[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

Луѓето прават скандал за една слика...или за еден неубав збор...за повискока штикла...за пократка сукња...А јас правам скандал за хипокризијата што владе во овој свет полн со лажни светци и херои!

 

Врската ми пропаѓа ради некој друг.Му спомнав да не доага утре,а тој решен,се спремил,па и како не кога се договоривме уште пре една недела.Подобро да му кажам дека сум болна,така најдобро.Ама кога тогаш на сите ке им вратам,почнувајки од моите дома.

 

Јас ја имам оваа контрола

 

Пак јас и моите кујнски способности.
Го чувам брат ми,моиве по работа,а он нешто температура има и ми вика ми се јаде нешто благо.
Јас викам нема ништо благо дома моментално(зошто сум на диета и наредено е да не се купува благо дома-наредба од горе е тоа ),а да те оставам сам дома не можам,а да те земам надвор не можам болен си.
И ми текна дека имаме еден пудинг во прав.Имав млеко дома среќа.
Засукав ракавите и оди прај пудинг,го направив и мислам малце го изгорев има таков вкус ,ама на брат ми битно му се допадна,мене не,ама не го правев за мене така да...
Јас дете,чувам дете.Тешка работа е дете да се чува,па поготово помало.

Него утре мене ми е многу битен ден,одам на очно и сакам леќи да земам.
Само јас си знам кои комплекси си ги набив со носењето наочари.
Ама нешто во мене ми вика дека нема да ми дадат па и кога ќе ми кажат колку ми е диоптерот цела година и 1 месец не сум била на очно тешко мене ќе е у несвест ќе паднам,а осеќам дека диоптерот ми е зголемен.Проклети нека се наочариве.
Ве молам пуштете ми ја сета среќа утре,со Господ на помош,уште сега страв имам.

 

Животот ме научи сам да си ги завршувам работите,затоа што не дај боже ако имам некоја потреба од пријателите, тогаш како по обичај никој нема да ми помогне,и не очекувам ништо од луѓето повеќе,подобро е да се изненадам позитивно,него да се разочарам по незнам кој пат веке.

 

Здраво, добри луѓе...
Па дали е ова мојот слободен ден, после долго време... Да. Е.
Имам секоја недела по 1, меѓутоа денес дојде денот да седнам дома и да седам... да си потсредам малце и да си го направам кафето и да уживам во полулежечка положба.
Животот ми фати правец нагоре... во 5та брзина нагоре... застрашувачки брзо.
Ама се смеам, се радувам на опасноста, се радувам на кривините.
На љубовно поле стојам одлично, толку одлично што се прашувам како ли јас ова го заслужив?! Ама мое е сега и не го пуштам.
Во поглед на кариерата тапкам во место, пари има, задоволство има, ама нешто недостасува... Си знам ја што, знам дури и како можам да го добијам... Само не знам дали треба да почекам или да убрзам за побрзо да ми успее.. Еве, стварно не знам што ми е попаметно.
Ми фали фемина, ве читкам јас повремено, ве пратам колку што можам.
Си се испофалив фино лепо тука, ама па убави работи за кажување се...
Денов е прекрасен... Го искористив убаво...
Гушкајте се и чувајте си го здравјето.

 

Што е тоа во луѓето тажно што живеат во животи туѓи
Стих кој што ме замислува многу.
Зошто толку многу некои луѓе сакаат да се мешат во животот на другите, и кога ќе направаат некоја збрка исчезнуваат а се чувствуваат среќни и задоволни.
Да бидам среќна и горда не сабе бидејќи на некој сум му направила проблеми, нема шанси никогаш не правам и нема да правам така.
Но не сме сите исти, зажал.

Него ги живеам последние денови од распустот. Дома си доаѓам само кога треба да јадам, спијам или да земам пари
Утре одам за Скопје, да се прошетам цел распуст не отидов никаде.
И конечно од Понеделниk на училиште i can't wait

 

Си му завршила работа со благото на температурата. Тамам да му ја покачиш.

 

E aко де сите така сме се учеле... од грешките.

 

СДК...
Големите мајстори никогаш не ги откриваат своите тајни

 

Ау ич не ми текна.За сега добар е нема температура,ако дигне јас сум крива.

 

Модераторите во последно време експресно реагираат на неправилности и офтопици во темите , одма заклучување тема , бришење .. Човек да не може сеир да фати на раат

 

Женулињааа... телефонот ми беше лоциран !!! Го најдов...

