[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

Чоколадни вафли,бидејќи ме дрма нервозата од кошарката сеуште..
Почна првенството,почна јадењето нокти,да има како и прстиве би ги изела..
Никој не гледа кошарка со мене во иста просторија.Седнавме демек со мајка ми и помалиот брат,уште во првата четвртина мајка ми ја напушти собата велејќи дека многу сум викала и замина да гледа на другиот телевизор.
Брат ми срце јуначко,успеа некако,ама се предаде и тој,ме напушти со почетокот на второто полувреме,дада му повеќе се возбудувала од коментаторот..
И така ви викам,јас неможам ни во кафиќ да гледам,па срам ми е да викам бе,од толку мажи таму,станувам,викам..
Ако ако.
Сама ќе си гледам,не ме замарајте.Сама ќе се качувам на кревети,и сама ќе го фрлам телевизорот кога ќе мислам дека е време
и така тоа,неможам друг пост да пишам,европското почна.

 

... Не го разбирам ОнО пишување со ГОЛЕМИ БУКВИ !!!! ке проЧитаме ако се пишува и со мали! ФМ

 

Збунка ден , онака од се по нешто.
Кафе со една од ретките мили и искрени луѓе кои сеуште сеткаат на оваа планета .
Телефонски разговор кој ќе го славам Бога ако БИ.
Главоболка , недостиг на кофеин и дрога т.н Фемина .
Мисла за прекуокеанија разговор за и околу ... спреми еден куп кеш, ако сакаш да идиш , чунки на овој свет само што не почнал и воздухот да се наплаќа.

 

Да да од летово научив нешто што многу ќе ми значи во блиска иднина
Или ќе газиш или ќе те газат. Многу пати бев згазена и повредена,а сега низ шала јас газам
Тие што ми се смееја за небитни ствари сега јас нив им се смеам на ироничен начин.Цело лето така и викав и сите ми викаат не со зборови со дела на ви дела бе не сум Вмро јас
Да дојде и септември и остварив тоа што на срце ми лежеше
Не сум веќе таа Дрим животот ме научи на многу на млади години ама ако баш ваква се свиѓам со свој став своја не наивна и кутра абре гревченце.Просто не сум истата

 

Дека ми е доста од обврски периодов, презафатена бев, ми треба пред се' добар сон.
Посакувам да сум на планина, и да вриштам на цел глас, да рипам до небо.
Ех кога ова чувство сакав да го споделам со мајка ми и татко ми.......

Одам во дневна, и и' велам на мајка ми:
Мамо,знаеш ли што ми фали во моментов? (Тоа и го кажувам играјќи,скокајќи низ дневна)
Одговорот од мајка ми:
- Дивјак, дечко ти фали !!!!! Е тоа ти фали....

Не престанува да ме изненадуваа оваа жена!
Додека сме кај изненадувањата со мајка ми, ми текна сега што друго ми приреди.....

Имаше собиранка кај нас во маало, по еден повод (небитно)..
Бевме фамилијарно, меѓутоа имаше луѓе и од други населби. Арно ама, во сета таа гужва,како што се пробивав, очите ми се сретнаа со непознат дечко! Не тргнавме поглед еден од друг.
И јас да го споделам тоа со мајка ми, и кажав....
Е ГоспоЖата ми мајка, само што го слушна тоа, со ѓаволска насмевка се упати накај дотичниот.
Додека таа полека но сигурно се движеше, јас полудував од нервоза,бес,срам и какви не филмови ми се свртеа низ глава,што сега наумела женава.
Поголем шок ми беше кога видов дека двајцата се движат кон мене, во тој момент посакав да ме нема.
Да се отвори голема дупка,и да ме голтне.....

Му кажала,дека сакам да се сликам со него. Згора на тоа,на сликата што сум катастрофа сум.. Ама ај тоа небитно, му побара фејс,за да сме го тагнеле на сликата
И ете така,јас и он пријатели на фејс, муабети,муабети... И погодете што, НЕМА да излезам со него.
А толку проклето ми се засвиѓа....

Ќе ја убиев мајка ми, ќе ја убиеееев! Сеуште ме прашува за тој дечко.
Убаво си велам јас, крејзи хаус сме, и татко ми не е ништо подобар....
И после се чудат јас на кого сум се метнала...... Ма кој ги знае моите,до душа... И не прашува.


И за тек со актуелнава тема,кошаркарите наши. Нема да кажам ништо, баш и не сум некој експерт во кошарка. Само слушам,читам коментати добра игра. Е во тој случај, честитки за нив!
А за навивање, урлам,пеам ги бодрам. Ама за правила,прекршоци, слабоо слабооо.

