Проза, поезија – извадоци

Иако на брегот е побезбедно, сепак повеќе би сакала да се борам со брановите. - Емили Дикинсон

 

..Tražim pomilovanje
za neshvaćene

za tamničare duše
sopstvene
za trovače radosti svoje
za one što viču kada im se plače
kad u nežnost tonu
koji uhode sebe kao tuđinci
sa puškarnica svoga srca

pomilovanje tražim
za svačiju dušu zatvorenu
i opreznu...

Desanka Maksimović

 

„Космосот е едно битие. Сѐ е поврзано меѓу себе низ невидлива пајажина од приказни. Дали сме свесни или не, сите немо општиме. Не чини зло. Биди сочувствителен, не озборувај зад грб, дури ни навидум невин коментар! Зборовите што ни излегуваат од уста не исчезнуваат, ами за навек се чуваат во бескрајниот простор, и еден ден ќе ни се вратат.
Болката на еден човек не повредува сите. Радоста на еден човек ќе не насмее сите.“

Извадок од книгата Четириесет правила на љубовта од Елиф Шафак

 

Му реков на сонцето да не свети, а на лошите луѓе да не зборуваат.
Залудно.Затоа се смирив себеси и оставив талентот и добрината да ми бидат најгласни.

 

Ti si moj trenutak i moj sen
i sjajna moja reč u šumu
moj korak i bludnja
i samo si lepota koliko si tajna
i samo istina koliko si žudnja.

J.Ducic

 

Ruke nam se spajaju,
oči nam se upijaju;
tako počinje
povijest naših srca.

To je igra
davanja i odricanja,
otkrivanja i ponovnog sakrivanja,
nešto osmjeha i sasvim malo stidljivosti,
i poneka, tek slatka besciljna svađa.

Ljubav ova između tebe i mene
jednostavna je kao pjesma.

TAGORE

 

„33,33 (Акорд светлина)“ - Венко Андоновски

 

Zbog svega sto smo najlepse hteli
hocu uz mene nocas da krenes,
ma bili svetovi crni ili beli,
ma bili putevi hladni il vreli,
nemoj da zalis ako svenes.

Hocu da drzis moju ruku,
da se ne boljis vetra i mraka,
uspavana i kad kise tuku,
jednako krhka, jednako jaka.

Hocu uz mene da se svijes,
korake moje da uhvatis,
pa sa mnom bol i smeh da pijes
i da ne zelis da se vratis.

Da sa mnom ispod crnog neba
pronadjes hleba komadic beli,
pronadjes sunca komadic vreli,
pronadjes zivota komadic zreli.
Il crknes, ako crci treba,
zbog svega sto smo najlepse hteli.

Mika Antic

 

,,Светот крши се‘ пред себе, а оние што нема да ги скрши, ги убива.Светот непристрасно ги убива и оние што се добри, нежни и храбри.

Може да бидете сигурни, иако не сте ниту добри, ниту нежни и храбри, и вас ќе ве убие, само што нема премногу да брза. ‘‘

-Ернест Хемингвеј, Збогум на оружјето

 

"I am a collection
of every colour I have ever
fallen temporarily in love with,
every word I have blissfully tasted
whilst speaking to an intriguing stranger
for the very first time.
I am the flowers that blossom
in the heart of spring, the leaves
that dance gently through the wind
when the autumn days begin.
Every encounter I have ever had
during this live of mine, be it human
interaction or the touch or nature,
has been embedded on my being
so wholly that is an insult for me
to say I am my own.
Truly,
I am the fragments of every beautiful
experience and bitter lesson entangled
in a labyrinth of hair, skin and bones." ― Anavi

"The silver moon shines like a faint nostalgia
tugging at a melancholic soul
and suddenly I am becoming the phantom whisper
of all the people I had to let go." ― Anavi

"Do not fall in love with people like me.
I will take you to museums, and parks, and monuments, and kiss you in every beautiful place, so that you can never go back to them without tasting me like blood in your mouth.
I will destroy you in the most beautiful way possible. And when I leave you will finally understand, why storms are named after people." ― Caitlyn Siehl

 

Брaкoт не е лек зa oсaменoст. Децaтa рaстaт и зaминувaaт. Љубoвниците не се лек зa се. Сексoт не е кoнечнo решение. Акo живoтoт сте гo претвoриле вo дoлгa бoлест,тoгaш смрттa е единствен лек.

Страв од летање - Ерика Јонг


Дaли некoј мoже дa стaви пoвеќе извaдoци,цитaти oд oвa делo?

 

,,На што можам да се надевам?"-Кант

 

- Но, ние сеуште бевме деца и од се` најмногу сакавме да гледаме таму каде што ни беше забрането. Меѓутоа, човек на се` навикнува. Проклетa да бидам, човек се` издржува.

