[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

Скарана си со самогласките?

 

Крај на работната недела, и крај на месецот. А јас заглавена до 10 на работа.

Утре Суперхикс, ќе се веселиме, ќе рипаме и ќе потиме алкохол од нас.

Малите работи го чинат животот.

 

Во последно време нема нешто шо не ме нервира, за ситници се лутам и викам на цел глас, а после се смеам. До мене ли е, нели е домене незнам, ама повеќе се мислам за првото.
Ае да речам у такви периоди сум, но има денови кога се скапувам од учење и сиите ќе ги наредам петчиња, а има периоди и кога знам да ги намалам.

Сега сум тотално изнервирана, што почнав да слушам песни од Јастин Бибер. Дечкото не е за потценување, ама го мразев цели 4 години.
Добра ноќ, вечер планирам да си легнам накај 9:30 саат, ако не ми се сменат плановите. Како и да е гуд бај.
http://www.youtube.com/watch?v=LUjn3RpkcKY

 

http://www.youtube.com/watch?v=aCuY6fFHwGk

 

Мојата поезија одекнува во Љубљана деновиве. Зарем можам да бидам посреќна?


Умор, како торбичка со шеќер на гради. Мјаукам и никој не се одзива. Фрлам коски од денешното пиленце за ручек и котенцава мутаво се собираат пред мојот балкон. Ѕвезди чиниш фрлам.
Се дружиме, ме гушкаат со брк. Си ја милувам новата перница со апликации, мека како сон. Дома е прилив на сарма, костени и цел врзоп ореви. Мириса на снег а е 10 степени. Нешто е чудно. Мене ми е труло некако, сакам сон, сакам да избегам во Амстердам, да бидам уличен свирач, да јадам шпагети од конзерва, да спиеме во хостел, да ми се буди срцето во благ неспокој, но да живеам СОН, СОН, баш сон...
Вака што? Просечен ум, просечен друм. Ништо не ме радува покрај сета смисла што мислам дека ја познавам. Скопје, дигнитет и алтеритет на некое исплакнато боемџиско паланче, кенкало и бетонизирана џунгла, екшли кокошарник. Ми здосадува, како да јадеш секој ден баклави за ручек. Ех. Морал на мртва точка, генерализирани емоции, сам свој мајстор на екстериер и ентериер да станувам. Не. Па да.
Прееска го видов другар ми од средно како поминува преку Тренд накај Центар. Зборуваше на телефон и гласно се смееше. Во принцип, го памтам како повлечено дете, со пеги и тројки. Сега, ми се виде нов, среден, насмеан, а небото пред врнење. Она, кога отскокнува ликот од околината?
Се запрашав.
Колку сум јас сменета во очите на некој што не ме видел одамна? Па си викам - го заболело некој за мене и моите промени, туку јас сум луда што анализирам и конципирам човечки постапки, од’, главотресие, волја за живот и волја за љубов. Требало да бидам воспитувач на лавови веројатно.
Ненаспана, цела недела.
Баба му ми даде дуњи, ене ги, ми го намирисуваат собичево. И купив книга на сестра ми, пастрмајлија за мама и тате и држач за вратоврски за љубовецот. Ми фали снег да ми ја покрие цела конфузија, да ме остави на мира и да се сотрам веќе!

Сакам ден без телефон, без мејлови од работа, без стрес за време, без договорени кафиња, мафиња, тегнења, визуелни и аудитивни препичувања, без лажни надежи, без телевизор, интернет, без весници, без климаксот дома, без глупостите надвор. Сакам ден. Чист ден, сам по себе и јас во него да нурнам и да преживеам.
Врати се море, иде 2013та, без Љубов само не можам.

 

Вредеше,да,вредеше.
Со солзи во очите и грутка на срцето,го кажав тоа и првиот пат. Знаев дека ќе вреди. Сите солзи,трудот,љубовта,се вредеше. Биди мој,биди мој засекогаш. Засекогаш е голем збор,но јас сум спремна на големи работи. Заради таа голема љубов.


Ладно временце,луѓе со топли срца. Насмевка до насмевка - чиниш не го заприметиле тие злото кое владее низ светов. Не ми пречи,нит ме иритира. Немам јас на што да се жалам. Ме грее и лекува неговата љубов. љубовта ме лекува,љубовта и ќе ме отруе..
Епа ме отру веќе,сега полека лечи. Празен ум,полно срце. Првпат го сотрев разумот.


Ама не ми е жал.
Вредеше.

 

Јас не сум скарана со самогласките
туку ти да не си лектограф на форумов ?

 

Дојде декември...повторно...
Не можам да поверувам дека повторно ќе треба да славиме Нова година...а во оваа изминатава што направивме? Ништо!!! Се живее од ден за ден..нема на што да се надеваш,нема на што да се радуваш...

