Не сретнав ваква тема па ми текна да направам една за сите тинејџери на форумов, сега вака кога си се навраќам на старите денови ми текна на проблемите со мајка ми и татко ми, кои не ми дозволуваа да имам дечко, а сите имаа, татко ми дури и да ме зафркаваа дома тој казна ќе ми дадеше, до 10 да си дома во 8 одделение, а бев кај другарка. Бев одлична ученичка, примерна и само ако добиев една отценка подолу веднаш следуваше казна. Епа ајде пишувајте, истушете се, прашувајте а ние да кажам што сме ги поминале тие години ќе даваме совети. И ве разбирам еве јас лично да кажам ме прифаќаат на моменти, и на моменти сеуште го имам тој мозок. Се надевам дека темава ќе е активна, ако не е, или ако е дупла канта.
Хахаха кај мене внуката е во пубертет, не живееме во иста куќа но кога и да се видиме таа се само се кара со мајка и и татко и.. Многу се осетливи
Леле ја колку бев живчано у пубертет ауу лудило ме фаќаше ги гризев кориците на книгите кога се нервирав уште има траги од заби на нив Сега сум мирна
Хаха и јас нешто слично на тебе, само што јас или си се мавав самата со книгите или ги фрлав, партали ми се, сите искинати.. Кај мене е лошо што на моменти ме прифаќа и пак сум си таква хахаха
па вака: мајками не е многу отворена со мене, не разговараме слободно на никакви теми. Не ми е како пријателка како на некој мој другарки. Неможам да ја прашам слободно ниту дали може да одам кај другарка ниту за шминка. Ми се меша во гардароба и во се. Навистина сум многу изреволтирана.
Еве пример јас со моите родители..леле ама како се карааам вие појма немате.. Најголем проблем ми е тоа што во моето населено место има доселено едни луѓе под кирија.Дојдени се за работа од другиот крај на државата.Епа тие сите се машки..Има еден ми се бендисува има околу 22 години,а јас 16.Си пишуваме на фејсбук,секојдневно со друштвото се вртиме околу нивната куќа,Но моите разбраја за тоа и еве сега не ме оставаат да седам таму,но јас упорно седам..Еве овај што го бендисувам *** е премногу добар не знам дали постои таков збор да се опиши.Но за жал моите инаку имаат сватено,мислат дека на **** му е само за секс со мене.Ве молам помогнете како да се спасам од моите,да му докажам дека не се такви и дека примеееер сакам да останам само пријател со **** . ПОМОООШ
Еве имало тема за нашите тинејџери а јас се токмев да отварам арно шо прво проверив Ајде да ја оживиме малце темава знам не има доста мајки што имаме деца баш во најлудите години Со кои проблеми се справувате моментално? Испаѓаат ли навечер и до колку часот им е дозволено ? Ја викам еден саат он си додава уште еден од него Ни казна успева ни па се замара едноставно жива сила не е*е
Ке ве замолам за совет.. Имам внукичка од прва братучедка 12 г е ама многу сме блиски и гледам дека не ужива во детството или веке тинејџерството а незнам како да помогнам. Живеат на село и во класот не се многу деца мислам дека се вкупно 8 или 10. Внуката се соочува според мене со булинг на училиште, сите ја избенгуваат,не сакаат да ја дружат, ја навредуваат и сл. Таа од мала се издвојуваше со тоа што за нејзина возраст премногу убаво црта прав уметник е а и на 8 год. доби менс. циклус. и некако не успева да се носи со ситуациите околу неа, премногу е чувствителна, сака правда, и сл. Кога разговарам со неа ми кажува дека нема доверба во никој, освен во мене и мајка и, дека никој не скаа да се дружи со неа дека ја игнорираат сите ама дека се навикнува на ситуацијата, дека не ја играат дека била глупава, незнаеле да зборува и сл. Не сака да оди во тоа училиште веке ама не и даваат наставниците да се запише во друго бидјеки сепак е талентирана и носи дипломи за тоа училиште. Мајка и се обидела на секој можен начин да и помогне да се вклопи да се брани од средината но нема разбиранње. педагогот на школото само со неа разговара на само и и кажува да ги игнорира но како тоа дете само ке минува уште 3 години во тоа училиште сето тао влијае на нејзината психа. Има една другарка од градот што успеав некако да ги зближам но сега гледам дека и со неа не ска многу да се дружи од причина што кога биле во друштво со повеке деца другарката не и обрнувала внимание како да ја игнорирала. Ми остави впечаток дека мојата внука незнае баш како да се социјализира и дека може само да функционира со еден човек во друштво и затоа и замерува на таа другарка дека не и е посветена во целост и се плаши дека ке ја изгуби и таа другарка бидјеки не е интересна за неа. Јас сеуште немам тинејџери и незнам дали правилно ја советувам ама и велам дека мора и таа да се потруди прво да работи на себе во зголемување на самодовербата, никогаш сама за себе да не мисли дека е глупава.Да проба во одделението да се зближи со дел од децата кои не се водичи на групата што ја навреудуваат, да не речам со послабите карики и да ги привлече на нејзина страна, да не мисле дека ако некој со неа размени 2 збора а со друг 4 дека другиот го сака повеке и сл... Незнам колку успевам да допрам до неа, и ве молам и за ваши совети како подобро да се социјализира, како да развива другарство , зашто мислам дека запага и во депресија сака само дома да седи и цело време на телефонот, други активности и се досадни...
