Принудно чување дете на другарка

Недечар не оди по гости кај деца

 

Пa не јa пoкaнилo дететo, мaјкaтa јa викнaлa нa кaфе.

 

Има, ако ќути и не кажува што и пречи.
Како и за се останато, нека не е дете.

 

Оди кога е поканет/а.

 

Креативен ум ќе најде изговор, нема да глуми жртва и да праи драма

 

Браво за тебе што си способна на сето тоа, но пак ќе кажам, воопшто не е во ред да мислиш дека другарката секогаш кога ќе ти треба мора да биде способна за помош.
Си знаела во што се впушташ, а она само зошто нема дете е значи и е супер животот и должна да помага?

И да, децата зависат од тебе, тие се поголема обврска и треба да посветуваш многу повеќе внимание но тоа не оди баш пропорционално со умората.
Всушност нема потреба од споредби кој е поизморен и на кого му е потешко бидејќи е сосема различно, битно е само да се разбере дека другарката не е должна на ништо. @supergirlmb

 

Се слoжувaм. И зa другaркa и зa мaјкaтa вaжи.

 

Извини незнам каде виде дека нападнав немајки, неа и е смешно како неможам да отидам до тоалет, мене не ми е, си направив проблем од тоа ама тоа не е за муабет.
Еве да ти одговорам за мојот маж. Оди на работа во 7ч и понекогаш се враќа во 1,2 часот навечер и утре пак јово на ново. Е 2 пати во недела е слободен цел ден и тогаш тој ден е за нас, шетаме, ја чува малата, ја успива, ја храни.
Ете сега сме во фаза каде што сака да спие во прегратка и тој ја држи.
Има мажи што возат камион и не се дома по цел месец.
Јас пишав и преходно дека ако другарка моја не сака нешто да прави директно ми кажува, исто и јас. Сме си помагале до бескрај и никогаш не сме помислиле дека некој е должен. За мене тоа е другарство, што не значи и за друг така да ваквиот муабет нема крај.

 

Ок, нема поента. Џабе ќе се расправаме.

 

Јас се извинувам не сакав да те цитирам тебе .
Инаку со муабетот јас би причувала само дете на моја најдобра другарка а за другите другарки нивен проблем нека си де снаоѓаат како знаат кога знаеле да направат дете нека си го чуваат. Имав колешка на факултет која имаше бебе и секогаш кога ќе искочевме пробуваше да ми го тупне ама јас и кажав директно не сакам деца и не сакам да го држам и си разбрал иако после тоа прекинавме да збориме немавме муабети затоа што не ме интересираше какви му биле каките на бебето или што сака да јаде а што не сака. Единствено дете кое сум го чувала ми е 3 годишното брстучедче но на моја добра воља ,никој не е должен да чува туѓи деца па макар и на пет минути.

 

Мене другарки од прво одд ми помогнаа. И кога бебе не сакаше кај никој во раце, садови ми миеја. Овие на форумов свилени.

 

Сум раскажувала и за каки и ми раскажувале како поминале на факс, на излевање, итн, затоа пишав не секој го сваќа другарството на ист начин. Секој нека праве како што мисли дека е исправно.

 

Не сме свилени,туку ни пречи на сила да ни тупнат.
Своеволното чување е ОК,исто и ако другарката мајка ја замоли другарката немајка да ѝ помогне е ОК,но не е она сосила да ѝ се тупне дете во раце.Тоа го збориме ние недечарките.

 

Јас имам позитивно искуство со моите најблиски другарки три се, едната е мажена со 5месечно бебе, втората мажена без дете дечарка најголема на свет и третата слободна исто така дечарка. Првата пред да има дете никогаш не пројавуваше желба да држи дете, едноставно не сакаше, ниту знаеше како и никогаш не и замерив, секогаш кога ја викав на кафе или излегувавме гледав да е дете намирено за да можам да и се посветам. Втората кога доаѓа дома се заборава дека е дојдена да се видиме зошто уште од врата ми зема бебе од раце и седнува на под да игра со синко па секое доаѓање и викам добро дојде ние да се видиме или со децава да седиш па ми вели цел живот те гледам тебе нормално за децава дека дојдов и ми се јавува секој втор ден да намине пред или по работа зависи како и одговара доаѓа, мене ми е од голема помош тој сат или два зошто пуштам мозок на пасење, другарка ми е буквално од пелени секогаш може да се потпре за се на мене и јас на неа и секој ден се молам господ да и даде дечиња, да си се израдува и на свои. Разликата меѓу вторава и третава другарка е само во тоа што еднава е мажена па да не се повторувам. На останатите подалечни пријателки не им тупнувам деца на држење, не им зборувам за нашите секојдневни подвизи и воопшто не сум навредена и повредена ако било кој не изрази желба за држење или анимирање на моите деца, со тоа што со овие пријателки гледам да ги нагодам излегувањата да се или без деца или кога децата ми се намирени па можам да им посветам внимание.

