[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

Одам кај баба ми,се читкаме за 20 дена
Аuf wiedersehen

 

Сакам повторно да бидам дете

 

СДи‘К на Каренин: како што чекам во секој момент да ми ѕвонат за на плажа, со твојов пост уште толку ми се зголеми желбата. Едвај чекам да запалам патики.
Кај бикиниво прекрасно ми мириса, сега и мирисот на езерото го чувствувам, иако има скоро километар од овде до него.

Ооооо Охридче, ај лав ју

 

ПОМОГНЕТЕ: Итно е потребна крв од групата нулта позитив!!!




На Ивона Басиќ од Охрид, која моментално се наоѓа на државната клиника за хематологија и се лекува од леукемија, итно и е потребна крв од групата 0+(нулта позитив).

Се молат сите хумани граѓани да се јават во државна клиника или на телефонот: 071 392 447.

 

си посакав една желба-ми се исполни
ке видиме што следува понатаму

 

Некои работи навистина не се менуваат
Го прочитав текстот „Што е тоа полуинтелектуалец“,па морав да го споделам овде.
Земајќи го во неговиот најпотполн и најизразен вид, полуинтелектуалецот е човек кој уредно, па можеби дури и со многу добар успех завршил школо, но во поглед на културното образование и моралното воспитување не стекнал речиси ништо. Дали заради неговата вродена неспособност, или заради маните на школскиот систем, тој не добил поттик за духовно саморазвивање. Духовните вредности воопшто не ги разбира и не ги цени. Тој сè цени според тоа колку придонесува кон успех во животот, а успехот го разбира во „чаршиска" смисла, значи сосема материјалистички. Со останатите духовни вредности ја отфрла и моралната дисциплина, но не сосема, затоа што прекршувањето на таа дисциплина повлекува кривична одговорност. Сепак и во морален, како и во културен поглед, тој во основа останал примитивец. Неомекнат од културата, а со олабавена морална кочница, тој има сирова снага на претек. Школската диплома, како влез во кругот на интелигенцијата, му дала претерано високо мислење за самиот себе.
Целиот текст:
http://off.net.mk/bookbox/shto-e-toa-poluintelektualec

 

Она чувство кога со сила ги стискаш алиштата во куферот и се обидуваш да ги стуткаш, затоа што нели, не може да се закопчи од тоа што цел плакар си го депортирал внатре.
Влегува мајка ми во соба и ме прашува дали се ми собрало во куферот.
Ете, пак тие за куферот.
Толку мисли ми се вртат, не знам на кои попрво да им посветам дел од моето драгоцено време !?
Можеби сега кога ќе заминам на одмор, ќе излезам од оваа долга депресија.
И на крајот пак си се смеам самата на себе, можеби од сето лудило кое е насобрано во мене како производ на кретенскиов, идиотски и циничен период.
Ама добро де, не се жалам јас.
Конечно ќе го почувствувам летото.
Но, не ова лето тука кое е некој спој на жежок асфалт, испотени пазуви и спарен воздух, туку едно вистинското лето со мирис на море. Ќе си уживкам на плажата со ситен песок и око не ми трепнува што се случува. Дури ни телефон нема да земам. Не ми треба!

 

Ќе барам место на живеење каде не се гледаат вера, нација и боја.
Во меѓувреме, светов ќе го направам подобро место за живеење.

 

Ајде да ви се пофалам...
Две петки на екстерното!

 

Ептен сум си среќна
Си фатив дечко многу љубезен и воспитан,не ми се веруваше дека вакви типци постојат бре бре.....
Стварно бе ако дечкото те третира ко принцеза значи дека е одгледан од кралица

 

Абе архитектонски, или ја ќе се упропастам со тебе. Или ти со мене.
Пиши под а), дека веројатноста на настанот под б) е P(B)= 0.
Ова требало она требало, е аман, наместо Летен - Одмор 2013, ќе си пишам во дневник Летен - Замор 2013.
Таман мислиш, крај со обврските. На тоа официјалната се распостирале постови, ко мислиш овоа твитер е, па ај да си твитатме.
И сеа се мислам дали само да ги фејвнам или да му праам и ритвит.
Пошто очигледно е дека не можам туку така да им прогледам низ прсти.
Како и да е, жешко, не жешко, кој те праша.
„To - do“ листава подолга од мене.
Клучното прашање, т.е. 2во1:„Од кај да почнам, и му се гледа ли крајот?“

 

Била на една Витанова цел ден... Не брини лепото, има и за тебе посебен круг во пеколот.
У меѓувреме забриши се од мрсното, и реши ги мистериите зошто не си уште ослабена.

