[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

СДК...само што се вратив од игротека , бев кај внучињата на роденден . Божеее луѓе како да бев во рајот кај малите ангелчиња .Колку се мили безгрешни радосни и весели. Во еден момент и солзи ми тргнаа на очи. Колку беше прекрасен моментот кога ме гушнаа малите сонциња ме бација со нивните мали усниња...а на крај ми рекоа: и за чичо ќе чуваме торта. Душички мои мали ми го разубавеа денот...но и слатко игравме и пеевме заедно цело време.

http://www.youtube.com/watch?v=64woo1jX7nI

 

53 кила сум
Идеааааално
Уште да се затегнам малце и одма идам на плажа ... сега у февруари
оууу ја засакав вагата

 

Секогаш треба да знаеш кога на една етапа и доаѓа крајот. Ако ние инсистираме на останување подолго отколку што е неопходно потребно, ние ја губиме среќата и смислата на другите етапи преку кои треба да одиме.

Затворање циклус, затворање врати, завршување поглавја - кое било име да го дадеме, она што е важно е да се остават во минатото моментите од животот кои имаат завршено.

Дали сте ја изгубите вашата работа? Дали на љубовната врска и дошол крајот? Дали сте ја напуштиле куќата на родителите? Заминавте ли да живеете во странство?  Долготрајното пријателство заврши одеднаш? Можете да поминувате долго време прашувајќи се зошто тоа се случило.
Можете да си кажете на себе си дека нема да направите друг чекор, додека не откриете зошто некои работи кои беа толку важни и толку безрезервни во вашиот живот се претворија во прав, само така. Но, таквиот став ќе биде ужасно стресен за сите кои во тоа се вклучени: вашите родители, сопруг или сопруга, вашите пријатели, вашите деца, вашата сестра. Секој завршува поглавја, врти нови страници, се снаоѓа во животот, и сите тие ќе се чувствуваат лошо гледајќи ве вас во застој.

Работите поминуваат, и најдоброто што можеме ние да го направиме е да ги пуштиме навистина да си заминат.

Ете зошто е тоа толку важно (колку и да е болно)... Да се уништат сувенирите, да се тргне напред, да се дадат многу работи во сиропиталишта, да се продадат или донираат книгите кои ги имате во вашиот дом.
Сè во овој видлив свет е манифестација од невидливиот свет, од она што се случува во нашите срца - и да, ослободувањето од некои спомени, исто така, значи правење на простор за некои други спомени да го заземат своето место.
Дозволете работите да заминат. Ослободете ги. Оттргнете се од нив.

Никој не го игра животот со означени картички, па понекогаш победуваме, а понекогаш губиме. Немојте да очекувате нешто за возврат, не очекувајте вашите напори да се ценат, вашите генија да се откријат, љубовта да биде разбрана.
Престанете да следите емоционална програма на ТВ и да ја гледате истата одново и одново, онаа која покажува колку сте страдале од одредени загуби: тоа само ќе ве труе, ништо друго.

Нема ништо поопасно од тоа да не се прифати завршената љубовна врска, работа што е ветена, но нема датум за почеток, одлуки кои цело време се одложуваат поради чекање на "идеален момент."

Пред да се започне со ново поглавје, старото треба да заврши: кажете си на себеси дека она што поминало никогаш нема да се врати. Потсетете се дека постоеше време кога вие можевте да живеете без тоа нешто или тоа лице - ништо не е незаменливо, навиката не е потреба. Ова можеби звучи толку очигледно, дури може да биде и многу тешко, но е многу важно.

Затворање циклуси. Не поради гордост, неспособност или ароганција, туку едноставно затоа што на тоа веќе не му е местото во вашиот живот.

Затворете ја вратата, сменете го CDто, исчистетете ја куќата, истресете го правот.

Престанете да бидете тоа што сте биле, сменете се во тоа што сте.

 

како помала не ги гледав ама сега ми се интересни и ги гледам-особено неделава-малку одмор и варење на храната пред спиење-имам навика доцна да вечерам
да да тоа се тие новите епизоди на Беверли Хилс 90210 и баш вчерашната епизода ме потсети на настани од мојот живот-заљубена во еден а тоа беше потпретседателот на умс на нашиот општински комитет-кај се загледав во него незнам, кај ми беше паметот -на пасење изгледа за срека беше минлива и траеше 2-3 дена а кога ке се сетам и јас самата незнам што е тоа што тооолку ме привлече да почуствувам нешто кон него , луда глава нема што за да откријам дека тој мене не може да ме поднесе(љубомора, завист) затоа што знам да глумам срека а тој не
а дечко со кој се плеткавме летово-имам пишувано на форумов за него -не дека јас бев заљубена во него или сл додека траеше тоа -онака привлечност ама од каде да знам дека тој нешто чува во срцето за мене и одеднаш почна да покажува знаци до пред некој ден дека чуствува нешто кон мене, ме покани на чајче ама - јас го одбив па ми се доверуваше како не му оди со девојките, каде грешел итн итн. дури и пропеа дека тоа не му било вистинското име, сакал да ми каже ама незнаел КАКО како да го стори тоа-без да мрднам со мал прст ниту нешто да му спомнам
а како се искомплицираа работите со очилата на новите рамки не можело диоптријата на стаклата не ги правеле- затоа што се работи за цилиндар и брзо ке пукнеле па вракај се од каде се купени дали може да се сменат, па пробувај едно 10 вида нови , за на крај КОНЕЧНО да најдам целосно пластични рамки што ми прилегаат и да се вметнат стаклата како што треба да бидат здравје Понеделник срце со нови очила подарок за Нова Година од моите, така испадна

