[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

Луѓето БОЛНИ ОД МРЗА ќе си го проживеат животот, а јас будала пред време ќе си умрам од нервози!

 

не знам што е со мачево брка една мува од прееска

 

После пијана вечер,следува ден кој што ве тера да се покаете бидејќи толку сте испиле
Денес и покрај мојата болна глава која е потешка од било кога,се изнашетав да ви кажам.Цел ден го поминав со друштво и со разговори за тоа што и како се случило минтата ноќ.
Нема ништо паметно во овој пост од моја страна.... Имам уште неколку часа да си дојдам при себе бидејќи за вечер договорот е направен.
Немојте да пиете луѓе,ќе бидете ем без пари ем со болки,ќе ги уништите дробовите.
Одам да се лечам со апчиња

 

Конечно и јас малце да сменам локација. Малку Скопје да фатам И фатив бре Си се чувствувам удобно и далеку од се,иако сум толку блиску. Навидум блиску! И пред малку се насмеав на самата смешка која си ја направив. Се јавува една другарка на братучед ми и вели: Дамче ќе ми требаш за кратко...
-Овде не е Дамче
-А,кој е?
-Една пријателка.
-Која пријателка?
(си го кажувам името и ми вели)
-Доброо бреее дај ми го кратки ќе бидеме
Јас кога прснав да се смеам А, таа пак го сакала и кој знае што си помислила...Можеби швалерката
Требаше да кажам Дамче се тушира. Се покајав Како во филмовите ќе бевме

 

Одам да се бањам,депилирам,лакирам...

Tonight !!!

 

Ох душичка во иста ситуација сум и јас
ама мора да се собери енергија па вечер повторно продолжуваме со алкохол

 

НЕ ПИЈАМ ПОВЕЌЕ! Толку. Сериозно ова,ама стварно!
Добро бе,што ми е мене последниве неколку викенди? Излегувам ко човек-парфемче, кармин, ајлајнер и све тоа,а се враќам ко животно.Срамови.


И нали на роденден,се знае си имав јас во план една две чашки...НО(секогаш има но)ме послужуват со моето омилено,бело вино...си викам ај барем текила нема-добро е!
После две чашки,ми носат коњак,ај велам некултурно е да се одбие човек...И што да ви причам понатаму...
Немам поим како друштвото,ме наговорува да сме шетале низ град.Барем не носам потпетици,ХА!
Леле леле леле, ми се јаде нешто благо па одиме во млечен ресторант.Јадеме ролат од смокви,и на радио оди некоја глупа мелодија и си пеам јас а неам нит поим што пеам нит што слушам.
Ја посетивме и другарка ми која беше во едно кафуле и таму да се обрукаме

И ај бидна што бидна,си разменуваме два бакнежи и правец дома.Ај па тие скалите абе цел час ги качував...и нешто темно ми се виде,викам ај чек да запалам светло.Оно место светилката јас да сум го штракнала ѕвончето Кој глуп мајстор ги правел на толку мало растојание бе ?што да ви причам лјуди....
Главата на перница,и место овци (што нели нормален човек брои) ти ги броиш глупостите што си ги направил вечерта ,и кога ти текнува ти иде да си спукаш една во глава и фамозната фраза,'Oд утре не пијам'
После пијана вечер,секогаш држам говор пред огледалото...

Јас не се сакам трезна! Бар така си мислев до вчера.

http://www.youtube.com/watch?v=Sv6dMFF_yts

То е то.
Одам вечерва во дискотека.
Не е фер да откажувам.
Ајт,може никој нема да ми понуди .

Добро ви вели погоре Цигарче,не пијте бре љуѓенца.Немојте.

