[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

„Јас не сум како повеќето момци!“-повеќето момци.

 

Спремна сум за вечер да ја бодрам Македонија со една вреќа чипс. Се надевам на победа овој пат.

 

Направив огромна грешка која можеби ќе ја плаќам цел живот. Но, барем совеста ми е чиста. Никому не наштетив, само се заробив себеси...

 

На дечко ми кифлите му излегоа специјални, изгоренки, непркнати, на ќошевите малку зацрнети потсеќајки на ќумор, ама одлични бе мајката . Внатре си беа полуживи, ама со зденка лапнав ехехе 5 или 6.
Може дека јас направив неколку и баксуз им створив, а може и дека му е првпат да прави. Сега и мене ме боли стомакот.

Но и покрај се битен е трудот.



Ете и јас видов со свои очи како татко и лајкнува слика на, штознам дали и, 14 годишната ќеркичка која е во пуш ап бикини од кои цицињата и се дотолку стегнати што ќе и прснат. И става лајк бе на цицките кои повеќе од пола и се гледаат.

Абе јас сум за славење на убавината (убавата убавина) ама не и за тоа таа убавина да се практикува уште од тие минимални години. Страшно е така да се слика и тоа со толку провокаторски пози, девојче кое тукушто се запознава со светот и тукушто почнува да расте. Ама и како ли им текнуваат тие идеи за такви заводливи позирања. Изгледа прљавиот ум им се зародува уште на 10 години. А и кај е бре таа мајка во целава приказна.

 

Секое земање крв од вена ми е проследено со страшни трауми, бидејќи сестриве со интерпол треба да ми ги бараат вените Бела кожа, тенки вени, па 15 минути смислуваат стратегии на која рака да ме боцнат. И после секое земање, 2 недели си носам модрица на раката која најстрашно изгледаше пред 2 години кога вадев лекарско за возачка. Изгледаше како некој да ме претепал...

Туку, летово хоби ми беше да си шетам навечер низ населбава и да си гледам куќички додека грицкам сончоглед. Гледам идеи за уредување на дворови, бои на фасади, цветни тераси... па заклучив дека сите куќички се колку-толку средени. Кој колку имал, ама секој се потрудил да го потсреди местото каде што живее.
А јас во последниве денови слободното време го користам да си го потсредувам блогот, па си објавувам сликички, пишувам текстови, комуницирам со луѓе кои го имаат истиот вкус и добивам комплименти - меѓу кои и еден интересен коментар кој го добив денес од еден тип, а гласи:
I like how implicitly sexual your blog is.

Oh well... во тоа е умешноста.
А и уметноста

 

Леле од овие изрекички... Не е секогаш така. Човек може да даде и реална критика а приглупите на Фејсбук со вакви статуси си се тешат и си тераат по старо. ppl gonna talk so let s give them smth to talk about

И до кога веќе со дрвените филозофи, анализираат глупости а си мислат дека откриваат нов континент или нов физички закон. Абе аман, се „интелектуалци“ денес.

 

Зошто луѓето се стремат кон ситници? Знаеме она малите работи се најубави бла бла.. Но што е со иритирачките мали работи. покрај толку вистински проблеми во светот, покрај толку силни луѓе кои имаат вистински проблеми...сепак продолжуваме да лудуваме за ситници. Дали е тоа во природада на човекот? Недоволното образование? Неинформираност? или сепак гледање само пред носот, тврдам дека коњите кои имаат дозовола да гледаат само право се посерќни од некои свесни за вистински проблеми силни набљудувачи на колективното лудило за најмалата банална работа. Но сепак човекот го зема само тоа што мисли дека е во границите на неговата способност така да...има некое оправдување.

 

