[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

Уствари појма немам за кај ми е постот,затоа тука ќе го напишам. СД и К на мајка ми нешто денес...
Тешко ми е НЕ сум се почувствувала одамна вака.И не е крив тој овај пат,мајка ми ме растажи.Ми прави само потешко.Го спомнав него и одма вели сум ја изнервирала и неќела да збора.Па чекај малце,ти ми си мајка и јас со кој и да сум ти ќе си до мене и ќе збораш со мене! Какво е тоа понашање? Неќам утре ден кога ќе треба да ми дојдиш на гости,да седите сите ко со нож под грло.Неќам утре ден да се карате и да не се поднесвате.Уствари мене од двете страни ќе ми треба поткрепа,само што различна е таа од маж и различна од родителите. И онака ми е претешко шо ме пуштивте далеку и веќе 6 години сум одделена од вас И онака не те гледам мамо,а ќе ми фалиш и натаму ако заминам во Скопје.Ти се молам не ми отежнувај! САкам да можиш кога било да дојдиш и да ми помогниш,да останиш кај нас,јас да можам да дојдам и да останам неколку дена,кога ќе сум бремена да можи да дојдиш и да помогниш,а не пак да останам сама.Да,јас така можи ќе одберам,да сум настрана и да сум со него,пошто знам дека ме сака и дека ќе ми помага,ама сепак,друго ќе е кога ќе ве имам и вас. А тоа што јас си се расправам со него понекогаш тоа си е меѓу нас.Ќе се скараме,ќе се смириме. А вие не мора се да знајте и после да си мислите вака така...Вие важно бидете со мене и помагајте ми,друго неќам.Ве сакам и вас тројцата,да си знајте,ама знаете дека некој ден ќе мора да се одделам од вас.Не е лесно,ама тоа е.
И сега,место да читам,мене умот ми лета во нервози и мисли Можи после ова ќе е полесно,па ќе се сконцентрирам пак.

Феминки,ве поздравувам и се надевам да сте добри. Навивајте и уживајте додека можите.

 

Денеска како две галаксии да се удрија една во друга, сакаат да се распаднат многу работи, ама им велам не! Ќе ги затворам очите и ќе направам чекор иако можеби не треба. Некогаш сакам да стиснам само *CE* како на калкулатор да избришам се и да почнам од почеток, знаејќи каде да поправам се. Ама..

Денес се почувствував како да сум во средно. Имам во група Латвиец, цел ден работиме на проект заедно, денес на пауза ми се појави со сендвич и ми го даде, чул дека сум гладна и што сакам и ми купил. Се сцрвенив како газ на мајмун. Ама слатко беше.. како мало дете се чувствував хуху.

Луѓево на ледов со велосипедите се како камикази.. им се поклонувам на храброста да возат на заледени улици како луди. Замотани како нинџи итаат кон дома..

Се слушнав со моето пеперутче. Ах метармофоризира од мало девојченце, во млада мудра дама. Желба за поклон- книга. Го одржува моето постоење..

И да Миркуловски ♥!!

 

Сдк Заврши среќно натпреварот, па конечно можам да се посветам на другите теми на фoрумов

 

Ги сакам малите секојдневни ритуалчиња дома. Во 5:30 обавезно пиеме кафе. Потоа јас одам да учам и околу 8 се симнувам пак да ги подружам моите. Во меѓувреме го закачам и нервирам брат ми.. Во недела обавезно правиме (ПОЛУ)генералка со мајка ми. Еднаш месечно и цела генералка . Ова и многу други ситници не би ги менувала за ништо на светов.

