[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

Ајде будете се сега, заврши Септември...

 

You simply knew it, in the beginning of the Summer 2013...

 

Поразителен е моментот колку девојки у државава немале соодветна татковска фигура у животот.
Опајудри, опајдури на сите страни!
У средно плави и глупи, што паѓаа у несвест на убави и глупи, се заебаваа со гикови, а сега потемнеле коси и глумат интелектуалки,секако бркаат гикови...За таквите има посебен круг во пеколот. А гиковиве у зенот на својот живот си играат таквото со нив (погиковите од гиковите, да не речам попаметните што виделе малку свет, тие затворените, ќе го издат стапот). Да фатиш и воспитни да им делиш.
Сериозно, одењето на психолог е неопходна ствар за голем дел од населениево! Помалку девојки со сомнителен морал, поурамнотежени луѓе и посреќен живот, ќе можеме да се фокусираме на битните работи.

И не драги луѓе, не е точно дека се сака се што не може да се има, добие или тешко да се купи. Тоа е чист мазохизам кога ве влечат само работи и луѓе кои не можете да ги имате од една страна, а од друга страна тешка болештина на големото его кое никогаш не било нахрането зошто исто така, не било доволно гушкано кога било малечко и растело, па сега се труди да си создаде лажно големо значење дека може и треба и сака и мора да има се што може и не може да има. Ко малечко не можело да биде гушнато и копнеело по тоа, епа сега се така со се останато у животот. Помирете се дека нешто ви фали и работете на себе да си го средите тоа, зошто сте категорија на луѓе кои го отежнуваат животот на останатите кои ете немаат такви тенденции. Не друго, туку кога ќе се деси случајно да ги добиете, повредувате безмилосно!

 

СДК прекрасно е кога денот ќе ви започне со прегратки, бакнежи и разговор со саканиот. Желкава моја сабајле ме разбуди, на него не му се спиело и ми вели дека за две минути е кај мене пред врата и сакал кафе да го чека на маса, тој веќе си тргнал накај мене. Сакал да ме види и да ме гушне, а вчера вечерта во 3 ме донесе дома. Е ај сеа како да не го сакам...
Признавам дека им завидувам на тие што секој ден си се будат до љубовта. Можам да замислам колку добро им започнува секој ден и кое виножито од емоции им буди тоа чувство. Сигурно деновите ви се исполнети само со љубов... едвај чекам и јас да го доживувам тоа.

Инаку не, не е ладно, како беше тоа... да, се било психа... Ахам, да. Само уште малце и пингвини ќе почнат да се шетаат надвор и јакни ќе почнат да крадат.

И да, уште нешто СДК, да ми речат сега врати се во средно повторно, да ви кажам не би се размислувала ни една минута, одма би прифатила повторно да го доживеам средношколскиот живот. Ако ништо друго се радуваш на викенд, знаеш кога ти е викенд, а вака на факултет еден ден предавања, еден не, па викендот ти се проолжил (не дека е лошо, супер е ), ама средно си е средно. Мислам дека тоа е последниот најбезгрижен период за повеќето тинејџери, кои пак, не се ни свесни за тоа. Баш сабајле ова дискутиравме со дечко ми. Јас му велам одма би се вратила, а тој па кутриот со едно фациче како на детенце кога чоколадото ќе му го земеш ми вели: "А без мене? " Не бе љубовче кај те оставам јас тебе, утре одма и за тебе една карта купувам за патување назад во времето, нема проблем.

 

Ладно ми е.