 

Slow deep passionate kisses so deep, so strong
Sensual touches, flaming lips of so much desire
Tasting each inch of your body so lovingly traced
As my breath touches yours, we become together one

Teasing, tantalizing kisses, our tongues begin to mingle
Strawberry kisses upon my lips of desire
Drinking, tasting savouring the sweet taste on your lips
Deep French kissing as the sweetness of strawberry taste
Dripping from your mouth into mine

Deep wet kisses so sensual and so deep
Strong waves of love full of your sensual touch
Merging, drinking opening a floodgate of sensuousness
Deep, strong loving kisses as our tongues explore

The shower splashes water upon our face as we make sweet love
Merging together so gently as my breath gently touches yours
Deeper, stronger becoming so passionate and long
Lovingly kissing each inch of your body as we together explore

The slippery and intoxicating taste of the strawberry as it drips into your mouth
Deep, passionate and so strong as I hold you so close to me
Taste the sweet taste of my love sweet blossom
As I drink the sweet nectar from your sweet tasting lips

by DEEP DARK SOUL POET

 

“Destiny is usually just around the corner. Like a thief, a hooker, or a lottery vendor: its three most common personifications. But what destiny does not do is home visits. You have to go for it.”

-Carlos Ruiz Zafón, The Shadow of the Wind
(еден од омилените автори)

 

Razmisli o spasavanju sebe.
Tvog duhovnog sebe.
Tvog hrabrog sebe.
Tvog pevajućeg magičnog sebe i
Tvog prelepog sebe.
Spasi ga,
ne priključuj se mrtvima u duši.

Održavaj sebe
humorom i skladom
i na kraju
ako je neophodno
uloži svoj život dok se boriš,
Bez obzira na izglede,
Bez obzira na
cenu.

Samo ti možeš da spasiš
sebe.

Iz pesme ''Niko osim tebe'' Čarls Bukovski

 

"Srekna si? A? A? A?" - Darko Lesoski

Te gledam vo mislive sekoj den.
Te sakam do tresenje so racete.
Do tamu e dojdena rabotata na tebe koga pomisluvam.
Do tamu e de...
Mi trebas.
Mi trebas ama molcam i umiram.
Te sakam kako zilet po kicma da mi proagja
-tolku bolno te sakam.
Mater da mi jebesh...
I cinam ti ne si mi ljubof.
Ami rana.
Rana koja chvrchi i stenka vo migot koga te pomisluvam.
Ponedelnikot.
Vtornikot.
Sredata.
Denes.
Vcera.
Nokva.
I samo zaradi tebe sakam da umram.
Za da prekines.
Za da te snema i da te izmie so krilata angelot na zaboravot od mojot obraz i dusha...
Ochite tvoi...nasmevkata!
Za mene da me snema,a ti vecna da si vo ova sto go pisuvam.
Se lozat lugjeto na toa de... seljachista - da te nema ta da te priznaat i sakaat...
I da ti e ubavo.
A jas od vtoriot oblak nad Monte Karlo da ti se mocam ko zlaten dozd vo pijackata.
Da ti se mocham...
Srekna si?
A?
A?
A?
se smees li sega?
vo nasmevkata vo nasmevkata tvoja dushata moja cuti kako japonska cresa vo februar....
me bolish... me bolish kolku si ubava gnaso edna....

 

„Морав Бамби! Морав несреќо... морав “ - Дарко Лешоски

Откога се заљубив во тебе јас одлучив да се решам од тебе по секоја цена.
Те сонува секоја ноќ и секогаш од претходниот пат беше поубава.
Те сонував еднаш и како ти ја гризам вратната жила.
Те сонував често и лошо
Те лупав гротескно со нежни чврги по твоите испакнати вратни коски
Те понижував
Ти велев види се колку слаба си види се колку си слаба што гледам во тебе и јас не знам
Ти велев види колкави подчњаци имаш – види се види – уште малце ќе треба и прслучиња да им купуваш
и среќен бев среќен бев што ти со плачење од мене избега.
Среќен бев ко некој терет да ми падна од тебе ..
Ко да ми се угасна во градиве таа грутка жар.
Те сонував и кога лежев покрај тебе да му ебам мајката и откога ќе се разбудев вџашен солна киселина ми ја гризеше совеста
штом погледнев отпозади завесата месечината твојот поднасмеан лик и сонот ти го посребрува.
Оти немаше зборови.
Оти немаше спас.
Оти се беше недоволно добро.
Оти идеше да ме удави Дунав.
Оти секоја комбинација на зборовите беше лоша спроти црната дупка од твојата зеница.
Бунари кои не се полнеа никогаш тоа беа твоите очи.
Тоа.
И само болеше.
Ме боли и сега кога ќе ми текне убавината со која ти врискаш.
Телото ми го исцрпуваше
Завртен со грб да бев негде на улица.
Завртен да чекорам и во тилот позади мислам дека погледот ќе ти го почувстував.
И ноќта пред да ти раскинам јас сонував како од твоите црни зеници сам Господ излегува.
Ме распна на крст на ридот каде одев како дете во градинка
На тој црвен рид ме распна
и ми велеше „молчи молчи молчи“ глас да не ти чујам
за твое
за твое арно те убивам !
а јас му се смеев во очите цинички
му се смеев и му рецитирав љубовни срања.
Му се смеев.
И го пљукав во челото со крв од устава.
Го пљукав сочно како камионџија низ прозор на автопат - аир да не видам!
Не издржував да не ти се јавам.
Да не пишувам.
Ослабев.
Колку твојата нога ми стана и мојата.
Слепа ли беше а?
А кога ѕвонеше ти на телефонот како да стегам на активација за атомска бомба со таква тежина ти исклучував.
Струганици ми паѓаа од забите кога на името твое сакав да јас стиснам потоа.
Полудував.
И ти престана.
И јас престанав.
Морав.
Морав Бамби.
Морав несреќо.
Морав.
Морав.
Морав.

