[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

Среќа е кога пијам чај наутро со него. Смеење на мали работи, дизајнирање на работи кои те исполнуваат, знајеки дека имаш вишок килограми, а ти се трудиш да го смениш тоа и ти успева и чувството е поубаво. Тоа што знам дека сум поголем човек од многумина. Среќа е што константно прифаќам нови предизвици, што пронаоѓам нови песни и изведувачи. Храна, разговори кои ти остваат осмех на лице, прекрасни пријатели. Возбудата дека со Мила ќе ја видиме жирафата заедно.

Среќа е кога имаш некому да дариш, без да ти побара. Среќна сум што успевам да направам некого среќна. Среќна сум што идејата за повторна хуманитарна изложба напредува. Среќна сум што ја имам нејзе. И да ја сакам есента. Многу..


http://www.youtube.com/watch?v=RZZlcS50 ... r_embedded

 

Kолку ми е мерак кога ќе се качам во автобус, и шоферот пуштил добра музика, баш како денес,на листа 3дравко и компанија Aбе да не осетиш дека се возиш.
Aма најчесто, шофериве и немаат некој вкус, и вртат некои новокомпоновани Mакедонски песни, па ми иде да им станам, да ги прашам за мезе и ракиичка, онака уз пут , да се замезиме слушајќи ја Газова.

Епа сега кога го спомнавме 3дравко, јас имам цела историја со човеков Баш си навратив некои спомени во автобусот

Кога бев бебе 1-2 години, јас лудо си го сакав него, сите спотови ги имав на касета, и баба ми безуспешно ми ги пуштате навечер, за да спијам, а јас наместо да си легнам, си се журкав на неговите песни.
Заврши ли касетата, оп јас скокање од креветче, стискам копче пак да се пушти,и се така.
Памтам,омилена песна ми беше една со жирафи на спотот ама да ме убиеш бе, не ми текнува која е песната
Од тука, почнаа меморија до меморија, да ми се навраќаат спомени за детството.Многу од нив се една бледа копија, ама еден, тој засекогаш ќе го памтам...

Бев забавиште, и имавме представа. Храна насекаде, од колачиња до кифлички.Дете како дете, подадов раче на масата,по кифличе, и од никаде изедов еден јак шамар, а тоа беше првиот мој шамар што сум го осетила... Од учителаката. Со бесен поглед ми кажа врати ја кифлата на место. Ја вратив, но не бе, не заплакав пред нејзе... Се скрив во коше и таму плачев.
Тоа не ми беше само шамар од учителка, туку и шамар од животот, тогаш сфатив, немало само добри луѓе на светов

 

Куферот, ранецот и ташната ми се спремни за пат. Сега само чекам да дојде времето кога ќе треба да тргнам за Будимпешта. А не сум воопшто возбудена, едвај се спакував, без никаков мерак, а сега не ми се ни оди.

Искрено се надевам дека сум донела вистинска одлука, бидејќи пред да уплатам сто пати се предомислив дали да одам или да не одам. Е сега се надевам на добар провод. Се гледаме за шест дена девојки.

 

Ме погледна и неволно се насмеа,вештачки. Срце ме заболе. Што се не прават тие протекции и врски. Ги намалуваат вредностите и самодовербата. Немаат никаков квалитет.

 

What do I think about people that constantly do bad things to me, say bad things about me, harm me in any possible way? Nothing. If they wanted war, they could have politely ask for one. I am a gentleman after all, you know. I don't fight unless there is a challenge. So guys, go ahead, keep fighting, but let me tell you something, you are alone in this war.

 

САкаммм да прошетам негде.. да видам туѓу градови, земји, обичаи.
Да шетам по сонце, по мрак, по дожд.
Едноставно да го бркам сонцето. Да уживам !
Тогаш би кажала дека живеев!

Но пуст наш стандард удира по џебот и не остава тука сите. Да пцојсаме.

О колку само се радувам и го чекам летото 2013, Америка ќе те освојам.
САкааааааааааааааааам паааааааааааааа

 

Sakam da si odam domaaaaaa
Da si uplatam nekade u spa-centar i da se izlezuvam u jakuzii cel bozji den i da ne mislam na nikakvi obvrskiiiiii!!!!
[mod-kirilica:31pysf0d][/mod-kirilica:31pysf0d]

 

Се гушам, сакам да врескам а немам глас, опкружена сум со луѓе а се чувствувам осамено, се чувствувам како да сум во некоја огомна просторија полна со народ, како да врескам а никој не ме слуша, сакам да побегнам, но нозеве ме држат овде, очите ќе ми се наполнат со солзи, ама стискам заби, подголнувам и се "насмевнувам".

