[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

Абе тоа да секако нема да го доживеат Туку муабетот ми беше за филм само , нема да има на што да се сеќаваат додека јас а верувам и многу други го чекавме саатот за да ни започне филмот кои во тоа време дури и беа поучни иако беа Шпански (според мене) а сега Сите се закржлавени

 

ми се јади ама касно е за јадење аааааааааххххххх

 

За јадење никогаш не е касно

Ајде ајде , фрижидерот знаеш дека се расипува од тага ако не му правиш друштво..

 

Само една насмевка може да започне пријателство.
Само еден збор може да прекине кавга.
Само еден поглед може да спаси врска.
Само една личност може да го промени цел живот.

 

Се согласувам, колку и да правеа шала на сметка на шпанските серии, мене ми беа убави. Ама ги навикнав сега и турскиве, само повеќе трагедии има.
Ај да не сум ептен оф топик, сакам да кажам дека ми се спиееее.

 

Моментот кога со дечко ми заедно седиме пред лаптопот и пиеме зелен чај, на јутуб ја гледаме ванаби старлетата Катерина која се оцрни за векови и векови (не ја знаел ме прашуваше шо било тоа со некоа шо ќе глумела со мртви личности, па морав да го уходам, иако нели бизарна е целата случка и не треба да и се придаде никакво значење!), оговараме и се смееме, па отвараме фејзбук, и ги гледаме сликите - повторно ја оговараме и се пукаме од сеир, и нормално, ги читаме сите коментари, и кој дал нај хард кор му отвараме профил па и него го оговараме.
Мала тајна - господинот мој дури и коментар и остави, па сега заспа тој, и јас одма му го избришав, бегај таму, брука, кога ќе се појави каде коментирал - зини земјо голтни го!!!

 

Уште еден понеделник.. уште еден почеток на нова работна недела..

 

Не знам дали е понеделнички, дали е до датумот, дали е климата или некои космички сили влијаат врз расположението. Не знам што е, искрено, ама сите од сабајлево ми некако намќорести и накурчени, а за чудо, при обид да одговорам на едно прашање, приметив дека не сум ни јас поразлична.
Не ми е дн или не знам што ми е, а и на сите околу мене. Од едни не сум изненадена, зашто цел живот се такви, ама од други сум.
Јас ова утро ќе се жалам, прво ќе се прекорам колку грешки направив додека го пишував постов, зар уште не се разбудив?
Освен тоа што сум станала хипохондрик, се плашам да не се оствари некогаш некое мое очекување.
И ми се спие..и се ме нервира, понекогаш додека сум дома во кревет и гледам филм посакувам да се сопре времето и да не продолжува, да не морам наредното утро да станам рано и со чекор напред а три назад, да одам кон местото кое ми претставува царство на стрес и незадоволство.
А животот е убав и скапоцен, штета што така брзо лета неискористен доволно.
Со нови вести, се враќаме во наредниот дневник. Следете не.

 

Кога Далај Лама го прашале што најмногу го изненадува во животот ,одговорил

-“Човекот,затоа што го жртвува своето здравје за да заработи пари.Кога ќе заработи пари ги жртвува за да оздрави,и тогаш е толку загрижен за иднината и не ужива во сегашноста.Резултат е тоа да не живее ниту во сегашноста ниту во иднината,живее како никогаш нема да умре,а потоа умира како и никогаш да не живеел вистински“

Колку вистина во една наизглед обична мисла.Колку години од животов си имам потрошено живеејки вака.Колку моменти сум пропуштила кои вредат повеќе од се.Колку погрешив што не успеав да создадам семејство како од рекламите за Нутела.Она децата весели, жената (јас) насмеана,мажот совршен.Трка за живот,за пријатели кои одеднаш сфаќеш дека тоа не се,за пари да си ги платиш сметките...Не знам за вас ,и не знам дали тоа доаѓа со годините,одеднаш сфаќаш дека твој најголем непријател е твоето его.Колку пати сме помислиле дека ние сме подобри од другите,дека заслужуваме повеќе,.И јас сум таква.Некогаш свесно некогаш несвесно.Се трудам да го отфрлам тоа,да живеам поинаку,медитирам,се обидувам да го најдам рајот во себе.Вие, не дозволувајте да ви помине денот така,давајте и примајте зашто енергијата на љубовта е најсилна,некогаш таа ќе ви биде најпотребна кога во одреден период од животот ќе дојдете до некоја раскрсница.

