[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

http://www.youtube.com/watch?v=l4JR6blPaGA
ХАХАХАХАХ
https://www.facebook.com/photo.php?v=13 ... =2&theater

 

фил ја бро
Али донт в'ри,деј ар ол сејм.

 

уморна сум од се...накаде да трчам попрво? има ли некој од професориве милост или толеранција? Па еден професор не предава се, кај еден ученик да научи се?
А ти па, ај малку смири срамот, викни ме да излезиме, би те гушнала силно, ама ми е страв да не заплачам...
Животот е тежок....

 

Има денови како денеска и вчера, денови во кои ги проколнувам моите Крајници и се каам што не сум ги извадила(да, со големо К пошто се замислиле дека се најбитни!). Значи доволно е само малку да се смене времето, или само еден да каже има вирус, и ете ја Ана напрчена со гној на крајниците, температура, затнат нос и болки во дробовите од кашлање...
Ајде трчи по аптека која е отворена во ниедно време за да си купе доктор Офболи аугментин од 1 грам, па нормално дека знам сама да си дијагностирам што терапија да примам - кој антибиотик, само ми требаше мала консултација со матичниот преку мобилен колку да ми потврде дали тоа или цефаклор капсули.

Еееее на прадедо ми кога му кажувам дека сум ја згрешила струката, требало за еким да учам, а он ми се смее и ми вика не си ногу погрешена, може како Бучко ќе бидиш некогаш (демек да ме утеше?! ) , Господе дедо, не ни сакам!
Опседнат е со Шеќеринска, Бране и Бучко. Најдобри биле. Ќе му простиме ајде, 1921 е роден, не дослушал и не догледал што и како се случува моментално.

И така дедо ми крајник цели 30 години го немало фатено, а мене од март некаде само, кога пак си пие аугментинче.
Јас мито им нудам на сестрите да ми мавнат инекции 2 у 1, и некоја фреши инфузија да ме поткрене, они не па не, тебе докторот тоа ти забрани!
Не сум јас крива шо имам фобија од огромни апчиња како овие шо сега ги пијам!

Дали е можно да сум издрогирана од Парацетамол? Ако е можно, значи сега дефинитивно сум. Од сабајле цела лента си ја мавнав, еве уше еден има останато, а носот уште тече, дробот фуче.

 

све нешто служам само како рамо за плачење

 

Нема поискрен разговор од тишина исполнета со бакнежи...

 

СДК ... сосема нов свет. Искрено, поубав и многу посреден ... Би можела еден ден да живеам тука.

 

Како само ми се поткршени ноктиве... па ова е уметничко дело, несекојдневно нешто... Сакате слика? Ај не.

Сега откако ја извадив оваа длабока тајна на виделина, можам слободно да си легнам.

 

За К.


Исусе, Кетрин!
Те читам и срцево ми се заледи.
Солзата во окото се заледи.
Не искапа.
Ја оставив да тежи во мене.

Мила моја, К.
Ми предизвика немир во душата.
Ја чувствувам твојата болка,
што ја носиш во градите.
Пушти ја, К.
Нека замине.
Велат, така требало да биде.
Ако треба-нека биде.

Не очајувај К.
Не би сакала да се споредувам со тебе,
неизмерна е твојата тага.
Погледни на небото К.
Погледни, и сети се на мене.
Сети се на сите мои драги персони(веќе претпоставуваш на Кого мислам) се таму горе.
Дел од ѕвезденото небо.
Тие ги сакале ѕвездите.
Некогаш мечтаеле за нив.
Да станат дел од нив.
И постанале.

Сега, мила моја К.,
тие се тие кои ни даваат светлина во било каков мрак.
Тие се тие ситни, мали, сјајно блескави точки,
кои ни го покажуваат патот.

Со тебе сум К.

 

Кога ќе се сетам на една епизода од српската серија ’’Непобедиво срце’’ ќе да се викаше....ми доаѓа таква смеа....Слугинката заљубена во професорот и пустата од шо не знај шо да кажи од срам му вели:У купатило имате и воду....
Ахахахха колку се имам насмеано за ова...ако во купатило нема вода каде ааххахах

 

http://tocka.com.mk/3/107995/poglednete ... map=%5B%5D


се воодушевивв

 

