[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

Ke видиш како е додека ти пројде школото, те разбирам така беше и кај мене!

Ke видиш како е додека ти пројде школото, те разбирам така беше и кај мене! ужас

 

Зошто се обесхрабруваш и ти и твоите најмили ке ставаат пари на страна ке си заштедат и ако е можно со инвитро начинот ке забремени ако неможе така, ке чекаат ке бидат упорни полека ке запознаат како функционира законите за посвојување. и нема да се разочаруваат ако еден ни затвори врата пак ке тропнат на неа ако навистина се упорни ке успеат јас имам познаници кои 12години се трудеа на било кој начин да добиат дете дури за леб штедеа пари и тоа само мажот работеше и зимаше просечна плата,и на крај трудот ни се исплати со три близначиња 2машки и едно женско , никогаш да не се окажуваат колку и да е тешко

 

Недела ,ден ....од кај досаден па и врне оуууу
Од кај сите прибрани дома , па сите во една соба оф мори мајко
Недела , ден кога мајка ми и татко ми најмногу ме нервираат !!!!

Сепак потрудете се да имате убав ден ! Ве бацвам

 

Ми скисна денес од дождов нека прекине веќе
http://www.youtube.com/watch?v=CoWj-Ja5hG8

 

Утрово добив и среќна сум (се разбираме), ама од што многу сакав да добијам, малце и ме боли стомакот, како да сака да ми каже: Епа дека толку многу ме сакаше, еве ме, и цееел ден ќе те потболувам за да те потсетувам дека сум тука!
Туку, ајде, има позитивна страна Неделава, уживам во стариот џемпер, испан на ефтина со малце повеќе омекшивач.

 

Ајде феминки bring the beat in and put your love on top. Раздвижете ги облините и атрибутите со ова видео, show me your booty.

http://www.youtube.com/watch?v=Ob7vObnFUJc

 

Сакам да кажам да не се преоптерувате со вашата тежина.Еве само што прочитав за едно девојче кое мислело дека била предебела и се фрлила пред воз на железничка станица.Зошто,зошто да заврши еден млад живот поради својата тежина.Само сакам да кажам:
-Научете да се сакате такви какви што сте!

 

http://www.youtube.com/watch?v=t7NdBIA4zJg

Срцекршачка го френдзонираше Витомир...и фемина постана мрачно место,вербата во доброто згасна...
Војната започна. Следеа години и години голгота и потрага по феминска суштина. Кој ќе биде јунакот кој ќе го врати вечниот пламен дома,а со тоа вербата феминска?!



И ај речете дека недела не е ден за Гладијатор, Брејвхарт, Лорд оф д рингс и слично? Мене недела во зима ме асоцира на тоа! Пред ручок цртан филм, ручок,па филм со моите.

 

Things don't change so fast after all... or they never change.

Вечито незадоволната Lilit со само некои негативни коментари и мрачни сценарија и константна репресија и депресија.

Само се шегувам, не е потребен нов дуел меѓу мене и тебе, освен ако не сакаш.


Што се однесува до Витомир, I can feel your pain bro.

 

^ Пуси,ај не ми го расипувај ручекот.

 

Не ми е тоа целта, далеку од тоа, само сакам да бидам bad boy со тебе. И натаму си “тешка“ цураааааааааа, тешко на тој дечко што ќе те фати. Ама од друга страна си права лавица и борбена типка, токму тоа се бара на маркетот продолжи така хаха. :up:

Пријатен ручек.

 

Да си се редактирам,пошто не си ме сфатил. Ваквиот редослед поарен е.
Пријатен и на тебе.

 

Што е ова, мрзлива фемина во мрзлива недела, една инспекција да се направи 80% уште сте во пижами Не дека и мене не ми е мрзлива ама позитивен концерт = позитивна енергија во терабајти. Недела ми е ден (кога сабота сум дома и све сум исчистила) кога за доручек има баничка, бурек, нешто месено, за ручек некоја манџичка, сармичка, салатичка, па и бебушот ми доаѓа на гости, па се уклучувам на фемина и гледам ме испоздравиле, ми изнапраќале поклони, убави зборови љубов на сите страни. А јас сеуште закривувам од болка во нозете, а не ми е гајле, кога толку позитива те влече што потполно ја игнорираш сета болка и скокаш и играш и врискаш и си даваш себеси минус 10год, па и те канат млади момчиња да се шуткаш со нив Ми иде цел свет да си го гушнам силно. Убави насмеани лица, весели карактери, нови пријателства.

