[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

денес баш се чуствувам супер ме облија со подароци пријателките и тоа баш не се надевав ме расположија особено што сите подароци се мали а толку значајни за мене навистина се раположив

 

Од што сум толку наклонета кон учењето, без книгите не одам у вц.

 

Домашниве од што толку ни се навикнати да даваат пари за нашите новогодишни, првомајски и какви уште не прослави, веќе никаква гримаса не прават додека ги делат парите.
И кажувам на мајка ми, толку и толку ми требаат за вечерта, збор не рече, знае кутрата како сите така и јас, не ме дели, не сака да сум подолу од другите.
Душичка..
А само она со купување облека за сите три вечери, е тоа никако не ми е јасно. Штикли за прва, за 2ра и 3та вечер, облека за сите три вечери, па фризура за сите три вечери, што знам јас. Стварно, што е поентата? Сите се жалат немаме пари, а за Нова Година се тинтрат купуваат.
И јас сум славела по ресторани, дискотеки ама да ми простиш не купував 300 работи за секоја вечер.

И ќе пијам, да бидам искрена ќе пијам, после толку учење, после толку нервози што ги имав оваа година, редно е една вечер да се опуштам, да не мислам на ништо, и со тоа ништо да ја заокружам оваа прилично лоша година за мене.

 

Вечерта кога го запознав, го носеше на себе Versace Pour Homme. Обземена бев од мирисните честички кои ми останале на ракавот од кошулата... ја слеков и ја оставив покрај креветот. Мирисот се разнесе низ цела соба.
Таа ноќ не можев да заспијам.

И, ќе ми остане најомилен тој парфем. Ама, само на него!

Има некоја нескротлива нота...

 

Срамежливоста е преголема кочница. Го спречува човекот да напредува, да стекнува повеќе успеси кои ќе му помогнат да изгради самодоверба, а верувајте без неа се` е залудно.
Во приватниот/ реалниот живот, како што го именувате оној дел надвор од форумот , ми е ужасно тешко да започнам разговор. Па, иако имам многу да кажам, често си молчам, мислејќи дека моето не е доволно важно, паметно и не знам ти какво.

Но, интернетот ми помага толку многу да се отворам себеси, да бидам она што сум, претежно пред непознати, веројатно зашто никој не може да ме осуди, ниту да го оцени моето мислење за ирелевантно и да ми се изнасмее.
Користејќи ја оваа предност, кога луѓето не знаат како изгледам физички, но им дозволувам преку искрените зборови и размислувања да запознаат дел од мене, се запознавам и јас самата. И толку ми е лесно да помогнам на некој друг, да му истакнам некои мали особини кои мене ми паднале во очи, а тој е несвесен, да кажам колку се восхитувам на нечија леснотија за пишување и убавина која им ја дава на зборовите и кога ќе чујам искрена благодарност, си велам - Чекај, па јас имам толку многу мисли кои ги чувам во себе, кои би било тажно ако не ги изразам, ако не направам некој да се чувствува подобро, а истото чувство неброени моменти ми се враќа назад. И повторно си велам - Ти можеш повеќе! Изрази се, покажи им на луѓето колку се посебни, па со отворањето на твојата душа и тие ќе видат некоја убавина во тебе.

И си се лутам, зашто вака ми е многу лесно да пристапам до некој, да му помогнам да стане, да му дадам живост, бидејќи сум поминала низ тоа и ги знам сите можни начини. Но, во реалноста, текот на мислите не излегува од мојата уста и претпоставувам ќе умрам со мислата - Јас можев повеќе да му понудам на светот. А и на себеси.

 

Го нема човек три недели дома, и три подарока ми дадоа.Ами замислете летоска кога ќе ме нема три месеци, тоа ти се 12 недели, ихаа... Не, шала на страна, ќе ги отепав, само туку некој ми тутка пари во рака за да си ,,поминам убаво,, или за да ,,се почастам,, и не сакам така. Можеа нешто попаметно да направат со парите, можев и јас со тие непреболени за фустанот , ама ајде.

Јас годинава само на дечињата им купив по нешто ситно, затоа што изброив околу 20тина најблиски на кои сакам да им подарам по нешто. Фамилијата ми е голема, плус околинава, две илјадарки ко ништо ќе ми отидеа. И не претерувам, не си умислувам, многу луѓе се со кои секојдневно контактирам. А новчаникот, пардон, банкоматот, да може, ќе почне да чури кога вадам пари од него и да ме плеска по раката секогаш кога ги зимам парите што ми ги дава. Им ветив на сите по нешто од Германијата, здравје да отидам, без куфер полн поклончиња не си идам.

