[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

Септември, те молам избриши ги сите неубави работи што ми ги донесе Август.........

 

поздрав до сите што го читаат оваа

 

КАКО ДА СТАНЕШ ПОПУЛАРЕН НА ФЕМИНА
1. Напиши некоја сентиментална приказна( не е важно дали е љубовна или семејна, битно е да ги расплачиш сите).
2. Напиши дека си направил нешто добро и хумано
3. Постирај слика во модни критики
4. Напиши дека поминуваш низ тежок период и дека си многу силен/ силна и ќе пребродиш се
5. Однесувај се саркастично кон новите членови кои напишале некое мислење како да се 3то одделение
6. Секогаш поздравувај ги другите во СП до
7. Пишувај на чат, но немој да претеруваш
8. Ако си поет/поетеса неизбежно е пишувањето поезија/проза кое собира многу лајкови
9. Си ослабел/а некое кило... Одма постирај слика... исто ако си се здебелила или си се фарбала
10. Стапуваш во брак... готово... чекор поблиску си до популарност
11. Ако веќе имаш многу мислења и лајкови сите нови членови те сметаат за популарен и те читаат ( значи си во предност).


Ова е од досада напишано. Не сакам замерки. Само се забавувам

 

СДК ... се е релативно и променливо. Никогаш за ништо не можеш да бидеш толку сигурен, па ни за себе и својот внатрешен свет. Просто примерче, расположение како може да варира од екстрем до есктрем, за картко време од среќа, мир, радост да чувствуваш тага или нервоза, да имаш празнина во себе. Ние сме создадени да конзумираме се живо брзо и кратко. Ко да утре нема да има ден. Се заситуваме брзо ... Никогаш ништо не ни е доволно. Сепак комплициран е нашиот внатрешен свет ... ако не го негуваш нема ни да те задоволува доволно, а за да се постигне некаква рамнотежа треба се да се конзумира малку по малку ...


Важно склопив некоја реченица Ај добар ден ... јас го пијам првото кафе со вас ... повелете за со убаво друштво

 

Господ можеби е бавен, но никогаш не заборава.

 

julie77 наздравје кафенцето

 

Дојде септември. Почнаа подготовките за зимница.

 

И така јас цел живот ќе се пазам да не кажам нешто погрешно и да не направам нешто за да не повредам некој, и кога ќе се случи тоа некој да ти го плесне по нос и да ти се налути.
А што јас не сум човек па за се што ми смета и за секоја работа да се лутам? Туку не, јас пак ќе си преќутам и ќе кажам извини! Додека никој фала нема да ти каже :/

 

СДК 1-Едноставно не ми се верува што се случи вчера во сала.Добро,до толку ли сме нестрплив и некултурен народ,м ? На терен да го удриш противничкиот играч-тоа е невозможно во било која земја,само може кај нас,нели.Ако има некоја феминка што била вчера на МЗТ-Черкаси,ќе свати за што зборам.Абе Чековски,Чековски...

СДК 2-Hello September.1-ви,типично,почеток на школска година.Ама годинава на 3-ти.Yeah Денес,практично,последен ден од распустот.Па ќе го искористам максимално.Прво кај другарка на гледање филм,па после во парк на Мега Рок Фест.Чувствувам дека ќе биде добро

А вие феминки,останете си со здравје,се читкаме после.Ве сака SweetChild.

 

Големи аспирации за остварување на долго посакувани желби, испреплетени со доволна доза на какао и цимет. И се' си беше така розево - наочарките ролетни на мене, додека не видов дека сме септември. Септември еј! И ете помислувам на Нова година, а веќе мислите ми се разлетаа кон наредното лето. Овогодинешново меѓудругото, ми беше само мизерен и очаен обид уште еднаш да пробам! Многу работи сакав да направам, а не успеав. Пола од нив се checked на листата, а пола се'уште чекаат да им посветам тронка внимание. Не можам. А сакам.
Многу сакам!

...aaaand the good feeling it's goneeeee.
Стигнуваат роднини од трето колено кои доаѓаат кога само нешто им треба, а уствари се немаме видено со години уназад. Мислиш дека се’ е убаво и сите од нив се прават искрени, чесни, умствено урамнотежени и до некоја граница морални, што и да значеше овај збор. Ама само мислиш! Женава као демек часна сестра, а уствари... Битно неа се’ и е рамно. Лутина, гнев, тага.. испомешано во едно.



Денеска одморете си умствено, отворете ги прозорците и препуштете се на сонцето.
А јас ќе бидам помалку принципиелна, не толку разумна и детски настроена. До денот е .

 

Не е бавен, него не мојт да стасат, замисли колку луѓе имат во светов и сите само нешто бараат :geek: кого попрво

 

Сакав да кажам толку работи ама ете ми одлета мислата

Не сакам да дојде Октомври, ќе ме врати назад, на денот кога прв пат се сретнав со Зоки

Туку почнаа со зимниците, спремна сум утре цел ден да мелам домати за сос,
Потоа следува ајварче, туршија, мх мх едвај чекам..

 

СДК дека 65986 пати проверив на страницата на Фемина за месечниот хороскоп и пак не е ставен.
Ајде Фемина побрзо, нестрплива сум да видам што ќе донесе Септември.

