Поддршка за сите оние што сакаат да забременат

Denes treba da dobijam a nemam nikakvi simptomi bolki Vo stomakot a inaku Sekogas mi doagja den porano, ovaa e nesto novo.

 

тоа е поклонче од Дедо Мраз ! чекаме ново меше !

 

@ocicka2014 pij si caj od matocina pred spienje, isto I magnezium so b6. Za na psihijatar po mene nemoj tie vednas so terapii cuda ke te klukaat, podobro kaj psiholog ke dobies ramo za placenje I siveti kako da izlezes od krizata ....

 

@amore_mio1 mila od drug ginekolog pobarav jas mislenje i toj mi rece deka e toj problemot odnosno ovulacija, za mojot ginek da ne praam muabet nemu se isto mu se faka, zatoa me interesiraa apcinjata, piev jas klomifen nikako ne reagiram, ajde potoa pokacen prolaktin so dostinexs go namaliv, i posle tie apcinja imalo sansa za zabremenuvanje, nisto, mojot ginek ne prifaka mislenje od drug dok, veli mnogu citate po forumi, i zatoa planiram da go smenam

 

Jas

 

Mislam deka se raboti za klomifen, tie se za ovulacija, ama ke vidime bas koga ke odes.... Pozdr mila

 

Дај божеее изгледа дека се во право кога велат само да се опуштиш и да не мислиш дали ќе биде или не. Овој месец имавме однос само 2 пати бидејќи имавме некои семејни проблеми и едвај наоѓавме време да си посветиме на нас. Само нека биде се добро и кај мене и кај сите да даде господ само убави работи да читаме! Вие сте ми најголема подршка!

 

@ocicka2014 да не навлагам со совети дека ќе биде,да се опуштиш,да не се нервираш...тоа и сама го знаеш. Што се однесува до посета на психијатар,се согласувам со Емка дека уствари психолог е она што можеби ти треба. Ништо срамно и ништо страшно,напротив корисно е. И самата имав тежок период во кој тотално се изгубив себеси и разговорите со психолог многу ми помогнаа. Ќе го смениш начинот на размислување,ќе се ослободиш од негативните чувства,ќе се унапредиш сама себе. Во ова стресно секојдневие сите ние треба повремено да поразговараме со психолог. Од кај знаеш може бебето побрзо ќе дојде

 

@ocicka2014, такво е мила, некои порано, некои подоцна... важно еден ден да имаме наши дечиња.
Мене ме дигна од земја пред некој месец кога ја затупав темата со тие билките и чаевите. Не дека направија чудо, ама многу енергија и позитивизам ми влеа во душата. Дома ми е студиото на баба Рада
Инаку психијатар нема ништо срамно. Ако имаш потреба, чуствувај се слободно.
Секако некој од страна може да пребаци, ама и да не одиш, тие пак ќе си пребацуваат. Тоа не можеш да го сопреш.
Мене групава ми дојде како мелем на душата. Не знам колку време ќе седам на групава, ама сега за сега целиот свет ми се врти околу вас.

И еден поздрав

 

Здраво женски како сте? Јас не сум активна многу во пишувањето ама ве читам стално... Да се пријаваѓ за доцнење на менструација вчера правев тест негативен е а стомак ме боли исто какода имам добиено и градите исто ннезнам што е сега а само што се среди со цистата поз до сите

 

1 недела веќе

 

женички благодарам многу, денес сум малку подобра , но денес со нов проблем на работа - се нервози едно нешто не ми оди во животот... Ова го напишав во афект и ставрно ми беше многу лошо се надевам дека ќе имам се помалку такви моменти. Инаку од плачење почнаа ушите да ми бучат страшно. Читав на нет една од причините на зуење е стрес и нервоза-многу јасно

 

Cistata uste da ne stoi, najdobro na ginek, da te vidi na eho, da ne ne puknata uste

 

Офф....ете денеска бев кај док. и пак циста голема...стрептокока.ентрокока...леле веќе незнам што да правам....зошто сме толку казнени...?што лошо сме направиле па вака да ни се случува...тешко тешко претешко е значи....ме боли душата...очајно сакам детенце....

 

Ima gospod za site ne se razocaruvaj se vo svoe vreme

 

И денес нема ништо, ниту менструација, ниту некакви болки. Не сакам да купувам да правам дома тест за бременост сакам да одам на лекар па што ми даде господ тоа. Колку дена да почекам и да одам?

