[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

Се почесто се фаќам како го замислувам дечко ми вака, уфф сакам, многу сакам

 

Имам забележано дека кога во недостаток на аргументи, некој се служи со навреди за да го камуфлира немањето на вистински информации (нападот е најдобра одбрана) , тие навреди зборуваат многу повеќе за оној од чија уста излегле отколку за оној за кој се наменети.

 

Многу пати сум помислила дека секогаш ми фалеле некои работи во животов.
Сега пак, мислам дека животов ми дал скоро се што сум сакала. Грешката е во мене.
Очигледно дека јас не знам правилно да ги искористам тие работи, па после се жалам дека среќата не ме сака.
Сето она што ни се случува, сами си го правиме. Било да е добро или лошо.

И дали бе луѓе само јас вака се приврзувам и опседнувам со некои личности?
Кога ќе се опседнам со некој, ај пробај извади ми го од глава и од уста...Нема шанси.
Изгледа магии ми прават
Одам да се попрскам со крстена вода Се надевам ќе помине

 

Ми недостигаат времињата кога едвај чекав да седнам и да изгледам епизода од Рабробил
http://www.youtube.com/watch?v=vzCZS-JvoQs

 

Во право си,да. Но морав тоа некаде да го кажам,едноставно морав. Следен пат ќе се насмевнам само како што велиш Не си го хранам егото јас сигурно, само сакав да го кажам тоа. И секако, помислив и на нејзе малку па затоа и ги скратив сликите за да не и се гледа ликот. Но ете ова прв пат, следен пат сигурно само ќе се насмевнам на сликата

 

Многу се нервирам кога некој ќе каже Можам, ама не сакам Аман веќе

 

Премногу сум напната и изнервирана...Не дека од два дена интензивна работа можам да држам предавања како изгледа странска фирма и кон што треба да се стремат нашите фирмички, не сакам да зборувам у странство вака у странство онака..Мислам дека сите знаеме каква е ситуацијата надвор, каква е кај нас, знаеме што точно треба да се смени и се надевам дека се стремиме кон тоа, па затоа ќе се воздржам од такви коментари.

Сфатив дека за некои работи за кои што си бев лута сама на себе, и се обвинував, на некој начин и не сум јас целосно виновна за тоа. Кратко ќе ги сумирам моите впечатоци од денес и ќе ги ставам тука да бидат и да останат и да се навраќам и да се потсетувам на нив кога ќе дојдам во незгодна ситуација и кога ќе се демотивирам да не ја ја барам вината во мене и во мојот карактер.

Прво, како може некој да предава англиски, а да нема излезено од границите на македонија и да нема поминато ни еден ден во држава во која што се зборува само англиски ? Мислам дека тоа е многу важно, инаку ќе гледаме професори кои со волонтерите од Америка не можат да сврзат две реченици, и да направат муабет, нешто што е вон учебниците и да не можат да разберат основни, секојдневни фрази што се користат.

Второ, како може некој да предава бизнис, претприемништво, менаџмент, а еден ден да нема поминато во фирма, да нема работено на ниеден прокет, да види малку на пракса како тоа што го учел од книгите функционира, и соодветно да им го пренесе на учениците/студентите ? Да ја искуси таа тимска работа, да го почуствува тимскиот дух и незнам...еве може трескам, и може воопшто ова не држи вода, ама ја очекувам тие што ќе ми го пренесуваат тоа знаење да бидат професионалци од таа област. Инаку, само бубаат од книги и држат бесконечни предавања, па ние следејќи го нивниот пример бубаме и ние и на крај ништо не знаеме. И после праксите се друга приказна, никој не ги нуди, а бараат искуство итн.

Трето, зборев со една девојка која е вистински професионалец во областа што ја работи. Многу ми се допадна, харизматична, навидум срамежлива ама кога ќе отвори уста да зборува знаеш дека од неа ќе го слушнеш вистионското нешто, во вистинско време. Ми кажуваше како уште од мала возраст на децата во училиштата им се наметнува тимска работа, проекти и домашни, дискусии и презентации и едноставно тоа на нив им е толку природно, знаат да го слушнат туѓото мислење и да го почитуваат. Многу се open-minded, и немаат проблем да се искажат плашејќи се дека некој ќе ги понижи или ќе ги искритикува, затоа што тоа нема да се случи. А мојот случај, во периодот на премин од детство во тинејџерство, кога ми се дооформува карактерот и перцепциите за општеството беше ваков: Мојата драга професорка по македонски јазик, книжевник, значи уметник, личности што ги почитувам и ценам наместо да не охрабрува и да поттикнува дискусии, таа не навредуваше кога моите идеи од прочитаните дела не се поклапаа со нејзините во тетратката. Незнам, филозофираш., забегуваш од темата, немаш разбрано и слично, и јас се повеќе и повеќе се затварав и повлекував, па сега ќе се чудам зошто имам тешкотии да изнесам мое мислење без да се плашам дали ќе бидам искритикувана затоа што јас мислам поразлично од некој друг.
Исто, се најдов во ситуација кога студенти прекинуваа презентација на големи авторитети, и упорно ги замараа и прашуваа..ама како, зошто, зошто не вака..И професорите беа задоволни и упорно охрабруваа да поставуваме прашања. Па тоа ги инспирира и другите да се вклучат во дискусијата за да на крај се создаде едно интерактивно предавање, ме мотивираа и мене да се замислам и запрашам за некои работи. И многу научив, и си викам, зошто не е вака и кај на предавања?Зошто кога некој крене рака да праша нешто, прво професорот ќе се налути зошто е прекинат на сред предавање и не се почекало додека да заврши, или дофрлувања од колегите како тоа не го знаеш, еве го сака да се истакне и слично...