Играјте го декември полека луѓенца. Да не го брзаме времето, зашто после ќе го плачеме да се врати. Ма има време до нова година, Божиќ, има време до прослави и руски салати и светкави шљокицасти фустанчиња. Декември е музика, весела, зимурлива, снежна, топла, празнична музика. Во Декември сме среќни, во исчекување...во Јануари веќе без пари и мамурни

Ох, ајде да си мрзееме денеска (ако постои зборов ), да го измиеме сето пиво од косава, па да се спремаме пак за на работа...
и уште ми се врти песнава
http://www.youtube.com/watch?v=gOMSOJeZ3dw

 

До мене е, или стварно страшно бодат километарските реченици, кога ги читам си останувам без здив, и сосема ја губам поентата што сакал да каже авторот.
Многу ја сакам способноста да се искажеш во кратка и концизна реченица со една завршена мисла.
Ми се случувало и мене посебно порано, да кружам ко киша око крагуевац, реченици пола страна, поентата на пола од реченицата се изгубила.
И трудам секога да бидам поконцизна, лично мене тоа ми биде во очи.
И неделава ми боде во очи, инспирација е на многумина од тука.
И како една завршена мисла и смисла на една седмица, неделата и не е така лош ден!
А ако завршиш мрзлива седмица работно, се простува за 6дневното денгубење
Ако ништо друго ќе одмарам у чиста и середена од хаосот соба, со плус нов сувенир за мојата колелекција-кломпи минијатура од порцелан како привезок од Низоземска, вајда од Ротердам!
Ако тоа не е причина да удриш една генералка на полиците и останат неред, незнам што е
Аревуа

 

Боже господе кога се видов на сликата колку сум била згодна и секси. Боже боже ми идеше сликата да си ја залапам, а сега стока никаква сум. Ех, тие времиња нема да се вратат. Се надевам некогаш ќе си ја вратам килажата ама ебаго тогаш имав 16 години. Пууу

 

Денес, само сакам да си седам дома и никој да не гледам.До пред малку едвај се наканив од кревеот да станам.
Не сакам ни гости да ми идат ни ништо.На недела мразам гости, а посебно па на дождлива недела.Сакам сама да си седам на придушено светло, да ја слушам мајка ми како пее од другата соба, да ме мрзи да станам да си сварам чај...и така.
...и да го чекам татко ми да си дојде од лов, премрзнат и да го гушнам така засмрден и да ме тера да му сварам кафе, а после да ми наоѓа мани на кафето(си знам јас, од љубов е тоа).
Поубав ден, здравје.

 

Денес му е роденден на мојата прва љубов. Моја прва платонска, љубов чиста, како солза.

Беше далечната 2005. Повторно го сменив школото за странски јазици, наставничката во претходното повеќе не ми беше интересна. Не знаев ништо за новото, но отидов. Како и секогаш, отидов сама, без никој да знам. Кога влегов во училницата излезе дека има неколку девојчиња од моето основно што ги познавам. Имаше девојчиња и од другите школи. Сите бевме девојчиња. Наставничката влезе, почнавме да се претставуваме, часот започна.
И тогаш влезе тој. Плава долга косичка, прекрасна насмевка, носеше блуза во риги. Седна во последната клупа, а јас упорно се вртев за да „фатам“ дел од него Се претстави, го кажа датумот на раѓање, кој од тој ден ми стои врежан во меморијата, а по некоја случајност, денес и е роденден и на Бритни Спирс
Минеа денови, помина година, две. Сеуште одевме на Англиски заедно, но никогаш му немав кажано ништо. Сите знаеjа дека ми се допаѓа, но немав храброст да му пријдам. Читав совети од Тин Шема и Браво, ама бев премногу мала и неискусна да го направам првиот чекор. Завршивме осмо, се сеќавам на забавата од школото за странски јазици направена за крај година. Се сеќавам како седевме заедно, се сликавме заедно (сликата сеуште ми стои урамена на една полица), разговаравме за каде ќе се запишуваме. Се сеќавам и како го барав во алманахот од нивното школо и се смеев за неговата фризура, го сликав, па го имав во телефон, па го префрлив на компјутер, па го гледав секоја вечер пред спиење
Се запишавме во истата гимназија. На првиот ден сите бевме собрани во ходникот, и секој класен раководител ги читаше учениците од неговиот клас. Кога го прочитаа неговото име си велев „и јас да сум тука, и јас да сум тука“. Не бев, тој беше во единицата, јас во двојката. Понекогаш се прашувам што ќе беше ако бевме во ист клас, дали тоа ќе ги променеше работите? Дали можеби тогаш ќе соберев храброст да му кажам што чувствувам, дали ќе станевме добри другари, можеби ќе станевме и непријатели? Којзнае. Им го знаев распоредот, го следев на мали одмори, знаев од каде купува јадење на голем одмор, знаев од каде си оди накај дома и каде живее (колку и creepy ова да звучи ).
Со Англискиот не продолживме и се запишав во друго школо. По некое време веќе не ни се поздравувавме. По некое време девојка му стана една другарка на другарка. Тоа ми беше претежок период тогаш, не можев да ги гледам заедно, плачев секој ден, му пишував песни. Кога ќе се сетам сега сите овие работи ми изгледаат глупави, но тогаш цел свет се сруши за мене.
По некое време се скараа, а не дека тоа ги промени работите Во тој период почна да станува актуелен интернетот и сите имавме профили на пријатели и hi5. Го додадов и секојдневно му ги разгледував сликите, статусите, коментарите, кој што му пишува на профил. Потоа го додадов и на фејсбук.
Колку насмевки ми побудил, исто колку што и плачки Колку песни и страници имам напишано за него, колку негови слики имав, колку ливчиња, следења, случајни погледи. Колку чисто и искрено го сакав, а и најдолго. Со него изгубив околу 5 години, скоро цело мое тинејџерство. Трагичниот дел? Никогаш не разбра ништо.

