[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

Како е можно да сум толкав голем малер?????????

 

Човек мора негде да се излуфтира а кое е подобро место од интернетот за тоа, никој не те гледа, никој не те знае, само ти си врховен и секогаш исправен судија :geek:


Никогаш не сум ја сметала Америка за земја снова. А некој прави копи пејст тука и тоа за пореметените глупави вредности. Еве си го стискам јазикот зад заби, си го стискам...ама се нервирам бре угх!
Бебе сакаше со мене да нана На мама треба да и отворам градинка, женава ужива со деца да се занимава.
И така. Ово је земја за нас м? Која? М?

:up:

едит, сега видов: Доделување награди за давање медиумска поддршка на хомосексуалната заедница? Награди доделување? ВТФ? Зошто мора на славниве да им се даде секое можно признание за секое сторено дело? Парада со скапи фустани и билдање его дека за некого нешто сте сториле...за да вие добиете нешто

 

Очајно ми треба некој да ме гушне.
Ниеден збор ја нема силината на топлата прегратка. Всушност ретко кога во животот сум барала совет од некого или утешни зборови, можеби моите избори не биле секогаш најправилни но сепак на крајот правев така како што јас мислев дека треба. И не се каам, самата си избрав. Да не бев толку интровертна личност веројатно ќе им ги кажев проблемите на моите најблиски па можеби би дошла и до решението, но јас одбирам да молчам зашто кога проблемите ќе ги кажам на глас некако тогаш ми стануваат реални. Секогаш страдам во тишина, толку многу научив да глумам што ни мајка ми неможе да примети дека ми се случува нешто.
Верувам дека ќе се среди се, мора да биде подобро.

 

Доказ дека си паничарка е кога му ѕвониш и глеаш исклучен телефонот па автоматски те префрла на вип секретарка, и си праиш триста филмови да не е киднапиран, да не е убиен, да не му текнало од нигде да те откачи засекогаш, да не нејќе да збори со тебе по телефон, да не отишол негде а нејќе да ти каже, да не вака да не така, а него уствари само му се испразнила батеријата што не ни приметил и му се згасил телефонот.

Толку е работата значи. Ама ај иди па сфати го тоа нека ти текне пред да ги праиш филмоите

 

Отишла на балет и слика и се тагнува со топиче колку ужива во прекрасната изведба и колку супериорен вкус има она за уметноста. Абе она ти е префинета дама, она знае што е култура, она е уметничка душа, она ги разбира кореографиите и музиката. Само не знае дека додека гледаш и слушаш опера и балет не трепнуваш од емоции и од страв да не пропуштиш нешто, а не пак да земеш телефон и да се чекнуваш кај си шо си. Не е битно, она сигурно умира од досада ама ќе седи до креј бре, ќе седи да ја видат сите дека она е таа девојка - дама која ја цени вистинската уметност и која ужива во истата. Па треба ли утре да ја зборат низ град колку е она напредна и вистински културна личност во споредба со оснатаните девојки од Скопјево кои не ја почитуваат вистинската уметност толку колку неа. Срам да ни е!
Сигурно и јас би се чувствувала исто ако отидам на Цеца, ама добро е што си знам каде припаѓам и што сакам, а што не, а баш ме заболе дали ќе ме види некој и дали ќе ме збори после.
Мило ми е што барем си работи МОБ, од помодарство - од помодарство, си функционира

 

Една година и еден ден одкако сум член на фемина...

 

СДК дека ми недостасува другарка ми.Не сме се слушнале 1 месец и сами сме си криви за тоа.Уште малку ќе оди во друга земја така да ќе се гледаме уште поретко,многу ми е тешко и само си замислувам како ќе ни биде и на двете.Се дружиме од кога знам за себе,никогаш не ме предала и имавме многу проблеми во другарството неможам да ги објаснам зашто никој нема да ме разбере но никогаш не се откажавме и се надевам дека ни ова нема да го расипе.

