[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

Ми недостасува времето,кога станував наутро во 7 часот за да гледам Македонски народни приказни...

 

Добро ме познаваш,знаеш дека исрено те сакам
Добро ме познаваш,знаеш дека не те лажам
А сега најмногу ми требаш....
Повторно се врти сега се во еден круг
јас те сакам тебе
ти си вљубен во друга...
Срцето мое ти го остави да пати
немам сила не,премногу боли!
Ова мое срце знае се,не можам ни ден јас без тебе...
Има еден дечко,плави очи има,не знам дали ме сака,но ме гледа со нив,косата му е плава,има прекрасен став,поглед му е благ-мене премногу драг...Пеперутките летаат во стомакот мој,го сакам јас тој сладок бомбон....Небо ќе заплаче кога ти ќе заминеш од мене

 

Читам нешто на интернет и „рецка“ како во „не рецка“ си го прочитав „грицка“. Ме "грицна" ладново мене, ај лека ноќ.

 

Дали кога човек мисли дека е на врвот на успехот, всушност стои на границата на својата пропаст!?

...Можам да ја осетам храброста за да продолжам, и таа проклета гордост... Гордост што не ми дозволува да признаам дека таа празнина што ја носам во себе ќе остане засекогаш....

Дали ке продолжам да ја гасам жедта и да ги задоволувам своите апетити со отровниот вкус на успехот?
Или го најдов лекот за да ја избегнам својата пропаст?
Сега знам.
Знам дека разликата помеѓу отровот и лекот е во дозата.
Знам дека цената е висока.

И можеби сеуште не знам што сакам, но сигурна сум дека знам што не сакам во својот живот.

 

Ден поминат со двајца први братучеди и нивните деца, смеење, муабетење, заеднички ручек.. одамна не сум се забавувала вака.. после долго време сите бевме на куп

Се радував затоа што внучиња беа околу мене, поголемиот кажуваше дека имал симпатија, со долга црна коса и убав поглед , помалото ги кажуваше песничките од градинка а најмалото си гугаше мирно во креветчето и се смешкаше ..

Си добив две папагалчиња од братучед ми.. преубави се едното зелено а другото сино .. уште да им смислам имиња и супер ќе биде

 

Ќе имали таква ноќ, кога јас ќе заспијам брзгижно без ниеден проблем.?

 

Многу сум изморена добра ноќ девојки се читаме утре

 

Хмм...што да ви кажувам.Подобро ќе биде да молчам и да ве читкам само,пошто..незнам од каде да почнам

 

Среќна сум. Најсреќна !

 

Не можам да дочекам за концертот на Роби Вилијамс!!
http://www.youtube.com/watch?v=NgBnIJBbGJY

 

Ме боли,многу ме боли,ме гуши,ме убива и секој ден е се потешко и потешко.Секој ден се повеќе и повеќе се чуствува твоето отсуство,а јас незнам и несакам да научам да живеам без тебе.Да можев барем некако да ти помогнам..знам дека тебе ти е сега добро ама мене не ми е,толку многу ми фалиш што веќе немам ни воља за живот,не чуствувам ништо,толку многу сум уништена.И кога и да видам некој сличен на тебе ги затварам очите и со последните сили се воздржувам да не заплачам,и секаде има нешто или некој кој потсеќа на тебе.И го презирам секој нареден ден што доаѓа,а морам да го поминам без тебе.Знам дека понекогаш се каравме,се лутевме,ме нервираше ама те сакав дури и тогаш те сакав.

Кога те нема
наокулу те барам
во туѓата си сенка
во сечии си очи
кога те нема
кога те нема
најприсутна си тогаш
и те нема
и секаде те има
неизбежно те има
во себе си те носам.

http://www.youtube.com/watch?v=wk8-nKDRtGY

 

зини земјо голти ме, никој да не ме гледа, а и никого да не гледам...
не се издржува повеќе ни со општеството, ни државата ни ништо...

 