Ноќва има полна месечина.
После долго еве ти пишав.
Не издржав.
Од другата недела планирам да почнам да одам на базен заедно со Јован.
Ќе се здебелам.
Ти како си ?
Арна?
Мораш да си мораш.
Мораш.
Мораш.

 

А среќна ли си ? - Дарко Лешоски

Не, тебе она кога ќе му ебаш мамата на некој те прави среќна...
Ми еба мамата кога дигнав глава...
кога те видов,
кога ми се насмеа,
нозете кога ми ги скина,
кога ме отрезна
На случајно кога се видоме ,
ништо кога не си рековме!
Кога те одминав!
(Укуцај на јутуб Габриелс обое
укуцај укуцај Енио Мориконе
Е што ти е де?
Е што ми е де?
Што стана кога се видовме?
Што свири и бучи во ушите)

А и ти пошто си на мене цела излезена - ништо не ми кажа !
Кога му кажав на другар ми : Aј да си одиме овде е ............а!
Кога ти дојде другар ми место ја од мене лично и свенајубаво да ти каже и да те поздрави,
оти и ја само ти се насмеав и ништо не ти кажав.
него му реков да ти каже!
Неможев да те гледам дасибам глааата - извини!
А незнам и појма немам што ти кажа!
Ти се пушташе ?
Те гледаше ли во цицки таму во ќош јас дур ги кревав мишките?
Знам дека не те поздрави!
Кога ги кревав мишките што ми корнеа на мртви сенки на пот и гнасотија
на темна љубов ,покојна среќа и умрена бактерија
на кошулата што ми остава отисок ко од ладен бурек мрсотија врз хартија
на испарени ѕвезди од детство сите истопени сладоледи и екстази со знакче од мицубиши!
На здив што мириса на 12 скопски ,пеесет цигари .
Во огледалото од Веце од тој здив нацртана со пареата Богородица уште на тебе што личи
еј еј еј кога викав
кога викав Донч`а од Симпл Манјдс
и за инат
кога не гледав накај тебе
оти ми го купи Бога во мене
оти ми го купи со кратовски бонови
оти ми го сјеба за ич пари.

А што да ти кажам?
што кој кур да ти кажам ?
Низ собава шетаат твоите неродени деца и прашуваат што стана со мајка им.
Што да им кажам?
Среќна ли си ?
Уште си на апчиња или смена на џоинти ?
Полесно ли ти е без мене?
Алал вера !
Кој те ебе!
Разубавена си!
Заврши септември ,а ти уште исунчана си !
кај што треба здебелена си
Таман кајшто треба!
Таман кај што треба си ослабела!
Топ си
кисче си !
Мислеше ли дека вечерва од нигде никаде ќе ме видиш мене?
Да кажи ми!
Излажи ме!
Направи да ми е убаво!
Направи да ми се радува срцево и кажи ми Да
Кажи ми дур мозоков не ти верува
Дур ти вика лажеш Курво кој те ебе!

О тешкото !
Есен е.