Другарка ми ми подари прекрасен шал, мислам дека многу ќе се приврзам за шалот, а тоа е лоша работа. Цимерката ми подари мало ама симпатично укравче и уште неколку души ми спомнаа дека планираат нешто за мене , а јас бруки.... На крај сигурно ќе им земам некоја ситница, знам, таква сум. Последните пари ги чувам за вечер, за утревечер и за такси за НГ. После нека не ме бараат веќе за акање, само металните денарчиња ќе ми останат во касичка.

Само се оди некаде, се јаде, се пие, и уште се јаде и напанак, уште се пие, кога ќе си легнам навечер ми се лоши дури.

Годинава, гледам многу се откажале од славење, веќе незгодно ми е да прашувам каде за НГ затоа што ме опалија неколку пати НИКАДЕ, ДОМА, НЕ МИ СЕ ОДИ, па си ќутам. Луѓево низ градов не ни украсувале по тераси, прозорци и слично, прееска минев низ цел град и се си беше нормално. Мене па, за разлика, ако не сум замотана во ламбички, ме дрма некоја еуфорија... Единствена задача деновиве ми е да бидам убава, стандард де... Абе ако сам не си направиш да ти биде убаво, никој нема. Тако то иде у животу. Па од вторник/среда ќе ме гледате како си ја траќам главата за полагање. (Лажам, годинава ич не сум испотресена на тоа поле )

 

Овааа нова година нема да жалам никој и ништо....Оваа сите ме повредуваа,плачев и се нервирав јас ..е оваа што иде ќе се нервираат,плачат и тагувааат сите освен јас...па не сум ви јас боксерска вреќа па сите мене да ме повредувате и во мене да ударате... па чекајте што сте вие и јас повредував и се одраздував и сум лоша кон сите ..али оваа наредната ќе бидам уште полоша па нека му ја мислат душманите.. што ме повредууваа и навредуваа оваа година..нареднава 2013 никого нема да жалам како што тие мене не ме жалеа така и јас нив...

 

Вечерва сакам само да ја гледам месечината.
Кој ја нема видено, не знае што испушта..

 

НЕ сум толку возбудена за нова година, колку за фактот дека набрзо после тоа сите серии ќе ни излезат со нови епизоди
Се шалам де, се шалам
Абре им викам а они мене упорно не, a little celebration is better than no celebration at all.
Кај и да си, со кој и да си, гледај убаво да си поминеш, да си ја направиш ноќта забавна.
И малку клише, среќна нова на сите и сите престојни празници.
Убаво пиша некој погоре, помалку пијани од акохол, повеќе од љубов и среќа.

 

Зошто луѓето се толку неблагодарни?
Наместо мајками да ме гледа, цел живот јас ја гледам.
Лето, кога сите деца одмараа , и ставаа слики по плажи , голи газови, јас потев на работа, се омаловажував како келнерка,да вадам за дома да има што да се јаде.
Дојде зимата, ете распуст,сите му се радуваат,се фалат како ќе го минат, како ќе уживаат по планини во вили, пијачки,друштва, јас сум принудена пак да работам ,затоа што - СЕ НЕМАЛО!
А таа..Таа ќе седи дома, со 1001 изговор дека не е во состојба да работи.
Неможам повеќе ..неможам.
Ќе скренам.
И кога ќе кажам, сум поминала многу во животот, и премногу за 18 годишно девојче, никој не ми верува.
Никој.
Јас си знам..Јас,и господ!

 

Нова фризура за да ја дочекаме новата година
Луѓе дома сум! Дома дома дома! И ај после да не кажеш дека дома си е најубаво,може фразава е повеќе од слушана и кажана ама ми е гајле.

Ситно броиме до новата година,желба една ама вредна,со надеж дека Дедо Мраз ќе ми ја исполни,бидејќи веќе многу години ја посакувам истата.Можеби ќе се смилува годинава.
Кога би направила рекапитулација на оваа година што одминува,можам да кажам дека беше добра година,доколку кажам дека имало лоши ситуации,мислам на оние моменти во кои јас самата си ги носев одлуките.
Оптимизам,надеж и спокој,спремна сум за нова година и новите предизвици.

Се чувствувам како свинче кое што треба да го колат за Божиќ Ама ајде остани рамнодушен на јадењето на мајка ми.

 

И покрај сите обиди да ја почувствувам оваа празнична атмосфера...НЕМОЖАМ.
Што ли се случува...зошто чувствувам како ништо да не се случува? Не се радувам.

Денес излегов, прошетав низ град. Мислев дека можеби гледајќисите тие сијалички закачени насекаде ќе допрат до некој неврон во мојата глава...и ОП да ме штракне ЕЈЈ ПРАЗНИЦИ, ЕЈЈ НОВА ГОДИНА.

