@An-na со последната реченица многу ме израдува Кај нас не е проблем заспивањето со цице туку ноќното будење. Ако не и дадам да цица никако не презаспива и не знам како ќе ја одбијам. Дење и не ми ни бара воопшто да цица ако не и понудам јас, за заспивање ќе ја понишкам и ќе заспие. Ама со тоа ноќе што ми се буди живци искинав, посебно кога вади заби на секој саат се буди. Планирав на пролет да ја одбијам ама како ќе биде страв ме фаќа. Иначе млеко пробав да и дадам и повеќе од 50 мл. не сака да пие. Сокови никакви не пие само чај (од камилица) и вода.
Jas planiram vo april ili maj da go odbijam, pocna nokje da se budi za cicanje cesto, a I mene mi e naporno. Ke vidime so zaspivanjeto kako ke odi
кратиш подој шо шодој... Нејлесно е денските подои да се скратат(бар кај нас беше така)зошто лесно може да се скрене вниманието.. Прво наутро , па тој околу ручек, па попчаднето... Се ми успеваше ама дојдовме до вечерново.. Тука мака
Моето искуство на оваа тема ме тера на плачење,кога ќе се сетам .После 22 месеци доење стана неиздржливо.Толку беше зависен од цицање посебно навечер што не се сеќавав кога сум спиела.Дополнително беше што не сакаше да јаде доколку сум дома па моравме да се одбиеме.Бидејќи никако не успеав да намалам подој ,еден ден решив се намачкав со кафе и толку му се згади што веќе не сакаше да се доближи само ке ме допреше и правеше ккккк(демек какано).Тогаш почна страшното,преку ден беше ок си играше ама ноќите беа хорор.Откако ќе се измори заспиваше ама кога ќе дојдеше време за цицање после саат време некаде имаше хистерично плачење и со ништо не се смируваше/Плаче тој плачам јас и така околу недела две ,почнуваше да спие подолго за да дојде до спиење цела ноќ.Шише не сакаше никогаш ни цуцла па ништо од таа помош.Јас со градите малку се помачив бидејќи имав многу млеко ама освен листови зелка и еднаш дав пати се напив парацетамол,не користев ништо друго.После одреден период немаше веќе млеко.Многу се изнапишав ама сакав да споделам и иако сите од искуство ми велеа колку порано толку полесно ќе го одбијам јас воопшто не се каам што траеше 22 месеци.
A kolku toa treba da trae vremenski,primer koga ke go otfrleme prviot podoj kolku taka da terame?blagodaram odnapred
zavisi od deteto... Ako prifakja deka nema i ne ti protestira, togas na nekolku dena do nedela.. Jas taka terav 4-5dena za utresnoto, pa nedela dena rucekot... Toa sto e popladne moze nedela ipol dojdovme i tolku..vecernoto uste ni e tuka
Mamicki malata ima 1 god i 4 mes. pred tri dena ja odbiv no od vcera desnata grada mi e mnogu tvrda se stegam so marama ajde davajte sovet da se izmolzam li malku
lele ние сме 8 ипол месеци, и незнам како ке оди со одбивањето. Како прво оти се близнаци, и имам дупло повеке млеко, само на цицање се, не пиеја никогаш АД. како второ заспиваме само со цице. Трето навечер се будат по 2-3 пати обавезно да цицаат, плус други течности речиси и виипшто не пијат, правам сокчиња, превривам вода, како ја ставам во чашката со клунче, така ја фрлам, дали ке испијат по 2-30 мл, друг ролем што цуцла воопшто не фатија, и несакаат да пијат од шише со цуцла. единствена светла точка ми е што имам 15 м боледување, па ке поцицат уште малку, ама со мене и тие мора да тгнат во градинка затоа што нема кој да ми ги чува. Незнам како да скратам подои и од кога, имаме 8 ипол месеци стануваме со цицање, после јадат, па пред спиење обавезно цицаат, кога ги успива друг може да заспијат и без цицање, ама кога сум јас нема шанса, после тоа пак си јадат, и во текот на денот цицаат 2-3 пати, само пред дремнување, ама пред вечерното спиење што им е многу рано (од 18 до 19 ч) цицаат и по 1 час, и се будат нокеска барем уште 2 пати. Заби немаат уште, тоа плус ке биде мака... Извинете на долгиот пост ама секој совет ке ми биде добредојден
@volsebna јас сум со едно 18+ уште малκу,но уживаме во доењето и не планиρам да го одбивам за сκоρо(не одам на ρабота). Но,мислам деκа ρаботата нема да биде пρоблем,туκа има полно исκусни мајκи κои имаат долг доеначκи стаж. И самата κажуваш деκа аκо не си со нив заспиваат сами. Паметни се,ќе се навиκнат на новата ситуација а со тоа и ќе сκρатите подои и паκ ќе можете да се доите. Мое мислење е,ништо пρед вρеме не тρеба да пρеземаш,κога немаш пρоблем оκолу јадењето,самите нови ситуации ќе ви станат навиκа. Уживај во овие месеци додеκа си дома и не мисли му ја
@volsebna браво за доењето, близнаци 8 месеци на доење.... јака ти душа Јас имам едно дете, и скроз низ истото поминав, ад да не види, цуцла никако да фати, и пред и по секое спиење цицаше. Теравме така до 14-15 месеци. Тешко ми беше да го одвикнам од денското цицање. Три дена беа плачки дома, ќе заспие без цице, само што ќе заспие ќе му текне да цица, ама јас не давам, па ќе се разбуди и така цел ден.... до вечерта веќе бев исцрпена и само сакав да заспие па макар и со цицање После три дена веќе не ни бараше да цица, теравме уште еден месец отприлика со еден подој пред спиење, и сам се одби. 5 дена заспиваше без цицање, па нешто му текна после 5 дена дека му се цица ама јас не му давав и се одби скроз. Штом се одби ја фати цуцлата, кога беше мало бебе не фати цуцла, на година и пол ја фати. Исто и со млекото, не го регистрираше шишенцето со млеко, после неколку дена сам го фати. Дури и приметувам дека откако го одбив подобро јаде, цицањето многу го залажуваше. Рано ти е да се секираш за ова, мали се уште.
