[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

When I hear somebody say ''Life is hard'', I am always tempted to ask ''Compared to what''?

А во последно време ова го слушам од деца по 15-16 год., дека животот им бил тежок.
Па им доаѓаат мисли да се самоубијат, и како животот не бил фер спрема нив.
А тогаш што би кажале оние кои живеат во Африка и што немаат ниту чиста вода за пиење која барем кај нас не се плаќа?
Биди среќен и благодарен со она што го имаш, и цени го!

 

Е се плаќа водата како не се плаќа. И онаа што ја имаш дома на чешма, стигнува сметка од Водовод за плаќање. Уствари, ја плаќа кој сака

Си лапнав 200гр рум штангли и ич око не ми трепна. Ги силувам хормоните а и тие мене, поштено и квалитетно.
Честопати ја слушаме фразата ,,никогаш не вели никогаш,,. Некој слепо верува а некој па не го ни тангира. Јас бев една од оние што мислев дека некои работи неможат да ми се случат баш мене ако не си ги дозволам и дека тоа е невозможно. Јас бев таа која солев памет и пропагирав за некои работи кои според мене не може да си ги дозволи никој и никогаш.
Ама ете тркалцето се сврти и почувствував на своја кожа. Да, грешките се најубаво учат на сопствена кожа. Не знаеш што ти носи животот и во кој полет и занес ќе те одвее. Колку и да си паметен, а не си најпаметен на свет, не се удирај толку по градите и не дели памет. Дрскоста, тврдоглавоста нема далеку да те одведат.
Едно е да кажеш а друго е дали ќе те послуша другата страна. И на крај краева што те боли ако на некој не му е денот. Гледај си го својот и направи го посебен и поразличен од претходниот.
Сега сум од онаа страна која вака :geek: ја гледа другата страна . Да, затоа што се е релативно.

 

СДК ... не е исто кога спомените ги собираш во материјален облик, како хартивчиња, беџови, играчки, пластики, етикети, писменца, сметки, салфети, кутивчиња мали и големки, разни ситнурии ... тефтери, тефтерчиња испишани со се и сешто ... итн. или пак во компјутер во некој фолдер. Има гоолема разлика, а таа е во душата на истите спомени ... некогаш имало, сега некако не. Јас деновиве со доста од тие некогашните спомени расчистив, фрлив ... малку нешто зачував ама сепак сите спомени баш сите се наоѓаат во моите мозочни фолдери засекогаш запишани. Тоа е непроценливо и незаменливо.

 

Колку било убаво кога со брат ти и твоите најдраги баба и дедо на неколку дена се тргаш на мирно место во планина.И така 3 дена си седиш таму,си уживаш,навечер мирно спиеш без да се превртуваш мислејќи дали некогаш ќе поминат горештиниве.Секоја вечер си се собирате да си се изнаприкажете и да поиграте некоја партија Табланет.Ах,би сакала пак

 

Ех 27.Па и не е така лошо Помина и мојот ден Прекрасно ајде торта честитки поклончина и да Еден скромен букет даден од срце од една постара госпоѓа ЛАВИЦА Па затоа ние две и толку добро се разбираме.Го посетив јадевме торта ми недостига...Се на се навистина сум уморна

 

СДК дека не се сложувам со тебе. Јас и на едниот и на другиот начин сум ги собирала спомените. Највеќе во мојата глава врежани засекогаш. Но еве водам дневник во компјутерот и за мене е исто. Дури и подобро со лозинката на ворд* документот. А во него што ти душа сака, слики, текстови, мудри мисли, стихови од песни и сето тоа топ средено. Мерак ми е да го разгледувам по милион пати... Ама секој различно ги доживува работите

 

Неможев само да го скролнам мислењево бидејќи се пронајдов, а и не планирам да предизвикувам кавга!
Но, на некој начин не си компетентна да го кажеш тоа. Кога се жалам од она што ми се случува, тоа значи дека имам потреба да се искажам, дека ми дошло преку глава, дека навистина имам проблеми. Темава за тоа е нели, да се искажеме. И не го споредувам мојот живот со нечиј друг, а и не ми ни треба прашањето „споредено со што“. Да беше некој друг на мое место, и да растеше во овие услови па сега да си трпи последици и трауми незнам дали волку храбро ќе издржуваше. Оние разгалените тинејџерки ниту јас не ги оправдувам што плачат за дечковци па со жилети се сечат или незнам ти таму што.

Полека малку со искажувањето на вакви теми бидејќи за некои на форумов, вклучувајќи ме и мене се тешки.. Некои имаат вистински проблеми кои вистински влијаат врз нив.

 

Јас само ќе додадам, времињата не се исти. Секоја млада генерација си носи свое бреме.

 

СДК леле колку жалнооооооооооооооооооооооооооооооооооо

 

СДК не пијам веќе вотка, не, не! Иако не сум сигурна дека ми припаѓа цело утро од тоа.Не пиев многу, не бев ни поднапиена, ама која мака ми е сега, ми се подига од самата помисла.
И така еве мезам банана и се свивам на секој можен начин, а ми се јаде ми се плаче.
Како и да е кажав ли некогаш колку ги обожавам женските од средно.Мешање на латино со нив е една од најубавите забави во лето.Не се собираме често, ама кога го правиме тоа си поминуваме
Викенд а, добар е за учење

 

Викаат дека кога нешто завршува, истата ноќ небото плаче, затоа што вредело, затоа што значело нешто, затоа што такво нешто не се раѓало секој ден. Но исто така и викаат дека кога тоа нешто ќе заврши, по дождот штом доаѓа сонце, тоа е затоа што никогаш и не си требал да се задоволиш со тоа малце, бидејќи си заслужувал многу подобро. Штом се задоволиш со помалку од она што го заслужуваш, автоматски добиваш помалку и од она со што си се задоволил. Доколку Пепелашка се свртела и се вратила назад по чевличката, никогаш не би станала принцеза. Затоа понекогаш треба да заборавиш што сакаш, за да се потсетиш што навистина заслужуваш.

