[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

Го знаете чувството кога станувате од спиење, му отварате на домашните миленичиња да видите што прават и неочекувано едното ви скока и ви се обесува на врат? Неописливо и неповторливо. Ама после укопчав дека зајко мој не ме изгушкал од љубов туку сакала да избега од нејзиниот напален љубовник. Значи некогаш ептен жал ми паѓа. Ја брка, ја тепа, сексуално ја малтретира. Ќе го искараш, и ќе поседе 5 минути мирен и пак почнува со бркање. Женава цела е искубана, дури мислам и дека под стрес е, да може да вика ќе се дере Стварно незнам шо да му направам на овој. Дома се е лом. Затворени се у гоолем стаклен аквариум ама џабе, струготини, прашини, гомца летат на сите страни. Прегеска ги пуштам у трева демаек ај дечково да се истрче, да не досаѓа, он прва прилика пак врз не. Има да го затворам сам некој ден за да му дојде памет. Кај си има друшка да не е сам, он тоа го злоупотребуа. И така од сабајле се бркам со нив. Му исчистив дома се, му дезинфицирав, сеа само ако видам пак се лом некој ќе биде натепан И после дојде време за бањање оти сабајле со девојката додека се гушкавме ми мирисаше. Прво пола саат бркав бар еден да фатам прв да го избањам. Го ставив у када, пуштив туш така малце, не бе прета.ја викнав мајка ми јас да го држам одна да го бања и така не биваше и на крај и јас лепо си влегов у када со алишта и заедно се бањавме Се исушија, ги исчешлав и сеа спијат. Вечер пак ако прават срамотни работи едниот ќе спие сам Важно срекно сабаје имав

 

СДК дека љубовта е роза полна со трње.Во почетокот е толку слатка,исполнува со живот, имаш чувство на смиреност но со текот на времето од неа остануваат само трњето кој додека да забелжиш, веќе ти направиле длабока лузна на срцето И НИКАКО НЕ ЗАЗДРАВУВА

 

Ајде,трк за Скопје сите три,ве чекам.П.С-Соберете ја и Блаа навака

Иначе,СДК-Денес три петки.Фак јеа.

 

Да да јас сум таа најгласната. Јас сум таа непоправлива идеалистка која влегум во очи зашто барам правда на земјава. Јас сум таа во кои сите очи и прсти се вперени. Знам дека некои си мислат браво за девојкава, а некои се смешкаат во ракав зошто сум будала. Верувајте сакам сакам да си ја затнам устава со леплива лента и зборче да не гугутнам. Кога ке ме тапшаат по рамо да се смешкам и да трепкам со 300 на секунда. Сакам да климам го главата кога слушам секакви глупости. Сакам да си зборувам во себе со полуспуштен поглед и да гледам во земјата, чепрајки го ноктот од палецот. Ама ете не можам!
Јас сум таа будалата која на секоја неправда бурно реагира. Затоа што јас сум ФЕР и секогаш си стојам на зборот. Затоа што јас нешто кога ке кажам тоа и го мислам. Затоа што јас сум хуманист и верувам во добрината на земјава. Јас сум едноставно будала. Јас не лижам газови и не плукам па да лижам. јас кажувам гласно и јасно. Јас не премолчувам. А кога ке премолчам тоа значи дека следниот пат кога ке те видам ке ти кажам што мислам. Јас сум фер со луѓето и не зборувам бесмислици. Сакам и мене така ме третираат.
Јас сум едноставно водолија.

 

Скокам од среќа!

 

Некои луѓе едноставно не сфаќаат колку се досадни, иако стално пробуваш да им укажеш на тоа.

Не е можно како ми се менува расположението деновиве. Сабајле станав расположена, насмеана од шеска до шеска, а сега дремам намуртена и го мразам цел свет.

 

Чуден период е ова. Не можам да одредам како се чувствувам, или немам време да чувствувам? Или немам време да ги средам емоциите, па си останале лебдејќи во хаосот. Неодредени чувства, не е апатија, не е монотонија, ќе речев есенска меланхолија ама есен одамна нема, а меланхолијата секако не може да биде пролетна. И не е меланхолија. Заљубена да, ама не летам. Мирна, а сепак има некој јадеж одвнатре. И некако, убаво ми е вака. До следната недела ќе го имам вистинското темпо, вистинскиот одговор за тоа дали треба да биде како што е. Или ќе плачам или ќе се гордеам. Освен ако, не чувствувам ништо. А и најдобро е така, не е животот ориентиран кон едно поле, и секој што се ориентира кон само едно нешто си ја заслужува својата мизерија, или подоцна, криза во мидл ејџ.

