[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

Ќе беше многу поубаво да знаевме повеќе за нашата историја...

 

Не знам што да кажам.Не сакам да се жалам и да купам ама навистина ми е тешко.Се се собира.Полека.Никој не мисли на мене.Никој к*р не го боли за мене.Едниот не сака ни да ми се јави,другиот на забава бил.На никој да му текне да ме праша како сум,а дома моиве кај ми е тешко уште ми се смеат што плачам и се затрварам во соба.Наместо да ми помогнат тие ми се смеат.
Јас само него го сакам.Ама што кога тој не ме сака? Со сила ли да го терам? Со сила убавина не бидува.Зошто јас не можам да бидам како нив? Зошто не можам да глумам дека некој сакам?
Толку ли е тешко барем еднаш да ми се јави,да му го слушнам гласот.
Му пишувам порака а тој ми вика дека бил многу добро и господ да ме не знам веке што.Ми иде од земја да го треснам тел.Му кажувам дека ми треба дека не можам повеке тој к*р не го боли за мене.Помина скоро година и никако да ми се јави.
Тој ми беше се.Татко,пријател,брат..Го сакав како татко ми,како брат ми.Дури него повеке го сакав.Зошто? Затоа што сум била глупава,затоа.
Убаво вика татко ми,јас сум копиле што не требало да се роди.Татко ми знам дека тоа го кажа во нервоза,ама во право е.
Многу ли барам? Тешко ли е некој што го сакам да ме сака? Дали е тешко?

 

СДК дека по не знам кој пат сватив дека во оваа држава се оди преку врски,ние ќе се трудиме на сите да им погодиме и на крај ќе бидеме никој и ништо, а оние кој имаат врски ќе успеат во животот без со прст да мрднат. Епа да ти е*ам државата !

 

Вечерва беше посебна.Среќа почувствував по долго време.


Ги затворив очите.
Ме милуваше тркалајќи ги своите мажествени прстиња на моите пеги.
Бевме лице во лице.
Јас не го гледав,мижев.
Можев да го почувствувам неговиот мил поглед во мене.
Полека ги отворив очите.
Видов две бистри очи од кои се стркала една ситна солза.

"Што ти е? Зошто плачеш душо?" - го прашав.

"Преубава си. Моја си. Те сакам мила." - и ме бакна во носето па во устата држејќи ме милно за образите.






Зошто никој не верува во нашата љубов дека е посебна? Зошто мора се да биде толку комплицирано?

Па се би дала за неа. Јас и тој, засекогаш. И ништо друго не е битно.

 

Ми вика да сум била добра колку што сум убава,ама се плашам да не добијам нобелова награда за мир

 

Денес добив некој нагон да слушам квази-филозофи и интелектуалци и чудна работа овој универзиумот,не седна на иста маса.
Абре муабет на нивоУ.
Колку они се начитани,паметни,интелигентни и нормалните работи во кои уживаат смртниците за нив се губење на продуктивно време.

И сега ја сфатив мајчината љубов спрема Лексилиум од три и пол.
Ај...

 

Си ја гледам сношти ќерка ми седната на клупа до мене.И по целиот ден поминат со друштво најде време за мене.Ја гледам како е во убава фаза,не е веќе дете тинејџерка е.Ама ако пак сака да се склопчи до мене на доза галење.Млада дама со која ги коментираме минувачите,ма оговараме што се вика,ама тихо.Седи и не знае дека ме растопи со нејзиниот гест,од нејзината љубов,а јас ја гледам со очи во кои се споени и вчера и денес,а и утре е тука некаде.Љубовта пулсира а очите ми се насолзуваат.И мислам дека во себе има мудрост на баба,а секоја баба ,барем во аголот на некој сон,е девојче.Ние во средината сме најзбунети.
Ти благодарам боже што имам ќерка како неа.

 

Некоја глупа карма ме прати периодов, ми иде да се затворам дома и да не правам апсолутно ништо.
Ниш-то! Да пуштам 24 кичн на телевизија и да блеам како теле, се додека универзумов и сите ѕвезди, соѕвездија и планети не се смилуваат врз мене. После патешествијата со непрежалениот мобилен, вчера се осудија да ми го соберат и точакот, и покрај тоа што беше одлично заклучен со сите салтанати. Не беше кој знае каков точак, најобичен, пола р'ѓосан со неподмачкан ланец, со корпичка напред, му се радував како дете, за да на крај ми отиде у неповрат.