 

Лесно се воодушевувам од луѓето, знам, претерувам. Така беше и овој пат. И згрешив, како ли само успеав не сум ни сама свесна. Ама девојки, сте виделе ли 30 годишна девојка која одлучила сама да живее во животот и да се однесува како разгалена 10 годишничка. Срамота. Се иссели и се остави така, како фурија да поминала, да не зборувам за сомнителните продукти во фрижидер и за оставените пепељари на маса, за храната полураспадната во висечките, за нечистите чаши и тенџериња. Мислам како бре така можеш, по цел ден дома што правеше, не можеше ли да ги исфрлиш сите глупости кои ги имаш оставено, да исчистиш за промена еднаш ти, да не личи како да живееме во кочина. А јас пак во сета нервоза морам се да исчистам, генералка на повидок, добро и така денот ми беше предвиден за друго, па кога веќе пропадна планот не е на одмет да се исчисти.

 

ИН? А шо значи то да си ИН бе? Да се облекуваш ко ку*виче од 13 години, да кубиш коси по Џастин Бибер или да го хејташ оти ги сакаш Уан Дирекшн?
Такво било времето. Аха, да, такво е времето. Вие такво го прајте. Неможе мене некој да ме натера да се облекувам во нешто од кое повеќе се гледа одколку шо не се гледа или да слушам „бејбе бејбе“ сосила.
И не, не слушам ИН музика и не се облекувам ИН, не сум ИН, и нејќам да бидам ИН.

СДК2 - Абе, кога дојде Септември? Кога помина распустот? Не го ни осетив.
Океј, шо беше беше. Сега треба максимално да се искористат последните 2 дена од распустот.
Ај чао.

 

Ме немаше месец дена на форумот и се запрепастив кога се вклучив и дознав за Ивана Знам дека сигурно на сите ви е доста од темава , само сакав да кажам дека многу ми е жал а истовремено сум благодарна затоа што сум жива и здрава . Чувствувам болка кога ќе помислам колку пати плукам по својот живот а некои други би дале се што имаат само за да живеат . Тажно......

 

СДК дека имам потреба да го фрлам товарот што го носам...Морам да кажам се` што ми лежи на душа, а каде ако не овде. И да, зарем веќе поминаа и 10 дена? Знам..Бадијала ги бројам деновите, тие ќе минат, без него. Се` беше убаво. Но тој е постар, доста постар од мене, изгледа му здосадив. Бев сигурна дека му значам, дека нема шанси да ме повреди. А ме изигра. Неможев да го препознаам, и сеуште неможам. Тоа беа убави денови. До ден денес го помнам првиот ден кога четувавме за прв пат. Таа среќа, исполнетост, пеперутки во стомак. Се сеќавам на секоја наша кавга, слатки инаетења, смеа, зезање, разговарање во врска со се`..Сето тоа ме правеше најсреќната девојка на светот. Четувавме по цел ден. Навечер, кога ќе заминеше в град, целото расположение ми се кршеше на два дела, но повторно се расположував кога, во 2 по полноќ, ќе ми пратеше нешто во инбокс. Треперев, си велев, еве мисли на мене, значи не сум само играчка со која ја убива досадата. Но беше премногу горд. Навикнат беше да ги откачува девојките. Неговото мото беше: „За да не бидам заебан, морам да те заебам.“ Мислеше дека сето тоа што јас го чувствував кон него е пролазно, минливо, само период. Изгледа не ме сваќаше озбилно, сум била малечка за него, така му кажал на некој негов другар.
Тоа беа 3 слатки вечери. Исполнети со бакнежи, прегратки, насмевки, шептење. Се` беше преубаво за да биде вистина. Затоа, секојпат кога ми се доближуваше да ме бакне, јас ги затворав очите, и уживав, како секој бакнеж да е последен. Со рацете го милував неговото лице, со мислата дека никогаш повеќе нема да ја имам таа прилика. И така е. 30 јуни. Таа вечер се случи последната прегратка, последниот допир на нашите усни, последните воздишки..Ме остави. Ми рече „Другари или ништо“. Секако, немаше шанси да прифатам другарство. Кажуваше дека ме мрази, дека сум му била одмилена, ме блокира на фејс, неможел да ме поднесе, го мразел моето име...Незнам зошто, но во себе чувствував дека тоа го прави зошто ме сака, а сака да го заборавам, дека сум мала за него, дека нема шанси да бидеме заедно, дека едноставно неможеме. И од тој ден ми е тешко. Многу многу тешко. Го гледам оддалеку, потсетувајќи се што се` имавме, чудејќи се на пресвртите во животот. Но тоа е. Тоа е суровоста на животот, се што е убаво кратко трае. Се надевам дека еден ден ќе се врати, ќе чекам колку треба. Флертував и сеуште флертувам и со други. Но ништо не ми измамува насмевка, ниту еден повик, ниту едно изјавување љубов не ми буди среќа на душата, како што можеше ТОЈ. Единствената љубов до сега. Вистинската. Најболната, но најубавата. Сега..Сега живеам од спомени. Единствено тоа ми го разубавува денот. Кога ќе се сетам што се` сме имале. Тоа беа најубавите спомени, кои ќе ми бидат кристално јасни во сеќавањето. Засекогаш.

 

За Септември, нема да зборам, знаеме сите кој датум е, имаме календар.
За тоа какви се луѓе газат по оваа света земја, и за тоа нема да зборам, свесни сме.
За тоа колку лоши работи се случуваат, не ми се збори, знаеме.
И знаеме колку сме слепи при здрави очи.
И знаеме колку сме глупави при здрав памет.
И знаеме колку сме глуви при добар слух...
Се знаеме, само не знаеме кога ќе ни чукне часовникот!
Хух....

 

Вака ќе си ги сушам тангите