Погрешив на почетокот на годината кога земав џебен календар, една недела на две страни. Во моментов ми фали место и би ми фалило во ден на една страна календар, ама пола запишувам пола пробам да запомнам каде кога треба да бидам, кога возам, развозувам, земам, оставам, кога сум таму да тешам, ваму да слушам, на трето да сум само бројка, на осмо...четврто петто шесто и седмо помнам.. на осмо да направам лазања и да ја однесам таму или ваму. Во ниедно време кога треба да си легнам јас сум полна кафеин и не можам да заспијам. Вака ли е да си возрасен? Оти ја би порадо никогаш да не пораснам во глава.
Измеѓу ова имам пајаци. Не од овие осмоножните од кои се жалам секоја есен, туку онакви пајаци, кога им кажеш со арно што се ти се дешава во животот, и не те заушат, туку ти се наканат и поканат дома, оти не плаќаат спортски канали на кабелска а корист, сакаат да гледаат што ги интересира а ти го имаш на чешма, и гајле им е што ти им викаш уморна сум, сети се снао работа, сепак ти се дотресат во тој термин од два саата одмор што си го планирал а не го извадиш за себе.

Утре ќе се акнам во оние темните ќелии со топла солена вода еден саат, лебдиш, викаат дека од се живо се оддалечиш, ега не ме лажат, оти ако не е така ќе им бидам муштерија од пекол. Барем на нив можам. Не можам луѓе, овие две недели не можам вака веќе, и пмс ме дрма моментално на топ од се и не помага на оганот...

 

Он ко демек ме сакал, а јас ко демек му верувам.. Иначе стварно неможам да ги сватам машките бе? Денеска се запознаваме, а утре НА ФБ ми изјавува љубов.. Абе бегај таму што подалеку од мене! Ја така поверував, уживај

 

Тропатала,тралалајки,тикви и трупови!!!

 

Не крадам туѓи сонови,тоа никако!
Но тврдоглаво ги реализирам моите
Нема цена кога ќе ти се исполни долгоочекуваниот сон,н е м а.Свесна сум дека не е коплетен дека ова е само првиот чекор.Но не ми е гајле,да не ми е гајле свесно потенцирам, комплетен или не овој пат не е сон туку реалност бејби.
За среќа интуицијата никогаш не ме издадела , така да и овој пат.
Осеќам дека еден ден нема да се трпам од фалби, ќе биде еден ден гарантирам т.е потпишувам со двете нозе.
Зато сонувајте го тоа по што мечтеете,тоа што мислете дека е невозможо,летајте со паметот оти никогаш не се знае, никогаш не вели никогаш,просто и едноставо не ја ширете многу мислата де
И не крадете туѓи сни ,оти ќе има клоци
И то, му се познава на човек кога е среќен нели?

 

Изгубив многу борби и не ми е жал...
И поразот е дел од животот...
Секоја победа ја прославував, секој пораз со солзи го испраќав, но животот е таков... Кога се ќе соберам и на парче хартија го напишам, не сум ништо посреќна или попаметна од тоа што бев вчера!!!
Само станав имуна на сите навреди и удари... Се полесно поднесувам, се полесно заборавам...
Животот ми покажа, но животот и ме научи...
А јас и понатаму низ животот чекорам со насмевка - да ги нервирам непријателите, а да ги радувам пријателите

 

Сакам само да го гушнам, да го гушкам најсилно на цел свет, и да му кажувам, да му зборувам кога ќе дојде неговото време, баш точно такво како што си го замислува. Дека ова е период, период кога едноставно, животот решава да го тестира колку може да издржи, дека сака само да го исклоца и ојача за во иднина. Да го галам за косата, да го сеќавам до мене, физички и психички, кога го помирисувам во спиење знам дека е до мене... Затоа што искрено, ама најискрено почнав да се гасам, од сите, и од него дури. Срам ми е само и што го напишав ова.

Ама ми требаше некоја ваква шлаканица да ме потсети дека во животот има и вистински проблеми, и дека луѓето се расправаат со вистински проблеми, проблеми што ќе натераат возрасен човек да седи и да плаче како мало дете. Душата ми се скрши мене, можам да замислам тек па него. И само седам, беспомошно, и се надевам дека утре ќе слушнам малку подобри вести од овие денес. Неубав ден, посран, од сабајле, од пеколното сонце и после откако ме исплуска дожд, неубав, неубав, неубав ден!

Ако ништо друго, само да се насмееме, барем еднаш..

 

Плачат од дрски, отсечни и отворени,ги оговараат како биле безобразни, а на такви најлесно им се клањаат и ги почитуваат, пошто другите биле мекуши глупи.
Стварно не разбирам некои луѓе што сакаат од животот. Сигурно мислат дека се принцези.

 

утре треба рано да станам а мене сон никако да ме фати.
изгледа ќе треба да плашам луѓе од рано наутро

 

Боже Боже се остајв на компјутер!!! мрш на спиење!