[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

прво утринава уште само што излегов од дома го начекав другар му на духче и духче пред мојата зграда-е тоа се вика опсесија со една личност-ова да се случеше на факс додека студирав имаше мега скандал да предизвикам да не е партијава жими еден живот незнам што ке направам
КОНЕЧНО после цел ден навака-натака
капнав на Клинички-од нив да полудиш е, а сестрата што ми зема крв беше тооолку фина што ми отече вената после тоа и сега имам огромна модринка едвај ја мрдав раката и ај да си ги видам колешките-само што тргнав накај дома, видов на сред улица прегазено маченце-тој што го сторил тоа да даде Господ жив во пеколот да гори и по истата улица ги фатив дел од неговите колеги како ме коментираат-само што се приближив веднаш се разбегаа е кукавици бе и КОНЕЧНО си го добив сертификатот за успешно завршен прв дел од principles of College writing и многу сум срекна заради тоа ме мотивира да продолжам да се борам и да не се откажувам

 

Искрено да си признаам, срцево не ми било никогаш потажно пред овие преубави празници. Еве, уште две недели до Нова Година, јас ни е од еуфорија, ни р од радост, ништо. Празно. А верувајте, до лани сум била како мало дете,се радував на секој лампион и на секоја светка шо ќе ја видев.
Тоа ти е.
Налет се, ладново и мрзоволно време кое ме става пред нов предизвик секое утро-што вкусно ќе јадеме денес И готвам ко луда, ама баш секој ден, не сум пропуштила ден од 15 Ноември наваму(ова по евиденцијата од брат ми ), мајка ми веќе целосно ја батали кујната, не сака да се расправа со мене, а од друга страна жално ме гледа и со пола уста ми кажува оти од депресијава сум се поправила, мооорало да се сменам Е ела баш кажи ми како
И така фино лепо ставив цели 6 килограми.
Денес направив пица ролатчиња. Едвај чекав да се испечат, попарив јазик со едно врело, зедов да плачам, и се решив на диета. И тоа диета бе, таман за празници, кога ќе има бетер слатки и солени убајни. Ама ќе ја терам. За себе. И ќе се сменам. За себе. А другите само нека подразмислат каков човек имаат до нив и што треба „тие“ да сменат.
Додека не станам целосно имуна на чувства, баш од тоа се плашам.

 

Не е препорачливо за луѓе што се плашат од змии!

Spoiler

До каде оди човештвово? Какви ќе бидат следните масажи, со крокодили, со слонови, м? Одвратно! Првин полжави, сега змии!

 

девојкава е ПСИХОПАТКА инаку решив да се зачленам во АНИМА МУНДИ-здружение за заштита на животните-не можам да гледам како се малтретирани животинчињава во градов-најдов контакт на нет па таму ке одам кога ке имам слободно времеи официјално да станам член

 

'' Ги скапавте објавување мојте статуси.'' - Балашевич

 

Зошто се чуствувам толку ужасно? Зошто се чуствувам како да сум никој и ништо? Ми доаѓа да врескам и да плачам на цел глас, Бог знае зошто....

 

4 месеции маки си имам
а професорите гајле ќе си имаат
ти кецови да не ми нижеш
денес ти е денот петки да пишиш
Ај нека ти е,испитувај само тииии
ќе видиш ти на крајот
хихихи-хииииииииииииии
Ај уште малце година ќе ја снема
четири месеци маки трпев јас
со учебникот гајле ’’си немав“
и да не спијам,очи ми се
ко Јети да виделе
ееееееееее-ииииих!
Ајде леле,леле,леееее иииии ааа опсасаса ихааа!
:geek:

 

Сакам да кажам дека компјутерот ми беше на форматирање и нема фонт што сега и јас сe обидувам да напишaM oд Google Translate

 

Tапа период демек н.г идело .. ...

 

Со брат ми не разговаравме еден месец.
Никогаш не дошло до тоа,во изминативе години.
Всушност со никој во животот не сум била скарана толку долг период.
Да не се комуницира со него,сфатив дека е вистински кошмар.
Во иста соба,а странци.
После еден месец,прв ми зборна....
Не можев да ви ја опишам среќата.
Следеше пријатен разговор,на кој едвај се воздржав да не се насмеам.
Не ми се веруваше колку ми фали мајмунот.
Сакајте си ги домашните,нема поголема среќа од нив луѓе.

А да се има брат,е вистинска среќа.

