[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

Кога ќе добиеш почит и признание од непријателот е дури тогаш ќе знаеш дека си победник.
Денес се чувствувам точно така како победник.По неколку месеци се среќавам со синот на мојот бивши газда.Мислев нема ни да ме погледне по сето она што се случи.Но тој за мое чудење ми пристапи, ме поздрави, ме праша како сум , како се снаоѓам , како се моите ...Рече, Верувавме дека само ти ќе се снајдеш, затоа те напуштивме.Тато се кае , но тоа е.Ми подаде рака како човек на човек.Потоа рече ако има нешто што би можел да помогнам само кажи. Признавам ме трогна , не очекував вакво нешто навистина.Што ли се случило?Како тој се изменил толку за овие неколку месеци не знам.
Или пак сето ова го стори за да си ја исчисти нечистата совест, или е вистинска онаа поговорката
Се додека не изгубиш нешто не знаеш колку вреди .

 

Икам.. некој ме збори...

 

Нели рече дека ништо нема да ти го уништи расположението?

 

туууу, за малце ќе потклекнев... ете ѓаволот како кова заговори...
држам фокус, држаааммм!

Фала QueenElena

 

Ова е свет на лажни луѓе...Лажно љубат, лажно се смеат, лажно плачат, лажно се убави, лажно се добри и слично.Не е се во лагата, вистинските нешта се поубави пореални, животот не е бајка ниту пак идила, во животот има се паѓања, подеми, тага, болка, добрина, злоба...Но пред се бидете реални.. FUCK OF

 

“Што е тоа во луѓето тажно, што живеат во животи туѓи... ???“

Нивниот двор несреден, во нашиот гледаат. Ова метафорички, ама и буквално е така.

Тоа е “убавината“ на малиот град.

 

Убаво рекле-среќата доаѓа во мали пакувања. Едни не се заситуваат со големината која животот им ја понудил,други се скептични за содржината на добиеното,а трети...Едноставно не знаат како да ја отпакуваат!

 

За годинава поставив цели во неколку категории.

1. Образование
2. Работа
3. Духовен и ментален развој
4. Физичко унапредување (здравје и изглед)
5. Забава

И морам да признаам, сум претерала, предизвици еден куп. Ама истовремено имам и еден куп луѓе кои ги знаат истите и ме држат за збор дека ќе ги реализирам за свое добро, чисто за да моралот и мотивацијата ми останат високи. Сите заедно си се држиме за збор, од љубов и разбирање. Никако прекор и никако зајадување.
Првата почнува идната недела и е поврзана со здравје. Дрежете ме за збор! Сакам и морам!

 

Би додала само поарно е да плачете искрено, отколку да се смеете лажно.

 

Се надевам ќе сватиш што ти значам.
Ти знаеш но применувај.

 

Леле колку ми се интересни дедо и баба, дедо научи да пишува смс и и пишува на баба: Злато мое А,баба му се лути мисли ја зафркава.

Сега он ја учи неа како да му врати на пораките.

 

Колку е пуст градот деновиве. Се чини дека народот се истроши максимално околу празниците, како парично така и емотивно. Нема кој да сретнеш по улиците, по кафулињата. Јануари е месец на големи спротивности, еуфоричен и весел на почетокот, а потоа наеднаш се' спласнува.

Мене уште ме држи убавото расположение, не за друго - роденденот ми се ближи Се радувам ко мало дете на подароци, а овој пат ги имав во изобилие. Што поради дипломирањето, што за Нова Година. Сега и за роденденот, мх мх.

Туку, годинава прв пат седнавме на Бадник во отсуство на татко ми. Поради работата мораше да остане во туѓина. И некако празниците го немаа оној полн сјај за мене. Ама тоа е што е.

Во меѓувреме, животот си врви. Секој со своите планови, идеи и замисли. Така и јас. Дишам за еден еден топол ден, чекам да дојде. А до тогаш, ќе се потрудам смирено да ги прифаќам предизвиците кои ми ги нуди животот.

 

Понекогаш не е толку важно што ќе кажеш, туку и како ќе го кажеш.
Секогаш можеш да го искажеш своето мислење на поубав, покултурен начин.
Да, почитувам луѓе кои внимаваат на своите зборови.
Кои знаат да избројат до 10 пред да навредат некого, и кои пред да повредат нечии чувства, првин помислуваат како би им било нив кога би ги слушнале истите.
А понекогаш се лутам на самата себеси за некои мои особини...
Во ова време, за жал понекогаш се случува да се покаеш за тоа што сакаш да бидеш љубезен со сите во твојата околина... понекогаш не е толку добро она кога сите што те познаваат знаат дека тешко можеш да одбиеш да му направиш некому услуга.
Или, кога те познаваат како некоја што не знае долго да чува лутина.
А никој не е имун на злобни зборови. Навредата допира и до оние најсмирените, најбезгрижните, и до оние коишто лесно простуваат и забораваат на лутината.
Затоа...