 

Сакам да кажам, т.е. да прашам како не им е срам на луѓето да шкртаат по книги? Уште и книги што не се нивни.

Ја позајмив Злосторство и казна од библиотека и да ја разлистам, гледам на секоја можна страница, на сите 676 страни има по нешто шкртнато. На некоја повеќе, на некоја помалку. Подвлекувани реченици, со една и повеќе линии, заокружувани броеви, пишувано забелешки, одделувани пасуси, нацртани стрелки. Ако веќе сакаш да си фатиш забелешки, молим лепо извади си еден лист и на него пишувај, не во книга.

И книгата на што личи сега? Да не можеш на раат да ја прочиташ, постојано тие линии и стрелки да ти го одвлекуваат вниманието. Да е нивна ич не ми е гајле што ќе прават со неа, они си ја купиле они нека си ја уништуваат, ама туѓи книги греота е да шкрташ.

 

Не мислев со мислењето да предизвикам отварање на некои рани кај други форумџики. Но изгледа не се доискажав целосно па погрешно си ме сфатила.
Не мислев јас на проблемите кои еве пример ги имаш ти. Уствари јас твоите проблеми и не ги знам. Ако се тешки и траумични, јас те сфаќам.
Но како што кажа подоле самата оние разгалените тинејџерки, јас на тие мислев. Можеби не се искажав но ете донекаде си ме сфатила штом си ги навела.
Сакав нив да ги наведам во примерот затоа што се разочаруваат од еден дечко и одма жилет во рака.

Се надевам дека се разбравме, ниту јас немам намера да отварам кавга и темата повторно да биде заклучена .

 

СДК вчера си поминав многу убаво.Кој не дојде на Струмица опен фест нека му е жал


Денес пак ќе одам Нокаут,Харис..Па во сабота Влатко,Цеца...Мераци

 

Сеа и на фејсбук нешто кога објавувам си ги пишувам смешковците од фемина
Неќна на еден другар сакав да му потенцирам нешто и пишувам : !: и ми вика со по една точка се пишува

 

Првпат да се вратам со исончана задница, онака баш убаво чоколадирана Затоа и го сакам црногорското приморје. Никој нема да се сврти по тебе и да те покажува со прст ако се сончаш топлес или во танга. А богами и да сакаш да те гледаат, не е можно, покрај толку српски фуфици и, што би рекол другар ми, опседнат со истоимената песна, чке београдске.
Какви фенси комбинации за на плажа се изнагледав, ма тоа шљокици,мокици, ананаси на глава, дреч цветови, опасно грди бикини, зебрици, мачкици.... ама затоа, на српските фраери им нема рамни, рака на срце. Кој што сака нека каже, мене главата ме заболе од толку добри момци. И гледав, и гледав...и само си гледав и си воздивнував во себе.
Смирноф со Браво сокче е заувек отпишана комбинација до крајот на мојот живот. Дефинитивно. А тука некаде е и патувањето со автобус на подолги релации. Не постои, и нема да постои начин да се намести човек во седиште и удобно да заспие. Таква опција нема ни за оние што оделе на јога.
И море како море, со морски ноќен живот и посебно струење во воздухот што те тера да се бањаш гол во ниедно време и да пееш улави песни. А море и љубов се ужасно добра комбинација. За правење спомени.
Јас си направив доволно за до крајот на зимава, за вас не знам.

 

Сдк само што дознав дека сум била нечија инспирација а од тоа излегле пишани зборови и издадени, малку и повеќе пријатно изненадена. Не очекувано, дефинитивно .

Сдк2 само Чалгија соунд систем може да ме смири.
Немир трча низ мене, не знам зошто.

Но знам дека мразам НЕодговорни луѓе кои не умеат да ја вршат својата работа, а се платени за тоа.
Асистенти, професор срамота само тој збор можам да го кажам за вас.

Ја исчистив прва година ставени оцени во индекс, а на е-индекс никаде ми ги нема оцените по два предмета, пред одморите им пишав не вратија на e-mail, сега пак пишувам не вракаат.
Затворени кабинети, човек да ги бара со лупа и пак да не може да ги најде.

И потоа Образованието е моќ!
Епа ќе биде,да


Смирувам глава со нив, смирувам стомак со грозје, добро е што срцето е на сигурна положба.
http://www.youtube.com/watch?v=zj7pH10D ... ure=relmfu

 

Најдете го натрапникот . Како сум се смеел

 

Секогаш е тоаё така секогаш...Повеќе ги цениме работите од кога ќе ги изгубиме...Но нешто тука ме копка зашто е тоа така зашто?

 

СДК децата се многу интересни и забавни. Ќе те насмеат и нема да можеш да им се налутиш.
И се‘ тоа супер дури не почнат да мислат дека знаат повеќе од тебе.

И на 18 години сме деца, и на 26. Зависи како другите гледаат на нас и како ние гледаме на другите.