 

Колку форумов ми помага да заборавам на се, ме охрабрува кога читам мислења, кога сум збунета и кога гледам дека не сум единствена, а уствари сите сме тука да си дадеме поддршка. Прекрасни сте бе. Многу ми е мило што сум дел од форумов, многу, премногу.

Сите ве сакам !

 

Значи убаво ја прашав сестра ми:
- Кај ќе одиш?
- Во продавница.
- Имаш пари да ми купиш кајсии?
- Имам.
- Епа тогаш земи неколку кајсии.

Се врати од продавница, пред саат ипол. И сега ми се пријаде, отворам ќесата и гледам-ПРАСКИ!
- Ти знаеш да разликуваш овошје?
- Епа оди купи си. Мрза една.

Е вака како ми иде да ја зашлапам.
Постара била 6 години, сум требала да ја слушам.
How yes no.

Ако, ако. Ќе види она.
Ќе ми побара Клипси, а јас ќе и' купам тоалетна хартија... или шпенагли... или чепкалки за уши.
Или такво у шоља што се става... мало сапунче. Памтам ја... памтам.
Се' додека не заборавам.

Ќе се потрудам да запамтам, овој пат.

 

Aх,полна сум впечатоци,доживувања,убавини...Цел ден само раскажувам на сите.

Сведок сум на тоа дека фамилијата е најбитното нешто во животот.Колку е поголема,толку си и побогат.
Колку и да е човек уморен,што од гости,што од шетање,спомените остануваат за цел живот,а уморот поминува после еден добар сон.

Така да,шетајте и уживајте во секој момент.

Јас само што се вратив од уште едно убаво патешествие.И полна сум со себе.

 

Мразам не одговорни луѓе.. значи ако си ветил нешто дека ќе завршиш, заврши го а не у 5 до 12 да ми кажуваш еее заборајв, пробав неможев

Мразам и лажговци, подобро кажи не сум дома, или не сакам.. а не цела недела да ме влечиш и на крајот да ми речиш.. ее имам работа

 

И они на мене ќе ми кажат оти имало кичерај во Скопје Ко ќе ја видите баба Благица Павлоска замотана со сештобоен шал и запрчени муцки кои блештат под рефлекторите, во придружба на газето на Робинчо Благадуша, и тета Анета со тоа нејзините соленки-нозе, и врв на вечерта дебелата жена на Марјан Стојаноски и секако неговото дигнато величество и запотено межуножје...е да ми се јавите Е тек тогаш ќе знаете шо ти е кич. Све на едно место Души4ки! Срцу6ки!

 

Денес сум многу среќна кога чув една убава вест ...ќе имам прв братучед или братучетка многу сум среќна

 

Понекогаш ми фали детството... Тоа беше време кога моите ќе отидоа во туристичка агенција и после саат ипол ми звонеа дома "Спарки, спремај се! Следниот четврток одиме на одмор! Само што уплативме капар! И ја таква среќна и весела одма трк до кај другарките да се пофалам хаха и да си правам списоци што ке носам на одмор...нешто случајно да не заборавам! Ехх времиња...

А сега... Планирам и планирам или нема финансии, или другарките мои имаат испитна сесија. И само нервози непотребни. А како растам дома трошоците се, се поголеми. CV на големо испраќам, прво се бунев дека не се доволно платени праксите, ама сеа се тешам дека ќе имам плус искуство и дека ништо не е за џабе... и секој ден со надеж проверувам меил.

 

Е од таквите како вас ми се моча, ќе ни пропадне државата и ќе не нема нас како народ.