Една работа имам да кажам: smartphone не е за глупи луѓе.
Инвестирајте во добар телефон, вреди. Да живее Apple !

 

Храната се јаде , облеката се кине, автомобилот се расипува , куќата се руши , парите се трошат....
Ништо не останува после нас .
Освен сеќавања. Кои сме биле? Какви сме биле ?Колку сме биле добри ?
Не гледајте од другите .Колку се тие нечовечни, вие бидете исто толку човечни .
Ако душата би имала огледало ,ќе ја видовме празнината,сиромаштијата , бедата ,урнатините и студенилото на богатите.
Поздравете го метачот на улици,таксистот,пекарот,часовничарот,и тие ќе ви вратат со насмевка на лицето.
Поздравете го вишиот референт,професорот,директорот,банкарот ,газдата, и прашање е дали ќе ви возвратат воопшто или гарант нивниот поздрав ќе биде или ладен или од висина или пак нема ни да ве погледнат .

 

Ми поставуваат прашање на tumblr: If you could go anywhere in the world, where would you go and why?
Се мислам некое време, а во глава веднаш ми поминуваат слики од Париз, Лондон, Барселона, Берлин, Виена, Њујорк... За на крајот сепак да се одлучам за неколку мали гратчиња.
Никогаш не ме воодушевувале големите метрополи толку многу, колку оние мали и симпатични гратчиња со убави куќички и тесни улички. Лесно е да направите големи булевари, споменици и облакодери. Тешко е да ја зачувате хармонијата и пред сé автентичноста на малото место.
Едно од таквите гратчиња кои летово ги посетив, броеше околу 4000 жители, ама имаше многу повеќе душа отколку нашево Скопје. Ти се чини дека сé околу тебе диши. Впиваш спокојство од сите страни. Налетуваш на мали книжарници, продавнички за сувенири, фасади во топли бои, дедовци кои играат шах или читаат весник, дружељубиви мачки со ѕвончиња, цвеќарници со многу сончогледи, пекари со чоколадни краосани, кафулиња каде ќе ви дадат чадорче доколку ненадејно заврне за да можете да си дојдете дома. Место каде нема да видите автобус, трамвај или метро. И токму затоа, веднаш ќе добиете желба пешки да го истражите секое ќоше.
Светските метрополи секогаш ќе бидат тука. Ама ваквите мали гратчиња полека се губат... Ако некогаш имате прилика да посетите некое такво место, не тргнувајте со мислата дека одите за да го видите. Туку за да го почувствувате.

 

Gmail и Yahoo секојдневно ми доделуваат комплименти дека сум нивен анти спам херој.
Шта чеш,и тоа е нешто,кога нема друго...

 

Никогаш нема само една таква песна, тоа се многу различни песни - многу различни спомени... убави спомени, лоши спомени, спомени од кои се појавува насмевка, а од некои можеби солзи... спомени кои предизвикуваат носталгија

 

Денеска времево беше како да доаѓа лето, а не како уште да сме зима.

Се прашувам какво ли ќе биде времето во лето

Во лето или ќе биде +70 степени или тогаш ќе падне снег, друго нема

 

Да ми се раскара сезонскава ли е, од дождот дефинитивно ми е, решив да си го свртам вниманието. Па се мислев како, и ми текна, да си фатам дечко!
Веќе имаме договорено фрст дејт. Ручек и кино. Ресторанот букиран, картите резервирани, па и 3Д филм, ех ех. Не дека не сум романтичар, ама вечера и кино касно ќе не фати во вечерните часови, уморни....стари сме. И друго ме мачи. На сите излегувања ќе треба да испланирам што да правиме, а дејт ќе ни е еднаш неделно најмалку. На лизгалки на мраз ќе се искршиме вака дртави веќе, за куглање кој ќе подига и фрла тешки топки, за базент и сауна поарно е со другарка, за шопинг исто, за амјузмент парк анкциоза, за зоолошка времево не е убаво, за фудбалски натпревар не ми се мрзне, нема некое ново шоу на театар што ме интересира. Ако има некој идеи нека дава слободно.

Маж ми е дечкото, ама не му правам `мама не ме пушта оваа вечер`

 

Некои луѓе се заедно и кога се разделени, а некои се сами и кога се заедно... За жалост тоа е така.