Убави се липите ако не си алергичен на нив. Ќе си уживам во омиленото јадење со еден од омилените погледи...еден од омилените, бидејќи најомилен ми е неговиот, ама за тој треба да почекам. Ко на појадок во Франција. Да, замислете, покрај тоа колку Скопје е огрдено, има место каде јас се чувствувам ко на појадок во Франција. Лична перцепција, може да биде розово иако сите велат дека е сиво. Затоа и голем дел од работите одлучив да си ги вкусувам само за себе, и да не го раскажувам впечатокот, чисто за да никој не ми го огрди или потцени.

Си мислам, ко предновогодишно мозгање за годината што изминала, колку јас ја искористив годинава, а всушност треба да размислувам колку го искористив или сеуште искористувам животов. Затоа јас еден од викендите ќе си го искористам да си го посетам моето Шајр, секако со одредени луѓе. Затоа што пораснав, и ми се може. И затоа што никој не може да ми забрани. Слобода, колку добро тоа звучи. Избор, уште подобро.

 

СДК ...
Влезе во мојот живот пред 3 години.Многу маки ми зададе,зашто од стартот беше проблематична.Дури да те научам како работиш живците ми ги скина.А и секогаш нешто ти фалеше.А велат словенска марка е гаранција за квалитет.Ама не се откажав од тебе,колку и да ти се заканував да проработиш.Не те заменив со некоја КАНДИ или БОШ.Е кога ти ги средивме проблематичните точки почна да работиш одлично.И сега пак ми откажуваш послушност???Зошто миеш на иста програма ?Пак ли е програматорот???Маченица моја си ти.Ќе го замениме и тој дел.Ти ветувам,толку ти должам.Да ми живееш уште 100 години.
СДК и рерната ме предава полека.Од крематориум се претвора во ладилник.
Аман веќе има ли уште нешто да се расипе!!

 

Еве прв пат да пишам во темава и јас а си ја читам не дека не

Значи сакам да кажам онака со сиот глас КОЛКУ МИ СЕ ГАДИ ОД НЕНАСИТНИ ЛУЃЕ, за пари алчни од сите страни што сакаат да заграбаат колку можат...!!!! мразам неправди, и уште ќе ти кажуваат седи, ќути си, не збори... ма ми иде да отидам таму да се раздерам, да кажам се што мислам... ама ќе трпиш.. за жал.. тој што најмалку работи овде, највеќе лапа.. жално, жално... а тие што се лицето на институцијата, ќе им се фрли онака ко на улично куче.. СРАМОТА!!!!!!!!!!

ух морав да се испукам некаде... SORRY фемина, ти си ми единствена во моментов

 

Ми фалеше една личност, старата јас, и навистина се радувам што еве, се врати Конечно, по подолг период исполнет со тага и солзи, среќна сум

 

Ова како да сум го напишала јас вчера. Истата ситуација бев. Ама денес супер денов

 

Директорот ти нуди да си отидеш два саати порано дома, па ти нуди и слободен ден измеѓу викенд и неработен ден, а јас немам со кого и како да го поминам Што не прави братучедов свадба овој викенд да идам, а не наредниот, стварно не ги разбирам луѓево И таман ми вика иди си дома кога требаше дечко ми да го чекам на работа до 5, епа не е фер
Барем дома имам време да суредам, да не фатам викенд без да пипнам тањир да измијам, со растурен кревет и хаос во соба

 

Морам да признаам дека некогаш заборавам колку прекрасни луѓе има на светов.. Толку чисти, мили, што посакуваш и душата да им ја дадеш во даден момент.

Чисто за пример, пред некое време кога одев накај дома, во автобусот до мене седна една женичка. Си ги намести торбите до неа, ми се насмевна и ме праша дали оди автобусот за Скопје. Потврдно и одговорив..
Не помина малку време, јас потполно занесена гледајќи во дрвјата, слушнав како проговори: -Сакаш бомбона, душо?
Се свртев, погледнав во нејзините раце, имаше две последни ментол бомбончиња а она се одлучи да ги сподели со мене.. Тотален странец.. Ме нарече душо.. Се почувствував чудно и убаво во исто време..

