си е на место, прерано се 4 месеци за кревање паника...
Единстено што не би се сложила е дека дури после година-две треба да се започне со испитување. Така било некогаш, но сега веќе ретко кој гинеколог остава толку време пред да започне со испитување, најнапред на хормони, проодност на каналите и спермограм. Посебно ако станува збор за нередовна менструација и полицистични јајници (а тоа се утврдува уште на првиот гинеколошки преглед кој би требало да го направи секоја жена пред да започне со ,,правење бебе,,) , е тогаш ниту еден доктор не остава простор од една-две години туку ведаш се започнува со испитување и ако е потребно со терапија. Кога проблемот е очигледен (пр. полицистични јајници) тогаш е потребно да се преземе нешто а гинекологот треба да знае што.
Јас не би чекала година-две, тоа е за мене губење време...но секој сам си знае што е најдобро за него... Така да секој со своето гледиште сам за себе носи одлуки (се надевам правилни)

 

И овој месец

 

Ете поминаа скоро 3 месеци од кога не сум пишала во темата, повторно ништо, само разочарувања, па планирам наскоро ин витро оплодување.
Ми доцни 4 дена, но не сакам лажно да се надевам, а ги имам сите симптоми за добивање.
Вие што викате, да правам тест или да почекам уште неколку дена, па ако не ми дојде да правам?
Месецов си се опуштивме со мм и веќе не мислам многу на тоа, кога е пишано ќе бидне.