 

Што ми се случува?
Те губам.
Полека во хаосот на секојдневието повеќе не те гледам тебе. Или барем не те чувствувам толку блиску?
Одеднаш сè се губи... Но, што се случува?
Не си тука да ме бакнеш, да ме прегрнеш, да ме утешиш. Да ми понудиш засолниште каде ќе се чувствувам толку заштитена. Кога бевме заедно времето запираше, бевме само јас и ти, а хаосот надвор продолжуваше. И не беше важно, ништо не нѝ беше важно тогаш...
А сега? Се чувствувам сама. Ранлива.
Но ќе продолжам да се борам. Макар и сама. Сама против сите, сама во овој суров свет.
Ќе напредувам, ќе успевам. Чекор по чекор.
Морам.

 

Аман ма срцекрсаЧке, колку мази има во твојот зивот? Еден дух, друг вампир, трет колега..
Не е критика, таман работа туку одамна те срекавам низ темиве и секој пост ти е за мази, интересен зивот имас.
Кај ги наогас бре? Алал ти вера на зифците со толку многу мази да се замарас и гледај, избери добро веке кога мозес да избирас

 

Не ми требаше да го видам ова

 

^ Претпоставувам дека е нешто грозно, на кое што не му е местото во темава. И барем кога си решила да го ставиш(кајли),добро во спојлер што си го ставила, оти ако го видевме сите, мислам дека голем дел нема да можевме да спиеме.. Сепак незнам за што се работи бидејќи не планирам да го отворам спојлерот и не пред спиење.

Добра ноќ

 

Она кога ти се спие-ти се плаче... ти си застаната пред телевизорот со учебникот во рака, и гледаш Паранормални искуства на познатите.
Ниту ти се спие, после ова паранормалново, ниту ти се учи... а камо ли пак, да ти се гледа телевизија.

Плус, ќе ти се приоди во веце, ама ќе трпиш уште 4-5 саати, бидејќи тогаш треба да станеш. И да се надеваш дека ќе е разденето.

Чорба.

 

Никот не за џабе е избран,така, се е со причина Уница, се е со причина.
Пали и жари срце,пали и жари!!!

 

Кога предпразнично низ глава ти поминуваат спомените на оние прекрасни денови... Ние двајца заљубени на снегот, прегрнати силно, бакнувајќи се нежно...

Боли, боли премногу... Ама силна сум ќе издржам

 

Какво музиче си најдов, си шизам веќе 2 дена по дома Клише или не, добра музика може комплетно да ми го трансформира денот и расположението, на добро или на лошо, зависи која емоција ќе ми ја чепне...или како во случајов да ме деконцентрира со учење кога така фино ќе си залетам со паметот, а и не е дека имам баш вишок време, ама небитно.

Друга работа што ептен ме радува во врска со музикава е концертот на Архангел со македонската филхармонија. Се ежам уште кога ќе ми текне и не можам да дочекам да дојде петок. Можам да замислам во кој делириум ќе бидам таму на лице место, затоа што очекувам да биде концерт што се памти до крај на животот!
Емотивно сум врзана на бендов, ми беше еден од првите што почнав да ги слушам, а меѓу првите цедиња што ги купив имаше и едно од нив. Тогаш сите текстови не ми беа баш најразбирливи, денес ги гледам од друга страна, за 10 години верувам дека поинаку ќе ги доживеам.
...или со други зборови ова е еден од оние бендови со чијашто музика пораснав, а сакам и да остарам

 

Прекрасно помината вечер со душичката моја.

Ги сакам овие денови кога се е толку совршено што дури си викаш "чекај да се штипнам, да не сонувам случајно.."

Толку искрени емоции, толку чиста љубов со никој немам доживеано, и иако мразам да признаам, така проклето се плашам.. Затоа што после секој подем доаѓа пад, тоа ти е животот.. не те остава премногу меѓу облаци, кога-тогаш ќе те тресне од земја.

Се надевам нема така да биде и со него, премногу се приврзав за ова изолирано и скромно светче кое си го створивме. Ми дава чувство на леснотија и сигурност какви досега не сум почувствувала.
Наше е.. и нема да дозволам никој и ништо да ни го земе. Заслуживме барем толку.

 

Да ме плаќаа во саатнина и прекувремени, до сега милионер ќе станев!
12 саати на ден надвор од комфорна зона! И плус уште еден цел живот и уште плус дружба од деловни рамки по кафани и кафичи по кои се распостилаш со документи и те гледаат како ненормален. Е тоа се вика ТУРБО ФОЛК РАБОТА!!!
Го љубам бесконечно многу! А тоа ќе да е најважно на светот, па и времето го мерам по часови пред него и по него!
Ете така!!!