 

Си се пронајдов во еден од твоите постови, па сакав да ти пишам лична порака, но профилот ти е затворен... Дали има решение за тоа што го чувствуваш? Освен тоа што сите кажуваат дружи се, не мисли на тоа, биди позитивна? Жал ми е што не можам да те охрабрам зошто мислам дека нема, а и тоа што го кажуваат другите не помага. Можеби малку муабет со некој што поминува низ истото, за да ти олесни и да имаш некој што те разбира. Или ете да видиш дека има пострашно. Психијатар, не. Никој. И јас се чувствувам исто и најтешко ми паѓа што немам кому да кажам како ми е, никој не разбира, иако сите сакаат да помогнат. Има празнина во мене што не може да се пополни со ништо и никој.

Почнавме да пробуваме пред 6 месеци, прво позитивно и многу надежно. Сега би рекла премногу оптимистички и будалесто. Мислев дека ќе биде така лесно. Се’ во животот ми одело од рака и двајцата сме екстра здрави и во топ форма. После првите 4-5 месеци, почнав да паѓам и да губам надеж и да го дочекувам секое добивање како нож во срце. Со оглед на тоа што сум малку control freak, не можев да оставам така и отидовме на рутински проверки. Изненадувања колку сакаш. Излезе дека има проблем кај двајцата. Маж ми има голем проблем со спермата и му дадоа терапија, а yours truly има многу малечка матка што не го отежнува толку многу зачнувањето колку што ќе го отежнува доносувањето на бебе; уште сега знаат дека ако уопште стигнам до 7 месец, ќе треба да се прави царски тогаш зошто во матката нема место да расте до 9ти. Вежбам по 3-4 пати неделно, возам точак, трчам по 9-10 километри, го качувам Водно за 45 минути, работам по 10 саати дневно, ми се чини дека имам сила да го кренам светот на раце, изгледам и се чувствувам одлично, а тие ми велат дека моето тело нема сила да доноси едно малечко бебче од 2-3 кила... Така сум се родила. Како е можно? Ми се рика како мечка во планина. Ми се протресе животот од темел. Немам сили да станам од кревет сабајле. До вчера бев весела, гласна, насмеана 24/7, со тенки линиички околу очите од тоа мое вечно смеење, а сега не можам да престанам да гледам во една точка и да плачам.

Излегувам, мајки, трудници, деца, бебиња... Ги ѕиркам од страна како низ ограда, како натрапник во тој нивни свет кај што не ми е дозволено да влезам. Го сакам толку многу, а уште не постои, можеби нема ни да постои никогаш. Слушам абортираат, трудници пушат и пијат алкохол, не се ни оптоваруваат, пробале еднаш и фатило од прва, а јас „водам љубов“ со маж ми и ја вртам главата за да не ме види дека плачам, оти знам дека се’ е залудно - неговата сперма не е силна да го направи тоа дете, а моето тело можеби нема да биде доволно силно да го доноси. Како да се смеам, кога гледам се’ што сум постигнала за моите 28 години и си мислам, А што ќе ми е се’ ако те немам тебе? Што ќе ми се пари, што ќе ми е празен стан, празна кола... Ручаме, разговараме и одеднаш си помислувам, А што ако останеме само ние двајца цел живот? Се карам со Господ со недели, Зошто ме остави? Што ти згрешив? Му поставувам стотици прашања ама нејќе да одговори. И сите околу нас чекаат вест. Ги гледам лицата на мајка ми и татко ми, сакаат да бидат баба и дедо, а пусто нејќе. Се чувствувам како за првпат во животот да ги разочарав сите што ги сакам и тоа ме убива. Маж ми вика, Не, не си разочарала никого, душа си, силна си, се’ ќе биде, ќе издржиме, ќе дојде ама го гледам и немам сили да му верувам. Ме плаши патот што не’ чека. Ме плаши заврштетокот на приказнава.

Претпоставувам дека не ти помогнав со депресивнава приказна ама ако ти е за утеха, еве види дека има и полошо. И нема да ја изгубиме надежта. Ќе се бориме до последно. Ќе гризам со заби ако треба. Ќе дадам се’ од себе.

 

@Dear_Thing
Алал да ти е.. Браво.
Признавам ме расплачи, толку убаво кажано. Мене многу ми помогна сестрами. Таа беше мојот ``Психијатар`` Кој ми даваше сила, надеж, совет. Многу ми помогна во мојте нај тешки денови во животот. Ве молам бидете позитивни и упорни несмејме да го лутиме господ. И да ја наведнуваме главата пред други. Мораме да застанеме на нозе бидејќи тоа не прави по силни во битката за едно прекрасно мало човече

 

мила исти случај ми дадоа дијагноза хипопластичен утерус, плус септум плус матка во т форма, значи три аномалии не една, се оперирав ми ја проширија матката сега имам синче од 9 месеци, има решение за ова, ке се консултираш само со добар гинеколог.
кој ти ја постави дијагнозава? правеше хсг?