[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

Секогаш, едвај чекам нешто, но овој пат навистина, со цело срце, едвај го чекам Октомври.
Освен што ми е омилен месец и моето второ јас, тогаш го чекаме бебчето од сестра ми. Тоа е најважното.
Од друга страна, тогаш излегуваат сите нови сезони на сите серии што ги гледам, продолженија на филмови кои ги чекам и тогаш е Halloween.
I love October. Оваа година како никогаш.

 

Денов ми е шашав.
Со едно големо Ш.

Кога сум изморена и имам недостиг од сон, пијам кафе.
А што да се напијам кога сум изморена од секојдневната рутина? Ред Бул?
За да ми даде крила, па да одлетам некаде на југ.
Заедно со ластовичките.


Туку, денес го гледам татко ми во двор, ја средува старата кола.
Што правиш? - му викам.
А тој: Еве, ја средувам колата, да ја користиме додека не купиме нова. Другата веќе отиде во отпад.

Го гледам зачудено и му викам: Ти сериозно мислиш да возиш?
А тој: Зошто да не? Можам да ги притискам педалите.

Па седнав на скали за во случај да му треба помош и си размислувам...
Знам дека е хиперактивен и дека не може да седи во едно место и покрај препораките од докторот, ама мислев дека ќе му треба некое време да се стабилизира. Мислев дека ќе помине некој период за пак да се качи во кола откако му се случи сето тоа. Веќе почна активно да вози точак, дури и да пазари, ама го познавам многу добро и знам дека никогаш нема да биде истиот. Брзо се заморува, го фаќаат грчеви и уште треба да закрепнува. Се движи, работи секојдневно, како ништо да не му се случило.
И пак ќе кажам - карпа е.

Пред некоја година за неговиот роденден му напишав песна.
Имаше 16 строфи и беше напишана на 4 страни.
Си ја чува на почесто место.
А веројатно тоа беше првиот пат кога тато го видов со насолзени очи.

 

Немам време да напишам нешто повеќе, само ќе речам мразам претерување. И јас знам да претерам ама свесна сум за тоа, ама кога претеруваат а не се свесни за тоа, е тогашшшшшшш...

 

Денес го почнав новиот дневник.
Тој големиот. А4 формат, како со заљувено ангелче на корица. Црвени мотиви.
Тој што го чував за посебен дел од животот.
Си велам, “Кретену, идиоту. Таков дел чекаш?’’ Секој дел а посебен, со таа мисла денес се разбудив. Со кој памет некој дел досегашен го увредував како непосебен? Ох Боже, ама знам да сум малоумна.
Седнав и 4 страни испишав. Се што сакав да напишам е тука сега.
Се чувствувам софистицирано.
Порано ми беше тешко да пишувам в дневник литературно. А сега, пишувајќи, си мислев дека пишуам на фемина. Или нешто така слично. Само што поспоро ми одеше. Овде ми е најлесно да пишувам... но барем на хартија на еден начин ги сочував мислите за вечни вечности.
Изгледав два филма. Amelie, францускиот. Revolutionary Road, со Leo и Kate. И двата ме воодушевија.
Денес, иако беше релаксиран ден, почувствував страв. После толку време. Се плашам... не ни знам од што.

Цел ден ја слушам,
http://www.youtube.com/watch?v=NzIQquWxyK4

 

Некогаш се чудам дали само мене ми се случуваат вакви работи во живеачката. Некогаш си мислам дека сум само јас таква. А другпат па си викам, не бе, на сите им се случуваат, само ти си една од ретките кои се сфаќаат на шала.

Си одам јас сабајле, мирољубиво како и секогаш и минам низ паркот. На некој паметен, не знам кој, му текнало да стави прскалки. Ај прскалки како прскалки, тој некој паметен изгледа не знае дека прскалка не се става каде било како кромид да сади, туку со наједноставна математичка формула може да пресмета каде да ја стави. Ем да не прска по патот, ем да ја вади цела трева.

Ама не.
Ама на светов има глупи луѓе. :geek:
Секогаш ги заборавам.

