[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

Па јас сакаф да кажам ама не пишаф страф ми беше. И да не се пофторуфам стфарно е глупо!

 

И Џокси што постигна сега со постов? Џули најде убава забелешка, не ти ја сфаќам поентава на ова?

 

Најубавите соништа се оние кои можеш да ги оствариш.

Почнувам да сонувам. Будна, со отворени очи, гледајќи во монитор. Пикната под ќебенце, со огромна шолја чај од нане со мед до мене, гледајќи слики од едно место кое може да биде наш заеднички дом, наша нова дома.... Тешко ќе биде, но воопшто не е нереално. А ако се' оди по планот и биде како што треба, тогаш ќе можам да кажам дека ќе бидам новороденче и ќе треба да почнам да учам и растам од почеток. Ќе почнам да го живеам „вториот живот“, надевајќи се дека ќе биде подобар од претходниот. Обоен во повеќе бои, гледан низ пошарени наочари.....Со многу повеќе отворени можности и шанси за успех во истиот. Меѓу други човечиња. Не верував дека некогаш во животот ќе имам таква можност......Еве ја, почнува да чука на врата

Сакам, многу сакам......Заслуживме таква среќа и двајцата. Останува само да бидеме паметни и да направиме се' да ја искористиме шансата која доаѓа еднаш во животот. И да си го исполниме заедничкиот сон.

 

Или користат the наместо да или како и да е. Нова младина нови правила бе! Ние постарите ќе си молчиме.

 

Љубам не реков дека забелешката и е лоша,напротив се сложувам со неа.
Затоа и напишав така оти ми е крајно глупо и смешно!
Не сфаќајте се толку сериозно. Форум е,побогу!

 

Абе остај приказните форум е побогу! Знеме дека е форум, и аман зошто секогаш ќе дојде до некоја дискусија или конфликт, сите со тоа форум е побогу, во ред е форум, ставови и се, па не мора да се потенцира, секоја пишува со своја цел и различно дожививување. Инаку твојот пост изгледаше некако многу подбивачки. Моја грешка тогаш, ти се извинувам.

 

На никаков начин не сакав да се подбивам со било кого со моето мислење,едноставно не сум за тоа дојден на форумов.
Чисто се шегував на сметка на луѓето што на тој начин пишуваат.
Извини и од мене ако нешто од моето мислење те повредило на било кој начин.

 

Мила, кога некој мене ќе ми речел нешто сум се стресувала, леле не смеам да заборавам друг пат морам да се поправа... Пример, кога прв пат ми укажаа на тоа дека сфаќам не се пишува со В, дете што да правиш, сум пазела ко којзнае што да ми кажеле. Факт е, денешниве деца се друга приказна, не прифаќаат забелешки и критики, сметаат дека така е КУЛ и тоа е тоа, секоја чест на исклучоците. Денес две феминки поправив, не можам бе да трпам и тоа е.
Инаку, кој вика дека диета не знае да биде забавна работа, и тоа како забавна. Цел ден планираш, па спремаш, се трудиш.... Па упорно не ги рецкаш црвите во желудник кога грепкаат, мераци

 

Џокси не знам со што би ме повредил. Јас ти кажав само дека изгледаше како подбивање и ти се извинив. Толку.

 

Значи навистина не можам да сфатам како постојат толку глупи, малоумни луѓе кои прифаќаат на се` и на секој веруваат? Треба да сфатат дека денес во никој не треба доверба да се има!

 

Како ли јас да се натерам да седнам и да научааам.....

 

Сеуште не сум сигурна што чувствувам..
Никогаш не сум почувствувала толкава љубов кон некого не добивајќи ништо за возврат освен болка и страдање. Можеби поминало,но јас сум несигурна и на некој начин и сакам тоа да се врати,сивото секојдневие во кое живеев. Се навикнав на тоа,секое утро кога ќе се погледнам во огледало да се доживувам како мазохист со изветреана душа,кој се бори за да го задржи своето „јас’’.
Што повеќе го немав,толку повеќе го сакав и посилни ми беа чувствата кон него,се губев во реалноста,губев ум.
Не сум навикната се во животот да ми е послужувано на тацна.
Сакам болка,среќа,јасни чувства.
Се случува човек да заборави се што чувствувал и да живее во некаква нереалност во која не е сигурен ни кој е,а камо ли што чувствува...

Ја заборавив душата во големиот град

 

СДК ми долета гулаб на врата..
Ихх колку е мило,ќе правам зоолошка градина дома..