 

Ги сакаш зборлестите или оние други жени?
Кои други ?

 

Се одбројуваат саатите додека не се најдам меѓу толку саканата еуфорична атмосфера. Залутани нервозни лица кои брзаат да не го испуштат летот, мешавина на тага и среќа при разделбите.. А јас, јас едвај чекам самостојно да се вмешам во метежот знаејќи дека на другата страна ме чекаат моите херои. Машки, лавовски срца што би рекла баба ми. Според неа и јас сум машко срце. Зелник од тиква за испраќање, знае како да ме поттикне да ја помнам.
Неможе се уште да ми легне во глава идејата дека буквално утре ќе му бидам в прегратки. Повторно нема да бидам целосна, нема ни да бидам дури не сме цела фамилија на едно место но сепак..
Ми се раскинува срцето кога знам дека мајка ми е толку далеку од син и, на толку проклет долг период, од сопругот.. Јас сум линкот меѓу нив и неа. Се чувствувам толку виновно меѓу другото, што јас ќе ги видам а неа од прегратките наши можам сега за сега да и пренесам само слики.
Сакам да ја почувствуваме љубовта што може да се долови кога сме сите на куп. Го чекам тој ден од денот кога сум сфатила што значат мама, тато и бато.
Мајка ми е челична жена, го докажува тоа секој ден. Ја оставам со многу љубов, и секоја ден ќе прима уште повеќе.
Уште малку..

 

Денеска денот беше наменет за шопинг
Направивме супер шопинг.Но,затоа се вративме смрзнаати Ем смрзнати ,ем уморни... Амаа вредеше..

 

СДК....почнав да ја китам елката

 

All that we are is result of what we have thought.- Buddha.

Слушнете.

https://www.youtube.com/watch?v=7bMYhJ_UqnE

 

Ах, колку многу, нај ама ептен најмногу си ја сакам Италија Пак морам да си кажам

 

Нигде не е како дома.Ја сакам празничнава атмосвера, ајде уште само 3 дена до Божиќ

 

По се, изгледа дека оваа 2012 дефинитивно не беше моја година!
Нека помине, аман веќе.

 

Сака да се бацуваме ама изглеа ќе падне и еб*нка

 

Сакам да имам пет години и нетрпеливо да го чекам Дедо Мраз,одбројувајќи ги последните денови до нова година. Разбрав дека никогаш не сакам да ми дојде следниот роденден и да наполнам четиринаесет,ми се чини дека баш како Пипи Долгиот Чорап,ќе барам некакви чуда за да престанам со растењето,жими се.
I don't want to grow up
Арно велеле стариве,што си поголем,тоа поголеми проблеми имаш.
А за љубовчиња,има време

Утре одам на роденден кај едни пријатели на моите,со нивното дете првоодделенче. Одвај чекам,вака полничка да си се трескам по лизгалките,да скокам по гумените бродчиња надевајќи се дека нема да ги дупнам,и сл.

 

Голем поздрав до феминката што преска ми копаше по мислењата и истите и ги праќаше на сестра ми. Си немам никаква допирна точка со тебе, ма, не те ни знам. И немаш право ти да и ги праќаш моите коментари и да се смееш како ненормална. Немој да мислеш дека не дознав која си. Ни правата ЦИА не ти е рамна. А,ако нешто те интересира за дечко ми можеш да ме прашаш слободно мене. Голема работа си постигнала во животот, ако воопшто го имаш.
Е, така.

пи.ес: Од такви како тебе пропаѓа форумот
пи.пи.ес: Се одалечувам од форумот, не заради тоа што ми ја нарушија сопствената приватност, туку приватноста на сите за кои сум пишувала.

 

Аманте бе луѓе, пазете што пишувате! Има и мали деца. Не читаат во тие теми, а мора да се соочат со вакви мислења. Не мислев баш мали деца, ама 12-13 годишни, пак се деца. Имаш такви теми, тамо пишувај!

 

.....

 

Аман што нема некоја песна што ќе ме навлече да ја слушам на ритит бесконечно многу пати и пак да не ми се здосади,да ми биде како дрога,да ја обожавам,кога ќе ја слушам морници да ме полазуваат...