 

СДК дека со паметен човек можам да се разберам зошто е паметен,учен и сваќа,со глуп човек исто така,можам да се разберам...глупав е неук како ќе му кажеш,така ќе биде,.....ама со учен човек,ама не доучен,е тоа е посебна приказна....со него нема ни комуникација ни разбирање,оти тој во се се разбира и се знае....оди па докажи му дека црната боја е навистина црна,а не бела...

 

Добро утро на сите.
Јас го започнувам мојот ден со утринско кафенце, повелете и вие едно од мене за убав ден.
Запамтете дека ништо не добивате ако го започнете денот со лоши мисли, па уште пред да станете од кревет, насмејте му се, верувајте тој ќе ви врати со еднаква мера.

 

Таа што е волонтерката и со која имавме Конверзејшн, пред две недели разговаравме за книги и дојдовме до темата машко женски односи и нејзиниот коментар на темата беше околу 60 години има -на жената и треба стабилност и поддршка, а мажот само сака да си го посее семето -ова второво по малку звучи смешно ама чиста вистина се двете

 

Добро утро на сите
убаво ми започна денов..уште од 8ч сум станата... паа немам нешто што да пишувам оти немам инспирација само ова ќе го објавам:

 

... чудни ми се оние личности што во моментот кога ќе снемаат партнер покрај себе инстантно стануваат автодеструктивни. Не можат да поднесат да се сами, по никоја цена. Ќе бидат со некого ради реда, само за да не останат сами со себе и своите мисли. Што се плашат толку, не ми е јасно. И посегнуваат по најлошите навики и се самоуништуваат. Не ги контам, не знам.
За мене тоа е ултимејт момент на слаб човек. Да не знаеш што со себеси, сам. Тешко е, нормално, но во одреден момент сите сме биле или ќе бидеме некогаш сами. Прашањето е кој како се справува...

~~~

Вчера бев да си го видам станот. Радости. После му викам на Хуго - каде ќе одам јас да живеам, па јас сум дете во мозокот. Дете ќе живее надвор од дома. Јухууу.
Шала на страна, ова ми е потребно како лепче.
Просечниот животен век е намален и се движи некаде помеѓу 65-72 години, јас скоро половина го отседов дома со моите.
Па доста е, мајке ми. И ним им е доста од мене.

Време е да си создадам МОЈ ДОМ. Наш, заеднички.

 

Се чувствувам како извештаи да давам.Ме нема некое време и наеднаш некој пост од мене со цела приказна од изминатиов период...
На работа морам да кажам дека ништо веќе не е исто.Се изменија многу работи,веќе не одам со толкава волја.Немам веќе причина за да бидам толку весела таму.Нормално никогаш ништо не е исто како на почетокот...
Со него се е добро,секој ден си се гледаме и уживаме во заедничките мигови.
Завчера му ја исполнив желбата па преспав кај него,а он срцка сабајлето ми направил кафе,сокче,доручек ,па ме буди со милозвулен глас. Се плаши изгледа да не не ја погоди интонацијата уште рано наутро па да си има маки цел ден поради моето променливо расположение.
Планови за нашата иднина се кројат,пари се штедат.Ние веќе сме решиле,а што мислат другите и што превземаат воопшто и не не засега.
Со здравјето па и не е баш се добро,освен што се поправам.
Испити мора да се направат,да си бидам сигурна дека се е во ред и ако не е да си превземам мерки.
Со другарките немам многу време за да се гледам често,ама кога ќе се видам ми го исполнуваат денот.
Уште не станата се изнапишував...ајде јас да седнам да доручкувам, и да си се напијам кафенце пред работа.

 

