[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

За прв пат во овие три години студирање, јас стварно сакам да учам иако се уште е лето!
Разлистувајќи го материјалот, се фатив самата себеси со насмевка на лицето! Ееј, за првпат, после толку многу незадоволство и досадни, напорни предмети!
Многу ми е интересен предметот што допрва треба да го спремам за септемвриска сесија и верувам дека со лес ќе си ги спремам тие 700 и нешто страни! ( )
Сега сфаќам дека оваа претпоследна година, 4та од студиите ќе биде интересна. Се‘ е сумирано, се‘ е стручно, се‘ е битно за понатака, за еден ден здравје Боже кога ќе почнам да работам.
Воопшто не згрешив кога бирав професија...ме исполнува фармацијава, ме исполнува максимално!
А тоа е најбитно, нели?!

 

Сакам да кажам дека редовно ја читам темава и тука се некои од најквалитетните мислења.
НО, сакам да кажам дека некои членови почнаја да ја мешаат оваа тема со темата „Што би му кажале’’.
Не сум модератор, ни нешто друго ама уживам да ги читам убавите, инспиративни, квалитетни со труд напишани мислења, мислења што вредат, па би ве замолила да се запази малку редот

 

^ Сакам да кажам пријави на извичникот штом сретнеш такво мислење и ќе биде префрлено.
А за редот во право си дека треба да се запази

 

Сакам да кажам дека:

од една гледана точка вака би изгледал животот кога си низок пример како мене

 

Турболенциите во главата што ги имав пред 2 недели искрено беа поради многу прашања и потпрашања, баш оние кои ги постави Шилеа. Рој мисли, барам одговори од животните случувања на најблиските, се убедувам дека можам да ја имам таа енергија која ќе ме направи способна, вредна и добра - за себе и за другите, најмилите.
... И мислам дека прашањето не е веќе „Дали се плашите од темнината?“ туку „Дали се плашите од иднината?“.

~ Меѓувремено, август си дојде, мојот омилен летен месец. ах!

 

И што ако не се сликам покрај фонатана на плоштад ? Не сум шема или ?

 

Прекинав низа од скоро 2 месеца без самоповредување. Мали гребнатинки, но значајни. Не знам што друго очекував, пак немам начин да се справам со кризите.

 

Болно е навистина кога ќе се прекине толку долга врска.Целото детство што би се рекло ти поминало со еден човек за на крајот тој воопшто да не знае да го цени тоа...
Бев покрај неа знам колку е тешко,она не сакаше но воопшто не ја ни прашав дали смеам туку веднаш ги повикав нејзините две најдобри другарки и јас и отидовме кај неа малку да ја разведриме.Храбра е навистина,прв пат ја гледам вака.Ќе биде среќна знам,она заслужува некој што ќе и пружи се и ќе знае да ја цени.
Туку ајде и јас да не ја рчкам таа тема.
Денес цел ден ми помина во смеа па во себе си велам само на арно нека е.
Сабајлечки на интервју за работа си влегувам прва во салата за состаноци и седев сама едно 15 минути.
За тоа време така си направив еден филм дека јас работам во таа фирма па си се врткам со столчето така гордо...
Но сфатив нешто што долго време го барав во себе...јас себеси се гледам само на такво место,во убава фирма со задоволителна плата и како седам на удобна фотелја.Да имам преголеми амбиции но верувам во себе.
Туку...одам на разговорот и ме прашуваат дали би прифатила работа подалеку.А јас така гордо викам аа не треба за тоа добри услови инаку не ми одговара...
Цел ден се прераскажуваше ова и сите се смееа слатко на мојата дрскост.
Воопшто не жалам особено не одкако им го видов изразот на лицето на двете госпоѓици што ме прашаа.Зарем мислеа дека само они се горди и арогантни,епа им покажав дека и јас можам да бидам како нив.

 

СДК ќе бидам добро, ветувам...

 

Многу сум избедирана денес и се некои лоши мисли ми доаѓаат на глава, а што е најлошо незнам ни зашто. Ми треба да отидам на одмор малку, да си ги тргнам мисливе и да одморам од се иако ќе ми недостига форумов. И одвај чекам деновиве да се видам со едно девојче кое никогаш доволно не го ценев, а навистина вреди како личност.. многу ме израдува што рече дека сака да ме види.

Пак ќе си ја тераме шемата во Њу Ејџ, ама убаво ми е местото и да можам секој ден би идела, многу ми е смирувачко кога ќе си седнам на тоа перниците и ќе ја слушнам тоа музиката. Преска 2 ипол саати окапав со едно чајче ама супер си поминав, а и муабетот и личноста ептен ми годеа. Барем колку толку ме расположија, и ме оттргнаа од се што ме мачеше во моментот.

