[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

Абе тоа е дечки. Јас може не сум толку убава,ама КАПУТОТ да знаете колку ми е убав...не сте свесни! Најсериозно он дечковци ми фаќа! Еве уште еден дечко ми рече,еј девојко многу ти е добар капутот. #шемица

Еден фемиН скоро си мавнавме по кафиќите скопски и после ми се јави и ми рече,многу јак капут имаш,само гзот ти го крие,ниииишто! Млад и луд,шо ќе ти каже бре?!

Абе пак ќе речам,стварно ми е убав капутот! Ама стварно! Е сеа колку топли,бубрезиве ми знаат!

Одма подруго ми е нешто денес,си го облеков капутот,ама пак не е тоа тоа... не е и не е!

И слушам у банка прееска,две си раскажуваат како и држела фризурата од фризер,од недела до среда,па ако е добро времето и четврток! Нејќам да сум и дечко. Немиена! Абе нејќам да ми држи толку фризурата. Сакам кога ќе ме гушне некој да му мирисам убаво, да ме бубне у раздељак и да мисли дека мириса росна ливада,а не некој си лак лакосан,цела магла од надвор и прчварници што ги собирала сите денови.
И ај, жените не биле гадни. Да не ви зборувам за сите оние влошки и тампони по тоалетите...

И уз муабетот за зимски љубови,цимети, нешто лушпи од мандарини на радијатор (ок,аман веќе,тоа е од прабаба ми муабет,а знаете колку убаво мириса коа ќе ги ставите на камин?! Не! Епа ќути курво!)

Така една, сите ги помина,па се покаја,ги пролажа дека алтер егото и е у питање и сеа егото ја стегна зорт и се собира,ќе се гушкала. Оди ма...

 

Не мие јасно зошто секогаш на мајка ми најаката закана и е :
Да те видам кај свекрва ти дали вака ќе правиш..
Ќе правам бе што...сигурно нема да чутам како тие некогаш на времето што им чутеле и вријале во себе !

 

Е нема, не постојат такви зборови со кои можам да опишам како се чувствувам.
Како да е ова некоја бајка, се е толку совршено, нереално.
Деновите тука, со него ми поминуваат одлично. Секој ден е посебна приказна, приказна која ќе остави многу убави спомени, во тоа сум сигурна!

Утрово бев нервозна и загрижена во очекување на еден важен телефонски повик.
За среќа со баба ми се се завршило добро. Операцијата поминала успешно. Душичка моја, чувствувала страшни болки и цели два часа во операционата сала смрзнала од студ.
Утре ќе одам да ја видам, да ја гушнам и бакнам.
Да се напијам кафе со нејзе и да си направиме еден разговор, разговор во кој и двете секогаш уживаме.
Ќе и однесам и кутија локум, таа го обожава локумот. Знам дека ќе ја израдувам, а јас сакам да ја гледам среќна.

Сега одам да се фрлам во неговите прегратки и да испуштам неколку воздишки како резултат на олеснување.

Ви посакувам убава вечер.

 

Сакам да кажам дека ми дојдоа преку глава со тој крај на светот.
Почнувам да посакувам да постоеше навистина, па белки ќе се срамнеа сите будали кои шетаат низ светов.
Како можи бре да се толку досадни, зарем нема некоја друга тема за разговор.
Јадни души, не да ги земат работите во свои раце и да работат нешто корисно - тие легнале па ќе умираат, па нели крај на светот е.
И после Цацко им е крив.
И гледам дека надвладеала со нас некоја тешка болест. Сите некако се однесуваат како шизофреничари, како малоумни, станале тупави, се заглавиле бре, останале во минатото.
Ретко употребувам тешки зборови, ама кад се мора мора се.
....
Ама ајде некако ќе си компензирам јас за нервозите: денес надвор има нов снег (кој додуша се топи, но ако), имам нова љубов, па и нови лампиони на елката. Денес имам насмевка бидејќи добив честитка. АаХх толку убаво напишана чиниш навезана. Две три едностави речени цел ден го разубавуваат. Ма каков ден, цела недела Знаат малите како да го направат тоа.

Убави работи се случуваат наоколу, само некој треба да ги види. Oд толку песимисти, немтури наоколу човек ќе заборави да се насмее.

