[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

Колку го мразам моментот кога си на гости или пак тие кај тебе и те прашуваат пред родителите дали имаш дечко . Ама секогаш мора да се случи ова, без разлика дали може и предходниот ден те виделе и те прашале, да може секој ден ќе прашуваат. И да имам и да немам моја работа е тоа, кога ќе треба да знаете сама ќе ви кажам!

 

Кромид - единствен збор од машки род за кој вреди да плачиш

 

Е незнам по кој пат се разболувам во рок од месец дена, ајде дваа!!!!!
Имунитетууу!!!!!!!!!!!!!! Кадее сиииии??????????????????????
Горам 38,6...... И СЕЕ ме болииии!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

Зар е можно некои луѓе уште да живеат во светот на: Дознај кој ти го гледа профилот на Facebook?!

 

Зборам со другарка и и викам се мислам што да облечам, немам што да облечам.
И си мислам сега да ме чуе татко ми ќе рече: Немаш, немаш, за жалење си!
Многу ми е интересен тогаш. Уживам така кога ме закача

 

Сабота е да, ама денов и не е толку прекрасен. Некако сум напната уште од сабајле, се ми иде наопаку, цел ден караници, многу сум нервозна, цело време се раздеравам, цело време нешто ми смета. Веќе неможам ни сама да се поднесам. Не искачам никаде денеска. Нејќам да им го расипам расположението на другите, нејќам да ширам негативна енергија меѓу нив. Ќе останам дома, да се смирам малце, иако ни дома не ми е „мирно“. Тоа е тоа, се надевам утре ќе се чуствувам подобро и посреќно..

 

Одамна немам пишано зашто некако не можам да си ги склопам мислите во глава, ниту пак да им најдам логичен тек во реченица. Бура од емоции. Главно негативни. Емотивен период од годината. Благо депресивен. Помалку безнадежен. Зрнце светлина на крајот од тунелот-зрнце надеж за подобро утре. На моменти се приближуваш кон таа светлина, но често успева да ни се измолкне од рацете...

После подолго време се видов со една пријателка. Ја прашав зошто најубавите моменти во животот секогаш се во минатото? Ми рече дека ако продолжам да мислам така нема да ги забележам убавите моменти што се случуваат во сегашноста. До некаде е и во право.
На пат за накај дома во автобус се видов со мојот прв дечко. Правевме муабет, ништо посебно. Но ми беше доволно да сфатам дека не сите убави нешта се зад нас. Не е ни свесен колку ми помогна да го здогледам оној зрак светлина наречена надеж.
Колку сум посилна од пред 6 години, а сепак на некој чуден начин еднакво ранлива...

 

Сакам да сподела некои интересни работи што треба да ги знае секоја паметна жена/девојка

-е одговорна за она што ке ја снајде
-знае дека е одговорна за она што и се случува во животот, и одбива себе си да се гледа како жртва и секако многу вложува во она што го сака.

-е јака и очекува мажот тоа да го прифати-научила рано да ги покажува своите потреби-на самиот почеток на врската и ако не е вистинскиот се разбира продолжува понатаму.
Не се препушта на празни надежи и ветувања.
Не седи дома гледајки во телефонот дали ке зазвони или не-трага по она што го сака

-се сака себе си, ужива во себе си, ги сака мажите и сето она што може со нив да го доживее
Јасно и е дека и таа има влијание на она што ке се случи во врската
Не е огорчена ниту обесхабрена заради некој маж туку дозволува во секое ново доживување и самата да биде нова.
Не бара совршенство ниту во себе си ниту во мажот.
Во состојба е да оствари потполна врска и при тоа да го сочува личниот интегритет.
Никогаш од мажот не прави центар на својот живот, бидејки својот центар и упориште веке ги има

-ја прифака својата женственост и сексуалност
Не се плаши да биде секси бдејки е свесна за својата привлечност и своите можности-тоа е нејзина биолошка компонента која природно избива-таа не е улога во која таа со сила се става, тоа е манифестација на нејзината слобода и одраз на убедувањето да се биде жена

-отворена кон новите искуства
Има грижи, ставови и дилеми, но одлучила да не им дозволи да управуваат со неа.
Се обидува работите да ги разбере а не да се чуствува виновна.
После лошо искуство, извлекува поука и продолжува понатаму.

Сите овие се важни компоненти на она што го знае паметната жена
Таа кон врската оди по онаа патека која бара лична одговорност и отвореност кон себе
Паметната жена знае дека сите ние сме зачекориле во ново време во кое ке откриеме нови задоволства во прифакањето на едни со други

знам дека повекето од нив ги знаете, а за другите се надевам дека ке ви помогнат

 

Многу сум размислувала за тоа, дали некој се чувствува добро, од кога ќе му се развикам, но и многу пати сум се запрашала дали постои некој кој би размислувал така замене.