Се насмевнав, прифатив и и' се заблагодарив.. Целиот пат потоа во мислите ми одѕвонуваше тоа душо.. Душа беше таа.. Мила жена.. Понекогаш размислувам и си велам, па сигурно и таа е нечија мајка, сестра.. Колку ли се среќни тие луѓе покрај неа.. По некоја чудна случајност можеби таа е мајка на некоја тука од вас? Којзнае..

Понекогаш некој непознат може да и го разубави денот, да ти ги побие сите црни мисли со еден топол збор.. Можеби за неа, тоа бомбонче не значеше ништо, можеби тоа душо си го употребува често, но за мене не беше безначајно..

Како и да е, сакав да кажам дека и не е се толку црно како што мислиме, не се сите луѓе злобни, материјалисти и душебрижници без врска..

Ти благодарам мила женичке, биди ми добра кај и да си..

 

Убави моменти убав оваа недела, дознав за убави работи... Нека продолжи вака. А и расположениево нека ми остане =) Зошто не сме сите вака расположени секогаш? Полесно ќе беше.


Ааа и да си кажам, имам уште 69 дена до Холандија, братлето да си го видамм...

 

Ах ме изнервираа на работа.Леле какви луѓе има со 0 коефициент на интелегенција па уште и ти глумат лудило..

 

Да го сумирам денов уште незавршен, а веќе содржаен.

Почнат уште од рано утро (за мене рано), обврски, многу пешачење, смеење, кафиња, мини шопинг и договори за седенки и мезенки со мили женски. И учење успат. И љубење со него, сега и секогаш.
И периодот на депресија веќе е зад мене.
Викенд пред мене. Книги, тој, и фудбал.


А се разминувам сега со едно куче, кое ми беше до висина на кхм . . . ми го њушна меѓуножјето, јас го погалив по главчето и продолжи по патот. Нек му е на здравје.

 

Сдк деновите и животот ми минуваат фантазирајќи за една подобра иднина.
Одамна не сум уживала во сегашноста, во моментите.
Постојано мислам за иднината, планирам, се надевам, фантазирам а сегашноста така ми поминува.
Сите велат средношколските денови се најубави, најбезгрижни, а моите?
Што ќе имам јас еден ден да прераскажувам за средношколските денови, кога така ми се лизгаат од раце?
Неусетни..
Се што сакам да направам сега, да уживам, го оставам за некои подобри времиња во иднината.
Од една страна ограниченоста од семејството, од друга финансиите.
И така е тоа. Откога знам за себе, постојано сме со истите проблеми.
До кога?

 

Сакам да си барам авторски права на мојата љубовна животна сторија во случај шпански или полошо, турски режисер е заинтересиран да сними серија. Според вистински настан.
Во центар на Битола, љубовта на мојот живот со солзи во очите се наведна, зеде излигавено и мрсно парче хартија со остатоци бурек од подот и го свитка. Ми направи ружа и ми ја подари. Немал прстен.
Овие денови сите сакаат да ме запросат. Толку се заљубени што више ја СЕРИОЗНО незнам кај да се обратам.
Се расплакав и си заминав. Си замина и тој. Вели ме сакал таква никаква, оти и тој е таков никаков и си одговараме. И дека никогаш не престанал да ме сака. Немал спиено од Саботата, се гледаше на него.




Љубов , кај беше ти целиот мој живот ?!
Не е малку доцна сега ?

 

Ми фали внимание. Од некој. Можеби од него. Да ме викне да излеземе, да ме прегрне, да ме бакне . Да ми подари роза, или едноставно само да збориме. Ми фали. Никогаш не сум била лигав тип на жени, со патетично-романтични фикс-идеи за врските, но внимание сакам. Сериозно.
Некогаш се истоштувам кога ќе видам среќен пар, некогаш се чувствувам убаво.
Во моментов сум скептик. Сакам да спијам. Ми се спие. Всушност, не сакам внимение, ете сакам да спијам. Сакам да го запрам времево, да се убијам од спиење, па да продолжам со учење.

Не знам што сакам. Како секогаш... Уф бе, сакам да го исклучам компјутеров. Ајде чао.