 

Таман си дојдов од одмор претходната недела, на мајка ми и текна да варосуваме дома - цел стан! А јас решена ќе спремам испити. Мхм, да. Ајде ние две жени, со молери по станот, креваме, поместуваме, влечеме теписи и се по ред. Луѓе, таков хаос немало уште од времињата кога се селевме. И пак се потсетив како се тоа изгледа. Ама добро е што набрзина средивме се, и сега е од чисто почисто, да ти е мерак да си блееш во белите ѕидови и свежо испраните теписи

За таа сметка, немав време да ги спремам баш како што треба последните 3 испити. Завршив со факултетот јас, т.е. со полагање. Оваа недела професорите само ми го бараа индексот за да ми пишат оценки директно, без никакви прашања. Ми велат - сум заслужила А јас не почувствував тежина ни најмалку додека студирав. Можам уште 4 години вака да терам. Преубаво ми беше, ептен лесно и со песна си го истерав факултетот. Никогаш не заглавив со некој професор или предмет, уживав на одредени предавања, на други ужасно се досадував. Ама се на се, ми летнаа 4те години додека да трепнам. И сега, мака ми е што нема повеќе да го почувствувам адреналинот пред колоквиум или испит, трчањето по студентските служби, итн. Ама најмногу од се ќе ми фалат колегите, дружбата, студентските забави, кафињата после факултет.

Но, како велат - секој крај е можност за нов почеток.

А деновиве, само топлина и љубов околу мене. Дечко ми е кај мене на гости неколку дена, ме гали, ме мази, ме гледа со очи полни сјај. Понекогаш се прашувам дали е јаве или сонувам веќе 4 години.

Си дојде и брат ми викендов, да се видиме сите, да наздравиме за сите положени испити. И така девојки, полно ми е срцето.

Одам сега да се спремам, не ми смета студенилото од надвор кога ми е убаво на душичкава.

 

Мрзнам,ладно ми е.Колку фино а?Така уште една петочна вечер помината пред лаптопот.Едноставно клипчиња од Gossip Girl и ќебенце.Перфектна комбинација
Имајте убав викенд

 

Октомври во мојата глава е портокалов и мириса на тиква, на стара книга и на чај од јаболко и цимет. И го сакам оти е таков, мек, како топло пуфкасто ќебенце, АМА кога ќе ми текни колку лоши работи се случуваат во Октомври...па почнувам да го мразам. Како и да е, моментално сме во супер односи, малку е ладен, ама затоа мириса на убавини.
Еве ме стуткана со чајче во раце ве читкам. Потоа ќе размислувам дали да излегувам од топлото домче или да се дружам со книгата и сериите.
Сакам да сум во Скопје (ова треба да се запомни бидејќи ретко имам ваква желба) да испијам неколку кафиња и чајчиња со некои луѓенца, повеќето се феминки.
Ја сакам книгата на Шилеа и сакам да ми пишува посвета дури пиеме салеп.
Сакам да немам испити, ама имам.
Сакам да сум во некоја мала планинска топла куќарка и да ми мириса на ванила и да не ми е гајле дека постои свет некаде надвор и што се случува со тој свет.
Многу работи сакам, АМА НЕМА.
Барем ми пее гласот на Сафина и ме смирува.

 

Само ме интересира што има таа против ако јас имам 2 пара чизми кои планирам да си ги купам со мои пари?!?!!?! Зар не сака да имам за менување,и онака јас ќе ги платам.. и ќе си купам.. 2 пара,за инат

 

Жолто цветче

 

мојата чудесна земја....

 

Мене па ми жежи

 

Изгледа нема да има есен директно на зима :geek:
Еве јас почнав да си го прередувам плакарот, џемперчињата во прв ред, убаво си ги здиплив, ги наместив на баба ми од село и нарачав да ми сплете 2 џемперчиња, брза е она ќе ми ги прати за 1 недела
Па ми прати волнени чорапи, ми сплела, да не сум настинела да ме топлеле ноќе, па сукано ни прати, со брат ми се потепавме кој да го изеде последното . Многу работат со дедо ми, секогаш се ни праќааат грав,пченка,печурки,домашни јајца,компири...па им купивме мобилен, ги научивме да работат со него, сега по 2 саати збориме .Многу ги сакам. Многу ми фалат, едвај чекам да дојде јануари за да појдам да ги видам

 

Ме нема одамна на темава. Вечерва останувам дома, немам желба за ништо. Во последно време ме погодија неколку судбини на блиски луѓе и разочарана сум. Ми се мрчи против државава, против ова сра*е од држава, нејзиниот систем, неправдите со кои е соочен обичниот граѓанин, трошките што му се фрлаат и со кои мора да се задоволи, зошто, нели, нема подобро... Ми се мрчи, ми се вреска, ми се писка, ама нема. Ќе водам инает против сета таа гнилост и ќе зборувам за убави работи.