 

Си кажа Лепа Брена еднаш, "не е љубов се што гледаш, затоа пази на кого му завидуваш".
И во право си е жената!

 

Сдк кој чека ќе си дочека кога и да е.


Верувам јас.

 

Се чувствувала евентуално?! А како е тоа евентуАлно да чувствуваш? Поим немам и ете баш сакам да знам. Кој знае, дефиниција молам

 

Твитер е денес, да имав балони ќе си ги дупнев досега, некои ко да спијат бре на твитер и твитаат еден твит во мили секунда, бар да имаше смисла, бате ја спремаше збирнката вчера и топ е се тоа, забава млади луѓе, се. Нормално ќе се најде кој ќе мрчне за самото случување, ама треба и да се има осет, кој каков твит, награди, гласања, леле ме избрале ау ау, па цел ден да им читам величење, па посочување кој и се хајтерите на збиранката, аман та преку попреку. Денес твитер ми е едно неинтелигентно збиралиште. Препук до препук. И некои моми и момци немаат осет, спијат бре спијат, денес има да мавам блок! Утре се надевам ќе бидат весели и умни!

 

Ме чека пеколна недела...
Иако сме сабота, го имам тоа чудно чувство во стомакот, нешто лошо ќе се деси...
Учев, утре пак ке учам, и после школо во понеделник пак ке учам, и во вторник, и во среда...
Во четврток после школо одмарам, за петок немам ништо.

Тоа е тој живот средношколски.

 

Од денес полош ден здравје....кога ќе ги видиш сите што не ги сакаш и кога ќе ти се расипат плановите ..Утре е сепак нов ден кој се рајга со нова надеж....


Добра ноќ и добар сон на сите феминки........

 

Сега сфаќам колку се радувам на детски фестивали, циркузи.
Бев на циркус и многу убаво си поминав.
Плескав раце како ненормална, и најбаналните шеги ми беа смешни.
Колку се радував на лавовите и на кончињата. На кловнот колку му плескав раце.
После мене некој ќе ми рече: - Памела, па ти си голема!
И така, да имам пари утре пак би идела, ама криза-се нема.

Да ви се пофлам, досадно ми беше, па цртав една женка.
Знам рамениците и се многу широки, а рацете мали, ама ја поправив откако ја сликнав.

 

Ете да можам би се самоудрила, една убава воспитна за да ми дојде памет. Си ги одложувам обврските за во последен момент и после си кукам. Хибернирам наместо да живеам, трагедија на векот. Солитарето ми е пасење на мозок, ама цела трева ја испасив.

Повлекувам линија, земам нов лист и така ги имам во изобилие. Еден живот, многу листови па и тоа е некаков компромис. Спремам план и распоред за учење и шетање, слободни денови за во читална затоа што дома нема книга да фатам. Викендов останав дома за да учам, ама тој момент не дојде. И поради мене и поради други. Уф нема веќе изговори, досадни се. И јас сум станала досадна, си ги гледам речениците. Од утре, од утре. Затоа што денес немам желба и сила за ништо. Само за една прегратка со креветов што крцка.

 

Не знам на кој начин да им кажам на луѓево да внимаваат што кажуваат и на кого кажуваат бидејќи не секој знае да си ќути, и дека прекажуваат.
-Ама неее, не е тој таков, го знам јас, нема шанси да прекаже.
-Многу си се имам со неа, таа многу ме сака мене, нема шанси да прекаже нешто што ќе и кажам јас.
-Ам јас не реков нешто лошо... Само тоа и тоа им реков, и тие се согласија...
-Не верувам да прекаже, зашто тој прв почна да зборува за нив.

Епа еве новост: Да, ќе прекаже, и тој и таа, и тие. А можеби и некој од нив нема. А што, не можеш да си премолчиш? Или веќе кога решавате да му се отворате на секого, барем не мешајте ме мене, не кажувајте за мене
Ќе внимава човек што зборува и пред кого зборува, и кога барем малку ќе му се отвориш на една единствена личност од доверба, баш таа ќе те разочара со еден од горенаведениве изговори.

 

СДК премногу се врзувам со некои работи, предмети, навики. Таква сум и многу ми е криво кога ќе изгубам некој предмет, како да снемало некој дел од мене. Многу се нервирам кога нешто не е како што било, кога морам да сменам некоја рутина. Се чудам на самата себе. Сите работи ги планирам однапред. А ако не испадне како што сум замислила, е тогаш пукнувам.

Сакам да се ,,исклучам‘‘ и до Нова Година да сум офф.
Премногу се трудам, а знам дека не вреди толку.

 

Koлку е камен надвор ,а мене ми се шета ненормално...
Уживам во маглава ,ми годи на здравјето