 

му пишав на тој што е главниот на медитација-т.е. еден од главните за да го прашам дали можам да дојдам барем на курсот за медитација ама не ми ни одговори
ми е страв ако им се појавам таму да не ме избркаат вреди да се проба ама па од друга страна тоа е еден вид на просветлување за мене како личност и малку мир ама и воедно да ги зафркнам следачиве-божем имам некој :geek: па ке пробам зш да не иако малку ке биде тешко заради циклусот ама ке издржам некако

 

Фризерите се поголеми психијатри од психијатрите.
Во фризерски салон, се имам изнаслушано секакви приказни. Кој како седне на столчето, почнува да си се жали од животот. Од деца, синови, снаи, пензии, плати, школо, испити, професори... Секој со своето. А фризеркава моја само си работи и внимателно слуша, па одвреме навреме ќе додаде некој коментар во знак на поддршка. А ако седите со фарбата или фолиите на глава, и кафе ќе ви свари.
Shopping is cheaper than a psychiatrist?
Море фризерајот е најдобрата терапија.

А пролетта подранила во мојава коса - расцветала како качунка.
Можев да и ги удрам ножиците малку повеќе за конечно да се отарасам од фарбаниот дел, ама се предомислив. Среќа не се познава, инаку уште одамна ќе имав Amélie hairstyle


Туку, низ учебнициве за оваа сесија, си изнапишав убави и топли пораки.
За кога ќе учам во штурите утрински часови, со потечени очи и неколку шолји кафе и чоколадо до мене, да ми дојде убаво на душичкава.

 

И во целиот неред во мојата соба, јас решавам да си пишувам постови. Ете, тогаш удира инспирација и желба да се истури душата пред 'непознати' за негативната енергија да не се враќа во собата.

Го знаете она чувство кога сте аплицирале за неколку работи и на пет минути проверувате мејл, случајно да не ви пишале нешто? Мене ме дрма тоа, другарка ми ја дрма тоа, сите не' дрма тоа чекање изгледа. Пред некој ден го добив најчудниот мејл на светот: на едно американско радио што го слушам има како наградна игра, да пишеш три песни од Синатра што сакаш да ти ги пуштат и може да добиеш поклон. И јас не знам ти кога, сум си пишала нит знам дали ми ги пуштиле, знам само дека ми стигна мејл сум добила награда на која адреса да ми ја пратат. Абе сум се умрела од смеење, од Америка ме наградуваат а на она со фискалнине ништо не добив. Па ни на грепка повеќе од 100 денари мислам немам добиено.

Неколкупати кога ми ја гледале судбата различни луѓе ми кажале дека ќе живеам во Америка ама сега веќе смешно ми станува, ме бара изгледа Америка. Ах што ми везе мозоков...

Од доктори ќе се откажам, три пати во еден месец ми земаа крв и уште не знаат што ми е. Последниот пат на лекар, докторката ми извезе таква глупава теорија што нозе ми се пресекоа. Јас не знам како идат студиите на медицина, ама под итно да им стават предмет како се соопштуваат вести на пациенти. Па на што личи бе тоа да ми го каже најлошото сценарио а уште на крвна слика сме. Срамота, ај мене што ме изнервира, мајка ми од так се извади, два дена не можеше да се прибере, конечно кога разговараше со нејзината докторка и објаснила дека не е толку сериозно и опасно. Џабе нервите, џабе потресување.

Пензионериве патем не знам дали да ги жалам, ги мафтаат ко никој. Прееска прават муабет во автобус и баба една му се жали на другар и': Што дека ни ги покачиле пензиите, кога пред три месеци ни ги намалија? Што да кажеш бе на ова, па жално е, глупаво е, подло е така да се манипулираат луѓето.

И така, неделава се полнам со чај од мајчина душичка затоа не престанувам да кашлам, од наредната недела ќе си почнам на вежбање, се спремам (полека ама сигурно) за полагање и си сонувам дека семестаров конечно ќе имам време да најдам некоја работа. Некои планови пропаѓаат, некои се стабилизираат ама тоа му е нели функцијата на јануари да не натера тефтер-планер да си купиме. Па наредниот месец ќе каже дали ќе го пополниме.

 

Сакам да кажам здраво на сите феминки,јас сум нова членка на форумов

 

Доста ми е од се.Ех да можев тоа да го направам..Да можев да умрам..Зошто Господ вака ме казнув? Зошто не ми го одземе животот? Зошто?

 

^^
Доста, бре не туку се потресувај !

Инаку, го најдов ова на ФБ, во една група за преведувачи.

 

Ова лето ќе одам во Шпанијаааааа! Пресреќна сум значи!
Кога ќе помислам каков период ми следува сега, прво екстерно тестирање, потоа матура, па уписи за факултет ...Ќе биде малку напорно, но ќе помине, и потоа конечно ќе си се наградам со едно убаво летување во Севиља. Ајде кој сака со мене!