Ах,незнам ни јас сама зашто воопшто си се лажам. Знам дека сево ова е зашто ми недостига премногу и очајно ми треба покрај себе, па затоа сум ваква. Знам, веќе и вас ви станав досадна. Да е тој сега крај мене и да ме гушне, ништо од ова немаше да има. За крај, да ве поздравам со една преубава песна...

http://www.youtube.com/watch?v=umVkXtZh ... re=related

 

Сакам да кажам дека морам ама стварно морам да се исончам макар и да не пливам ама морам да отидам барем 2 добро ајде 3, е аман де 4 дена на плажа покрај езеро .
да си сплетам една плетенка или да си ја направам косата во растурена пунџа и да си терам на плажа.
Мора боја да ме фати,мора еден чоколаден тен да фатам и да ја баталам пудрата .
Со години немам отидено на езеро се сеќавам последниот пат кога бев беше во далечна 2009 година и од тогаш немам мрднато на езеро.
СДК 2: сакам да ми падне фарбата ,да се види убаво лешник боја не ја сакам веќе костен
СДК 3: имам потреба од друштво полно со позитивна енергија а не сите што ги имам намќори а па дечко ми најголем
СДК 4: ми здосади веќе да сум висока метар и желба за растење сакам долги нозе ко на манекенка

СДК 5: јас решив.одлуката е донесена. Од утре ќе почнам да пијам по 2 литри вода и така јадам по 1 пат на ден и ќе ги правам вежбите.таа вежбата што си ја правам треба по 100 пати да се повтори ама јас за инает на комшиката и нејзиното куче кое постојано брка мачки и не ми дозволува да спијам ќе ја правам вежбата по 600 па нека пукнат душманите ако сакаат.

 

Кој нема да ти возврати, а ти постојано го караш?
Кој ќе те гледа секогаш со мили очи, без да чува во себе лоша мисла?
Кој ќе ти биде најголемиот пријател?
Кој би го жртвувал животот за тебе без двоумење?

Кој, ако не твоето куче, кое те сака и повеќе од себе.

За моето душиче Д.... .

 

Или ко шо прочитав некој цар шо напраил, празно непотпишано плико. И јас би играла така доколку некој биде доволно дрзок на поканата да стави, поклон во плик

 

Ми се јавува сношти една братучетка сакала да испрати по маж ми нешто за сестра и.И се договоривме да се чекаме на половина пат.Излегувам јас навреме,ама таа по обичај касни..и да го скратам вреемто си ги закачив слушалките од телефонот си слушам музика,размислувам како животот е убав,како приците цвр..добро баш не ги слушам да цвркаат,ама се во тој стил-животот е убав ,јас сум во хармонија со природата,моето тело е мој храм,мојот ум е јак....бла,бла,бла....и ми приоѓа девојка и гледам нешто зборува.

Не ја слушам заради слушалките,се обидувам да ги симнам,се збунувам,ми паѓа телефонот која почнува чудно да ме гледа...и во тој момент слушам -имате ли упаљач??
Јас-НЕ ФАЛА

СДК мразам кога луѓето доцнат

 

Не е возможно колку себични луѓе постојат или пак можеби сега си го покажуваат вистинското лице?!

 

Денеска почнува мојот викенд
Сакам да кажам колку е убаво кога на некој ке спојат празник

 

Како што се ближи денот, се` потешко и потешко ми е...
Па нели ова е тоа што го сакав? За што се борев толку години? Што градев?
Да, така е, ама сега не е исто. Деновите ми се избројани, одам на слепо, оставам вреди работи позади мене, работи за кои вреди да се живее.
Еве веќе 5 дена не спијам, не јадам, а зашто - ни јас не знам!
Тоа што го барав - го добив, еве го, еве ми ја шансата.
Само се плашам да не биде нож со две острици, па да си го повратам мајчиното млеко, и тоа низ нос!
Дали вреди да ризикувам, да си го ставам животот на коцка, да одам на се` или ништо?
Дали вреди да изгубам се` што имам, по цена на успехот?
А што имам? Имам ли јас нешто вредно за губење?
Што и да имам,колку и да е, мое си е, јас ќе си ги сносам последиците.

Ќе вложам се`, т.е. веќе вложив...
Спремна сум на тоа, свесна дека можам да изгубам се`, дури и животот, но и свесна сум дека доколку успеам, ќе добијам многу. Ќе го добијам тоа за кое сонував, ќе добијам се`!!

Во делот кај градите, од левата страна, треба да имаш срце а не зрно грашок.
За да превземеш ваков чекор, да го одиграш овој потег, треба храброст, не?
Дали јас имам храброст? - Да имам!!

Шах - мат !!

 

Сите ние имаме приказни да кажуваме. Само зависи дали се ПРАЗНИ!

 

Татко ми реши да си замине и да не остави.
Вака е најдобро.
Тензијата ќе стивне, нема да има караници.
Ќе се гледаме за празници.
За одмори.
Не ми се верува дека во животот дочекав ден кога татко ми ќе не остави.

Работите кои никогаш нема да ти ги простам, секогаш ќе прават да те сакам се' повеќе.
Се' би дала за тебе и за мама.
Вашата љубов не може да умре сосема, имате две деца.

Чудно е како животот на човек може да се сврти триста и шеесет.
Среќно. Ти посакувам да си ги излечиш раните што луѓето околу тебе ти ги создадоа.
Знам дека си разочаран од најблиските, но ние не сме најблиските од кои треба да се разочараш.
Ние никогаш не ти го свртевме грбот.
Ни кога плачеше, ни кога беше на работ на смртта, ни кога викаше, ни кога пцуеше.
Ние секогаш бевме тука.

Се ми е измешано, дури не знам што да ти кажам.
Не те осудувам, воопшто.
Не сакам да се мразиме поради другите.
Ти благодарам за сите работи кои ми ги пружи.
Tолку.