 

Пред малку на фб видов едно видео “Женска тепачка во Ново Лисиче“ ии јас омг шо па сега и тоа девојчиња се степале ии во видеото му се собрале едно 20-тина девојчиња на едно девојче ии една т.е таа шо се караше со тоа девојчето се залетува и шлап шамар му мава на девојчето..ии јас се изчудив (аа околку нив двете стојат т.н. стражари) и машки имаше и овие стојат од страна како (ај сега да не бидам вулгарна) ии само ги гледат после едно пола мин, изникнува една ко компир у бела јакна ии ја фака за врат и јас о.О ии се изнавикаа и оваа и се развика ваму таму ова она сега мрш пред мене.. о.О и девојчето си замина ко ништо да не било..ама и мене тешко ми стана..па замислете се на нејзино место.. и ко го догледав видеото немаше ни Т од ТЕПАЧКА ами шта чеш??? нек се адуваат децата “истепале“ едно девојче ..ПФФ КОЛКУ СЕЈЛЕЧКО!! СВАРНО НЕМОЖАМ ДА СВАТАМ ДО КАЈ ИМА ДОЈДЕНО МЛАДИНАТА О.о ДА СЕ БРУКААТ СО ВАКВИ “ТЕПАЧКИ“ АМА АЈ ТЕ МОЛАМ!! -.- ЧК ЧК ЧК ле луѓе или јас сум стварно ненормална или светов стварно има ехее ојдено... да и јас сум тинејџерка не дека сум китка за мирисање и јас со една ја имам направено голема ама тоа беше шо неа ја заболе вистината...бевме повеке од 40 па шо.?? се снимавме као се караме?? о.О НЕ!! боо незнам веке шо да кажам!! ПРВО ГУЛАБИЦА, ПОСЛЕ МАГАРИЦА СЕГА ОВА?? О.о МА ДАЈ... И ако толку беше јака таа шо не и се спротиставеше сама аа не со + 20 придрушници..?!?!?!?!? УШТЕ ШО НЕМА ДА ВИДАМ!!! СТРАШНО!!! ама најјако шо беше тоа шо на видеото напишале “Женска тепачка“ хаха ве молам деца ПОРАСНЕТЕ!! -.- не сега дека сум од страната на девојчето може и вило со вина али не на ваков начин да решавате проблеми ии со 2 милиони луге да го споделите тоа !! -.- ПРОСТА РАБОТА!!

ИИ ДА НАПОМЕНАМ!!!! Пред да ме цитира некоја напалена другарка на напаѓачката нека ги прочита правилата на форумот!! Нејкам да си имам проблеми !! ДА СЕ РАЗБЕРЕМЕ! Позз..

 

Не правам често големи грешки во животот ... али кога ќе направам - правам ремек дело.

 

Чуството кога една недела ја минуваш со личност која втор пат се разделува од мајка си...
А првиот пат бил...кога била во војска

 

Она плаче заради љубовни проблеми, а јас нема шо да носам за Нова Година.

 

Не знам дали ви имам кажано, ама мразам да зборувам на телефон. Некаде читав дека тоа е една од најчестите фобии на денешното време. Немам проблем во живо, ни па преку интернет, ни па преку кој било друг начин, ама телефонов ми е....


Видете, проблемот е што кога зборуваш преку жица, не можеш да ја видиш другата страна, и другата страна не може да те види тебе. Не знаеш како изгледа другиот, не знаеш дали се мршти на твојата љубезност и превртува очи, или е пријатно изненадена што те слуша. Или ќе испаднеш смешно срдечен, или ќе почнеш да дткаш, па ќе почне мала тахикардија да те мава. УГХ!

Па и за секојдневни теми, мразам по телефон... И еден момент има непријатна тишина, во која мислам дека го држам телефонот со згрчено лице и чекам што е следно. Јас не сакам непријатни тишини, јас немам непријатни тишини во живо. Само викам аха, да, не, ти како, шо правиш.... Не знам што друго, не сакам да разговарам на телефон и точка. Брејјј, ептен некултурно звучам по телефон.

И ако треба нешто да закажувам, резервирам, договарам, најчесто на сите други им е срам, а мене не ми е срам, само имам фобија. Така јас на крај завршувам со телефонот во рака и договарам прегледи на ваџејџеј, интимни депилации, плаќање кирии, барање пари, разговарање со професори и важни лица... Само зборувам и се молам да не стропам некоја глупост, оти после нема веќе телефон да дигнам.

А дома... е дома кога сум, мајка ми ѕвони во мое име. Па и ми се клешти, олкава стока, па ми било срам да вртам. Аман заман жено, не ми е срам, фобија имам. Незгодно ми е.

 

Немам ништо посебно да кажам ама сепак сакав да пишам.
Денес ми рекоа дека некогаш, кога нешто страшно те боли, мора да поминеш низ уште поголема болка од таа за да подоцна биде се како што треба. Има, има логика и тоа многу...
Како скршена коска, некогаш треба да се скрши уште неколку пати за да зарасне како што треба..
Живот бе...

