[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

http://kurir.mk/republika/skopje/133289 ... -vo-Skopje


Добра идеја да направиме да заживее

 

Зошто секогаш јас сум виновна? Зошто?
Добро,не сум цветка,ама зошто секогаш плукаат по мене?
Зар јас немам право на забава,на свој живот?
Се разочарав прво,немав друштво за шетање а времето убаво.И таман си најдов,се облеков и излегов со братучедка ми и бебчето,свртивме еден круг низ Центар и дојдов кај нив,еве јадеме тортичка сега,се играме со бебчето,ми ѕвони татко ми,и уште што не ми изнакажа.Сум била неодговорна,ваква,таква....
Не,не,неможе да им се објасни дека не сум семоќна.И баба ми се обиде,ама не иде.Незнам до кога вака...

 

Зошто администраторите не ги отстранат заклучените теми да не прават гужва на форумот поубава прегледност би имало и дуплите исто така

 

Од толку шо немам проблеми у животот, си турам камче у патиката да има шо да ме нервира...

 

неможам да ги сватам луѓево што се расправаат и нервираат на форумов. ЕХ

 

Дали го знаете чувството кога кризирате за благо, а благо никаде нема?
И уште ми викаат ослаби!
Ќе ослабам после дај сеа чоколадо, криза е!!!!
ПМС

 

Ете така.

 

Секое цвеќе е посебно и посебно треба да се негува.

 

Понекогаш ни преостанува само тоа

 

Во моментов има свадба,весели лица,музика дошле по невестата нека им е со среќа...и оние кои не ни се мажени/женети феминки/ци на нивни глави што побрзо радосна вест да слушнеме...
Па пукање во воздух еее моја ричи да беше присутна ке се јавешеама дома е таму сигурно се дере како и да е убаво се чуствувам кога гледам среќни лица околу мене....
нека им е со среќа на младенците...
А вам уживајте во денов

 

СДК колку сме повозрасни..се со поголеми проблеми се среќаваме...дилемите се дел од нашето секојдневие...што да направиме..како да постапиме...дали таа постапка некого ќе повреди...незмам..барем јас секојдневно вака размислувам..несакам никого да повредам..но сепак поговорката вели'или ќе повредиш или ќе те повредат'.Суров е светот околу нас...сивило...љубомора од сите страни..лажни пријателства(тоа е нештото од кое најмногу се плашам..да веруваш некому и да бидеш предаден).Има работи за кои се каеме уште пред да ѓи направеме,но сепак ги правиме...Премногу е тешко да го избереш вистинскиот пат наспроти илјада лажни...погрешни...

 

СДК ми се оди на tomorrowland и тоа како !

 

лелелеее и менееееееее

 

Ах да беше јули...

 

Не дозволувај погрешни луѓе да влезат во твојот живот, да те натераат да го сакаш она што тие го сакаат и да го заборавиш она што тие го немаат...

 

СДК дека цел сат се замарав со тоа како да го гледам x factor uk во живо вечерва и конечнооооо најдов линк

 

Прашеле некој мудрец:
Ако човек сака, се враќа ли?
Тој одговорил:
Ако човек сака, не заминува .

 

Не знам уште колку луѓе треба да ме потсетат за да го запомнам тоа. Јас сум си најважна, само себеси и на никој друг. И никој друг не треба да ми биде поважен од самата себе. Работава е, сите ве сакам, ама сепак себеси повеќе се сакам.

Знаете, честопати го заборавам тоа, заборавам дека сепак, на крајот на денот, јас останувам сама со себе, дека јас сум таа што си го дига газот од кревет, дека јас сум таа што успевала и ќе успее.. Тогаш, зошто по ѓаволите, со самата себеси се однесувам најлошо, а со сите останати најдобро? Мх, време е да се подзамислам што и како правам во животот. Пред некое време, другар ми ме праша каде отишла и што се случило со девојката која го мотивирала да добие некој став, некоја желба и некоја амбиција во животот. Каде сум била и кога сум планирала да се вратам?

Искрено, не знам. Ама знам дека не сум истата. Многу се смеев порано, премногу, а сега само се насмевнувам. Осеќам дека пропаѓам, духовно, умствено, а нема да си дозволам да пропаднам. Не со овој мозок. Секогаш сум зборувала дека е греота да имаш памет и можности да успееш, да направиш нешто, да го смениш светот мајка му стара, и да не го направиш тоа, од не знам... Од бес, од мрза, од ни самата да не знам што.

Решив дека ќе си побарам каква било занимација од наредната недела. Со овој распоред, и повеќе од изводливо е да правам нешто, макар и на волонтерски бази. Ќе земам одново документи, и повторно ќе одам да шетам некаде летото. Колку и да ми беше никакво летово, мислам дека подоле од ова ниво не можам да дојдам. Ќе почнам да читам книги, еј, јас што читав по најмалку една книга неделно, да листам безволно и весник? И малку ќе почнам да учам, чисто колку да си пополнам време. Можеби ќе почнам и со некоја нормална диета, нормална исхрана пред се', колениците ми попуштаат и сеќавам дека е време да истрчам, да трчам како што дооооолго не сум трчала. А и одамна не сум се поднапила. Малку опуштање, оти гледам само мене ме боли глава на крај на ден, никој друг.

Се заборавив и се изгубив самата себеси, а очекувам другите да ме вратат назад. Заборавив дека и тоа никој нема да го направи, затоа што, не е никој должен... Нели муабетот одозгора, секој си се сака сам најмногу.

Ми треба промена.
А да се ишишам...
Ќелава?

 

Денес дури ја чекав мајка ми пред пошта,се замислив зошто **** го среќавам многу ретко,скоро ич.
И така луѓе ја си стојам така замислена и само се вртам на другата страна и гледам **** преминува на пешачки за да дојде на оваа страна
..Кога почнаа да ми треперат нозеве и рацеве.. со брзината на светлината се пикнав таму в пошта и ко ненормална ѕиркав дали отишол од таму,луѓево кизнај што си помислиле