И се почесто ми доаѓа идејата и ме тера да верувам дека некој од некаде ме шпиунира со добар двоглед, ми го прати секој чекор и едвај чека да ми поткрадне нешто, а кога ќе види дека јас ќе укакам работа некогаш - вади пуканките и задоволно ми се смее.

Калимеро да ми носи вода, неговото ,,Неправда'' ми е како добро утро на мене...

 

Болната љубомората знае да уништи се пред себе како ураган.

 

Подобро да си сам, отколку да не си со сите!

 

Значи периодов сигурно некаде е напишано и договорено јас сите шокови да ги добивам преку телефонски повици. И сите да ги дочекувам со молчење од моја страна.

Колку и човек да се подготвува (а јас сум таков кој секогаш размислува за сите можни сценарија вклучувајќи ги и ваквиве вести и се подготвувам како да се одбранам), некогаш срцето не ти дава да кажеш се` што си сакал да кажеш.

Сите се живи и здрави, фала му на Бога. Само тоа ќе речам и благодарна сум на Бога за тоа. Сакав да се отворам тука, но, еве не оди, ми се кочат прстите пред тастатурата да го напише првиот збор. Не ме ни чуди, кога немав сила да ги кажам таму каде што највеќе сакав да ги кажам.

Само ќе речам „Ееее мажу мој, со какви се` не демони се борам, сопствени и туѓи за да имаш добра пожртвувана жена чија љубов ја чувствуваш и ќе ја чувствуваш. Само обиди се да ме разочараш уште еднаш, па потоа немој да се чудиш со каква леснотија ќе те исфрлам од мојот живот.“

 

Од вечер веќе нема да бидам дома, ќе бидам во новата дома... Се радував за веридбата и за се што следи, ама сега ме преплави некое глупо чувство п.м. Седам сама и си размислувам... Звучам ко лигла... мислиш преку океан ќе одам ама тоа е...

 

Разговарав со братучед ми 16 годишен,со сеуште не јасна и цврста перцепција за животот.
Бунтовен.Немирен.
Ми се пофали како ги бркало полиција како му ја искршиле колата на некој недолжен човек.
Зборувајќи со доза на возбуда.

Ништо не реков .Слушав.Молчев.

Кога објасни се. Му се свртев и му реков.

Горд си?Зошто?Знаеш дека тој човек можеби земал кредит да ја купи колата ,можеби му фалат пари..?Може нема пари за живот?
Внимавај.
Господ гледа.


Ја наведна главата.Молчеше..

Пота засрамен рече..Никогаш повеќе.

Разговорот може да смени многу нешта.Барем некогаш.

 

Синоќа пред излегување бев предепресивна.Забавата-ништо посебно,но сепак малку се разведрив.
Сега сум ОК.
Мислам дека животов се поигрува со мене поради тоа што често му се спротивставувам.Понекогаш се чувствувам толку спокојно,мирно,убаво,среќно,возбудено,тажно,депресивно....

 

Уште еден доказ дека денес нема луѓе.
Лигуши и пијавици до максимум
Демек луѓе кои ставиле етикета ''чеснотија '' каква ''чеснотија бре морон низаеден тоа е затебе непознато нешто....Па демек навредени зошто сум им поставила забрана,секако декаке ти поставам забрана не ми се потребни такви муштерии....ти си штетник не само за себе,своето семејство туку и за околината ....еј ни го загадуваш воздухот....муштерии ко тебе во мојот дукан брат.... јок.....доволно штета имав од тебе....доволно....сега дозволи да дишам слободно....ке не усреките ако не не посетувате....
реков дека ќе направам чистка и дека во дуканов нема да дозволам веќе некој да ме зеза во здрав мозок...
Откај ке бидеш фер па уште и ке работиш за мал кар ајде сепак бил муштерија мегутоа се има свој крај....
доста ми беше од се.....
Ова јас да го направев некому што тие мене ми направија еј ке беше атракција....е доста ми е....толку пари труд вложено,здравје изгубено за некој да ме зеза е нејкеш....ке биде овака и точка

 