И, не излегувам вечерва. Така, неможам. Несакам.
Цел свет ми е срушен врз глава, а јас ќе одам во дискотека да се журкам. Па и не смеам да пијам, отиантибиотици се трујам.

 

Се сетив и сакам да прашам нешто.
Кој го измислил она дека си престар за пакетче???

Алооо престар за чоколади и бонбони?
Постои ли можност некој да е престар за најслатките работи на свет?
И баба кога ќе бидам ќе се радувам, a не па сега.

А нешто што цел живот и како дете сум мразела кога некој место пакетче ќе ти даде пари.
Никогаш не било и нема да биде модерно пакетчето во форма на пари.
И никогаш, ама баш никогаш едно дете нема да се израдува на пари, како што би се израдувало на ова...



Aх да, ниедна електронска честитка неможе ни приближно да ни даде насмевка како честитката оставена на куќниот праг.

Aко некој пријател и роднина ме прочита и препознае слободно нека ми пратат честитки и пакетчиња, ќе добијат многу љубов од мене

 

Шо ве лажат дека не им ги исплатиле субвенциите? Шо галамат без везе?
Цела Македонија во Скопје, Сити Мол, ни на кафе да не може човек да излезе. Се има кеш!!
Стојанка у шетњу! Извинете ме, и без хард филингс.
До душа, ги мразам овие распродажби и сет метеж што се создава. Оно не дека ти е некој попуст посебен. Цените и онака ,,нормално‘‘ се хиперболизирани и цената е до плафон, а ти одеш до суседна ни Грција или Кроејша и го наоѓаш истото парче облека за кое си се отворила, ректално. Ондак ќе дојде време за попуст, и ќе ја стават нормалната цена, шо би требало да е на маркетот.
Сум се увеличила и ја, S не ме собира више. Гица прасица!

 

Битолска Градација
Убо, Поубо, Најубо, БООООО!

 

Молба до сите чоколади,торти и други совршенства да одат што подалеку од мене! Всушност,зошто ги молам,кога сепак јас одам по нив? Како и да е.


Колку сум себична јас,девојки мои,да ми се чудите.
Не за храна,тоа се подразбира,туку и за нешто друго. Епа мај грлс,вашата Антигонка си е пироманка. И тоа страствена пироманка, пироманка до гроб,како што би рекле децава-навивачи на фудбалски клубови.
Сакам да фрлам петарди,а не поднесувам кога ги фрлаат. Дури и се плашам,бегам од петарди,а не ми е страв кога јас си ги палам. Е,јака логика!
И големо извинување до сите петарда-мразачи,но се колнам дека си ги фрлам само по дома,во својот двор и во градината на долгоногата комшика на која сите и завидуваме.

Нема поубаво нешто на светов,од чувството кога држиш,заспиваш или храниш бебенце,или кога си имаш едно такво малечко мајмунче,да ти ја шири миризбата на новороденче низ цела куќа. Не знам како да се однесувам со врсници,ама за бебиња,експерт сум! Baby whisperer,мајке ми.
Па и подобро е да си се дружиш со некој кој ќе се смешка и ќе прета со рачињата и ноџињата,отколку со некоја која ги прчи усните и прета со шутканел ташничка,нели?

Море,ќе ме бива за мајка.

 

Исполнет и многу убав ден.Излегов попладне во 2 и се вратив сега.Си поминав преубаво.
Супер почеток на распустов !

 

Во понеделник (по завршувањето на класниот час ) конечно и во моево ненормално школо официјално започнува распустот Па време беше малце и ние да одмориме, душа ни извадија овие 4 месеци ...И ете јас го завршив ова полугодие со 5.00 и да не се фалам ама сум многу горда на себе, бидејќи да не ве плашам вас помалите ама 2-ра година е дефинитивно најтешка

 

Зошто кога сите се среќни и празнично расположени јас не сум?Зошто секогаш ми се случува истото?Со каква желба се спремав да излезам и после толку долго време да се видам со другарките за 1 мин.пред излегување да ме изнервира мојата помала сестра и згора на се да ме истепа.Судбина! Едвај се решив да излезам и пропадна се.Ќе си седам дома (како секогаш) наместо да излезам и да се забавувам како сите нормални луѓе.Не ми преостана ништо друго,вака расплакана никаде не можам да се појавам.
Многу ми е тешко,се чувствувам осамено.Сакам да заминам некаде и никогаш да не се вратам.Можеби тогаш. ќе почнам да им недостасувам на моиве дома.Утре го фаќам автобусот и не ме гледаат најмалку 2 недели.Не можам повеќе да издржам вака.