[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

Сад ме видиш, сад ме не видиш сум. Односно не јас, туку мојот интернет
Се надевам дека ќе се оправи набрзо. Ви праќам виртуелни гушки и бацки

 

Хепи суум, конечно си откачив еден проблем, психички се пореметив веќе...
Бај Бај мил мој Драге...ќе те сакам уште додека не си земам оценка

 

многу ме боли кога ме омаловажуваат,особено некој близок кога го прави тоа
дозволувам шеги на моја сметка,но до одредена мера
денес повторно се осетив многу тажно,секогаш за истите работи...

 

ми се јаде сончоглед !

 

Сестра ми уште ја нема да дојде . Аман овој штрков што направи...
Сфаќам дека е ладно и се тоа, ама кога веќе се нафатил на таа работа треба да ми ја донесе ко што е ред и време .
Ако касни уште малце ќе имам време уште еднаш ќе ги исперам, испружам, соберам и здиплам алиштенцата за џенцката .

Покрај нејзиното доаѓање ќе има и уште една прекрасна работа која ќе се случи истиот ден.
Едвај чекам...едвај

 

Затоа што видов дека повеќе феминки имавме ист аватар јас решив да го сменам видете убав ми е?

Инаку не можам и не можам да ги разберам луѓево зборат едно, прават друго, па зарем не стојат малку барем зад она што го рекле? Абре јас кога ке кажам ке дојдам и ке дојдам а не денес ова ми искочи, утре гости незнам што.. па што збориш воопшто.. Знаев дека е таква ама до волку мислам ги помина сите граници

А да, и сакав да кажам дека незнаете колку пати сум стиснала да пишам одговор, па се премислувам некако поинтересно ми е само да ве читам aма да знаете тука сум нон стоп. Да не се секирате

 

Колку пати откако го вклучив компјутерот во новава година, си помислив да пишам овде за да тргне годината со убав и весел пост, со искрени желби и честитки за сите вас, и се премислував..
Не знам зошто, ама како да немам што да кажам. За дочекот беше онака фино, во домашна атмосфера, ништо посебно и претерано. А не ни очекував најискрено. Втората вечер си поминав многу поубаво и поинтересно, цело време игравме друштвени игри, се изнасмеав
Дома сум, со моите, денес се видов и со другарка ми, добар ден беше ова.
Ама некако, ми фали нешто. А не знам што. Имам некоја празнина во мене.
Се надевам дека нема да ми биде празна новава 2012, пу пу Можеби е само период..

 

СДК Кога седам вака до касно, кога никој не пишува на форумот, читам и теми што не ме интересираат или што воопшто не сум ни знаела дека постојат Досадата ме тера на чудни работи

 

Сакам да кажам дека многу очекувам од Новава Година. незнам зошто ама решив оваа година да си земам се што ми се нуди. Нема да бидам пасивна, нема да бидам глупа, нема да се нервирам за непотребни работи и ќе си ставам еден долг(предолг) список на приоритети.
ќе бидам весела, насмеана и ќе си зграпчам се ама буквално се. Е не го тупам веќе со тоа зошто, како? Ќе си правам како мене ми одговара.

 

не знам зашто али оваа година ке биде некако посебна и мнооогууу убаваа,имам такво убаво предчуство,што сум сигурна дека оваа година ке ми го промени животот засекогаш на мннноогуу поубаво

 

Епа џабе збориш кога никој ништо не сфаќа сериозно.
И ќе земе ќе ти се изнасмее на крај, а ти си бил толку искрен и со добри намери.
Колку и да било паметно, и колку и да си мислел дека ќе смениш нешто, после неговиот одговор се чувствуваш awkward. Зашто ли воопшто се мачев да објаснувам?

Епа.. Go-to-hell !

Не планирам повеќе да ве поправам ни тебе, ниту некоја од твоите глупи грешки.
Само мојата.
А мојата грешка е тоа што се грижам премногу.

За никој. За никој и ништо.
Демек тој напраи нешто за мене.
Другар. Ха,ха,ха. Ofcourse.