Растечен нос, циклус, домашен чај, капки од ѓумбир, имунитетов се тепа со некои лажни бактеријчиња, студ, па топло, абе циркус.
А сакав да кажам дека ми се гледаат ноар филмови до доцна навечер, да си се умотам во ќебе и да си кенкам како на филм. Бриџитџоунсувам. Тоа ми е глаголот кога сенешто ми се збива, емотивно сум неуредна а телесно сум набрекната ко соја шницпа во вода.
Лудила до милион и назад.
Книгата, официјално е готова.
Ме поканија дупло официјално да учествувам на работилница за поетики и дизајн на Skopje Design Week. Човек, голема чест. На моја голема радост и задоволство, со куп паметни и убави луѓе од кои можам да научам. Дел од стиховите и поемите ќе ги печатиме на маици, ќе соработуваме со дечки од цел свет и Куршумли Ан ќе бликне од радости, знам. Распоредов сакам да ми се олабави, ама не може. Отсекогаш сум ги презирала оние фолирања "немам време, агендата ми е фул". Епа си дојде и тоа за мене.
Бррр.
Листи со things to do? Да ја ставам онаа сликана со Пинк Пантер? Тие што имале прилика да ја видат, знаат што зборувам.
Ама мора прво нели, да настинеш, да ти се собере се’, па да чекаш одговор за презакажан одмор и лет за горе кај љубовта, да изедеш седумсто колачиња Халеј паста и сето тоа да има некаков комплициран завршеток. Па си симнувам Project Runaway, местам газ у кревет и гледам како луѓе кројат лични соништа.
Мојот е речиси отсонуван, па го дотерувам уште малку во режија.
Во понеделник ќе имаме состанок со менаџерката на проектов. Се возбудувам зошто ми значи што ме викнаа, обично многу ми е шубе кога поезијата ми станува глобално прашање а сега ќе треба и да преведам неколку стихови и на англиски а да звучи и визуелно да биде добро.
Излезе дека моево студирање има смисла. Т.е постојано има некаква смисла. Во секаков контекст.
Не жалам за ниеден ден поминат во своја кожа. Дури и кога ми било грозно.
И кога ми било најубаво.
Животов, не е песна, а е. Ти си далеку, но блиску. Ќе се најде на половина пат. Ништо не планирам со сигурност, но спијам на увото на Љубовта.
Од сите страни чувствувам заштита.
Aјде нека биде месецов убав и црвен, што од мензис, што од љубов, што од ајвар.
Јас ќе пловам по небо со песна.

http://www.youtube.com/watch?v=RyBuAKXe1L8

 

Не можеш да имаш подобро утре, ако мислиш на вчера цело време...

 

СДК ништо не е поубаво од помината вечер со саканите, многу љубов смеење, сега кошарка. ( бај д веј Напред Македонија, се надевам дека ќе славиме победа вечерва)

 

луѓево немаат лице значи,немаат ум.За некого ќе речат се и сешто(посебно за металциве)а коа ќе умре знаат на фб се и сешто да изнапишат во стилот почивај во мир,златно многу ни значеше и ќе ни значиш и сл.Лицемерие до бескрај!
А,ти Никола почивај во мир и не се превртувај кога некој лицемер ќе те спомне!

 

Па нормално! Ти Joelle да не си мислеше дека ние сме некоја нација што многу чита книги? Не бре, тоа се коси со увозната политика! Да, да. Се коси со увозот на турски, шпански, индиски, хрватски....серии.

Во контекст на муабетот, темата „Сакам да кажам“ има 5217+5386 = 10603 страни, а темата „Што би му кажале...“ има 3225 страни, и пак жениве се недоискажани!

„Ако носиш нешто неизречено,
нешто што те притиска и пече,
закопај го во длабока тишина ,
тишината сама ќе го рече.“

-Ацо Шопов

 

што им се случува на кошарските? бтв ајде бе , напред Македонијааааааааааааа <3 <3

 

Јас си мислев дека овие порано играле и се спасив денес , ама не било така.

 

ден нервоза
ден убавини
ден задоволство
ден плачење
ден смеење
и така си поминиваат нашиве години од живот

 

Беше тоа чудно пријателство. Всушност тоа никогаш не беше само обично пријателство. Беше тоа нешто повеќе од пријателство. Не знам како да го дефинирам тоа. Не сме пријатели. Ниту пар. Нешто измеѓу.
Но тоа "измеѓу" е доволно да не посакам никој друг. Никогаш...

 

Не знам, ама мене типично дамски совет ми е - Носи се што ти го истакнува убавото. И девојки кои се трудат да го почитуваат на вистински начин.
Се спротивно ми е вулгарно. Како на пример огромни развлечени дојки и огромно деколте, криви нозе и куси пантолончиња, голем стомак и припиена облека, дебели нозе и куси фустани и здолништа и слично. Не можеш, а да не забележиш дека и внатрешноста им е малку празна зошто со сила сакаат да ти се пикнат под нос.
Ме боли глава од усилена мода низ Скопјево, морам пак на одмор!

 

Утре полагам полигон.. уште сега ми се тресат нозете ..
Држете ми среќа

 

Ги мразам себичните, белоглави и ќелоглави богати ГАЗДИ!