Сè што сакате да знаете во врска со религија

Не ме чуди студијата воопшто.
Со оглед на тоа дека СИТЕ религии себеси се сметаат за правата/вистинската/оригиналната/најстарата, се сметаат за најблиску до Бог и до вистината, и се сметаат за супериорни во однос на другите религии.

Колку поделечна е идеологијата толку повеќе се едни против други.
Иако истото не е невозможно и за сродни религиозни деноминации.
Пример за тоа е не така далечната војна во Ирска меѓу протестантите и католиците (иако се христијани). Исти примери има и во муслиманскиот свет.
Освен тоа, сите религиозно свети книги иако во некои моменти говорат за мир, скоро секогаш учат дека тој мир доаѓа по уништувањето или изумирањето на другите религии. А и генерално има премногу извештаи запишани во нив во кои е објаснето како биле убивани неверниците, односно верниците на другите религии.

Така да, иако директно никој не се поучува на нешто лошо, сублиминарно е поучен на религиозна нетрпеливост која потоа се шири на нетрпеливост кон било кое лице спрема кое дотичниот/дотичната се осеќа супериорен на било кое поле од животот.

Не генерализирам за сите религиозни лица. Секоја чест на оние кои си ја тераат верата на некој, да речам, чист начин и со љубов.
Ама генерално организираната религија мислам дека води до вакви појави како што е наведено во студијата.

Би напоменал само и дека на сето ова влијае веројатно и концептот на грев/грешка и казна, кој е според мене религиозна творба.
Бидејќи природниот тек на работите води кон идејата - грешка односно одредена постапка и нејзина последица.

 

А како би ги спознале, ако не преку организирана религија?

 

Кого да спознаеме?

 

Па од атеист, неверник уатевр нема да чуеш за загинато дете - "господ така сакал" или "на подобро место е сега" што ми е апла безобразно да го кажеш.
Видете само и дека баш дека сиромашните држави и тие што се најнедемократски, се со најрелигиозен народ. Оти веруваат дека страдање, смрт, сиромаштија се нешто добро јер ..од господ е.

 

Тие примери на чиста вера и љубов.

 

А зошто би требало да ги спознаеме?
Доволно е нивните постапки и однесување да бидат одраз на таа вера и љубов.

Ама на крај краеви, верата не е нешто со кое што некој треба да се фали и истакнува.

Додека пак љубовта се гледа од постапките на луѓето, независно од кои побуди се покажува.

Така да не гледам зашто е потребна организирана религија за да видиш кој е добар човек а кој не.

 

Организираната религија ја јакне вербата. Духовна наука,нели? Преку примери од минатото се учи , слично како што функционира и световната наука....да не навлегувам колку е и опитот битен, како пракса во школо.
Инаку добар човек може и верник и неверник да биде. Лош исто така.

 

Примери од минатото колку сакаш, еве најпресен

 

Единственото нешто за кое што им е потребна организирана религија на луѓето е тоа што сите сакаат да припаѓаат во заедница и да имаат нешто со кое што цврсто ќе се идентификуваат. Не викам дека тоа само по себе е лошо, ама колку лоши работи имаат излезено...да не набројувам.

 

За љубов меѓу Христијанка и муслиман што ќе кажете?Дали е стварно одење против Бог оти така се тврди од верниците.

 

Нема ништо лошо. На Господ му е мило кога двајца се сакаат. Само општеството и семејствата скоро секогаш лошо реагираат.

 

Прашав оти поодамна ми се допаѓаше муслиман а поблиски луѓе мои одма коментари против верата одиш,што правиш и остали чуда.

 

Би било одење против верата, само ако си ја смениш. Вака не. Проблем е, бидејќи скоро секогаш децата се викаат и се презиваат според религијата на таткото. Така да, јас лично не би се омажила со муслиман, бидејќи сакам моите деца да имаат муслимански имиња. Православна Христијанка сум и сакам моите деца да имаат православни имиња. Ќе неможам детето во црква да го крстам. Ги разбирам блиските до негде. Проблем е, да, теоретски, но не и верски. Лошо се изразуваат. Но, штом го сакаш, на блиските не им останува ништо друго освен да те поддржат.

 

Дали женски одат во џамија?
Дали во католичка црква се палат свеќи?
Дали православен "смее" да оди во католичка црква?

 

Да

 

Не ги прашуваат на влез луѓето од која религија се. И дали воопшто се религиозни.

 

Брат ми само знае а инаку ништо сериозно немаше меѓу нас тој сакаше авантура јас го засакав и тука заврши приказната.Разбирам и јас вера не би сменила тоа никако но ете животот се може да донесе

 

Мислев според некои религиозни правила дали смее?

 

Да влезе туристички што би се рекло, да може, да учествува во служба, поклонување, обреди, не.

 

Во сиромашните држави не дека народот е најрелигиозен, најчесто така се декларира, а е во суштина суеверен, па и кај нас за жал може истово да се каже, зашто небо-земја е разликата меѓу човек што верува и човек што кажува дека верува, а е длабоко суеверен (да не речам често и злочест).