 

веке потпетици на мене-јок
од сега чевлички само на рамно

 

Откако размислив за вчерашната случка, си сфатив дека постојат луѓе кои за секое решение имаат проблем. Да, да во тој редослед.

 

Почнав да заспивам со кокошките ,а да се будам со петлите .
Оф што ми се случува ,се кревет ми се гледа .
Ми треба одмооооооооор,да си го излуфтирам мозокот!

Понекогаш си помислувам дека сум како oние личности „расположени како времето„,уште ако го видам денот дека е врнежлив ми се превртува нешто во мешето.Ме фака некоја страшна мрза,тој е денот кога ја зезнувам здравата исхрана,спортувањето и се живо и диво.
И одма тука си наоѓам изговори да џвакам цел ден како крава да не речам .
И не за друго и Јери страда во тие денови ,човекот одма е запоставен не го фермам два посто.
Ако ако ќе ми дојде и мене умот некогаш ,како викат старите користете додека можете додека сте млади ,а мене ова ич умот не ми го регистрира.
И како за среќа у несреќа денес ми се погоди денот има да се искористи максимално спортови,вежбање џиџи миџи ово оно .
Ајде сега поздрав и ојдех да потрчам ,воздух да ме фане.

 

Среќна сум. Од ништо.

 

Како можат бе некои луѓе да бидат толку патетични со својата неинформираност и ограниченост.Ништо подалеку не гледаат од нивните хоризонти,едноставно ми се смачи да бидам опкружена со нив секој ден.Побогу,21 век е,постојат компјутери,интернет,енциклопедии,све и свашта.Знаете,образованието се си мислам дека било подобро во седумдесетите да речам.Ни телефони,ни комјутери,а да не збориме за таблети и такви чуда.За домашната барале во енциклопедии,а не на википедија.Учеле,се информирале.Едуцирани луѓе.
Второ,имале право кога викале дека во најтешките моменти се гледа кој ти е прав пријател.Реалноста ми го покажа и докажа тоа.Од една страна,тешко ми беше,ми се вртеа мисли дека не можам повеќе,а од друга мило ми е што тоа се случи,ми помогна да сфатам некои работи.Имам паметни,разумни луѓе околу мене кои се прав пример,мило ми е што постојат во мојот живот
Неделава имам три теста,за кои со потни жили ќе се изнамачам за петка,се надевам дека трудот ќе се исплати.
Едит:
Пред некој ден,додека седев во парк,до мене седна едно детенце мало,6 годинки отприлика.Циганче беше,ама ме погледна така ме натера да се замислам.Цело беше валкано,искинато,со насолзени очи,а сепак некако ми се насмеа топло.Почна да ми збори,и не си отидов,му се насмевнав и го слушав.Набрзо,приметив дека несвесно сум почнала да правам муабет со него.Ама онака празен муабет што би рекле.Колку години имаш и такви работи.Луѓе немате појма колку ми падна жал.Додека ние се жалиме на тоа толку многу што го имаме,и здравје,и семејство и покрив над глава некој преживува со 12 пати помалку.Сонце,му дадов малку пари,толку имав ситно да си купи нешто за јадење и одма оттрча и го гледам изглегува од продавницата со еден мал сендвич.Со каква сласт го изеде да знаете.Живот...

 

Добро сум, на едно поле сум презадоволна, на друго млако море накај ладно тера.
Компензираме со животов.
Тој е тука да ме расположи и извлече од дупка. А јас? Јас вриштам!
Додека го напнував тој шетал и барал чанта. Додека му објаснував дека не е по мој вкус, тој ме убедуваше дека таква ко што сакам ќе купиме кога сакам, ама ваква немало да се најде.
И наредниот ден отишол купил друга.
А јас? Јас конечно сфатив што правам.
На него се истурам за се друго. И се поправив. Вчера кога го гледав како среќно и задоволно си оди од кога се разделивме по преубав ден, сфатив колку ми значи неговото задоволство и дека тоа влијае на нас, а моето однесување влијае на се.
Среќна сум што го имам, само не знам како да му го покажам тоа.
Ќе научам

 

СДК сите знааат да гатаат.
Малкумина знаат вистински да тумачат.
http://www.youtube.com/watch?v=aerDO4jFaYU

 

Кажи му. Баш така. Дека се гордееш со него и дека те прави среќна.