Добро утро на сите, денеска малце повеке се успав ама расположена понеделнички нема до дека. Подготвена за новата недела, со малце научено. Со срека

 

Сакам да кажам дека .... денеска сум понеделнички расположена и бидејќи сама сум си дома решив на моите најмили да им направам изненадување а тоа е Ручек
Сестра ми најмногу ќе се израдува затоа што ги обожава моите сепецијалитети

 

Поздрав феминчиња...утрово убаво, позитивно...се надевам ќе остане вака...сега ќе ве оставам да уживате, одам да повежбам

 

Треба опција save changes у животов.

Дознав толку убава вест, што срцево ми е ко навиен часовник. Ќе експлодира од убаини и ќе се десат конфети низ цел град. Море, низ цел свет. Само да е се’ како што треба!
Ах.

Машината врти, јас имам дузина обврски денес, а ништо не ми се прави. Не ми се оди до библиотека (замисли!?), ме мрзи да носам чудесии што треба да се принтаат, да местам кревети, да го процедам гравот, да исчистам под биро, да купам млеко и да си ги ишишам шишките. Да договорам кога/каде промоција. Ко медуза сум што се влечка на работ на океанот. Со кафеави чевли, што и тежат. Дузина работи. Медузина работи.
Ајде сега стани и оди направи сево ова.
Café de Paris во позадина, и шашава фризура. Огледалце? Не благодарам, ќе си бидам ваква смотана цел ден.
Вчера бев на работа како неприсутна. Кај се видело втора смена во недела? Кога сите се бањаат и мачкаат со крем? Па во наплив на тага, изедов борсето со џем, грисинки, мала пастрмајлија и надеж дека човештвото кога тогаш ќе покаже послушност.
Од денес, пак режим, пеш по светот и гушкање со тетка ми што ни доаѓа на гости.

Па не е фер животот, нели, ама си го тераш. Што не е фер? Што сакам пак да китам елка цела потопена во еуфорија, да купувам лампиони и жижици. А во себе мислата ми е - Уф, само дојди си!
Ќе учествувам како помагач во неколку детски претстави на куклен театар неделава. Се надевам дека ќе бидам од корист. Во меѓувреме, ги однесовме креветите на стегање, поправка и премачкување, па сега со сестра ми спиеме како бегалци, со душеците на под. Мене ми е супер вакво спиење бре! По фенг шуи, поблиску си до земјата, до дрвениот паркет, да не речам. Удобно. Малку криви соништа имав, бегав низ шума, ми кидна воз, правев некој перформанс во сон со Марко и вриштевме гледајќи се во огледала, со онаков тажен концепт... Не знам што ми е, ама веројатно вријам како компот.
Ми треба израз, ми треба излез. Ми требаш Ти. Да им даваме нови имиња на ѕвездите, седнати на некој рид, со пијани погледи и заматени илузии.
Ми треба снег, и јас и ти во тишина да си шетаме низ Дебармаало со чајче во термос. Обични нешта, животе. Љубов.

 

Се прашувам What is wrong with me?
Деновиве ниту имам нешто што да ви кажам едноставно ме зафати монотонијаааа луѓе.
Инаку правев тест географија цела ноќ учев не сум спиена ич едвај издржав и или ќе имам 4 или 5 ама мислам 5 па се исплатеше тоа што не спиев цела ноќ.
Уште 6 недели и празници.Празници се ближат празници се ближат
И да си знаете само гзолизачите успеваат во животот и надвор од светот или на форум било каде само таквите успеваат ама бидејќи јас не сум таква нормално не успевам во животот.Се кажувам во лице и немам влакна на јазикот ни срам ни перде.
Е така понеделник се знае како сме расположени да не нагласувам.
Поздрав луѓе