Проза, поезија – извадоци

Што е на крајот на средата ? - Четврток.
А на крајот на четвртокот ? - Петок.
На крајот на сите краеви е еден нов почеток. Краевите ќе се потрошат, а почетоците секогаш траат. Почетокот - ете тоа е на крајот ! - Дучко Радович

 

Некои луѓе само во сон можеш да ги гушнеш и тоа од време на време, ако се смилуваат и ти дојдат во сон. Е ради нив врне во душата- Игор Џамбазов.

 

Зборот нема милост – на секоја кривина те чека да те изненади. Секој збор има и свој лик и свој ум. Можеби тие се токму твоите, но ти не си ги препознаваш. И секој погрешно употребен збор, може да те злоупотреби. И тоа ќе ти ја уништи и чесната мисла што си сакал да ја соопштиш - Петре М. Андреевски

 

Меша Селимовиќ: "Како живеам? Добро. Задоволен сум што го проживеав веков, а никому не наштетив.
Онаа штета што мене ми е нанесена одамна ја заборавив, бидејќи загубата полесно се поднесува отколку каењето".

 

Разделба - Блаже Конески

Нам ни е дадено за ден да сакаме,
и пак на разделба тажни да бидеме,
И пак си велиме: не заборавај ме! - а може никогаш да не се видиме.

Пат ќе ни препречат мостој соборени,
пат ќе ни препречат градој изгорени,
пат ќе ни препречи куршумот в чело.
И пак сме можеле тажни да бидеме,
и пак си велиме : не заборавај ме!
- а може никогаш да не се видиме.

 

Анте Поповски - Ќе ме најдеш

Би можел јас и сосема да се осамам, да бидам еден кој заборавил да чита, да гледа, да слуша, да изумам и да ме изуми се, да се престорам камена плоча, но ти и под плочата ќе ме најдеш зашто заклучена си во моето исчезнување.
_____________________________________

Ацо Караманов - Тајна

Пак ли сакаш да ти го кажам тоа
што ти го го кажав вчера во сината ноќ дека си за мене и смев и солза
дека си за мене и слабост и моќ.

Ах, остави ја веќе таа исповед
нека спие мирно во твоето срце
и мојата душа нека биде твоја
а мое да биде твоето лице.

 

Дојди:
Јас не ќе кажев но ќе ти покажев,
Дека има топло море под таа планина,
Врело сонце зад таа маглина,
Бури и огнови зад таа тишина,
И бескраен копнеж и сивина
Зад портите на сивава тврдина.
Николина Јаќоска

 

Глас на Гане Тодоровски од која збирка е?

 

имаш навика
да зависиш
од луѓе кои
ти надоместуваат за она
што мислиш дека ти недостига

кои те измамиле
да им веруваш
дека некој друг
може да те исполни
кога најмногу што може е да те дополни

млеко и мед-рупи каур

 

Се сретнавме на излезот од еден живот.
Небото се затвораше ливче по ливче пред ноќта.
Јас не знаев што да ти речам за поздрав:
„здраво“, „збогум“, или двете одеднаш.
Јосип Коцев
________________________________

Васил Иљоски - Бегалка

Срце е тоа, осеќа… Ако гo
стегнеш повеќе, ќе препукне.

 

Во тишина- Ацо Шопов

Ако носиш нешто неизречно,
нешто што те притиска и пече,
закопај го во длабока тишина,
тишината сама ќе го рече.

 

КАВГА СО СВЕТЛИНАТА

биди силна, светлино моја,
и собери ми ги сите делови
на куп со складни димензии.
за во ковчег. или за во куфер.
не му ја мисли околу тоа, само
собери ме. прибери ме со тие твои
дланки од ѕвезди направени, спои ме
за да ти заличам, ко за пред бакнеж.
мисли ме, љубов, зашто ако ме заборавиш
ќе сфатам дека сум одамна мртов. како
што ми е мртов здивот кога ти тонеш,
како што се давам во мракови кога сите твои
до едно избројани и секогаш премногу
отсуства ме болат. сега, еве, помислив
на музиката. сакам да ја допрам тишината
зад твоите клепки. ако ја нема, ќе ја нацртам
таму, на местото во кое влегувам во тебе.
не знам кој од нас двајца овде е попаметен
а кој е полуд. едниот те гали со зборови
а другиот … е полн тишина. скриен зад клепки.
твои ли се, мои ли се… навистина не знам.