Знаете тие на Марио играта, тие огнените што вртеа, и што требаше Марио да ги чека и да ги прерипува за да стаса до Принцезата? Тие ко зелени мечови што вртеа. Е баш така јас денеска одев.

Едно поминав, второто го поминав, идам на третото и гледам од кај прскалката одоздола тече вода и направен вир на сред пат. Си викам, оваа не фаќа наваму, белки не е тој до толку глуп да направи повеќе патеката да ја вади отколку травата. НО, изненадувачки, да, тој бил толку глуп.

Погодувате што се случи, нели?

И наеднаш, осетив како му било на јадниот Марио сите тие години кога намерно го акав во пламените мечови. Врррррр на десно, одозгора до доле ме помина, ледено освежување! Па како тоа малку да ми беше и како што ме дал Господ вака бавна, вррррр и на враќање ме фана. Еми нема да трчам, па да се оклештам на газ, бетер да биде.

Кога почнав да се смеам сама на цел глас, леле минат луѓе и ме гледаат, а јас кр кр кр на глас. Не можев да претпоставам колку сум била смешна од страна. Од што беше забавно ми идеше уште еднаш да пробам да минам низ ,,водните пречки,, ама сепак цивилизираната страна во мене реши да се соземе од смеење и гордо продолжив по мојот пат со фустанче од кое малку се цедеше вода.

Ајде де, циганското лето, топло е уште.

 

СДК дека животот ми го продолживте со мислењата во тема "Смешни мислења"
Љубов до Вас

 

Леле наште гол дале. Какво чудо.

 

Го пикаш носот во мојот живот? - А сметките сакаш да ти ги дадам да ги платиш?

 

Незнам за вас, ама мене ми е преубаво што сум жена. Како да ја имам сета моќ на светот да ги поставам работите во своја корист (не дека ова е точно, ама битно убаво ми е на умот).
И музика. Музика насекаде. Прекраснотии, ми се вовлекува под кожата, во порите, во клетките, во коренот на секое влакно и го разбранува, ми ја бранува душата, па се лелеам како цвеќе на пролетно ветренце. Се чувствувам сакано, како некоја топлина, нечија љубов да ме обвива, ме милува, ми зборува. Поезија и музика.
Нека потрае...деновите тежат и тежат...нека потраат стиховите, нека се разлеат насекаде

А јас...јас јадев крофни, домашни, топли. Ми се стопија во уста како радост.
http://www.youtube.com/watch?v=iC-_lVzdiFE

 

Зошто да гледам фудбал ко си имам лајв пренос на фб? Сите коментатори.. Кој за нашине, кој за Босна, кој за Хрватска.
А ене го и брат ми в дневна. Ако викни „аааааааааа“ значи нашине дале гол, а ако викни „уууууу“ значи Шкотска дале. It's so easy.
Попара.

 

Го Љубам човекот кој во соседната соба учи по боксерици. Толку е секси и толку е мој, барем во моментов. Доволно е! Го гледам како го гушка кученцето и јас самата се топам од таа нивна нежност. Имав и имам илјадници прашалници. Но учам да живеам решавајќи ги истите.
Деновиве сум во потрага по работа. У п М со ситуацијата. И со сите bitches кои се филмаат дека се паметни до бескраја. Таквите кои како пијавици се закачуваат на грбовите на другите луѓе и ги интересира се за нив. За на крајот истото да го искорстат. Тие најчесто се претставуваат толку добри и чесни, небаре грижливи. А всушност гледаат корист во секое живо суштество. ООо, што се може да направи сиромаштијата од човек.? Да го промени 360 степени? Или отсекогаш тој човек и се наоѓал на тие степени.
Што се може да направи богатството од човека сеуште незнам, прибидејќи немам некои богаташи во моја близина. Но сега за сега тврдам дека сиромаштијата го црвлосува човекот. Не секогаш, но почесто.