 

Моите другарки немаа деца кога се породив,но доаѓаа редовно да го гледаат моето...јас неможев да излегувам првите месеци по кафиња зошто често на цицка беше..па ми беше незгодно иако они нонстоп ми велеа ајде дојди ние ќе го чуваме...затоа доаѓаа кај мене кога бев сама дури и кафе ставаа сами и ме прашуваа дали ми треба помош нешто...јас секако им велев дека не треба ништо зошто имав стварно мирно бебе цицаше и спиеше само. Сега брзо се породи мојата најдобра другарка од деца сме заедно...и кога можам одам сама без детето кога е мм дома и и помагам колку можам дури и пелена му менувам и го држам она да се искапе или и помагам садови да измијам ако на пример има..зошто е сама и тешко и е.Така да мене мие мило да помигнам и задоволство инаку и таа другарка доаѓаше и го капевме заедно моето на 3/4 месеци...нирмално е сите бебе од 40 дена им е страв да држат и тоа е нормално јас уживам со бебиња и пред да имам дете сум чувала бебиња ми ги оставаја золвите по неколку сата и не ми беше проблем вооошто..сепак во тежок период се гледаат пријателите,за кафе само не е работата.Разбирам дека некој несака мало бебе од 40 дена да држи и нормално е се плашат...ама попркнато бебе неколку месеца незнам јас неможам да гледам бебче а да не го фатам во раце...а камоли од другарка...од мерак посебно зборам за ептен блиска

 

Да се чува дете е тешко и да спиењето е на рати, јадењето, одењето во вц, бањањето и тн. Но сметам дека кога 2 зрели личности се решаваат да имаат дете (поготово ако им е второ), веројатно седнале и направиле муабет дали можат или не можат. Никој не е должен мене да ми чува дете или да ми мие дома садови или пак јас на нив. Туку ем им иска ем им стиска па ајде сега другите се должни деца да ми чуваат. И тоа не ги прави моите другарки помалку другарки ниту мене ќе ме прави помалку другарка. Секој си ги знае своите проблеми и секој/а ако сакаат да си чуваат дете ќе си го родат. Мајка е мајка и е потребно своето внимание да го посвети на детето. Тие што сакам,што си се мои и ми се блиски им го посветувам моето внимание и не ми е тешко да ги чувам, но да приметам дека некој тоа го прави само за да ме искористи да чувам некого нема да му пројде, зошто кога тие решавале мене не ме прашале, така да нека си го решаваат проблемот. Ако имаат пари за по кафиња и диска нека си платат дадилка па нека им го чува. Сите сакат да живеат американ дрим или да „исполнат редот“ да се оствареле како родители, а друг ќе им чува деца. Кога гледаат по амерички филмови дека мајките шетаат и искачаат нека го запазат и делот дека кога тие ќе заминат дадилката останува дома па нека си ја плаќаат. И не, не ме интересира дали имале пари или не, кога ќе створиш човечко битие за тоа човечко битие и ќе се откажеш од некои работи за да му обезбедиш безбедно детство. Лесно е да го родиш тешко е да го исчуваш и однесеш на прав пат. И немојте многу со муабети од типот ти посакувам да имаш твое и да родиш и нз што, затоа што ако почнат сите на форум со такви као закани од типот ти посакувам да ја осетш маката што ја имам со други зборови ќе отиде во неповрат темава.

 

Темава секако отиде во неповрат. Од тема кај што една зрела девојка и пречи шо го држи детето на другарката во раце, а неќе и и е незгодно да каже, излага дека ние сме немајки и бараме да ни ги чуваат другарките децата.
Ај да се пожали мајката, не ми го чува детето, ама се можали она, дека неќе ама со сила јантераат....
Абе готово... и дадоа пиштол и рекоа пукај, ама она сорота, не можеше да каже не...
И вие сега мене ме ни кажувајте вака или така..
Мајка е мајка ќе чува како сака и нормално како треба, ама другаркава морала да каже дека и смета. МОРАЛА ако таа мајка е несовесна не сме сите.
Ќе и кажела извини ама не сакам, не можам... а сега се дискутира како сме не мајки, таа пак ќе отиде кај таа другарка, пак ќе држи бебе па после ќе ја оговара како и го тупнала.
Не ми треба бе... никој... не ми треба ни маж да исчувам дете. Можам сама многу подобро отколку некој да ми се плетка.
И секој си ги бира другарките, така да џабе политики.

 

Темата натаму отиде со коментари "Бог да чува свилена, ќе и паднеле раце од 20 минути, еб*те другарката и не е тоа чување дете и точка". Може не ти конкретно, но голем дел од мислењата се реплицирање на секој можен пост со некоја варијанта на реченицата горе.

 

Ама тоа кажува за нив како луѓе, не како мајки...
Сеедно, сите бевме нападнати, некои и безпотребно

 

Како е закана на некој да му посакаш дете?