 

СДК пак окапав

 

сдк ,дека конечно да видам што се случува на фемина,и општо на нет,она за што се двоумев го решив па сега Господ нека ми е на помош,сдк не двоумете се никогаш ризикувајте ако не пробаш нема да знајш

 

СДК колку убав ден среда, од секогаш ми е бил омилен ден... И така денес алармот ме разбуди во 8 за да одам на совет во училиштето, станав и си викам ај уште 5мин и така 3пати, ама последниот пат сум заспала и повторно ми звони телефонот во 9 (советот од 9). Размислив дали да одам викам ајде блиску е ќе претрчам. Стигнав во 9 и 15ч. ама училиштето има две згради каде што се учи и јас во згрдата што е подалеку. Влегов и само 2 професорки си викам супер е не сум задоцнила. Професорките ми кажаа дека треба да одам во библиотеката која е одвоена од школото ајде отидов влегов сите седат поправат оцени, ја најдов класната и ми вика „Сара до долната ли зграда беше, оди си сега за нашиот клас завршивме“ и јас„ да професорке додека да се снајдам вие сте ппрочитале бев до долната зграда“.

 

Ама рано сум станала денес, сама на себе си се чудам. Не можев да заспијам вчера, мислите ми летаа некаде далеку, не можев да извадам неколку моменти од главата и цело време си правев replay на истите. Сонот пак ме измачуваше, пак не можев убаво да спијам. Цело време се превртував и будев. На крај еве ме, рано станата со истите мисли во главата. Најверојатно е подобро што е вака, не за друго туку можам да се смирам, да си ги расчистам мислите од сите работи кои ме измачуваат. А една личност се надевам дека подолго ќе остане во мојот живот, вчера како добар човек се покажа. На арно нека е.

 

Aко ми е ваква цела година, ве молам вратете ме во претходната или фрлете ме во наредната.
Толку многу чувства, а зборовите сепак остануваат празни.
Is this sh*t real?

 

СДК дека открив како можам да пишувам на кирилица не фемина, иако сум на лаптоп што нема македонска поддршка.
Можеби сте знаеле, но за тие што незннаат: Кога ќе почнете да пишувате пост, горе десно под тоа Одјави се [вашиот ник] има знаменце и до него ЕN-латиница или МК-кирилица. Само треба да изберете МК-кирилица.
Се надевам дека ме разбравте и на тие што незнеа им помогнав.

 

СДК дека сум потполно разочарана.
Се плашев од ваков исход на настаните и очекувано не очекував ваков развој на ситуацијава.
Сега не ми преостанува многу, освен да се молам на Господ да ги слушне моите молитви и на останативе неколкумина. Знам дека е грев да му мислиш на човек лошо, но ако јас се најдам во тешка ситуација посакувам истото да ја снајде и нејзе, таа која со сите сили настојува да уништи се, кучка.
Страшно, во каква држава живеам, полна неписмени од кои ти зависи лебот.
Страв ми е да помислам неколку години да ми пропаднат во вода само заради некој кој нема врска ниту од својата работа, зашто нема соодветно образование за истата.
Ако ова е почеток на една нова година за која имав толку надежи и очекувања, тогаш сакам да застане сега и тука, се додека не се реши се но позитивно.
Во спротивно сакам да заврши годинава за мене.

 

Антиталент сум за поднесување кујнски миризби. Од мирисот на зачинот, до мирисот на манџата. Од голем револт, некогаш и мирисот на тостерот не го трпам, а секогаш од фрижидерот и сите мастрафи внатре што ги содржи.

Особено ми е критичен денот наречен домашна слава, терминот именден, општото веселење наречено државен, односно верски празник.
И не само што во тој ден пливање во када е задолжително, туку истовреме и мирисот на варена кисела зелка-расол, пржен кромид, запршка, месеста смеса за мусака, сите адитиви, додатоци и самостојни јадења, да се испозалепат по миената ми коса, алишта за излегување, чантата за во школо... бре кожата сама да ти корне на аздисано народно јадење.
И не, не е вкусно. Колкава мака ми придонесло, воедно и пад на рејтингот, па уште да го вкусувам со сласт.
Исто како мене да ме зготвиле во гравот, а не пастрмата од овца со која се чувствувам како таква.

Помогни им Боже, не знаат што јадат.
Едноставно не се мирисам со мирисите.

 

Време е во кое никој никому не може да верува.
Искреноста се губи, се’ помалку се луѓето кои ја негуваат, а со тоа си бега и довербата.
Не сакам да звучам песимистички на почеток на година, ама не примеќате дека од се’ повеќе личности се разочарувате?
Се’ е веќе гола вода, се’ е џитнато во неа.
Нема веќе ни пријател, ни другарка, ни никој...

На секоја твоја радосна вест - се мрштат и завидуват, на секоја твоја тажна - се радуваат.
Е сега, тоа е тоа?
Кратко и јасно - не.

Ама, времето се’ ќе покаже на крај. Само се прашувам...кој ќе биде тој ден?
Секоја чест на вистинските пријатели, оние кои се подршка, љубов...