 

Денов рано ми почна. Уште во 10 часот сабајле бев во долгиот ред за чекање во поштата. А таму - еден куп луѓе, стари млади, сите со безброј уплатници Чекај, чекај - не бива, скапав внатре. И таман кога дојде мојот ред, не толку љубезната тетка ми вели Чекај девојче, системот се блокираше Тоа може само мене да ми се случи после 45 мин чекање. Поспана и нерасположена цел ден, плус со главоболка.
Две добри работи - снегот што ептен ме израдува. Обожавам кога одам и само слушам крц крц крц од штотуку наврнатиот снег на земјата. Зимско дете сум јас ; и победата на Македониј аов ракомет. Браво за Филип Миркуловски, најпожртвуваниот во нашата екипа

 

Се надминав за сите 20 години од животов.
Изедов 7 палачинки. Знам што сум. No need to say it.
Што да правам, во ваков досаден, бескорисен ден, со огромни болки во стомакот, замотана со шал од баба ми. Не мрднав од кревет. И не планирам, за да можат палачинките поубаво да се наталожат.
На задников. Оу да. I wish.
Мачорот ми е неарен веќе трет ден. И јас сум неарна, па се надополнуваме со брканици низ дома. Весело ни е.
Победивме , што победивме. Дајте сеа да се начукаме убаво.

 

сакам да кажам дека сум среќна што победивме и идеме да славиме во два златика

 

Ние женските стварно некогаш многу си ги компицираме сите работи и си ги ставаме при срце.
А денес, денес ми беше посебен ден... Не ми сметаше ни снегот што не престана да паѓа, ни тоа што немав ни малку шминка и косата ми беше бушава. Ништо не ми сметаше... Веројатно зошто беше до мене, се случи тоа што двајцата го посакувавме и без премногу планирања и глупирање беше прекрасно. Блискост на сите можни начини.
Да, веројатно се заљубив

 

Да ви кажам.. најдов шишенце од парфем низ фиоките, го мириснав, легнав на креветот и запловив назад во летово што помина.. ааах... многу слики ми поминаа низ глава. Буквално се туширав со парфемот кога требаше да се сретнам со него, па така тој егзотичен мирис го поврзувам со нашите уште поегзотични средби и разговори... А сега е зима, и баш љубам кога моите облеки мирисаат на неговиот парфем. Дури 5 дена поминаа од кога последно го видов, а мене ми фали тој мирис, да ме опои и спои со него.

И еве веќе се паковам, уште еден испит утре, и чао тути! Одам на одмор! Сакам да се шетам низ градот со него. Колку и да изгледа тажно во фебруари. Тој пак толку ми е интересен, целиот вљубен, понесен, со луди идеи, замисли и креации; ми вели ти си ми инспирација.. Да, ќе почне повторно да твори!

Се возам во 19ка, и интресно ми е, како прв пат да се возам. Се смешкам, и се сепнувам - да не мислат другите дека сум улава... и што повеќе го прикривам смешкањето во себе, се повеќе сакам да го изразам тоа во моментот. И вртам глава накај прозорецот и насмевката ми се шири, блика - и така задоволна ми поминува возењето. 10 до 15 минути.

И така, сега малце хаотично е во станов. Ама ако, нека го така - разбушавен.
Joe Cocker во позадина се слуша, за да е посензуално
Ќе си играм додека се паковам!
Ех, шо си љубам паковања! (а отпаковања не баш )


Ајде добра ноќ феминки!

Знам, знам, се разнежнив многу во постов, ама тоа е

 

Штотуку ја испробав опцијата непријатели. Редно време беше.

 

Си свиркам по дома и ја слушам Лана у позадина.
Овие три дена се чувтвувам чудно. Напраив милкшејк од среќа и исполнетост, понатака ќе додадам уште некоја намирница.
Додека дишам, се надевам.

 

Што нема работа - нема! (по струка)
Што нема дечко - нема! (по мерка)
Јас да си се фрлам на моето хоби - стројник

Па очигледно сум (не) откриен талент за тоа. Да, да!
Накратко д стори гоус лајк дис: Ви текнува на двете баби за кои имам спомнато дека скоро секој ден изминатиов период пиеме по едно утринско кафе, така? Епа се погоди, додека ние го обавуваме овој ритуал на кафе-пиење, да наврати еден дедо (и тоа неколку пати не затекна во таква кафе-трачарска ситуација). Го знаат и бабиве, им направи 2-3 реда муабет и ги понуди со бомбончиња кои му се најдоа во џебот (стар лисец бре ). Бидна тоа што бидна и по извесен период, доаѓа пак дедово и ми вика - Кај ти се денес бабите? Му кажав дека си отидоа порано денес и потоа одоколу ме испраша дали имаат мажи, каде живеат точно и рече дека следен пат кога ќе ги затекне ќе ги покани кај него на кафе, а мене ме предупреди да молчам за разговорот како да не се случил. (да напоменам и бабте и дедото се без партнер)