Најмногу ме иритираат машките другари што се прават дека се другари, а целта им е сосема нешто друго. Ете ќе ви кажам јас каков предлог добив, кога престанав да се гледам со детето што го сакав. Тој другарот ако може така да го наречам ми вика знам дека ти е тешко, ама воопшто не мора да ти биде, јас и ти може да почнеме да се гледаме, но нема да се нарекуваме дечко и девојка, ќе си излегуваме и во јавност, ти размисли си и прифати си најубаво така ќе биде. Алооо, очаен еден што не можеш женска да си фатиш, зарем навистина мислиш дека јас туку така ќе влетам во твоите прегратки, идиоту еден. Не сум јас до толку очајна со тебе да почнам да се мувам и да се гледам. Мрш таму, фрик еден...
Не знам што им е последно на машките ама сите си мислат дека ако смуваат нешто и фраери се големи. Цццц

 

Топлово ме потсети на детските денови ... баш оние негрижни летни распусти .Незаборавни денови поминати дружејки се на +50 .. играјки фудбал ,возејки точак .. Станувајки уште во 07 за да го фатиме денот порано по ладот ,одејки на базен и чекајки го денот за заминувањена годишен одмор .. Денови поминати правејќи филмски маратон со видео касети изнајмени.Уживавме во едноставноста што ни беше понудена ,сакавме сите исти работи .Не е исто сега со децава ,уживаат со компјутерите и телефоните ...фб от и инстаграм.Се заљубуваат во погрешни работи прерано ..Мислам дека ке имаат спомени како нашите ...
Сериите што не се забораваат ... а биле дел од секое лето на нашиот репертоар а МРТВ


http://www.youtube.com/watch?v=9KeS93Grri0

 

Прекрасна ноќ на Водно.
Се смеевме за секакви глупости,се забавувавме,малку се подбуцнувавме...сепак осетив среќа за тие моменти.
Него прв пат го гледам таков,расположен,чуден...малку подфатен од пивцето.Не дека ние не бевме ама он ми беше посебен вчера.Сакам секогаш да е таков...не пијан де туку опуштен.
Ваквите ноќи ќе се обидеме да ги има почесто.
Завчера пак си ја скратив косата,малку новитет и кај мене да направам.
Се надевам и неколку маки скратив кратејќи ја косата.
Истиот ден стана он вујко,а јас пак повторно се зближив со една пријателка која многу ми значи во животот.Уште малку ќе има бебенце,па се надевам ќе и бидам од корист,секогаш кога и е потребно нешто сакам да сум покрај неа...не сакам повторно да ја напуштам.
Премногу се израдував за нашата повторна средба.
И така...ми снема материјал за пишување,а и онака е досадно,па да земам некоја книга да прочитам и кафенце да испијам.Продуктивно да го искористам времево.

 

Стануваш од спиење и мислејќи дека си сама дома, со разбушавено репче, со горна пижама и гаќи се упатуваш кон WC и пред тебе татко ти со фејспалм ти се обраќа ОБЛЕЧИ НЕШТО НА ТЕБЕ! Нема нешто понепријатно

Зини земјо голтни ме.
Толку.

 

Баба ми..
Го седнала кучево на канцелариското столче и го врти па му дува со весник со цел да го разлади. Оваа па испрчила јазик нанадвор, седнала ѓоа чека круна да и ставиме, и само врти лево десно со очињата. Ми вика, жешко и е, греота е.
Само се насмеав и излегов од детска, убаво ми дојде на душава.

Одам накај дневна..
Татко ми исклучил телевизор, го гледам озбилен, по малку и намуртен, се дума ли се дума, зјае во лап топот кога наеднаш зима пцуе. Чиповите му ги земале, милионска сума била во прашање.
Океј, сфатив. Игра покер на фејсбук, нервозен е, треба да искочам што побрзо.

Одам накај спална.
Мајка ми се оптегнала, грицка семки и гледа репризи од турски серии.. Овие 3 дена дома и се најверојатно првите слободни денови кои што ги добива годинава. Работеше и за празници и делници, а кога и да и дадеа „слободен“ ден преку викенд, ја малтретираа по телефон. Ебати работата, ебате. Во четвртокот вечерта го исклучи телефонот, паметен потег.
Нека седи, нека ужива, заслужува повеќе од сите нас заедно..

И така јас се упатив во кујна, кај единственото нешто со кое што се разбирам со поглед. Функционираме на принцип - отвараш, блееш, детектираш што сакаш со поглед и си го зимаш. Го сакам фрижидеров.
Ми има помогнато во многу тешки времиња со изборот што го нудел. Каде и да одам му купувам магнетчиња за да изгледа уште поубаво..
Мислам, не дека и вака не си ми доволно привлечен за да ти се доближам, де.. :geek:

И така.. обично саботно попладне, секој дома си го поминува како знае.
Битно сме заедно.