Го гледам денес и си се смеам. Моментално има петнаесетгодишна девојка, дебели веѓи, а косата скоро и да му ја нема, се ишишал на кец. Не ми се допаѓа. Ама сеуште ја има истата насмевка и истите големи, бели заби. Не го сакам повеќе, се прашувам дали ова моево некогаш и било сакање или само залуденост. Веќе не контактираме, патиштата сосема ни се разминаа, се сомневам дека воопшто се сеќава на мене. Нема ништо што не поврзува, испишаните тетратки ги искинав, сликите ги избришав. Единствената работа која ми остана од него се Ред Хот Чили Пеперс.
Имено, на еден час Англиски зборувавме за нашите омилени пејачи. Тој рече дека омилен пејач му е Еминем, пејачка Џенифер Лопез, а бенд Ред Хот Чили Пеперс. Тоа беше ерата на Californication и братучед ми го имаше нивниот албум, па ми го преснима. Потоа ги симнавме и другите албуми и така започнав да ги слушам Пеперси, а денес ми се омилен бенд.

Што би направил ако денес дознае дека толку многу влијаел на мене? Ќе се насмее? Ќе ме сожали? А што ако ми рече „можеби требаше порано да ми кажеш“? Најверојатно никогаш нема да дознаам.

Нека ти е среќен

 

сдк денес на каса во CARREFOUR ќE се расплачев , идиме на наплата со типов мој , и пред нас имаше едно циганче мало беше до кај 10 години.
...целото испарталавено такво ситно мало, и си имаше една банана купено а држеше и од тие смоките кои ги даваа гратис ги стисанло така чиниш пази д а не му паднат ,
застанато беше да си плати на каса го гледам и очите ми се навлжнија , неможев да издржам му викам на билдеров чакај да му дадам пари и да се тргнам да не го гледам осејќајќи како неможам повеќе да ги држам солзите во очи.
Ех животец,колку сме ситни мали некогаш , немоќни за повеќе.

 

Одамна ме немало по темава, не дека не читам, туку едноставно нема што да пишувам и немам што да кажам, деновите ми се исполнети со обврски едно друго, и едноставно одлетаја еден по еден тивко,нечујно ама сепак пребрзо.
2 Декември, од утре точно еден месец од ко ќе го видам, се надевам дека овај пат нема препреки, нема некои идиотки ко ќе се мешат во врската, Господе Јас стварно те молам се да биди во ред, заслуживме да бидиме среќни, ама стварно заслуживме.
Јас немам сила поќе да се борам, едноставно немам со такви некој несакани личности.

Јас имам само 1 желба, Те молам не ми ја уништувај, те молам.

Одам да одморам, денес не е ден за учење
Од утре почнувам, ветувам
Убава вечер и убава недела

 

Не ги сакам неделите.Едноставно се многу мрзливи,и многу досадни...Целиот ден поминува толку брзо,еве веќе се стемни.Не сум личност која е мрзлива,секогаш сум зафатена со нешто,а искрено и го сакам тоа Некако сакам да сум зафатена,да научам да бидам организирана и мотивирана
Отупев малку со муабетот ама ајде....
Друго што сакав да кажам.Јас сум личност која не зборува многу,има денови кога зборувам премногу,а има и денови кога се затварам во себе и не зборувам...Тогаш луѓето околу мене мислат дека сум срамежлива и ред други ствари.Што не е точно,воопшто.Понекогаш не сум расположена за зборување,бидејки знам дека ако почнам да зборувам ќе кажам нешто што не треба,и затоа си молчам.
Ги мразам пресудите на луѓето.Едноставно мислам дека секој си има право на свој избор,свој живот.
Ве поздравувам со една постара песна,која одамна ја немав слушнато
http://www.youtube.com/watch?v=6Ejga4kJUts