И јас сакам да ја одвикнам а се одложувам.18 месеци активно се доиме.Навечер и до 5 пати исто толку и дење.Напорно ми станува гледам дека кај нејзе е преминето веќе во навика и зсвисност. Каде и да одиме раката нејзина е нонстоп во блуза кај мене . Првото не го доев и сега со ова барам најбезболен начин на одвикнување.
Мајки, ако ви е од помош пак ќе споделам. Јас со месеци се обидував постепено да го одбивам. Секој пат неуспешно, таман ќе тргне на добро, сѐ нешто нѐ враќаше назад. И пак... Еднаш пресеков и решив-толку. Три дена хистерии го фаќаа, плачење, трескање од земја. Јас помислив детево никогаш нема да се оддели од цице. Поминаа три дена и наеднаш сѐ се смени. Како да не цицал никогаш. Јас зачудена како толку брзо заборави. И за други работи така ме изненадил. Мислам никогаш нема да смени, а тој преку ноќ како друго дете. Spoiler Тие што ме знаат на форумов може се сеќаваат дека моето дете не јадеше овошје ама никако од самиот почеток. Исто се случи, на 18 месеци преку ноќ пројаде сѐ. И сега сам си бара секој ден: банана, киви, мандарина, јаболко...
Син ми за некој ден ќе биде 7 месеци и уште од сега размислувам како ќе се одбиеме. Сакав подолго да го дојам, но до 11-12 месеци ќе биде максимално, бидејќи второто бебе доаѓа на негови 12,5 месеци. Заспива само на цице, од шише незнае да пие, среќа до сега се што сум му дала си јаде убаво. Страв ми е дека голем стрес ќе му биде и одбивањето и новиот член во ист период
Страв ми е за малотот дали ќе има доволно млеко, па и нели составот на млекотот се разликува во почеток, а и незнам колку јас можам да издржам со такво темпо
За количината на млекото дупла стимулација ќе доведе до дупла продукција. За составот, уште подобро што ќе е колострум... Покрак бебето и другото пак ќе има шанса да проба од најбогатото млеко. Е за темпото, ти си знаеш...
Брадавиците се многу осетливи во бременоста. Јас доев 4 месеци во бременост, ама сега не можам ни да замислам да дојам. Ме болат и при допир само. Инаку доколку некој може да издржи и сака јас мислам не е проблем и тандем да дои. Ниту прв ниту последен.
Не сум мајка, ама другарка ми е во оваа ситуација моментално. Препорака од педијатар, да не прави тандем доење од причина што првото дете е по замашно и посилно, телото не раѓа две деца истовремено за да има сигнал да лачи повеќе колострум, што значи поголемото ќе му го зима делот и на помалецкото. А и за психолошкиот развој препораката е следна - секое дете има свое време, првото те делело себично, второто треба да те има така, секако да не се заборави на првото, ама веќе да стекнува други навики и да продолжи да расте, да научи да дели, а второто се раѓа веќе во средина каде што веќе се дели се и нема да биде проблем за други работи кога ќе порасне. Од вчера муабетов, интересна дилема, зошто и јас мислев дека тандем доење е супер работа. Интересно ми дојде образложението, па баш би да припрочитам по интернетов кога ќе имам време ако ми текне. Ајде физичкиот дел не знам како оди тоа и колкави се физичките можности на телото, можда е и така, за доењето имам читано доста колку е важно за психолошкиот и емоционален развој на децата, ама овој момент ама баш ич не ми наишол, ни па ми текнало, ама од оваа дистанца и ми има и ми нема логика. Што знам... Добронамерно ова, да не ме степате со изјавите - не си мајка не знаеш, да не знам, пренесувам туѓо искуство.