Има нешто што потсвесно ме измачува подолго време .. едноставно сакав а незнаев како да си го решам тој проблем ( таканаречен ) Никако не научив како да ја извадам целосната напнатост од мене . Сите поминуваме низ такви периоди или едноставно се првикнуваме на тоа а ни смета мн (што почнуваме да не забележуваме реално .. ) Јас знам да ја контролирам,пренасочам ,смирам , и да го истолерирам бесот и напнатоста ....но НИКАКО не успеав да најдам начин да го извадам тоа од мене .Несакам да се одразува на други работи околу мене па .. Се некаде ја затурувам ,или пак подзаборавам ..Познавајќи се себеси како перфекционист (една голема човекова мана ) и човек што сака се да биде подредено по некој план ,редослед,норми,итн... (јарец јбг ) случајно најдов нешто во што се пронајдов и ме исполни ..
Нема да се жалам и до сега туку сакав да кажам дека најдов некое решение ....Нема нешто што смирува и релаксира до тој степен од некое креативно хоби .Бев кај еден пријател што полупрофесионално се занимава со резба ..и 1то прашање ми беше како постигнува да прави до толку проф уметнички дела а да не му пречи бидејки доаѓа (убиен) од раб обврски ... (имаме слична професија ).Одговорот беше дека тие 1-2 ч дневно го релаксираат (слушајки музика .. а и мотивира сепак заработува ) едноставно сета онаа негативна енергија ја вади низ дрвото а испаѓаат инзвонредни дела .Ја имав честа да допрам до она што мене не ми е познато,не го разбирав и гледав на тоа како на глупа рутинска работа ...
Ми се роди една желба потоа .Не дека е некоја невозможна но ете доволно е што ме копка да ја простудирам да видам колку е возможна и реална за мене , а потоа да се фрлам на остварување ...
После средбата со резбите и човек што ми е морална подршка ( и секаква кога станува збор за вистински пријател) му кажав дека би сакал да ме подоучи за изработка на бродчиња (да, беше изненаден баш поради тоа што не е класична резба.... ).Изработката на бродчињата бара внимание ,посветеност,толеранција мир и спокој во изработката.Не толерира грешки па ни ситни (она јас каков што сум по карактер ).Доволно се креативно ги има во разни форми ,големини ..Има можност за напредок на подобро и поголемо ... нешто што и сам ке го осмислиш да се реализира .Не видов цинична насмевка но беше изненаден пријатно .Неможам да ви објаснам какво е чувството кога си исполнет и (горд ) на она што (можеш да ) го направиш со свои раце .Тука е желбата ке одиме чекор по чекор .....
http://www.youtube.com/watch?v=caQo-xKdWIQ

 

Шетам низ Скопјево вчера, како да шетам низ нечии соништа. Ама не низ оние добрите.
Како да шетам низ некои скоро заборавени сеќавања. Од маглата не гледам ништо, само некои неодредени светилки во далечината кои можеби се ламби, можеби новогодишни сијалички, можеби автомобили.

Слушам разговор од единствените двајца минувачи кои ги сретнав: „Леле брат, што беше тоа сабајле, како слана!“ „Ќути брат, за никаде е времево, во Карпош снег врнело.“ Во Карпош снег врнело бе, тука не, ех бе Скопје, метрополо!
Разговор без смисол, би рекле Архангел. А во истата песна рекле и дека Скопје е само начин на кој ќе умреме. Вдишувам длабоко, ме боли душникот. Но вдишувам длабоко, морам.

Во позадина ми свири чил музиче од еден нов бенд кој го најдов пред некој ден, Milky Chance. Цел албум им се состои од небаре исти бавни песнички, совршени да одат во позадина на вакви сцени. Како саундтрак на животот. Многу сум среќна кога наоѓам нови бендови, душава ми се храни со нова музика. Музиката ми ја храни, а Скопје ми ја грицка. Делче по делче, сигурно.

Порано секогаш имав нешто на што му се радував, со нетрпение го очекував. Не бев секогаш најдобро расположена, ама си имав нешто кое го очекував; некој семинар, концерт, пијанка, шопинг во Солун, некоја средба барем. И сега ме очекуваат истиве работи, ме очекуваат и уште поголеми, ама ништо. Ништо, zero, null, само една голема рамнодушност.

Така е, тоа е најстарата приказна на светот. Еден ден имаш 17 и ги планираш работите што ќе ти се случат некој ден, и потоа тивко, без да забележиш, тој некој ден е денес, и потоа тој некој ден е вчера, и така животот ти минува пред сопствените очи. Тивко, без да забележиш.

 

Денес времево ми летна читајќи ја темата Направи сам украси(украси за ѕид и друго)
Добив еден куп инспирации за идеи кои сакам да ги остварам.
Желба за мое семејно катче,простор во кој ќе можам да експериментирам секојдневно.
Јас,тој и некое детенце кое се врти околу нас.Сите заедно.

Сепак
Доста си правам филмови,креветот ми се смешка :geek:

 

девојки размислете добро на кого сакате да му бидете убава и на кого ги трошите скапите парфеми..

 

Не е можно тоа колку е awkward ситуацијата... Хмм..

 

Зошто ли девојките помеѓу себе се нарекуваат: срце, срц, злато, итн...!? Не сфаќам едноставно. И не, не сакам и мене да ме нарекувате така, си знам сама дека сум срцка

 

Абе викаат ако неможеш да спиеш ноќе значи дека некој те сонува.
Епа ако е така тогаш будалата што ме сонува нека престане да ме сонува, сабајле во 7 треба да станам.

 

Афтер ворк слава. И уморен и гладен и после 2 чаши те мава.И само Господ те враќа дома на маглава и мавнат у глава. Ќе биде смешно у понеделник.