 

аха лоша сум си, E ако де нека бидам
се чудал или јас сум за чудење што мислат Oвие луге бе а?
ако некој им молчи од почит оти биле повозрасни а они ломат па ломат,управуват до нивниот живот и сила невидена е па почIт е едно ама управување со мојов живот е друго, вие мили родители постари на мм Aко мислите дека сум била будала или неточна како шTо мисливте е сега подобро да сум Lоша од колку будала.
Tака да знаете,нека сите бидат лоши како јас бранејки и живеејки го својот живот!.

 

Абе девојчиња ве читам таму како ви е тешко кога сте тинејџери, како чекате да ви заврши пубертетот и не знам што. Ами едно завршува-друго почнува.

 

и опед иопед

 

Чисти,бриши,мети ол деј ол најт постилај алишта,абе не собирам пајажини ке си ги чувам за во зимо е така да си знаат они со мене ке се инатат собери пак во ќош ке најдам некоја епа нема и шо ми можете лалала

 

Никогаш, ама баш никогаш нема да ги разберам оние што објавуваат статуси во стилот:
''40 дена, ми недостигаш дедо.''
''Почивај во мир бабо, многу те сакам.''
''После долго време, баба ми ме напушти. Почивај во мир.''

Луѓе, нормални сте?
Не е се за на фејсбук, значи не е.
Знаеме дека ви е тешко, од искуство зборам, ама па значи глупаво е тоа да го објавиш на фејсбук. Премногу е глупо.
Со тоа објавување нема да се намали болката за изгубениот или тој да се врати.

Навистина ми се крева косата кога ќе видам таков статус. Претерано, навистина.

 

Сдк:утре одам на местото кое воопшто не го сакам,болница,не ми е страв едноставно не го сакам тој објект...ќе одам чисто на проверка,на крвта..

 

Никогаш не мислев дека ќе го кажам ова, ама:
Бавча ми е душава кога ќе ми го бендисаат колачот
Oh no, my mum just came out of my mouth

 

Е дебело,брее.. Одвај го издржа првиот тренинг,м?
Епа кога сакаше да гнетеш..
Сакав само да кажам, се чувствувам исполнето! Си научив пола материјал, си се изнавежбав, и сега си јадам јаболче! Така ми кажа тренерот
Ова ЛУДИЛОВО(читај insanity) ме спобудале. Пола тренинг го стоев.
Ќе ослабам бе, ќе ослабам до нова година! И има да облечам ваков фустан, што секогаш ми било срам да носам

Знам де, се опседнав и досаѓам и бла бла бла бла......
Ве сака, ослабената за 3 калории, Спичлес.

 

Гледам околу мене нешто се случува. А сето тоа како да не ме засега мене, отсутна сум... Внатрешниот глас ми вика: „Грешка е ова! Огромна грешка! Ќе зажалиш! Ќе се покаеш!“ Ама не, јас не слушам. Глумам тврдоглавост, кај што плукам не лижам. Ќе ми текне еден ден, прекасно... ама ако ми е.

 

СДК...
И кога мислиш дека немаш ниту еден пријател, запознаваш нови луѓе, пријателки и веќе не ти е толку тешко на душата.

 

Во склоп со муабетот плус што ми стана одвратно од една типка што видов што сликала слики од гроб на некојси братучед нејзин...
И така сликиве ги акнала на фејс...

Ете до кај иде човечки памет ...

 

Луѓе бидете големи во делата,како што сте во мислите!

 

СДК - Гледајте ги убавите работи во се.
Плус, ми текна кога татко ми ме носеше на натппревар кошарка оти Гечевски ми беше симпатија оти имаше репче на косата.

 

Ги сакам книгите. Го сакам оној момент кога ќе ја отворам книгата и едноставно потонам во неа. Побегнеш од реалноста, отидеш во некаја приказна која ти се чини многу поинтересна од твојот живот.
Животот е книга. Не треба веднаш да свртиме на последната страница и да видиме дали вредело.
ТРЕБА ДА УЖИВАМЕ ВО ЖИВОТОТ И ДА ГИ ПОПОЛНИМЕ СТРАНИЦИТЕ СО ПРЕУБАВИ УСПОМЕНИ!!

 

Дискриминација е жена да не може да си се олесни со пцуење после утакмица.
Не ми доликувало.
Ма немој.

Има мајки да им спалувам на сите, без трошка срам.