[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

СДК дека...
Treba mi u ovom mraku
neko ko ne spava nocu,
da sa mnom sedi do zore,
treba mi boga mi,
neko kome cu biti zauvek mlada
i lepa, neko ko pogledom tepa,
treba mi boga mi,
da se od mene ne boji,
i da mi pica ne broji,
zar takav negde postoji,
treba mi boga mi.


http://www.youtube.com/watch?v=TgeDVCeG ... re=related

 

Конечно.
Сега официјално можам да се декларирам како redhead.



Мислам дека ми се исполни една желба.. да не сум фатила во сон златна рипка?

 

Аааааах толку работи ми се вртат во главава...Само сакам да ви кажам на сите што имате среќно семејство да го цените тоа многу многууу,оти е тешко кога по дома имаш само проблеми,кога немаш на кого да му кажеш за тоа,кога толку многу работи ги чуваш во себе...знаете понекогаш и јас сакам кога се враќам од некаде да знам дека ќе се вратам во мирен дом,а не јас самосакам да избегам подалеку од дома,кога ќе ми речат другарките леле овие 2-3 дена одвај чекав да си дојдам дома да им се насмевнам и да им речам и јас,а не да ја наведнувам главата...и љубоморна сум,страшно многу љубоморна кога ќе отидам кај некоја другарка дома и ги гледам како сите заедно ќе седнат и се смеат,се зафркаваат,а јас тоа никогаш сум го немала...и си мислам дали знаат колку се само среќни што го имаат ова...а сега па и сестра ми во последно време уопште не ме ферма,незнам,како да не ме сака веќе,и уште потешко ми е...и плус сето ова си го чувам во себе,на другарките ни збор им немам кажано,секогаш сум насмеана,а во последниве месеци мислам дека уопште се немам искрено насмеано...па барем да имав некој,дечко или ватевр,барем да знам дека некој мисли на мене,се грижи,тука е за да ме ислуша,ама не бе,и тоа го немам ...и шо да кажам друго освен дека ми е прекрасно :roll:

 

Пршетка по дожд, трчање по дожд. Оддамна немав вкусено .

Морка коса, маица, шорцеви, стапалата ми шљупкаат во старките, ама ако ептен убаво ми беше.

 

Вака, нешто забележав на форумот и сакам да кажам. Нејкам да критикувам да не ме сфати некој погрешно дека имам нешто против форумот, прво сакам да се заблагодарам на сите што некогаш ми дале некој одговор кој ми требал во моментот. Ама некогаш кога ке прашаш нешто пример ти треба помош на некоја тема и одговор не добиваш или го добиваш многу касно или па ретко на кој ке му текне да ти одговори и да ти помогне, велам некогаш, а пак онаму темите во секс ги манијачат и ги разгледуваат триесет души во исто време . Не дека нешто корисно може да се најде таму само интимност споделуваат . Ама стварно некогаш се чудам зошто се вакви работите

 

Добра сум, одлична... Ве сака... Т.

 

Аххх колку тежина имаат некои кажани зборови...

А тоа што сдк е дека депресија ми тропа на врата, а јас сум немоќна овој пат да и плеснам врата пред нос.

 

Сега си дојдов од свадба.

 

Дека прееска наместо едно, ќе ставев две кафиња...на некого му се пиело кафе со мене...

 

Кој не научил на потешкиот начин, нека научи сега, додека е време, зошто отворени рани болат. Во никого не може да се има доверба, освен не знам, во мајка ти, ама јас преферирам никој.
Од моментот кога на некого му даваш зелено светло, одврзани раце да прави што сака, верувајќи дека нема да направи никогаш нешто што ќе те повреди, тоа е моментот кога гордо иако несвесно се самопрогласуваш за најголема будала на светов, со други зборови, си земаш еден голем залет и лупаш во ѕид со главата.
На светов сам доаѓаш, сам живееш и сам си умираш. И тоа е универзалното правило. Секогаш ќе има некој што ќе те сака и повреди, единствено нешто што е важно си самиот ти.

 

Си ги читам првите мислења од кога сум се регистрирала на форумот и се чудам колку сум била малоумна. Сега ни на крај памет нема да ми текне да ги напишам пак.