Знам морам да сум силна, ама не успевам, немам повеќе сили.
Луѓето мислат дека ако имам насмевка на лицето и се ми е мед и млеко, никогаш не сум сакала скапи коли, вили, пари. Се за што сонувам е нормално семејство, дечко кој ќе ме сака и подржува, пријателка на која ќе можам да и кажам се без притоа да слушам аа тоа не си требала така, нее крива си, работа која ќе ме исполнува.

Уште од мала се борам со се, никогаш не сум се откажала, никогаш не сум рекла Доста е, кревам раце, никогаш не сум ја наведнала главата, Но животот секогаш после еден проблем решен, ми давал уште три нови

Еднаш една личност ми рече:
Бог ти дава толку маки, колку што можиш да издржиш
Е па Драги Боже јас неможам повеќе. Повеќе не

 

Денес се ставив во две улоги. Првата како работодавец а втората како некој си таму од човечки ресурси кој дава отказ.
Одсекогаш ми биле смешни оние прашања на интервју ,,дали можете да сносите тешки одлуки....,, и нормално ,,како не бе, само дај да работам и давај плата,,. Ама не е баш така кога се најдеш на место на злосторството .
И двете улоги ме фатија на емоции. Само сакав да биде реално, без врски, партија, кабли и што ти ја знам уште не и да се вработи оној кој највеќе му одговара според школувањето. Ме дирна реченицата ,,знам, и ова запослување е со врски а јас ги немам,, си реков во себе ,,ти ќе бидеш и крај,,. Знам како е кога одиш на интервју се надеваш не да не, ама секогаш имаш некоја резерва дека некој има ,,врски,,.
И знаете што, погрешив. Сум направила лоша проценка на личноста веќе на третиот разговор за потпишување на Договор за вработување, се виде што човек е. Депресивна личност која пие некакви таблети па дури и невротична стана пред потпишување (од возбуда ли беше, провокација ). Зарем треба да ги маргинализираме тие луѓе кои се нашле во коштец со животот и мора да работат нешто и да опстануваат?!?! Зарем тие немаат право да се вработат?!? Зарем тие не смеат да се социјализираат освен да голтаат таблети?!? И милион др. прашања кои ми се мотаа по глава за да на крај падне одлука ,,да, ама не во моја фирма,,....

Втората улога уште по безобразна. На ,,големиот,, му излегува службено патување а јас да дадам отказ на 2-ца. Викам ок, се е тоа дел од работа, ама не и мојата можам јас. Почнувам да се вадам на име на ,,газда,,, па како нема работа, намален обрт на работа дрн. дрн. расправија за да на крај слушнам муабет ,,ти имаш едно дете а јас 3 кои чекаат дома леб,,. Останав без зборови и последна реченица дека е одлука на газдата а не моја.

Колку е сурово општеството и понекогаш не фер животот. Сите се бориме за некаква си егзистенција. За да опстанеме ги подгазуваме своите морални вредности сакале или несакале. Невлечуваме некоја маска понекогаш и се криеме под неа. Синџир на исхрана каде поголемите ѕверки ги лапнуваат помалите...
Живот компот.

 

е значи докториве се
на гинеколог и објаснуваш дека си се лечела од хламидија, и си се излечила и нели да ти каже кога да направиш повторно да видиш дека е се ок(и не била болест туку бактерија, и не се пренесувала за време на бременоста) и ти вели КЕ ТИ ПОКАЖЕ КОГА КЕ СЕ РЕШИШ ДА ОСТАНЕШ БРЕМЕНА будала жено, до тогаш ли да чекам, а што ако не се решам да станам мајка а нели ти како совесна личност водиш сметка и за партнерот не дај боже да ја имаш да пукне презервативот може и на него да му ја пренесеш-или без презерватив и кога рече ПА ШТО АКО и само и реков па не е човечки-дали е запознаена со сипмтомите или не незнам(а знам дека доведува до стерилност) во приватна клиника што има склучено договор со фондот за осигурување, и таа ти била гинеколог-акушер

 

...Се нервирам кога мајка ми ги става чоколадата во фрижидер

 

Сдк маж без 2 метра и 100 кг, маж ли е???

