По што ке ја паметите 2015-та година?

Po raganjeto na maliot i vremeto pominato so nego.
Se drugo sakam da zaboravam.Se.

 

Po vdomuvanjeto na Super Bella



........od se ostanato sto me snajde iskreno se nadevam ke zaboravam sto pobrzo pa nema da imam sekavanje

 

Па имаше и добри и неубај работи.
Дипломирањето на брат ми, на близначето мое најубо.
По преубавиот и мирен одмор, преубај 10 дена, запознавање на многу луѓе во текот на годината, станав поотворена и поискрена со луѓето, сфатив дека луѓето не се такви како што се прикажуваат, се разочарав од некои блиски личности.
Сфатив дека фамилијата е најважната работа и секогаш треба да е на прво место.
2015 ми го врати и него, а потоа и прекинавме и не ги реализиравме плановите кои ги кроевме со денови, сега требаше да сме заедно, гушнати, меѓутоа животот сам по себе си носи и разочарувања, исто така сфатив дека ако љубовта е голема, далечината не е никаква препрека за истата да се реализира.
Не беше лоша година, ама крајот катастрофа.

 

Нормално дека имаше и убави моменти, ама оваа година дефинитивно ми беше една од полошите во глобала гледано. Прв пат почувствував што значи душата да те боли, прв пат почувствував вистинска внатрешна повреда и болка.
Башка после имав повреда на раката, па ми се влоши малку и психичката состојба, од премногу стрес и нервоза, ама се добро помина со поддршката на најблиските.
После летото имав уште една внатрешна болка, уште една душевна болка ама и тоа помина.
Од убави моменти би ги издвоила раѓањето на братучетка ми и на внуците близначиња, добри муабети, совети и забави со другари, добри поени на испити и колоквиуми, положено се на време, барање и вселување во нов стан....ама сепак, некако повеќе лошите спомени како да ми оставиле впечаток за оваа година, добрите ми се како низ магла, како во сон, не ги памтам убаво....

 

Скроз еднолична година, а помина многу брзо. Битно имавме горе долу здравје сите по дома, друго нема што посебно да се памети. Исто ко да не ни била.

 

2015та ќе ја памтам како година на промени. Ми се сменија целите, ми се смени мислењето за тие што ги сметав за блиски, се сменив јас. Колку што имав добри моменти имав и лоши ама преферирам само оние добрите да ги памтам хахах .

 

Нема да ја паметам. Скроз ќе ја збришам од сеќавање. Освен делот со 10те поминати дена во Барселона.

 

2015 ќе ја паметам по тоа што останав бремена и ќе станам мајка по втор пат,ќе ја паметам и по неколку немили настани кои радо не би ѓи споменувала ама живот ете.

 

Дефинитивно по запросувањето

 

Ќе ја паметам и тоа многу добро.
2015 секогаш ќе остане проколнатата година кога ја загубив мојата баба и најлошата година досега.
Убавите работи не се толку убави колку што оваа е лоша. Проклета да е годинава и сè со неа. Што побрзо нека исчезне во минатото.
Се надевам дека 2016 нема да биде толку сурова, сè што барам е моите најблиски да бидат живи и здрави.

 

Запросувањето, веридбата, регистрацијата, одморот, 1 от роденден на мојата принцеза лабрадорка, уредување на собата, по долго време китење елка, украсување на домот и уште многу убавини
Прекрасна година, прекрасни моменти

 

Годинава што е во заминување ќе ја паметам како пресврт во животот во позитивна насока.
Многу нешта се случија за кратко време и ми го променија биоритамот.
Го напуштив родното место, се преселив и физички и психички со се свое, ја одиграв главната улога во свадбената церемонија, ја завршив фазата на адаптација и преминав во состојба на себепронаоѓање меѓу се што ми сервираат моментите.
Во новата што доаѓа се надевам дека пламенот на среќата посилно ќе свети и побрзо ќе ме затопли искрата наречена желба.

 

Добра година беше 2015.
Ќе ја паметам по првата работа, по првите пари заработени и потрошени со блиски луѓе.
По завршување на еден убав период од животот и започнување на уште поубав.
По успеси на моите најблиски и заеднички радувања.
По еден прекрасен одмор со него, одмор кој сами си го заработивме и го заслуживме
По запишувањето на факултетот кој го сакам и првите 10ки. Да ми се множат
Имаше и лоши работи, кои не се забораваат ама не би ни да ги спомнувам.
Се надевам 2016 ќе биде уште подобра

 

Pa, ke ja pametam po mojata najgolema ljubov do sega Do sega ne sum se cuvstvuvala poubavo i poispolneto, a edvaj cekam da pomine uste 1 nedela, zaedno odime na zimuvanje Ovaa godina najmnogu uspeh mi donese vo ljubovta, a stom sum ispolneta sum ljubov se mi bese ubavo

 

А значи годинава можеш да ја наречеш Среќна љубовна година хахах

 

Ја отворив темава и ми се вратија одма спомени од 2015 година некои беа убави некои лоши.