ЕДНО МАЛО ПИСМО

кога ме прашуваат како сум,
на сите им велам: добро. и
се обидувам насмевката
да не ме издаде. кога ти
би ме прашала, би ти рекол
дека ми тежи нешто врз градите
и дека твоето отсуство и физички
ме боли. понекогаш меѓу две издишки
си велам подобро е што не знаеш. a со
секоја издишка сфаќам како ти е тебе.
така од сето знаење за другиот страдаме со
удвоена болкa. кога некој би ме прашал
дали постоиш, цврсто ќе негирам. за среќа,
освен што тоа никој не ме прашува, никој и
не прашува како и дали воопшто го замислувам
животот без тебе. a на секоја помисла за тоа,
тежината се зголемува, болката боли. боли. посилно,
иако бев мислел дека посилно од тоа нема.
вака
немо, боли болката најмногу, кога не можам со тебе
да разменам ни збор. се надевам барем мислите,
некако, патуваат.


ЧАСОВНИКОТ Е СПОКОЕН

ме болат забите.
непцата ми се натечени.
заболекарката ми вели:
„стружеш додека спиеш“.
а јас не знам кога сум буден.
ме болат забите. и коренот
на душата. не знам кога
спијам, не знам што е стварност
а што е кошмар. ме боли сѐ,
а ништо не покажувам: ведар
едрам по улици, на сите
им велам добар ден, добра вечер.
наутро не ме бива: долго лежам
после будењето и се обидувам
да се сетам зошто би станал.
си ги гледам ножните прсти.
и сликите на ѕидот. чашата вода
покрај книгите, покрај ламбата,
покрај часовникот. наутро,
во спалната само часовникот дише.
спокоен е, мирно дише. тој знае
повеќе од мене.

Игор Исаковски

 

Милан Кундера: „Никогаш нема да можеме со сигурност да утврдиме во која мера нашите односи кон другите луѓе се последица на нашите чувства, љубов, омраза, добрина или злоба, а во која мера се предодредени од соодносот на силата меѓу поединците. Реалната добрина на човекот може да ја покаже својата чистина и слобода само во односот кон некој кој не поседува никаква моќ.
Човечкото време не се врти во круг, туку брза напред по права линија. Тоа е причината поради која човек не може да биде среќен, затоа што среќата е копнеж за повторување.“

 

„Очите се важна работа. Слично на барометар. Се можеш да видиш - кој има голема суша во душата, кој без никаква причина може да те шутне со врвот од чизмата в ребра, а кој и самиот од секого се плаши“ - Песјо срце (М. Булгаков)

 

Скроз...

 

„Ако почнам јас да мочам надвор од шолјата и истото го прават и Зина и Дарја Петровна, во тоалетот ќе дојде до хаос. Според тоа, хаосот не е во клозетите, туку во главите“ - Песјо срце (М. Булгаков)

 

Разговор

Јас замислувам разговор со тебе,
Некакво правдање,
Некакво објаснување.
Јас смислувам прикладни зборови,
Вистинити,
Топли,
Искрени докрај.
Можеби јас би ти кажал
Во тој дијалог
Дека, и покрај сето,
Ти си повлекла виножито
Над мојот живот,
Дека ти си ме вклопила во некаква неповторлива целост,
Така што се' добило своја смисла,
Како само по себе да се создало чудо.
Можеби малцина, а можеби и никој
Не се измислил така себе си
Како што сме се измислиле ние двајцата.
Па сепак, и покрај тој голем подем
По гест и збор,
На крајот заклучувам
Дека е подобро да не дојде воопшто до тој разговор.

Блаже Конески

 

Krvava bajka

Bilo je to u nekoj zemlji seljaka
na brdovitom Balkanu,
umrla je mučeničkom smrću
četa đaka
u jednom danu.

Iste su godine
svi bili rođeni,
isto su im tekli školski dani,
na iste svečanosti
zajedno su vođeni,
od istih bolesti svi pelcovani,
i svi umrli u istom danu.

Bilo je to u nekoj zemlji seljaka
na brdovitom Balkanu,
umrla je mučeničkom smrću
četa đaka
u jednom danu.

A pedeset i pet minuti
pre smrtnog trena
sedela je u đačkoj klupi
četa malena

I iste zadatke teške
rešavala:koliko može
putnik ako ide peške...
i tako redom.

Misli su im bile pune
istih brojki,
i po sveskama u školskoj torbi
besmislenih ležalo bezbroj
petica i dvojki.

Pregršt istih snova
i istih tajni
rodoljubivih i ljubavnih
stiskali su u dnu džepova.

I činilo se svakom
da će dugo,
da će vrlo dugo,
trčati ispod svoda plava
dok sve zadatke na svetu
ne posvršava.

Bilo je to u nekoj zemlji seljaka
na brdovitom Balkanu
umrla je junačkom smrću
četa đaka
u istom danu.

Dečaka redovi celi
uzeli se za ruke
i sa školskog poslednjeg časa
na streljanje pošli mirno
kao da smrt nije ništa.

Drugova redovi celi
istog časa se uzneli
do večnog boravišta.

Desanka Maksimović