Ете така, јас се смеев за целата оваа ситуација и бев ваква Но кога подобро ќе размислам, па на секоја возраст ни треба некој покрај нас, нечие внимание, љубов, нежност.....зарем не?!

 

КОЛКУ ПОВРШНИ ЛУЃЕ ПОСТОЈАТ!!! ПОВЕЌЕ ОД СНЕГУЛКИНЕ НАДВОР...

 

Не утепа ова ладно време. Ама па си викам топлината е внатре во домот, малку за утеха, а и поради тоа што не ми се многу излегува од мојата соба. Па си викам, кога веќе сакам да дремам во неа, дај да ја преуредам. А имам ли пари? Ма имам желба. Со идеја и малку пари ќе добијам фина мини библиотека во моето сопче и просторче за излежување и дебели перници. А да преуредам и нешто друго? Кога веќе сум почнала и надвор е ладно, зошто да не?

Идејата како корен засади ја и ќе порасне во желба, а од неа гранки се повеќе и повеќе. И морам тука да го цитирам мојот Стајнбек: Ideas are like rabbits. You get a couple and learn how to handle them, and pretty soon you have a dozen. Не гледам голема разлика меѓу идеите и желбите, а и не би да филозофирам.

И плус не е точно дека со текот на годините човек станува позрел и сфаќа повеќе работи. Ги следам професорите, родителите и сите. Тие само си одлучуваат да веруваат во она што го сметаат за нивни спас.

И да, решив да станам пофина со луѓето и да давам повеќе шанси

 

Колку ми е чудно што морам да станувам рано ,што не сум веќе безделничар ,ама ако добро е да се работи нешто е сега не е баш работа волонтирање е ама од негде мора да се почне Плус колку убав ден имав денеска добив радосна вест дека сум положила еден доста тежок испит ,плус победата на нашите ракометари плус 1 работен ден ,епа можеше ли да биде поубав ?!

 

Боже, ајде да се откачам од овие испитиве, уште 2 само!
Само
И да живеам, бидејќи скренав!
Спиена само 2-3 саати влагам сабајле у 22, сосема заборавам дека 22 има и државна и приватна и му плаќам карта на возачот и ми враќа 25, и јас ваква
Уште па се бунам и го зафркавам му викам математика слабо а десет повеќе ми вративте
И возачов многу културно ми рече приватен девојче е 25, и сега ќе поскапи на 30!
Среќа што не го утнав у некој друг да се качам, не дека не ми се има случено тоа претходно
Многу јака бе ти кога си неспиена, браво за мене
До кога ќе зборам кога не треба, ќути си седни се, и ич не му ја мари, и тоа па 10 бев во плус, бог да чува немам памет некогаш
Пуст замор што ти прави
Ајде уште малку издржи

 