Блескам тивко без никој да гледа, освен тој.
И ми пее
http://www.youtube.com/watch?v=LPcEkxItjUM

 

Комбајн ме прегази. Ништо не ми беше сабајле, и околе 4 тупата. Рано е за грипови, или сум прва оваа година. Да не даваат на вести утре некој нов страшен грип оваа година излегол, не птичји или свински, нов, некој ежов да не е си викам. Синоќа видов еж во бавчата, па ежов грип ќе е оваа година, и тоа грлото како почнува да ме дере, баш како ежови боцки. Да не сте рекле не сум ве предупредила после.
Ај уште една чаша греано вино да кркнам па и вакцина ќе му измислам до сабајле. Ич не сакам да сум болна, ич ич ич. Барем да можев како човек да се излежам на раат, да ставам пост ит на чело out of order, па ќебенце, филмчиња, чајчиња и лимончиња, ама не, септември е месец популарен за одмори,и така немаме доволно работна сила па некој болен или неболен никој не те пита како ти е, мора да се работи, ама ако, има утре да кашлам и да шмркам и да кивам на сите страни па ајде да ја видам како убаво ќе си помине шефицата на одмор наредната недела кога ќе докачи ежов грип од мене.

 

ова морав да го кажам....моментално играат фудбал Македонија:Шкотска....и напишано е само Macedonia нека пукнат душманите.....хахах СДК не знам што ми се случува, полудев...прееска кога видов дека водиме 1:0 се смеев како некоја ненормална со оглед на тоа дека фудбалската репрезентација ни е на некое пониско ниво

 

Сакам кога имам дома еден куп добри филмови кои ме чекаат да ги изгледам.
И книги. Добри книги за кои знам дека вреди да бидат прочитани.
Тогаш се чуствувам некако исполнето. Како некоја резервна занимација ми се и гаранција дека кога ќе ми биде досадно ќе има со што да се занимавам.

Епа кај мене односот меѓу домашните задачи и бројот на филмови и книги е правопорционален.
Кога ме чекаат еден куп задачи, испрашувања и нови лекции одеднаш се снабдувам со ептен добри книги и филмови кои едноставно неможе да почекаат за некој порелаксиран период.
Не знам само дали е ова коинциденција или намерно си задавам други обрвски за да ги избегнам оние здодевните, школските.

Како и да е.
Се снабдив деновиве со многу добри филмчиња и книгчиња за кои ќе чекам да се згасти ситуацијата па да ги изгледам и прочитам.

 

Си истерав таков шопинг од кој нозете те болат кога ќе се вратиш дома.
Дури и кафе не може да ме расони сега, if you know what I mean.
Редно време беше да се подновам за престојната сезона есен/зима.

 

Само шо прочитав на Твитер нешто во смисла „Justin Bieber is the Kurt Cobain of his generation.“ Ват д фак?
KURT COBAIN IS THE KURT COBAIN OF EVERY GENERATION.

Кхм, дискриминација да се врши врз основа на музички вкус, а не врз основа на боја на кожа, националност, сексуална ориентација.. Ако веќе се врши ...

Скролајте го постов, I don't even know what am I talkin' about.

 

СДК дека кога машките ќе сфатат дека машко и женско спремање не е ни малце исто?
Утепав цел ден во брзање, не бев на тренинг, бев по нова маичка, се спремав 2 саати само за вечер, за на крај некој у последен момент да ти ѕвони и да ти рече дека се` се одлага.
Одговорност фали и тоа многу.
Утре јас не сакам.

 

Седнав да ја читам 50 нијанси на сиво...и станав. Какво срање е ова лебати?! КАКВО?
Сакате да формираме бук клаб и јавно да читаме пасоси од книгава и да ја критизираме?! А?! Ќе одиме на утринска програма! И ќе имаме јавувања у живо!

 

Ден на средување фиоки и пакување книги.
И секогаш наоѓам некое ливче со спомени меѓу нив. Договор за кафе после предавањето. И потпис. (Љубовни) маки на другото. А на третото пак, брза географија.
Сентименталец сум, грижливо пакувам се во една папка.
Годиниве ми летаат, а јас знам да си ја отворам папката и да се насмевнам на муабетите од пред 2-3 години.
А во најгорната фиока имам музичка кутија. Не се ни сеќавам веќе од кој ми е, стои тука сигурно 7-8 години. Во неа клуче од споменар.
И си чувам.

 

СДК конечно си добив лено цветче..