[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

Добро утро на сите. Ви посакувам убав ден

 

Во Македонија не е Sex & The City ,туку Masturbation & Village

 

за четиримесечно дружеше со фемина ми причинува задоволство што добив зелено цветч значи направени 500 мислења....&.ааааа

 

Добро утро! Имајте убав ден .

 

СДК дека не се разбирам себеси... некогаш стварно сум си многу чудна.. .
Ви се случило ли на вас ,после крај на врската да осеќате како нешто да фали,нешто да не е докажано, како да не е завршена приказната и имате чувство дека уште нешто ќе се случи... еве јас сега така се осеќам,прв пат ова ми се случува,не знам зошто-можеби е интуиција дека стварно ке се случи нешто ,може е потсвесна желба да се доискажам и да кажам се што претходно не сум кажала... кој да знае?
Што и да е нека помине !!

 

Хихихих добро е не сум била само јас.

 

СДК дека малку сум подзакаснила денес со станувањево
However,добро утро на сите феминки-спанки,а богами и на оние ранобудниците
ИМАЈТЕ УБАВ ДЕН !

 

Вчера си легнав во 9, ме болеше глава, така облечена, се струполив врз креветот и заспав.
Денеска станав во 8. Уште ме боли глава, но тоа е најмалку важно.
Знаете ли колку време помина од тогаш?
Се осеќам како да поминал еден цел ден, а дел од вас најверојатно уште спијат.
Сакав само да кажам дека животот е поубав без нарушен биоритам.
Денот е голем, прекрасен и нуди еден куп можности.
А, што правиме ние?!
Ние го преспиваме сето тоа.
Станете луѓе! Не свети Сонцето залудно. Искористете ја неговата енергија!

 

Тенкју год,фајналиии!
После доолго време ...
И јас сум во врскаа
Најсреќна сум

 

Затоа ШТРАК телевизорот, нема гледање Бен10 и секакви глупости. Денешните деца подзабораваат што е топка и како се шутира, што е кукла и како се прави манџа од цвеќиња.

Но, морам да ги пофалам децата од мојата мала (живееме на периферија од градот каде на 30 мин е планината, а сосема блиску ливадата) кои максимално ги искористуваат местото и просторот надвор, а не внатре во мемориската картичка во компјутерот... ме сфаќате. Вчера учев, си сакам тишина, но кога ги гледам се собрала една група дечиња со тапан, флејта, други пластични инструменти и низ уличката си свиреа и пееја. Не ми ни текна на ум да им излезам и да ги искарам дека се гласни, туку се насмевнам, застанав на прозорец, ги набљудував и се вратив назад кога и јас бев дете. Ништо не им фали, баш се растрчани, изнаиграни, распеани и по малце непослушни кога ќе ги викнат да се приберат дома. И навистина многу се радувам што маалава има многу дечиња.


Туку, време е за кафе, јас се одјавувам од овде....

 

Има еден човек што првата помисла кога ќе се разбуди му е моето име. Тој е многу побожен и скришно сум го слушала како пред иконите се моли за мене. Знаејќи ги моите проблеми, секогаш се труди да ме оттргне од нив и се плаши да не нешто ми недостасува. Се сеќавам кога бев мала му го крадев дигитронот што си го купил од Русија, замислувајќи дека е компјутер, штракав и му го расипав. Не ми се налути, само ми рече дека сум бељаџика голема. Многу сака да успеам во животот, едвај чека да дипломирам и додека учев во школо секогаш имаше мерак, тој да ми ги потпишува книгите и тетратките. Сака внимание и долги разговори, само еднаш сум го видела да плаче кога му го донесов сведителството од четврто одделение со сите 5ки, што во главно беа негова заслуга.
Сакам уште сто години да живееш и пра, правнуци да дочекаш. Мојот син ќе го крстам како тебе дедо!

 

Цццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццццц
Брат ми отишол да се запише за 2 година, и наместо да ја напише мојата струка тој напишал СТРУЧНА СТРУКА, педер гнасен, сега ако ме внесат во др. одделение има да го изнатепам

Аууууууууууууууу колку ми се умира немате појма

 

Колку мразам разделби значи Ете единствената која беше тука а се да ми помогне денес си замина, ќе ја видам повторно за 2-3 години ахх колку ќе ми фали

 

Се изморив...премногу ми е веќе. Срамота ли е да плачам во тоалетот на работа?
Знам дека до вечер ќе се смени, знам, таква сум. Ама сега очајно ми треба да се закопам во некое ќоше подалеку од сите и да липам за сите овие месеци додека го чувам во себе. За се'.
Не сум слаба нели? Само ми треба одмор од тежинава што ја стискам секојдневно. Утре пак одново.