Не можам да поверувам дека измина цела година откако изгубив драга личност...не ми беше близок роднина но многу ми недостасува..животот продолжува,но како? НИКАКО :/

 

Лектор.

 

Deka imav prekrasen den so edna feminka odovde.. prevozbudlivo i preubavo beshe, PREINTERESNO. Mi doagja da se iznasmeam, hahahahhahahahahahahah
[mod-kirilica:3r6w3r7h][/mod-kirilica:3r6w3r7h]

 

Убава петочна вечер.Иако е само 21 часот,јас се вратив и сум полна со енергија !

 

Не ми сметаат мене глупи луѓе, ми сметаат оние шо упорно се прават паметни,а врска со животот немаат!

 

Ништо поубаво од петочна вечер со жешко чајче до тебе, убава, тивка музика и добра книга во раце додека си лежиш на топличко.

 

Мамо,ти си многу силна жена.Ти си се соочила со толку многу работи во животот што морам да ти се поклонам,секоја чест.Јас тоа не би го можела.Можам да замислам колку си плачела,колку си тагувала.И жал ми е,мамо.Жал ми е и што си ме родила мене,сум ти го отежнала животот.И брат ми.Ти си ни и мајка и татко.Не,мамо,не ми пречи тоа што си најде некој.Јас сакам да бидеш среќна и тоа го заслужуваш.Ми пречи тоа што се враќаш пијана навечер,ја запоставуваш и работата и домот.Убаво е да сакаш,мамо.Ама со памет.Знам колку си зрела,ти знаеш колку јас сум зрела.Веќе сум средношколка,можеш да ми се довериш.Да ми зборуваш за своите проблеми.Уште само три години,и ќе бидам полнолетна.Сакам да бидеш тука,кога ќе се мажам.Кога ќе завршам факултет,кога ќе станам мајка.Сакам да ти се доверувам во животот.Ти ми даваш премногу слобода,немаш време за мене.Веќе не сум дете,мамо,ама сакам внимание. Ми даваш слобода да правам што сакам,да останувам на забави,да пијам. Но што ако јас сакам да живеам мирно,мамо? Јас сакам да бидам блиска со своето семејство. Немам пробано друг алкохол освен пиво,мамо. Никогаш не сум „живеела за денес’’. Секогаш сум мислела за утре,мамо. Сакам да створам нешто во животот,да сакам и да бидам сакана. Јас знам дека ти имаш пари,но мене тие не ми требаат. Џабе се тие пари,мамо. Не ми требаат твоите пари.
Како и да е,биди среќна.Ти го заслужуваш тоа.
За мене,не е важно.

 

Па и заборавив што сакав да кажам. Се расеав сосема деновиве.. Но, што да се прави, хронично сум ненаспана..
Сакав и да кажам дека се откажав веќе. Не можам, навистина не можам, да се трудам упорно и да вложувам константно во нешто што не ми резултира со плод. Јбг, ќаопријатно, толку беше.

 

Дека конечно ги добив долгоочекуваните ,со пот заработени пари и веќе не можам да се стабилизирам од возбуда
Со нетрпение го очекувам утрото и право на шопинг. И на фризер.

 

Само телетабис како мене може да си брише лакот на ноктите со спирт ментол, место со ацетон.

 

Не правам ништо лошо, си мислам, ама навистина не правам. А правам ли? Тој вели не, тие велат не, а јас, јас сум сепак уплашена. Создадов ли малку земјотрес на едно сигурно тло? Ќе ме гледаат ли со исти очи? Зарем ова не е начин да те натераат на ум по потешкиот пат? Зошто на луѓево им е толку тешко да кажат два збора, да викнат, да се скараат? Не сакам да бидам онаа што ќе биде виновна, не сакам едноставно. Знам дека таа мила жена ми мисли само најдобро, знам дека ќе биде најдобро, па ова беше сосем очекувано, зарем не? Се ќе помине!
А јас, иако се борам со сите тие прашања и недоумици, јас сум среќна бре. Сите околу мене се среќни заради мене, сите ме подржуваат. Ни диета, ни ништо не е страшно, дури ни вежбине што ме изморија до даске, има да бидам најсекси невеста за година-две Така да си знаете А утре? Мевце си Буцот мој, салатка некоја најсекси на свет и кино а после кино концертиште, ако се вериме нема да се замонашиме

 

Уствари заеби!
Одох јас на мечиња! Летечи мечиња!
Ај здраво!
Сите ве сакам,сериозно.
Мис Ричи пред некој ден ме смекна како тополото млекце што ги смекнува бисквитките!