Стреите ќе почнат да плачат кај и да е.
Ќе почнат да плачат за се и сешто.
За мене.
За тебе.
За нашите неизедени бакнежи
оставени ко мрсни топли кременадли и јагоди во сребрени овали
за нашите светли и недоградени вселени.
Среќна ли си ?
Јас не .
Нешто во грлото ме гребе.
Наутро со колегите од работа кога пиеш кафе...
на мене некогаш помислуваш ли?
Јас не!
Оти ко дете мало јас таму не смеам да одам.
Оти ангелите што ми мислат убаво не ме пуштаат на твојата улица да си играм!
Оти таму шибаат со стотриес на саат коли.
Оти врата бе пичка ти материна кога ми беше најтешко не ми отвори!
Оти таму накај тебе боли.
Оти уште те чувствувам како реума по грбните пршлени.
Оти ќе ме печеш и по смртта до шесте недели
Оти нашите неродени деца со насмеани лица ми раскажуваат за нас двајца приказни.
И не знам зашто ама уште ти се смеам ти шепотам
Те чувам во срце ко комита заклетва и кубура.
Ко војник на рамо твоето око го чувам,
на мојата кошула ко зашиен амблем.
Оти бев седмо во основно кога им нарачав за тебе на Студени нозе песна а ти е ја напишаа „Ти си проблем“
Оти не ми кажа ни Здраво
Оти не ти кажав ни здраво ко да сум деген!
Оти те чувам во мојот дух ко икона.
Те чувам ко во мојот компјутер порничот од Северина.
На ѕвездите дур мочам им кажувам колку повеќе старееш толку ти поубава ќе си
дур мочам на камењата стари 723 години
во вторник
три ипол сабајле низ чаршија
дур стегам заби
кога се враќам неизмиен во раце
дур те гледам како заминуваш со некој среден фраер што пеха вредност пред да те легне ќе и мери вечерва на твојата вагина.

Оти те знам од кога постои светов.
Оти кога ќе се сопнеше по улица со твоите убави сандали дур одевме до Џубокс
јас под рака те крепев и ти не паметиш ама јас нагоре те кревав
Оти Рајот јас го проектирав
а за нас не оставив три квадрата место и за тоа носам вина.
Оти замижав.
Оти стегнав вилица кога ти си замина.
Оти душата ми остина
Оти си замина со тој некого и те снема.
Среќна ли си?
Среќна ли си со мама?
Каква е?
Како е мојата мајка вечерва што ми ја еба?
сјебана у глава ти мене ми си
убави балетанки имаше ноќва
Легни до мене и ќути!
не се соблекувај!
Смеј се !
Смеј се дури се ебеш со тој некој!
Одвратна си !
шетај ми низ срце
шетај ми низ мисли !
Ма не се соблекувај молимте !
Пак ти ќе чистиш!
Оти уште не ти е јасно?
Фино!
Фино!
ако ако
Еден ден ќе ти светне
Ќе ти дојде
.. еден убав ден кога ти мене жена ќе ми си!
А утрово глаата ми пуца
се прибраф во пет .
П`убо пијан паднат под -него болен на кревет!
Од сношти на огледало порака за мене : Никој не ти е крив!
Имам подочњаци колку ти во седмо цицки.
Те мразам оти сево ова ти го напишав.
Те мразам оти ме остави до созѕвездие Алфа Кентаури и со поглед ми кажа од тебе да не смеам да имам поблиски!
Глаа пуца, а памет јок ,
бурекот битно утрово (браво Мето!) топ,
го знаеш ли она чувствоно кога ја пееш Лет ме ентертејн ју во 4 ипол се опонашаш и чекориш ѓоа си Ричард Ашкрофт
Кога спие цел град дур ти тропаат кондурите сам по камени мост,
кога викаш Ајмо Ацооо брат идемоо кажи колку убава е!
Е е Е е е е!!!
кога слушаш од озгора од него отаде слушаш ехо!
многу сакам топло време и топло е !
Мислам на тебе ,
а во желудников место хилтата на комшијата ,
поднасмеан петгодишен Буда ми спие!
Главата ми пуца
али како да ти кажам
ти среќна ли си ?
мене онака внатре убаво ми е
во срцево посабајлечки ко твојата мачка дури ми се тегнеш,
сончево со благ ветер влажност од 42 проценти мене ми е
нема везе што кошулава пак непеглана ми е
Сончево со благ ветер драга моја,
со влажност од 42 проценти и доумерен притисок од 970 хектопаскали
.во рајот е.

 

Како живо сребро низ душава ми лизгаш


Ми лизгаш низ прсти
како вода
како песок во стакленка
како живот
а доволно долго си тука
за да оставиш капки
зрно песок
жиг во моето месо
срцето си го колваш
како ненајаден
умираш секој ден
со ситост во стомакот
и глад во душата
ставаш насмевка
со леснотија
како парфем на себе да клаваш
кловновскиот насмев и во сон го носиш
и таму ноќта го брише
како никогаш да не постоел
утрата ти носат спокој
небаре ако се разбудиш, жив си
а знаеш во себе дека уште еднаш си умрел
дека за нови лаги си се продал
а со годините и сеедно ти станува
ми лизгаш низ душава
како живо сребро
ме болиш
и гориш
ме љубиш од далеку
со страв
со каење
со исколвано срце
нагризани мечти
ми лизгаш
со тенки, остри жилети ме галиш
а јас од секој бол заживувам
без крв опстојувам
потсмешливо на тагата и’ се обраќам
дур ти
ти низ мене лизгаш.