Цело лето во душа го носам. Јас и Охрид сме убави само во сонце, депресијава насекаде е иста...
Имам ли доволно љубов сега за тебе? Ќе се потрудам да ти дојдам, ветувам...

Не сум слаба нели? Или можеби сепак сум...


едит: Годинава дури и на 24дена почнав да добивам. Сега губам по една јајце клетка повеќе на годишно ниво. Е браво бе

 

Дал редиш ѓердан?
Ѓердан денови, по бисер за ноќ во раце негови..
Нреди ѓердан ,
па го реди на грло, на мегдан..

Кога ќе слушнам за некоја неостварена љубов, ми се кине срцево. Ми се плаче. Ние сме криви, што се расипуваме. Сакаме, па не сакаме. Љубовта не е само „те сакам“ . Љубов е идила. Кога несовршеноста за тебе е совршеност. Ех, да можам да го отворам срцето и да сакам.
Луѓе сакајте се, љубете. На светот му е преку глава од тажни љубови.


Денов е убав. Убав аз љубење, за водење љубов. Убав е. Ја сакам жолтеникавата призма од зраци кои ми влегуваат низ ролетните. Време е тишина.

 

Кружат премногу инспиративни видеа и слики по интернетов (видео каналите и социјалните мрежи), со луѓе кои се без делови на телото, а сепак успеале и постигнале огромни успеси, но здравиот човек откако ќе ги погледне и ќе се запрепасти во позитивна смисла, тој продолжува со својот едноставен живот(кафани, дискотеки, спиење, храна, алкохол, секс, дрога, насилство, омраза и слични работи). Всушност, инспиративните видеа се моментална возбуда и будење на желбите кај многу индивидуи, а после се претвораат во ветар и магла.

 

Прекрасно поминати денови со прекрасни луѓе. Насмевки, задоволство, среќа, се` на едно место. Дури ми звучи премногу добро за да биде вистина...
Седнуваш во кола, вешто ги покриваш подочњаците и сите проблеми со една насмевка од срце, ставаш појас, сите се на број. Небитно каде си бил вчера, што си правел и со кого. Сега имаш совршена маска. Битно е да уживаш, а уживам кога ја гледам насмевката на нивните лица.
Се` мора да биде совршено, спремни сме за лансирање. Дестинација - Изненадување! Вие само врзете ги појасите, спакувајте малку од вашата позитивност и бидете тоа што сте.
Ја стартуваш колата, кумплуг, гас... Рачната е спуштена, па одиш прва, втора, трета...
Пред себе имаш 2 дена, и сите предуслови за задоволство.
Поминати 800 километри, исполнето време со ситници, ситници кои те прават среќен. Поминати уште два дена од нивниот живот кои никогаш нема да ги заборават. Денови во кои уживаа, добија се` што посакаа, дадов се` за нивната среќа. Дали беше доволно? А знаете, кога се они среќни, тогаш сум и јас! Тоа е најмалку што можев да направам за нив. Не се жртвував, на крај краева, јас сум сопственик, а не роб на својот живот!

За се` има време, доколку знаеш да менаџираш со животот.
Знаете, за некого времето е злато. А златото е пари. Имаш пари - моќен си. Ја знаеме вредноста на златото и парите во денешно време, нели? Дали златото може да го надокнади изгубеното време? Можам ли со парите да си купам малку време, во пакет со среќа и задоволство?

Можеш да го дадеш своето време во замена за злато, пари и моќ. Но вистинска иронија е како не можеш да ги дадеш парите, и се` што имаш, за да го вратиш изгубеното време.
Ете, некои работи сепак немаат цена. А нивната вредност е голема.

 

Две работи што никогаш нема да ги разберам .

 

Ме мрзи да се бањам,ама морам ...ехх,кој ме тераше да го ставам ова мсалово лиѓаво на коса..?