 

Јас се нервирам зошто нема чоколади во фрижидер
Не се нервирај,биди среќна што воопшто има

 

4 см минус и 6 кг минус мислам дека можиме на твоиве бројки грубо да заокружиме. Прво на вага па на мерење го ставив, па кога кантарот одобри, тек тогаш знаев дека он је право мушко па се таксав одма народски кажано
Ме изнасмеа мори Луничке. Важно е да ја сака и да знае како со една дама и по најпренајогромна предност да му работи тоа црпката, оти јок од бизнисот. А не некој

Spoiler

лај-прди како што милуваше едно бабе да ми каже

што ќе симиња ѕвезди што ќе симиња, па потем оп сфаќаш дека дубоко си се зајебала. Туку да не должам многу, доаѓајте на домашен месен зелник со ајран во прилог, па потем пресна пита со јаболка. Мераци, мераци

 

Има моменти кога страшно ми недостига неговото присуство, да се скријам во неговата прегратка и да липам. Осеќам дека го изгубив најдобриот пријател и некој кој секогаш имаше некој утешителен, некој реален збор за мене, па и често знаеше да ми мавне шамар со зборови за да се вратам во реалноста.

Од друга страна другиов во мене најде најдобра пријателка, покрај се друго, а јас не сум спремна да се носам со тој товар.

Секогаш сум имала чудни љубовни врски. Помнам еден момак што се гледавме ми ја донесе другата мувачица на излегување. Друг па си ја примаше бившата на гости, онака де. Трет ме остави сама да се враќам од сред пустелија затоа што му се нафрли една цура итн итн... Да не должам многу се, не знам дали освен оној погоре има некој што не ме направил будала.

И јас секогаш ама баш секогаш наоѓам оправдание за тие нивни постапки. Е нема веќе! Доста ми е од се, мислам стварно е доста.

Еве го нарцисоидното во мене ама убава сум, паметна, добра, мила... Знам понекогаш да сум налудничава, по малку љубоморна ... ама заслужувам бре нешто добро!

 

Се што требаше е да заборавам. Да ги заборавам оние морници кога ке ме допреше, оние виори кога ке ме бакнеше, онаа насмевка.. Сосем едноставно. Само требаше да заборавам.
И можеби некогаш ке успеам. Скршено, залепено и никогаш исто. Но, со срце или без срце тоа е единствениот избор кој го имам...
ех.. драги феминки тоа е најболно да засакаш некого со кого си била само 5 дена, а сте одалечени со милји ( дечкото е од франција ) оффф

 

О Розо мори Розо


http://www.youtube.com/watch?v=axHpO51H ... r_embedded

еври најт ин мај дримс
http://www.youtube.com/watch?v=1mDh-0bY4Do&feature=plcp

 

Го обожавам делот од денот кога ќе ги завршам предвидените обврски, ќе го сварам моето дневно турско кафе и ќе се лоцирам пред компјутеров, на фемина да проверам што има и да ве читам вас.

Меѓу другото, сакам да кажам дека го обожавам ова време. Официјално есен, преубава атмосфера.
Конечно се облековме убаво (не за другото, за есено време имам најубава гардероба ), деновите се пријатни, а прошетките долгоочекувани.

Чекам Четрток, ќе одам во Штип за прв пат, а веќе Петок сум капарисана за лупење пипер за ајвар.
Сите сте поканети, даа, даа...

 

Се трудам деновиве да не пишувам во Што би му кажале затоа што сум откриена, знам ме чита

 

Трендафилке, љубовта твоја ми се нуди (делимано тавите). Верувам и на многу други ви се јавиле. Ама пак навистина звучат примамливо. А така две по две да си ги комплетирам постепено сите? М? Уф. Намаление имале бе оволку посто, онолку посто. Ахххх Само да не е намалувањето ко во една штипска продавница. На излог стои: Намаление на патики 300 денари. Си мислев ќе најдам патики за домашно-бавчаџиско-ритачка употреба за 300 ден (доста ги уништував штиклите мавајќи по мм ) а уствари најдов патики намалени ЗА 300денари (фејспалм).