 

Се случува тоа што одамна сакав да се случи. И сега? Сега не сум сигурна дека воопшто сум го сакала тоа. Не сум сигурна дека јас него го сакам, така како што треба да се сака. Го сакам, не викам не, ама не е тоа љубов што ме исполнува, не е тоа љубов која ми буди пеперутки во стомакот, не е тоа таква љубов. Којзнае. Можеби и никогаш повеќе нема да сакам така како што сум сакала едно време и ред е да се помирам со тоа. А и веќе не сум сигурна дали некој заслужува толку да го сакаш. Во ништо веќе не сум сигурна. А ние двајца, почнавме случајно. Како другари. Еее колку пати му се имам расплакано за машки кои ме излудувале, колку пати му се имам смеено за девојка која ја посакувал и на крај дојде ред ние двајца да ги кажеме тие два збора. А неќев. Жими се неќев ни јас да ги слушнам, ни на него да ги кажам. И давав отпор. Многу. Многу време. Негирав и пред сама себе и пред другите дека нема ништо меѓу нас и дека сме и ќе останеме другари. Ама да, тие секојдневни средби не беа на арно. Потсвесно знаев дека нешто вакво ми се срема, ама си ги бркав упорно тие мисли. Не сум веќе сигурна дека јас сум за него. А ме знае. Многу добро ме познава. Знае какви глупости и срања имам направено. И некња ми соопшти дека не му било важно. Дека сакал да биде со мене. хах, дека бил сигурен во тоа. А јас? Јас, си ја подголтнав кнедлата која ми стоеше во грлото и само силно го гушнав. Доцна беше за се, зошо јас дозволив многу работи да ни се случат во последно време, ама ерував и бев убедена дека нема ови зборови да ги слушнам, не баш од него. Што да му кажам? Уствари му кажав. Му кажав дека ми треба, му кажав дека го сакам ама незнам како. Му кажав дека сакам да ми биде и најдобар другар и мој, само мој дечко, ама џабе, длабоко во себе ни јас не сум сигурна во она второто. Не сум. Ми се плачеше кога ми кажуваше дека го испланирал наредниот викенд, ќе ме носел некаде. Подалеку. Сами. А јас проклето посакував да викам и да се дерам дека не чине, дека нешто не штима. Да не ми верува. Ми се плачеше кога самиот ја испланирал новогодишната вечер, и овој пат подалеку, можеби и во друга држава, ми се идеше сама да си влепам шамар шо неможев да му кажам дека јас новогодишната вечер веќе ја планирав со други, а него го вметнав во планот само кога другарка ми ги спомна. Ех животецу мој. Зошо не ми оджа лекција многу порано. Зошто баш тогаш кога не требаше. Зошто дозволи баш тој човек мене да ми одржи лекција, а јас да ја предавам на друг кој не ја заслужува.
И неможам, неможам да го гледам во очи и да го лажам за моите несигурни и непостојани чувства. Го оставив на некој ден. И он пак помисли дека јас сум таква. Едноставно таа која е баш како шо треба. Која не прави проблеми кога тој треба да излезе со другари и да испие некоја чашка повеќе. Дека јас сум таа која знае дека треба да се повлече баш во моменти кога е најпогодно. Дека јас сум таа личност која не се однесува како мало дете кога ќе виде порака од друга девојка, дека јас сум таа вистинската и зрелата која сфака дека не треба да се лути за ситници, и дека јас сум таа која најдобро го познава. Е не е така. Јас се лутев кога мојот дечко ќе излезеше сам со другарите и ќе испиеше чашка повеќе. Јас се лутев кога ќе видев дека друга девојка му пишува. Јас бев љубоморна девојка. А сега што се случува со мене незнам.
Можеби животот ме научи да не верувам на никој, можеби ми докажал животот дека никој не може да те сака најмногу, или можеби треба да се помирам со фактот дека само еднаш во животот човек вистински сака, и дека после таа голема вистинска љубов сите наредни ке бидат такви.Обични и секојдневни.

 

Супер расположени,само што многу доцна станав

 

Го слушам Луис Армстронг како пее дека Животот е прекрасен . . .

Во мојот секогаш ќе има сивило. Не е едно, се собира од секого по нешто, се создава една голема дупка се дур не потонеме сите во неа.

Кога би можела да побегнам од се ова, би ја земала со мене. Најмалку го заслужува ова.

 

Пропуштив многу работи, плашејќи се да не пропуштам нешто..

 

Среќен 2-ри роденден срценце мое најубаво!!!

 

Гледај , зашто да учиш .. кога за година две ќе не нападнат вонземјани и сите тие часови што ќе ги поминеш пред книга ќе пропаднат ....

Живеј сеа , пиј сокче , јади пуканки , гледај филмови и манијачи ги машките на фацебук ....

 

Добар почеток на денот со црно горко кафе кое ги разбуди сите мои заспани сетилаа ммм