 

Се чувствувам празно, бедно, депресивно.. Понекогаш сакам да излезам од сопствената кожа, да отидам негде далеку каде што никој не би ме познавал.. Е стварно нема спас од оваа депресија. Уште не си им нашол решение на старите, ете ги новите проблеми! До кога вака? Осеќам дека никој немам покрај мене, никој што би ме сфатил како се осеќам и кој би ми помогнал. Сите викаат дека се тука за мене, а мене кога ми е најтешко каде се? Или побитно им е да се „ лигават “ со партнерите? Забораваат што се си направил за нив, забораваат на сите моменти поминати заедно и згора на тоа те обвинуваат за твоите постапки а ни најмалце не знаат како се осеќаш и како е да се гушиш во сопствената кожа. Незнаат како е да немаш сили повеќе да се бориш во животот, да немаш ни малце воља да станеш насабајле од кревет, да сакаш да го преспиеш цел ден а имаш само 18 години. Ех, многу би сакала да биде се како лани ова време, да бидеме сите заедно и заедно да го пребродиме најтешкото нешто што може да се случи на 18 годишна возраст-да изгубиш другар...
Очајно ми треба психијатар, инаку ќе полудам во сопствената кожа!

 

Не знам дали е до мене или нардов полуде, Да ти е страв вести да пуштиш, татко силувал ќерка, малолетници силувале девојче, некој убил брат за глупост, мислам аман луѓе до кога вака. И таман мислиш дека агонијата од лоши вести престанува со менување на канал, ти доаѓа некој дома депресивен и ти ја цица цела енергија. Побогу си велам што се случува. Зарем е многу ако посакам еден ден среќа околу мене. Не луксуз, само среќа, насмеани лица, без нервози, без викање. Пред некој ден шетам низ градов, нема насмеани луѓе, а мене музиката од мобилниот ме тера а се насемам, и се јавува чувство на вина. Зар дотаму дојдовме, да се осеќаме виновни ако сакаме да се насмееме додека се околу нас е смркнато?? Не, не сакам вака, ова мора да е кошмар. Вратете ја насмеваката на лицата на луѓето, ВЕ МОЛАМ!!

 

Се ближи земање дипломи и фрлање капи, се ближат уписи, еуфорија владее секој ден се попотресена сум абе нормално е, ееее да се порадуваме и ние

 

Сакам да кажам,повторно ќе има пена парти во мојот град.Повторно бесплатно капење.
Хахахаха.
Незнам што толку голема фама,се крева околу ова чудо со пена.
Играчки.

 

Зошто потиснувам еден куп работи во себе? Се нервирам за ситници. Сум станала контрол фрик,само шетам со некои списоци и планови ,организери .. Сакам се да ми е под конец, се точно како што сум определила. А,животот е она што се случува додека правиме планови. Не може да се живее од утре или откако се ќе се среди.

Ми требаат промени. Од утре друга приказна. Само прво да си ја излечам веќе направената штета.

 

Фина е?
-Хм, тешка е.
Убава е?
-Небитно.
Значи убава е.
-Лута ми е.
Извини се.
-За што?
Небитно. Ако не и се извиниш ти, ќе и се извини некој друг. Така оди тоа со убавите жени.

 

Се фрлаат капи за завршено средно?

Мене па ова времето никако да ми помине, ќе попиздам од оваа монотонија, веќе сум попиздена де.

 

Конечно разлади.Сега може ќе се врати топол бран ама нема да биде толку жешко.Постепено ќе се намалува.На здравје

 

Здраво, најмили мои девојки/жени! Ми фалевте, да знаете Јас конечно си дојдов, убаво си се одморив, цела Македонија ја свртев и сега батериите ми се полни до даска Колку било убаво да одиш летно време на планина, милина! Не ми се доаѓаше ич, што убаво си се шетавме во природа, си се банкавме во базенчиња, се тегневме и во џакузи мх мх мх...

Ама сега, back to reality На работен фронт, ништо ново. Ама ако, јас продолжувам. Има да бидам pain in the ass, има на глава да им се качам и да им вртам на тел. секој ден! Решив да бидам упорна како никогаш, упорноста СЕКОГАШ се исплати.

Туку, ај да не го тупам со работа, сакав само да ве поздравам и да ви кажам дека сум жива и здрава. Пред враќање имавме мала незгода и следствено на тоа непредвиден (голем) финансиски издаток, но фала Богу се’ е во ред. И покрај моменталната нервоза и пиздење, јас и дечко ми не дозволивме тоа да ни го расипе совршениот одмор. Толку синхронизирани и координирани никогаш не сме биле. Сум ви кажала дека го сакам најмногу и дека тој ми е се’? Сигурно да, ама еве пак ќе ви кажам. Тој е човекот на мојот живот, а јас жената на неговиот. Сродни души. И морам да се пофалам дека ме чува како капка на дланка, не дозволува влакно да ми фали од главата. Важно му е само јас да сум добро и мирен е кога сум до него. Го сакам бескрајно!

Толку од мене, сега имам доста за читање низ темиве. Морам да надокнадам за времето што ме немаше. Бидете ми сите поздравени и среќни