Знам дека можеби ја потврдив теоријата на мојата драга професорка дека филозофирам ама испровоцирана сум и ќе продолжам до бесконечност ако не бев оволку изморена ...
Ама мислам дека сега за сега успех е што успеав да ги адресирам моите слабости и да работам прво на себе, пред се друго...

 

Кога ќе видам денеска децава како ги поминуваат најубавите и најбезгрижните денови од нивниот живот се повеќе и повеќе го сакам тој период од мојот живот.
Денеска нема дете а да нема дома компјутер, лаптоп, паметен телефон на тач и кизнај уште шо не. И после ги слушам родителиве се жалат дека децата им биле дебели, ќорави и неќеле да излегуваат надвор да си играат(секоја чест за исклучоците кои се поретко ги има).
А и целата оваа технологија па дури и цртаните кои ги даваат(а повеќето од нив се сра*е и глупости) влијаат на психата на децата.

Како што кажав претходно јас сум премногу среќна што растев во период кога најважно ни беше да станиме рано на сабајле да ги изгледаме приказните и Том и Џери и после да излезиме надвор и да си играме до касно вечерта. Другиот ден пак истото. Ах тој период кога си дете, најубав период, баш сакам да сум дете, засекогаш, ама кој ме прашува мене шо сакам

Имајте убава вечер девојки

 

Сакана жена, е најубава жена!

 

Кога сум сингл ми се пуштаат типци левел: глуп ко Драган Вучиќ, веѓи а ла Марјан Стојановски и стомак Боки 13..

Кога имам дечко за кафе ме бараат Бред Пит, Џони Деп, Вилијам Леви и симпатијата од средно..

датиибамстопанката

 

Јас па сакам да сум возрасна А како да се дружиме кога се делиме по класи едни богати и убави други сиромашни и грди.Кај да гледаме цртани кога не даваат убави сите се глупи,на брат ми 5 години што е не му се интересни не па на мене и да лаптопов ми е најбољи другар па што да ќорава сум и дебела сум и ми е гајле барем не сум во групата на тие богати и убави девојки кои сега се некои и нешто,а за 10 години ќе бидат ропаци најголеми и да имам телефон на тач кој го купив со заштедените пари кои ги штедев 2 години и тоа за 6000 ден и си го чувам најдобро што можам

 

Крајно безобразно е да ги обвинам луѓето околу мене за тоа што ми се случува.
Бев неодговорна.Признавам.Но,целата кривица не е моја.
Последиците од мојот товар се премногу тешки,а моите плешки се слаби за да го носат тој товар.
Ова е затишје пред бура..
А бурата кога ќе започне..мн луѓе ќе бидат разочарани од мене,првенствено повредени.
Бато,мама..тато..кога би можела само да ви кажам се што ме мачи.
Ве гледам молкум,се расплакан поглед..душата ми гори.премногу ќе ве разочарам.
Ама морам..

 

Почнав животот да го живеам оптимистички, во се го барам и го гледам само доброто. И знаете што прекрасно ми е. Доста се замарав со се и сешто, доста ги анализирав работите по 100 пати само да најдам нешто лошо, да најдам грешка, да најдам причина за тага. Така сама на себе си правев лошо, правев проблеми кои воопшто непостојат...но сега е многу подобро. Затоа гледајте ја добрата страна на животот и не правете проблеми кои воопшто не постојат.

 

Вентилаторов почна чудно да се понаша. Некои звуци испушта, левел меѓу шепотење и свиркање со уста.

И тоа шо е 15 до 2 му дава зачин на моментов.

 

И уште стојам на тоа дека ИДЕАЛ ШИПКА е име погодно за стриптиз-бар а не за млекара.