 

Животот ми е далеку од совршен. Впрочем, никогаш и нема да биде совршен, ама јас сум среќна. Пресреќна сум. Барем работите одат во нагорна линија и иако има нијанси на сиво, сепак поголемиот дел е во розово и тоа ми е доволно. Малку ми е потребно за да бидам среќна, а тоа малку го имам. И среќна сум. Среќна сум што моите најблиски се здрави и живи, среќна што имам доволно за нормален живот, среќна што моите ме научиле на вистинските вредности во животот, среќна што не сум завидлива на другите луѓе и на она што го имаат, среќна што ја имам таа среќа и благодет да доживеам вистинска љубов, онаква каква што само еднаш се доживува, среќна што кучето ми е живо и здраво... Имам безброј причини за да бидам среќна

А денес го добив и најубавиот подарок од моите: НОВА КОЛА Па што да ви кажам? Пресреќна сум! И многу убаво ми стои мојата нова кола во црвена боја Ајм ин лав!
Ми рекоа: Твоја е, заслужи, и сега нема да те мислиме кога одиш некаде (пишував овде дека старата кола ми е во прилично лоша состојба и веќе не е сигурна за возење).

И така, денов ми е прекрасен, се испорадував како мало дете, ги изнагушкав, а тие пустите ковале планови цел месец за да ми ја купат Ги сакам! Ги имам најдобрите родители на цел свет! И никако нема да дозволам тие сами да ја плаќаат. Ќе учествувам и јас во отплатата, инаку не ја сакам (така им реков) Одбиваа да прифатат, ама инсистирам Барем толку можам да направам за да им се оддолжам, иако никогаш нема да можам целосно да им се оддолжам за се’ што во животот направиле за мене

Едит: Од возбуда заборавив да ве почастам, простете Повелете на колачиња

 

Сдк нема спас од луѓе без осет.
Ете такви ќе ти налетаат кога сакаш да се бањаш, кога спиеш, кога сакаш само да дремеш пред компјутер и со никој да не си пишуваш, е на таквите луѓе колку и јасно да им кажеш дека не ти се прави ништо тие уште толку ќе те малтретираат со прашања, линкови, слики.

Ко ти да немаш свои проблеми па и нивните да ги решаваш.
A истите тие ти пишуваат, ти се јавуваат само кога се во зор, или имаат потреба од нешто.
Им се чудам, имаат време да се жалат за нешто, а викаат дека немаат време да го решат истото



Јас изгледа пак прејадов ох.
Сабота ден за неправење ништо, оти ништо не стасав да испланирам поради овие горе шо ги спомнав.
И сега ?
Ќе си се валкам низ кревет.

 

Да ти се снајдам у глупавите Виган.
Уште еднаш ако ве ставам на ливче, комотно ме обесите

 

Велат,ние одлучуваме дали денот ќе ни биде убав или не.
Ние самите правиме ноќта да ни е убава,или пак лоша.

Е па,некои како мене не ги бива за тоа. Освен ако некој друг дојде, и ми ја разубави. Или расипе. Но деновиве,се чувствувам незабележително. Како никој да не сака да ми обрне,најмало внимание. Што би значело тоа,дали јас губам самодоверба? Или пак,колку и да е прекрасен,големиот град ме проголтал?
Зарем не ме радуваат најмалечките работи? Можеби само додека уживам во скопскиот мирис на урбаност,модерност,костените на плоштад,мечтаам за мирисот на мојата стара куќа.
Гледајќи го целиот град низ прозорецот од голема,но празна соба во мојот стан,мечтаам за мирисот на мојата стара соба,со голем,удобен кревет,многу перничиња и лаптоп на него. Тие перничиња ми даваа чувство на сигурност,среќа,и кога пропаѓав во нив,се чувствував како да влегувам во некој поразличен,свој свет. И токму тогаш,ќе дојдеше мојата мала внукичка,ќеркичката на брат ми и ќе ме гушнеше.
Нејзината насмевка не може да не ти го разубави денот.

Како родниот крај,друго место нема.

 

Од задутре почнувам со работа... Хухиии...
Нешто ново и кај мене... Па си посакувам се` најдобро. Фалаааа....
А вечер да откачам или културна да бидам???
Не знам. Ќе оставам на ноќта.

 

Оф леле ти сакаше да се бацуваме,а не си свесен дека можев да ти изблујам вуста..
Не испив толку колку што ме докрајчи чадот од цигарите
домашно вино сие домашно вино 3 чашички и кравата
Шодека се смеев на вицовите да бидам искрена ниеден не разбрав не ми се гледаше пред очи -.-
а вечерва се надевам ќе пиам со поусул :/
Ама па досадно е бре да излезеш трезен ќе дремам така цела вечер
страф мие од сликите,дај боже ниедна да не прикачат
-.-
па на цела мака што ми требаше after party да изедам четвртина бурек цц
затоа сега стомаков си работи
Мора да се направи пауза со пиањево мооора !

