Пребирање класифицирам на: "ми се повраќа од тоа", "не ми се допаѓа, ама можам да го изедам" и "не го јадам зошто сметам дека е нездраво". Вистински ми се гади од 3 работи (само на тие се сеќавам, толку ми биле гадни што ми се врежани у меморија како траума): алва, модар домат и сардини. Не ми се допаѓаат: морска храна, мелено месо (не ми се допаѓа ни вкусот, но ми создава проблеми во стомакот, ме боли некако, ми се враќа), кобасици (поготово оние со бели гнасотии, некои рскавици и што ти знам што не)(поштувам бредфурст), чајна/кулен, еден куп сувомеснати (поштувам печеница, посува the better) ама ќе ја издвојам онаа болони саламана што личи на паштета, паштета, виршли, сирење (ми се допаѓа само козјо, ама и тоа ретко го јадам, со салатка, мали количини), лук, лубеница, грав, не се сеќавам на друго. Не јадам бел леб (ретко било каков, а бел исклучиво ако некад изедам нешто надвор, па нема избор), кобасици, чајна/кулен, паштета, виршли, не се сеќавам на други работи. П.С. Во последните 2-3 години пројадов туна и ослич, тиква (језда во мали количини), круши (ми стана и меѓу поомилените овошја), смоква (буквално минатава сезона кога имаше пројадов), не сеќавам на други работи. Во принцип, јадам се' и сешто, има ете некои работи кои не ми се допаѓаат, но понекогаш ги јадам. Но, првите 3 никогаш никаде повторно.
Јас припаѓам во оваа група. Пребирџика сум. Манџи никакви не јадам. Ретко седнувам на маса со моето семејство, бидејќи манџа се готви секој втор ден во нашата куќа. Дури и салата јадам од посебна чинија, бидејќи тие во нивната ставаат кромид. Постојано се карам со моите за ова, се чувствувам како да ме обвинуваат за моето пребирање бидејќи фрлаат пари на ,,специјална" храна за мене. Јас сум била размазена, разлигавена, дури и имаат пробувано да не ми даваат да јадам за да се научам на ред. Од овошје и зеленчук јадам речиси се, освен кромид, лук, праз, и таа зелката од расолница (свежа јадам), бидејќи не ми се допаѓа како мирисаат, и не го јадам секое јадење во кое ги има. Кога ќе замириса на овие зеленчуци дома, буквално губам апетит. Од млечни производи јадам се, а месо јадам само чисто, не преферирам салами, колбаси, ќебапи, плескавици, мелено месо,... А најмногу сакам благо , грицки исто така, ама не некои со јаки зачини (односно да не мирисаат на кромид и лук).
И јас сум си голема пребирџика. Не јадам сувомеснато, салами, паштети, јадења со запршка, кисела зелка, праз, жив кромид, боранија, пача, изнутрици, сланини и др.
Јас многу се нервирам кога некој пребира храна искрено. Не ми е културно пребирањето. Точно сега секој не може да јаде сѐ поради здравствени проблеми некој има тегоби во желудникот после јадење пита или зелник и не ми се верува како јас сум толку јака во тој дел. А и искрена да бидам ги избегнувам таквите луѓе а, не знам можеби сум и грешка но, ми се чини со носот облаци сечат. Стои како далеку од реалноста. А и го избегнувам оти го немаме истиот проблем за среќа. Среќна сум поради тоа. Така ме нервира пребирањето зашто кога видам некое дете што не пребира јасно ми е постои и такво нешто дете кое не пребира убаво научено и така ми се допаѓа.
Кога спомна за деца ми текна за децата на јатрвата. Особено најголемата уште кога била мала свеки цело време зборувала ова да се испасирало, она да се испасирало и детето така се научи сѐ пасирано да јаде. Е, отпосле уште поголема мака што ем не сакаше да џвака, ем прибираше. И ден денес уште прибира иако некоја храна ја нема вкусено. Јас не прибирам.