Ми претстојат три дена со него на планина Едвај чекам! Го знаете она чувство кога сфаќате дека тој всушност ве сака многу повеќе одошто можете да замислите? Кога се замислувате дали е можно некој толку силно да ве сака и да е спремен буквално на се' за вас, без збор? Јас неодамна сфатив колкава е неговата љубов кон мене. Не дека не знаев колку ме сака, ама ете, сфатив дека ова нашето е нераскинливо - никој и ништо не може да му наштети, да го разниша, да го скрши на два дела. Невозможно е. Силно е. Вистинско. Прекрасно. Љубов бескрајна Понекогаш навистина се чувствувам како заљубена тинејџерка Сакам кога ме гледа во очи, кога во нив му ја читам љубовта што ја има за мене. Ќе одиме на продолжен викенд и таму ќе ја прославиме нашата годишнина. Посебна е, јубилејна И покрај толку години, јас се уште лудо го сакам, се уште ми недостига во секој миг кога не е до мене, се уште го гушкам силно, се уште страсно водам љубов со него...
Всушност, ништо не е исто како порано. Како минува времето, се е поинтензивно. Љубовта, грижата, страста, блискоста... Едноставно, едно сме

За неколку месеци ќе почнеме да живееме заедно Време е, решивме и двајцата. Тој беше иницијаторот, не можел веќе без мене да легнува и да се буди Му фалела мојата блискост, сакал да сме заедно секој ден и сакал кога ќе си дојде уморен од работа дома да го дочекаат моите очиња Кога ќе ги видел, веднаш му се разубавувал денот
Ги сака моите очи, ми го сака мирисот на кожата, сака да ми ја бакнува главата гушкајќи ме, сака кога го милувам по лицето... Ме сака мене. А јас него.

И покрај сите гадости наоколу, јас сум среќна. Комплетна во секој поглед, се додека тој е до мене

 

тачно

 

...и така, од ден на ден, чекајќи повик за работа и поминувајќи го целото време дома без никаква активност, јас се разболив.
Последниве два дена сум по болници и не знам главата кај ми е.
Изнервирана, како од фактот дека сите проблеми се јавуваат кај мене, туку и од неработењето и дрскоста на медицинските работници.
Да не даде Господ човек да се разболи и да треба да се расправа со луѓе кои својата професија ја сфатиле како игра ,која се состои од шетање по ходници и јадење.
И друго нешто...единствените кои се загрижени за тебе и твојата состојба се твоите најблиски (мајка,татко,сестри/браќа) и никој друг.Ама баш никој.
Затоа семејството секогаш треба да ни биде на прво место.Бидејќи тоа се луѓето кои навечер не спијат поради вас,луѓето кои најмногу ве сакаат и се грижат за вас.

А, од него, ни трага ни глас. Како во земја да протонал.
Но, не ми е грижа. На тие што им требам ќе ме најдат.

 

Секоја жена е безпомошна, се додека не и се исуши лакот на ноктите!

 

фала ти Господе семокен добив циклус-нема врска што е малку во погрешен ден, ке издржам некако
нека ти е вечна славата амин

 

Мора ли да не навредувате бидејки имаме 15 год.? Што ако сме мали? Не сме луѓе? Не вредиме? Навистина не го разбирам ова.

 

Сакам да кажам...и другарката се зачлени на форумов, суперр Natali.3