- Ќе ја паметам по многу патувања ( најубавото беше во Швајцарија за прославување на 2 годишна врска со љубовта моја
- По најубавата вест што ја слушнав пред некој ден. Братучетка ми ја запросија

-По промената со косата што ја направив. Секогаш сум имала долга коса само си менував бои, а годинава собрав храброст и си ја скратив многуу

-По свадбата на другарка ми ( се надевам во 2016 ќе имам уште некоја свадба кај другарките)

- По тоа што операциите на мајка ми и сестра ми поминаа во најдобар ред.

А лошото од оваа година би сакала да го заборавам. Осетив многу силна болка и сеуште трае ама се научив да живеам со неа. Го изгубив најдобриот другар прерано. Се би дала да го гушнам повторно

За во 2016 посакувам прво здравје тоа е најбитното нешто, другото само ќе си дојде

 

Годинава ... ја препуштив на другите.
И во принцип не сум човек кој сака спектакли, фама, централна улога, но годинава бев човек со споредна улога, отколку во главна по свој избор.
Иако, донесе многу неочекувани пресврти.

Некако од позиција Б видов многу работи.
Ова беше година на разговор сама со себе. Поголемиот дел така и го терав.
Во првата половина од годината достигнав се што беше физички возможно и посакуввано и потоа премина во некоја тивка тишина баш.

Ако треба визуелно да ви ја претставам, замислете едно столче на прометна улица и девојка како седи на него, замрзната, се наоколу се движи, пред неа само огледало. Епа тоа беше.

Направив поголеми и посериозни инвестиции, на големо задоволство лично свои и со своите години обично тоа го очекуваат од родителите, ама не сум човек кој пати од чевли Манго и фустанче од Зара, па си направив поголемо задоволство. За истото сите ќе се чудат и никој всушност не знае, освен другарка ми и сите се во љубопитни прашалници и завист им искреше од уши, но сепак со некој срам затоа што сепак не беа и се уште не се сигурни - зошто, од каде и како?! Тука ми се отворија очите кој ми е и до кај ми е. И големо не за луѓе кои не работат на себе, во животов едно не научив само - да бидам завидлива, ама она завидлива со злоба.

Често подзаборавам, но сепак почесто кажувам не.
Направив катастрофална одлука по прашање на едни личности и си ветив дека нема повеќе ни втори, а камо ли стоти шанси. Со себични и ограничени луѓе не можеш да градиш однос и тоа е тоа, нема простор за нервозни разговори, туку си тераш по патот.

Многу често се соочував сама со себе. Пречесто. За разлика од порано многу повеќе емоции ми ја водеа годинава и многу често плачев. Ама не сметам дека е штета, туку е основа за чекорот за понатака. Беше клучен пред да се однесам до себеуништување. Факт дека е тоа така, по не знам кој пат во ист период од годината посериозно се испоразболев и заклучокот мораше да биде ист. Оздравев, но овој пат не се повтори ниту еден неправилен ритам на срцето.
Ми настапи безгрижност и мир, а бога ми и поладно гледам на луѓето. По природа не знам како делувам тука, ама сум угодувач и сочувствувач, и ќе продолжам да бидам, но почнав да правам дистинкција помеѓу твое и мое, па посебично се штедам пред туѓите проблеми, иако не можам да се оградам да ми биде жал, ама не претерувам во внесувањето на своите емоции и желбата за помош. Научив дека оние кои се слабичи, се слабичи затоа што така се научени, а при првата твоја слабост ќе му ја здувнат, затоа што одеднаш не си доволно цврст за нивниот кукавичлук. И тоа го разбирам сосема, но го одбивам повеќе да го имам во животот.

Отпишав многу луѓе, но како и лани, запознав навистина многу луѓе кои се некако се поврзуваме.

Многу често не бев дома, некогаш за среќа, некогаш за жал, ама почесто за нови искуства. Позната сум по тоа дека секогаш имам метафорични вистински приказни од животот, па можам да се пофалам низ сето тоа лутање дека насобрав уште повеќе туѓи искуства од кои навистина може да се учи да се шири сопствената перцепција.