 

Црвено вино и бордо кошула,ќе биде ова многу сензуална вечер.

 

Страшно сум преморена секогаш кога одам во скопје по роба се враќам измрцварена со страшни главоболки кои сеуште траат и батали патот... само што се вратив турбо на работа до вечер,а толку би сакала бар една недела да киднам некаде каде ќе имам мир да си ги наполнам батериите,но нажалост тоа е невозможно мора да работам ....да се надевам дека утрешниот ден ке си го посветам себе си ако пак не искрсне нешто ми преостанува само надежта
ве гушкам и бакнувам феминки ама баш сите

 

СДК Дали да излезам и да пијам ко ненормална, или да седам дома и да јадам ко ненормална?

 

Ах колку знае да биде суров животот некои немаат леб да јадат, а други....Се што има човек е нешто што треба да се цени и да биде благодарен за истото, бидејки некој го нема ни тоа од кое човек знае да биде незадоволен.Радост е секој успех за човекот, уште една успешна битка и вреди достојно да се носи со тоа, бидејки некои безуспешно ги извојувале своите битки, само заради туѓа грешка или затоа што им биле врзани рацете и останале немоќни, а и тие како и претходните сакале/сакаат да бидат како нив.А трети, последниве ги оставаат на цедило, само поради својата злоба, егоизам, надмоќност, мислејки дека цел живот ќе останат во таа состојба, а не се ни свесни дека можат да се најдат на местото на последните, кога нема да им текне.Животот, денес го има, а утре го нема, никогаш човек незнае.И после нема луѓе? Нормално, заборавиле или незнаат што е човечност, па на истото гледаат со потсмев.Зарем до таму стигнале со своето „ совршенство“?
Се растажив читајки како некој се обидува да го преживее животот.
А се налутив помислувајки на тоа како некои луѓе знаат да бидат сурови.

 

Понекогаш си велам: Ирена затвори ги очите додека патуваш! Знам дека не сакам да ги затворам очите, сакам да сум будна, да видам нешто што не би можела пак да го видам горе од височина, макар биле само светли точки на црна позадина, кои и онака од таму изгледаат магично!

П.С изгледа ве фатило алкохолна треска запишана на страните на фемина.. некако премногу ми дојде пост по пост и дал да пијам ил да не пијам! И?

 

Интересен ден денес сакам да зборам за мене и за една моја премногу блиска личност со која бевме неразделни. Одејќи во продавница гледам 2 малечки дечиња со долги не исчешлани коси се држат за рака и си зборат: -Ај да одиме да купиме млеко да му зготвиме на бебето(на куклата) а после ќе правиме салата од пикавци. Кога го спомна зборот пикавци мислам дека се вратив неколку години назад и ги почуствував спомените на срце.
Имаше едно купче со песок и ќе отидов јас кај бл(блискава личност) и ќе ја прашав сакаш да одиме да правиме салата од полжави? И таа ќе сојде со мене ќе земеме една тањирка и 2 лажици и НАПРЕД на собирање на полжави. Наоѓај полжави ставај во тањирот, ставај песок мешајјјјј, замислувајќи дека сме големи а после одевме и ќе ги дадевме на возрасните. СДК беше премногу интересно, никој не мислеше на пари до толку сите бевме задоволни но за жал сето тоа замина во минатото кое како денес некогаш ќе го спомнеме.
Толку

 

Ах,зарем волку млада да се разочарувам од животот?
Се е пред мене,и вистинските радости и вистинските разочарувања.
Ќе продолжам понатаму,не вртам нов лист,туку менувам тетратка
Дека знам,нема ни да се сеќавам на ова,тој ден кога ќе се омажам. Кога ќе завршам факултет. Кога ќе си имам дечиња. Прекрасен живот ме чека,не сум ниту гладна,ниту болна,ниту сиромашна.

Убаво да си поминете вечерва сите