Велат се променив... Не сум била повеќе истата.. Да, се променив, но само затоа што тие бараа да станам ваква, а сега ним не им одговара.. Не знам дали се сеќавате на другарката која што ме остави во најтешките моменти, кога се борев за неа таа без ни малку срам ме отфрли, не се грижеше за мене. Во тие моменти Фемина ми беше и пријател и партнер и родител. Фемина беше мојот дневник, а голем број на членови беа моите браќа и сестри кои ме подигнаа од дното. Кога немаше кој да ме поддржи јас ве имав вас. Виртуелно, но сепак блиску до срце. Се радував на вашите успеси, се радувавте вие на моите, заедно споделувавме болка, среќа, тага, од вас многу научив. Научив да му се насмевнувам на животот, да се смеам без да имам причина, научив да бидам јака и да се борам за сама себе. Научив дека семејството ми е на прво место без оглед на се. Некои од вас ме советуваа да ја оставам дека таа еден ден ќе ми се врати. Во право бевте, се врати. Но сега јас сум била сменета вели, сум станала ладна. Не знам ни како може да очекува да биде се како порано кога толку пати ми забоде нож, толку солзи пролеав и толку болка истрпев. Немам лоша душа, сепак не можам да и завртам грб како таа на мене. Сега и е тешко, таа е без него, многу добро ја знам болката да бидеш осамен, па колку и да сакам НЕ МОЖАМ да и завртам грб а заслужува!!!! Не можам да ја заборавам таа насмевка, тие очи, тој чоколаден тен! Не можам да го заборавам нашето минато, нашите лудории, не можам да ја заборавам НЕА. ....


http://www.youtube.com/watch?v=pRrjt4ht ... re=related

 

Тука сум женски Ве читам јас секој ден, иако не коментирам многу често низ темиве

Од дамна не сум кажала нешто, еве сега ќе кажам со повод
Утре правам многу важен чекор во мојот живот. Остварувам една од желбите која ми е поставена како цел веќе подолго време, и многу сум среќна Чувствувам големо олеснување што конечно дојде овој ден, но и одредена загриженост поради тоа што за да го задржам ова треба навремено да ги завршувам работите бидејќи сум кнап со време. Веќе еднаш ми се случи да не успеам во тоа, но овој пат работата ќе си ја сфатам многу посериозно Се е можно да се постигне, но само со добра организација на времето, што е една од моите најголеми слабости

Ви праќам топол поздрав, и многу жолти весели топчиња во постов поради таквото расположение

 

Не ме напнувај бе дете, немој. Нема да е на арно ако постојано ме замараш, т.е. ти мислиш дека не е замарање но всушност е. Цело време да ми пишуваш не можам да издржам, се напнувам и пукам од нервоза. Тоа што го заслужи го доби, веќе не заслужуваш, ти реков кога ќе ти кажам што е работата, причекај. Сабота не е далеку.

Искрено не знам како ќе го сторам тоа, како ќе ти објаснам дека е крај. Немам срце, не сум до толку злобна и лоша, колку и да си викам дека е готово нешто од внатре ме враќа чекор назад велејќи ми дека не сум доволно силна да го направам тој чекор. Ќе пробам да ти објаснам, најдобро што можам, најубаво што можам. Се надевам дека нема да се налутиш или пак навредиш, сепак тоа е во корист на двајцата. Ќе ме разбереш. Барем така мислам.

А тебе, драго другарче, учтиво ќе те замолам да не ми даваш лажна надеж, те молам. Не сум спремна и за тој удар. Ако сакаш нешто - кажи, ем за тебе, ем за мене подобро. И ако не сакаш е истата приказна, нема што да се лутиме. Би била пресреќна и само другар ако си ми, би требало тоа да го знаеш.

Касно е, утре рано треба да станам, а не ми се спие. Возбудена сум без причина, буквално. Се надевам дека оваа ноќ нема да останам без сон и дека оваа песна ќе ми помогне да заспијам. Би требало утре да можам убаво да си го започнам денот. Пријатна ноќ девојки.
http://www.youtube.com/watch?v=6v9WuoumdFU

 

Вечерва почнав да верувам дека луѓето можат да се променат. Вечерва сфатив дека не е се така како што изгледа, дека можеби и за џабе беше толку оцрнувам од другите. Вечерва ми докажа дека е сосема нормален, дека може и е спремен да помогне во оној момент кога тоа навистина ми треба. Вечерва ми докажа дека и во неговото тело чука срце, дека знае да каже ИЗВИНИ, ТЕ МОЛАМ, зборови кои многу не ги ни помислуваат. Вечерва ми го докажа споротивното од онаа слика која си ја имав направено за него во главата.
ВЕЧЕРВА ПОЧНАВ ДА ВЕРУВАМ ВО ЧУДА !