Нешто слично поминавме со ќерка ми на таа возраст. Ја префрлив во друго училиште. До некаде се реши проблемот. Но главното според мене е то немаат изградено вистинска слика за себе, немаат самодоверба и како резултат на тоа иде и отсуство на социјален живот.
Uf nekoi detali kako za moeto dete da si napisala. I jas imam potreba od sovet> Nekako kako da ne se pronaoga vo sredinata kade sto e. Iako ja ucam da ne se otkazuva. Vo skolo e megu najdobrite nemam zborovi za nejzinata posvetenost i posle dolgo vreme e prifatena i tamu uziva. No posle skolo edvaj so 1 dete od uciliste vo 1 mesec se druzi. So decata -vrsnici od nasi prijateli nema problem so nitu edno. Ima dopolnitelni aktivnosti-sport e tamu si imame problem. Posle skoro sekoj trening e rasplakana. Postojano od 5-6 soigraci (mislam deka se najdobrite vo grupata) e kritikuvana. Ne se pozalila od trener i slicno, redovna e, ja vikaat i na natprevari i ja pustaat da igra sto znaci ne e katastrofa. No denesnite deca se surovi stom te osetat deka si poslab i povlecen odma te napagaat. Taa veli deka od cela grupa, ova i se slucuva samo nejze. Taa do vcera bese uporna sega kako da gleda deka ednostavno ne ja sakaat. Nitu jas neznam sto sovet da i dadam. I rekov ako sega se povlece, sekogas ke ja pobeduvaat (ova mislam na vlijanie, kritiki, navredi), da proba da vrati da se izbori za sebe da vrati da iskritikuva i taa ednas. Moeto dete nikogas drugi ne kritikuva nitu za najslabite (mislam na onie sto se so ukor od ucilisteto-neodgovorni i nevospitani) ucesnici nema kazano los zbor. Najlesno e da izbegas, no moeto iskustvo kazuva deka treba da ostanes i da se soocis so problemot. Meguto kako 12 godisno dete da se sooci so „glutnica“ od 5-6 deca, neznam i taa samodoverba koja ja imase ja izgubi. I da prijavam na trener, sto ke napravi trenerot ke im rece ednas ke gi iskara site i pak ke se prodolzi po staro. Znam deka taa mora da se izbori sama. No kako barem malku da i pomognam?
Децата шо е соочуваат со булинг мора да знаат дека не се сами. Прва работа на која што ти можеш да ја поттикнаш е самата таа кога ќе се најде во таква ситуација да се самоодбрани со зборови без да се кара. На пример да им каже дека не е убаво така да и зборат/прават и слично. Некогаш ретко успева ова, но многу често не. Сепак е првиот чекор. Вториот чекор е да му се каже на тренерот. Ако е сериозен спортски клуб, многу сериозно ќе пристапат на случајот. Во спортот не смее да има булинг од тимски играч. Трет чекор е да се каже на родителите на тие кои ја закачаат. Исто така може да биде од помош ако повика некои од тие деца на гости дома, или едноставно после тренинг да организираш ти, таа со соиграчите и со мајките да седнете некаде и да се дружите. Она што го имам видено е дека некои деца се интровертни и општо тешко го доживуваат тимскиот спорт каде во текот на играта има викање, лутење и слично и си зимаат сѐ при срце. Освен тоа, подлабокиот корен може да е дека воопшто не го сака тој спорт. Ако ова не е случај со твоето дете, и доколку имате реални цели во конкретно во тој спорт, тогаш можеби решение ќе биде да смените клуб, ако ништо од горе не подобри.