 

..сдк..
Пријателството не се одбира,тоа се случува,кој знае поради што,како и љубовта...

 

Едно машко од другио клас што е цело лето ми досадува бла бла бла (ме свиѓал) и ме "труја" да сме излезеле алоо бре зар не гледаш дека не сакам, остави ме на мир аеее па кај дебел и ко че го сретнам само се прај "фраер" барем тој така мисли и денеска т.е. вчера ми дојде преку глава се му изнакажав в лице таман нервозна бев ко го начекав и цела нервоза ја истурив на него епа сега го нема да пиши ни да звони упорно изгледа му дојде паметот ..ако ако

 

Требаше да правам семинарска за некои наркотици таму и нивно испитување и си ја правев ептен со мерак затоа што најдов многу интересни материјали на интернет, арно ама јас кога ќе почнам семинарска имам една маана а тоа е дека додека не ја завршам не прекинувам со работа па колку и да сум изморена. И така ме чукнаа некои будали и во семинарската ја ставив и оваа слика
и замислете прифатена ми беше семинарската сум имала само некои граматички грешки и ја отварам неговата верзија со потенцираните грешки и гледам дека само под оваа слика не сум ставила објаснување и ми напишал ама изгледа и ти си под дејство на спид и смајлиња Значи во три години на факултет не сум се смеела колку на оваа глупава ситница што и не е толку смешна ама ете така ми дојде од срце да се изнасмеам.
Како совет можам да ви дадам само да не куцате семинарски во доцните вечерни часови

Инаку јас сум добра, море предобра, живеам под мојата љубов најголема климата, почнав со учење значи очекувајте драстични промени во временските услови ама си разработив некоја тактика, гледам една епизода од серија па раскажувам една лекција, па пак серија па пак лекција, навечер излегувам ваму таму и така си наоѓам време за се... 32 испити положени уште 12 и ќе држам диплома во рака, од тие 12 9 се катастрофално тешки ама што ги е*ам ќе ги сечам буахахахаха, мама рече кола ќе ми купи кога ќе дипломирам ама јас и реков неЈќу кола ќе ми уплатиш еден месец во италија да шетам и така постигнавме некој договор за една недела во италија и поефтина кола, секако многу сме јаки вака на зборови па ќе видиме што ќе биде кога ќе дојде судниот ден, може ќе ми рече дете немаааам ги потрошивме сите шушки на уплатници и пријави за испити или може ќе ми рече дете ти да не си будало тоа беше тактика за да те мотивираме побрзо да дипломираш, мислам никогаш не се знае со родителиве, ние децата ептен сме предвидливи хахаха

Друго нема што да се фалам, фала Богу за да се жалам па ич нема(освен од времево, од него до сабајле можам да ви кукам ама не му го давам тоа задоволство).

Кога ќе видиш ништо паметно не ви кажав, ама тоа е последица на ненаспаност, денес устата не ја затворив значи цел ден блебетам нешто, и ај за крај да ви кажам дека имам нов прстен и нова ташна и нов аватар и ми се најубави на свет.

Ај добра ноќ

Mwa

 

"People should be free to say how they feel...how they really feel..."

here we go...

Инсомнија.
После едно испиено кафе? Пред 3 часа?? Никогаш порано не ми се случило ова. Излегов на тераса во надеж дека покрај воздухот ќе ќарам некоја залутана ѕвезда од метеорскиот дожд кој го пропуштив сношти. Срање, една голема 0! Што е ова? Ало Коелјо, па нели цела вселена требаше да направи заговор за да се исполнат моите желби? Па ова небо ни една ѕвездичка не сака да фрли за мене! Ова не беше дел од договорот, знаеш? Следниот пат кога ќе те читам помалку ќе ти верувам. Ете така!
Туку, сакам да знам, кое чувство се важи, она кое го чувствувате за луѓето кога се до вас или кога не се? Важи ли вистината која ја гледате во очите на другите или онаа која мозокот ви ја зборува?

Имам речиси се. Би требало да сум среќна,нели...

 

Последен испит на 20 август и го завршувам факултетот. Но добра идеја би било да седнам да поучам малце (читај многу), а јас си дремам на форум. Еве веќе е 3:35. Ај отидов на спиење... Утре ќе учам. А верувам ги знаете трите најголеми студентски лаги, ама верувајте ми кога велам дека утре ќе учам. Е сега кое утре, дали она утре што е уствари денес, или она утре што е всушност утре. Па верувајте ми сега ај

Да си го заокружам муабетов, имам чувство дека од 21 ќе дремам пред канцеларија и ќе се молам да има поправен. Охх Боже само ти можеш да ме оправиш мене и овој памет мој што не ми иде...