 

Леле! Муабетот за фризурите од неколку дена, ме потсети на една моја комшиница. Жена на 35 години (значи не стара), дрижи часови и одевме со една моја другарка во вторник и четврток. Значи часот во вторникот, таа со фризура и вика бев на свадба во саботата, па еве фризурата уште ми стои, многу добро ми ја направи (значи фризурата веќе имала 3 дена), четвртокот истата фризура, недопрена! Ние останавме запрепастени, таа вели видете уште не ми е растурена, а се туширам секој ден. И следната недела и викам на другарка ми замисли пак истата фризура да ја има, а таа па, не бе нема шанси доста и беше една недела. И ѕвониме на госпожата на врата и погодете што? ИСТАТА ФРИЗУРА! Луѓе две недели! За мене сеуште е мистерија како успеав да не се изнасмеам во моментот кога ја отвори вратата, ама мислам дека преовладуваше чусвтото на гад. Уф. Ми се чинеше мушички ќе почнат да и излегуваат од главата.

 

СДК некои нешта се претешки за човек да ги издржи, треба да е челичен и ладнокрвен, иначе ништо не прави.
Незнам како луѓето можат да живеат во свет на лага.Имаат ли барем некакво почитување и достоинство према себе си? Или пак се изгубиле себе си намерно, преживувајки ја суровата реалност? Имаат ли барем свое јас? До толку ли е се важно, за да се нема никаква почит према себе си? Зарем можат ли да си дозволат да бидат пусти во душата? Дали сета таа облека, наконтеност ќе ја пополни пустината во нивната душа? Толку ли сакаат да бидат газди на својата лошотија, сеејки ја секаде каде стигнат? Тоа ли е врв на нивниот развој како личност? Еден човек некогаш рекол за некои: “дотерани сте, а во душата сте пусти како гробови“ По којзнае кој пат се уверувам во вистинитоста на тоа што го кажал.
И, луѓево црни сценарија за крај на светот си прават, а тоа толку смешно изгледа, но никако да се сетат на сето зло кое го прават.Ќе се свестат ли некогаш или секогаш ќе живеат во несвест? Незнам.

 

Сакам да кажам, да се пофалам, да се пожалам, дека главата не знам кај ми е. Ако некој ја најде нека ми пише пп да му кажам кај да ја врати.
Го сфаќам штурчето како му било кога си свиркало зимата, од толку обврски и учење се мислам и јас да почнам да свиркам, не знам веќе што да правам, време нема.
За нова година сакам дедо мраз да ми донесе време...или памет.

 

Тешки маки ми задаваат завршните тестови и испитувањата
Ако е крајот на светот, барем да знам да не учам ништо и да си шетам по цело време

 

Мразам кога во аптека ќе ми ги сменат таблетите.Па ова било подобро,па она,и тоа не те прашува од која фирма сакаш,него што има тоа ќе ти го збутка ќе ти го откуца па ај

Инаку уплатив за Нова година и чекам да ме фати еуфорија ,ама не ме фаќа некако Ме испокараа дека сум млада за да не ме фаќало еуфорија,да сум седела дома,цел ден ми превртуваа очи едни женишта што ќе славеле по кафани со пејачи и певачки
Навистина клише веќе,ама што толку посебен ден е Нова година?
Ама не,сега се славело додека сум млада,после со деца ќе ме виделе

Ех,ме изморува овој период,цени надуени,полни ќеси фрчат низ Сити мол,Рамстор,ГТЦ,цени да те заболи глава,муабети кај да се слави,што ќе се носи,ауууу неможам бе
Само јас ли сум ваква жени од 50,60 год да ми се чудат што не ја сакам Новата година,баш се запрашувам што не е во ред со мене ,ма да мислам дека е се ок

 

Само што си е накитив елката.Среќна сум како мало детенце

 

Ако Red Bull стварно даваше крила досега ќе ја прелетав колоквиумскава недела.

 

http://www.fakulteti.mk/news/12-12-18/f ... onija.aspx

Вистина.. Преку глава ми е од македонскиов менталитет, не ни одговараат тон работи а не се буниме.. Па дајде кренете се бре луѓе, нека ви чуе глас светот... Химната преслушајте ја, Македонците се борат за своите правдини.. Се бореле, како не.. За најпроста причина се мочате у гаќи, бунтови еден организира, 100-ците зад него никаде ги нема..
Прост народ, силна држава..

 

СДК дека секогаш кога си добар,некој ќе ти покаже зошто не треба да бидеш !


Затоа овај пат нема вртење нова страница туку пишување нова КНИГА.