 

Кој сега ќе учи да му го питам??? Јас, кој може? Пак јас, учи-учи а на крај се прашувам зошто главата ми бучи... али ајде да учам годината е при крај ако ме фатат неспремна право долу за оцена....

 

Моментот кога излегуваш од ДМ и кога почнуваш да свириш на излезот, па те враќаат и ти ги претресуваат ќесата и ташната, а за моментот да биде уште почуден ти наоѓаат кондомче во џебот.
Моментот кога продавачката ти дава еден поглед и ти вели: „Абе ова цел ден нешто свири без причина, расипано е изгледа, ајде извинете и пријатно.“

Барем да бев сексуално активна, а јас кутрата, посингл од било кога и претпазлива, па останал да стои таму од летото...

 

Во ситуација кога си помалку паметен/на и помалку способен/на од мене или ќе биде како што ја ќе ти кажам, или ич никако нема да биде, зошто ќе пропаднеме. Во другиот случај не го викам ова.

 

СДК се чудам на менталитетов на нашиот народ.
А кога некој те пофали за нешто, дека си напишал убава песна не значи дека си поет.
Ако постигнеш 3 тројки на кошарка не можеш да им парираш на играчите од НБА
Ако си погодила модна комбинација, не те прави блогерка.
Што се случува со скопскиве девојки???
Секоја втора има БЛОГ
И онаа која услови и можности за тоа ама и онаа која само сака да слика со длабоко деболте, хеланки и напрчена уста.
* Секоја чест на исклучоците* Пратам и јас некои и дигам палче нагоре

Фрчат слики со слаб квалитет, во купатило, соби, пред шахта (имаше една и на нива)
Девојки со длабоки деколтеа ала бугарска певаљка, миничи, тенки хеланки со домаќинска гаќа што се проѕира. Мислам каде со тој памет??

Очигледно помина меракот за фб, сега сета вулгарност се префрла на МОДНИТЕ блогови
Жалосно!

 

За прв пат денес почуствував дека стареам ... Дека годините поминуваат и дека имам спомени кај некои драго се навраќам прв пат вакво чувтсво , прв пат носталгија по некое минато време .

Денес мајка ми кажа дека ќе реновираме ќе обновиме нешто , ќе варосуваме . Ја прашав а кога последен пат реновиравме ? Ми одговори пред 3 години . Што ми значи ова мене ?!
Ме врати пред 3 години , кога добив смс од тогашната моја симпатија кој подоцна ми стана дечко . Чистев пристигна пораката не можам да опишам каква еуфорија ме фати ете таква . Се мислев што да му вратам на крај смислив денот ми се разубави поубав не можеше да биде . Беше покана за . Во мене возбуда се договоривме знам дека потскокнував од среќа .

Се потсетив на ова време , на мојот израз на моето потскокнување како мало дете кога ќе добие сладолед . Сега после тоа време истиот тој ми е на тацна можам ако сакам ама не сакам . Не ми фали тој , ми фала старата јас која се однесуваше како мало дете . Ми фалат емоциите кои ме преплавија , возбудата , насмевката , еланот кој никогаш нема да го заборавам ...
Тој дечко подоцна ме повреди врската пукна се разделеливме . Денес немам никакви чувства кон него и можев да се постетам на тој момент без превртување на стомакот од неговата помисла ко човек камоли спомени . Си го дозволив тоа за прв пат .
А како е денес , како денес се однесувам и доживувам ? !
Денес го нема тоа ... Дали е до годините и зрелоста , искуството , период не
знам ни пак некогаш наверојатно има шанса да дознаам . Жалам по тоа време , жалам што сум се изменила . Несвесно , тивко и несакајќи ...