здравоо од секогаш моја животна желба ми е да работам како професорка во школо дали има професорки на форумов? па ако има ако може да пишат да се изјаснат како тие ја доживуваат оваа работа
Јас сум сакала да бидам професорка и ќе бев таква што ќе бев како пријателка на учениците, ќе беше интересен секој час. Дали на основно или средно, не е толку битно со мојава наука имам шанса за професорка во средно бидејќи таков предмет во основно нема.
Сакав да бидам професорка по англиски, за на крај месец пред да се запишам на факултет да ми текне дека не можам да бидам професорка. Не можам да бидам професорка, од проста причина што јас и да знам нешто, нема да знам како да го пренесам тоа на децата и ќе ги оставев без знаење (што е проблем на многу професори). Верувам дека сите кои (сакаат да) се бават со оваа професија треба да бидат креативни, за да ги заинтересираат децата за нивниот предмет и да сакаат да ги слушаат.
Сите барем еднаш сме сакале да бидеме професорки или наставнички. Но сега кога подобро ќе помислам на тоа сепак не фала. Има премногу професори и наставници, мала им е платата, односно не се доволно платени за тоа што го прават, се малтретирани од учениците и во средно и во основно признајте си сите сме им направиле по нешто на професорите, дополнителни главоболки не благодарам итн. Е сега за проф. на факултет може таму има поголема дисциплина и повеќето се културни.
Кога се запишува факултет, претпоставувам се запишува поради љубов кон некој предмет. Барем кај мене беше така, не "реда ради" колку да се студира. Значи ако си го сакаш предметот, ќе знаеш и како да го пренесеш на деца, упростен до степен да и одговара на возраста од учениците на кои им предаваш. Кога си доволно стручен во одредена област, не гледам проблем да се пренесе материјал кој е 100 пати поедноставен од тој што си го учел на факултет. На времето покрај докторите најхумана и најпочитувана професија била учителската. Штета што вредностите целосно се изместија па затоа и не се доволно платени. А за тоа колку се изместија и сите други вредности во општествово што го опфаќа однесувањето на учениците, не ми се ни зборува, ми се плаче. Бев со огромна желба да бидам даскал која ме држеше скоро 20 години, но во задно време се предомислувам да специјализирам нешто и да фаќам џаде од тука.
Јас сум професор по математика и многу си ја сакам таа професија. Многу ме исполнува кога спремам некој ученик што имал кец или двојка и кога ќе добие 4 или 5 на писмена или 9-10 на испит. За ова не е потребно само стручно знаење, туку и педагогија и малку психилогија. На тавките обично им е потребно и подигнување на самодовербата и со мали чекори полека да ги движиш до целта. А убеден сум во тоа дека секој просечно интелигентен човек може да научи, само треба да ги мотивираш добро.