Се на се, ова беше година посветена на себе, со него покрај мене, но генерално се видов себе си во огледало. Убаво. Од сите агли, со сите маани и доблести и се сакам до последниот атом, затоа што научив дека не можам да сакам никого доволно ако прво не се сакам себе си. Не е она моето, нема да те сакаат ако не се сакаш себе си, морам да бидам искрена - сакана сум и сакам, љубам, ама сакам да бидам способна да сакам уште повеќе. Во трка со сите, јас се изгубив себе си некаде измеѓу и се заборавив и престанав да имам сила да можам да сакам и да им помагам на тие што треба.
На другите им се случуваа веридби, бракови, деца, селидби, дрн, дрн, дрн се по список, јас бев са стране сама со себе... Ми се деси една голема работа и како што кажав, таа е равенка со многу непознати за едноставната природа на луѓето. За мене е, не е за вас... тоа е тоа. Мислете му ја.
И ова беше година помината по патишта, почесто сама.
И четките за заби ни водат љубов, па и тоа е голем чекор, но не е помпезен, ниту официјален, ниту пак за очите на сите.

Неутрална би рекла, повеќе ментална, духовна и емотивна, отколку насочена кон физичкиот и материјален дел, материјалниот дел дојде како последица на првите три, не одев со глава во ѕид и по секоја цена, туку разумна одлука и насока.

И да, често кажувам благодарам. За било што...та дури и да е лошо.

Не мораше да финишира малку без веза, ама и за тоа викам - благодарам, затоа што знам што ме чека до година, а тоа е навистина убаво.

 

2015 година ми беше убава година и ќе ја паметам само по убави моменти.
На почетокот на годината Бадниковата вечер кај моите заедно со него до мене,преубава вечер
Веридбата која што ми ги надмина очекувањата и беше се совршено
Годишниот одмор
Секој момент поминат со него,многуте ноќи залиени со убаво бело вино и многу љубов
Изненадувањето за неговиот роденден
Свадбите на двете најдобри другарки
Кафе средбите со три драги личности од форумот
Радувањето на животот и тоа што здравјето не служеше сите во семејството.
Дајбоже догодина повеќе ,2016 година ќе биде година во која што ќе ме очекуваат многу промени и дајбоже се да е само за добро и убаво

 

Годинава ми помина толку брзо, што еве сега седам и се мислам кога помина, а воопшто ништо не се случи.
Воглавно, монотона година, со не многу значајни настани за кои би можела да кажам дека ја обележале годинава, а и ништо поразлични од минативе години.
Првите 3 -4 месеци бев заљубена, па повеќе бев фокусирана на љубовта. После тоа следуваше период на слобода и многу дружење. Се видов себеси во светло во кое никогаш не се надевав дека ќе се видам, и се изненадив од промените во моето однесување. Ако претходно бев личност која живееше за другите, годинава живеев само за себе и не ми беше многу важно што мисли некој друг. Сите одлуки ги донесов сама, а и сама ги сносив последиците, без разлика дали беа во прашање добри или лоши работи. Сепак, баш тие работи ме направија посилна личност. Станав по ладна, по отворена, по искрена и видов дека тоа позитивно влијае на мене.
По стоти пат изгубив одредени личности од мојот живот, и тоа баш во моментот кога бев пресреќна и мислев дека се ќе се среди. На крајот сфатив дека сето тоа е за мое добро и дека не заслужувам луѓе кои не ме ценат и не ме сакаат во нивните животи.
Запознав многу нови личности, кои ги знам кратко време, а како да се знаеме со години и мило ми е што ми се проширува кругот на пријатели.
Се вработив. Иако не по струка. Ама секогаш се надевам на подобро.
Битно научив како е да се располага со свои пари, да се придонесе во семејството и најважно, да се биде финансиски независен.
И вработувањево ми е една од најважните работи по кои ќе ја паметам годинава, а и многубројните пријателства стекнати на работното место. Станав ептен блиска со луѓе со кои можеби и не сум имала ни едно здраво до пред извесно време, а сега знаат повеќе за мојот живот и јас за нивниот, од другарки со кои се знам цел живот.
Љубов годинава слабо...не добив многу љубов, ниту пак јас дадов.
Имаше потенцијални личности, ама немаше желба од моја страна, бидејќи бев повеќе посветена на забава, дружење и работа, па делов со љубовта го оставам за нареднава година.
Најважно ми е што здравјето, во теков на годинава , добро ги служеше моите најблиски, а и мене, бидејќи тоа ми е поважно од се друго.

 

Таман си мислев дека толку ќе биде од годинава, нема веќе со што да ме изненади, ми се јавува другарка ми во 2 по полноќ и ми кажува дека се верила!!! Таа целата уплакана, јас задишана од среќа, не можеме да се разбереме!!
Што година ќе беше ова!!!!