Ви благодарам на советот се надевам дека ке успее таа а и јас пред да морам да „интервенирам“ кај децата и нивните родители, бидејќи не ги познавам. Знам дека го сака тој спорт вчера за прв пат рече дека сака да се откаже, до скоро беше „се ќе направам и ќе научам само да стигнам на време таму“ Инаку да се работи за почуствително дете Ви благодарам уште еднаш
Како дете кое се соочувало со вакви "препреки" можам да кажам дека едно и единствено проблемот и решението лежи во самата личност. Како тоа, епа вака. Нема да се помогне ако се пренесе на родителите, добро ок може малку ама после тоа дефинитивно ситуацијата ќе се влоши. Ниту пак ако се пренесе на професор, психолог, педагог.... Може би малку, ама проблемот треба од корен да се реши. Зошто ниту еден професор нема да може (а и не треба) да интервенира ако детето биде исмевано на улица после часови. Нели? Тука ниту родител не може да се вклуче. Мора самото дете. И јас бев исмевана и навредуваа и за физичкиот изглед и за размислувањата и за моите родители и се тоа. Мајка ми неколку пати отиде да им пренесе на нивните родители шо и како се случува. Реакција 0. Значи единствен начин и решение е детето да се едуцира, да си изгради самодоверба, да се стекне со таква моќ ем да ги игнорира туѓите мислења ем да знае да врати да се одбрани. Тоа може да се работи само со родител, или и со родител и со психолог. И да. Треба да научиш да бидеш лош. Не знам од кој ја слушнав реченицата "... во животот или ќе газиш или тебе ќе те газат...". После тоа доста работев на себе. Научив како да бидам и јас "лоша". Кога еднаш ќе се спротивставиш и ќе кажеш стоп доста е само тогаш ќе се здобиеш со вистинска сила и моќ над својот живот. Затоа мислам дека проблемот и решението едно и единствено лежи во самото дете. Срамежливост, социјална анксиозност, повлеченост, депресија тоа се некои од клучните фактори кои мене лично ме терале пред се јас самата да се чувстувам лошо во друштво. Не може никој да те убеди дека си грд, салаб, дебел, глупав ако прво ти не дозволиш, а друго ако не поверуваш у тоа.... Само едукација му е мајката... Градење самодоверба, љубов кон себе и систем на одбрана.
Од искуство со булинг а и активна работа во форуми за врснички насилство во училиште, до некаде се согласувам со твојот коментар. Во делот дека детето може до некаде да се справи самото. Но целиот пристап што го напиша е малку застарен, источно европски - да не речам балкански (без навреда). Има различни фирми н булинг, некои полесни а некои потешки. Сепак, сите психолози ќе бидат согласни дека е многу важно, доколку насилството трае, да се каже на возрасен у оние кои претставуваат некаков авторитет да преземат чекори. Впрочем, тоа е и улогата на психолозите во училиштата, а и на сите педагози. Точно дека таквата иницијатива може да има уште полоши резултати - но исклучиво по вина на авторитетите кои го презеле случајот. Решението за булинг не е само да се искара детето кое го прави. Впрочем, за да се избегне подоцнежни последици врз личноста која го трпи насилството (пр. Ниска самодоверба, општа недоверба итн.) на самата жртва и е потребна помош од психолог за да ги надмине тие чувства. А НЕ за да знае како да врати, бидејќи булингот не требало да се случи воопшто. Оттука, детето кое го ПРАВИ насилството треба да подложи на уште поголема психолошка анализа и помош од стручни лица - за да не го повторува однесувањето. Никогаш не е виновна жртвата на насилството, без разлика во која форма е. Едукација да, ама за оној кој ги прави проблемот...
Точно така, ова е важно за сите нели дури и за нас. Но многу тешко оди кај 12 годишно дете. Ќе се работи и се работи. Љубовта кон себе знам дека ја има, со исклучоци ситни нели девојче е повеќе маните си ги бара но знам дека таа љубов е јака, самодовербата ни е слаба страна и штом ќе се качи на некое ниво со постигнат мал успех и задоволство за неколку дена паѓа во границите под нормалата, а системот за одбрана од сурови луѓе и деца надвор од дома го немаме. Едноставно таа е дете кое освен дома на друго место не покажува револт. Но ќе ја научам. Благодарам на Вашиот одговор, ми значи
