[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

и ја ја имам, сликата е љубов!!!

 

Никој неможе да ти наштети толку колку што сам себеси можеш. Исто така никој и неможе да ти помогне повеќе отколку ти самиот на себе. Ова е една од малкуте работи што се сигурни во животот.
Затоа јас продолжувам да одам против сите, со главата во sид. Свесно си наштетувам, но во тоа уживам на некој чуден начин...

 

Чувствувам некоја глупава, неоснована неизвесност... Знаете, како некое претчувство да имам Живи глупости! И сѐ ми иде на нерви! Аман и овие комшиите, секој ден по една шајка коваат... Мора во денот еднаш да се слушне бум, бум, бум

 

Секогаш можете да земете се што сакате.. речиси се.. Затоа што на човек можеш сосила да му земеш, но не и да му дадеш нешто. Можете да го земете секој предмет, простор, термин, но никогаш душата на луѓето кои вистински се бореа до последната капка пот, неколку моменти претходно згаснаа..

 

Кај си мааа, си се сменила за 360 степени, не можам да те препознаам.

 

Фатив на спортска , онака на шала ставив ливче
Прв пат годинава
И како што ветив, во понеделник дел од парите ќе одат во донации

 

Некој ќе веруваш дека е Хемингвеј,со дух на еден галеб...мислиш дека е човек...
Kапитулираш над желбите месец дена претходно,а не си свесен. Да не се разбереме погрешно, не бев наивна,ниту правев нешто со сила,но нештото кое држеше необјаснива магија која се дочекуваше со насолзени очи и се разделуваше со исти такви,некаде таму заврши.
Можеш да бидеш на многумина љубов,ама кармата е немилосрдна.
Не се залажувајте премногу дека ќе ве сакаат заради убавата коса,очи,става,идеални пропорции. Денес поразително е што поголема е веројатноста дека ќе те сака затоа што личиш на мајка му. Јас не личам на ниту една мајка или личам,ама во оној дел од нивните мајки кој и баш не го сакале. Строгоста и големата грижа,а не мама кога е расположена и без причина ти купува гумени бонбони.Безусловна и сервилна,љубов каква што не постои освен мајчинската,а секоја друга е ништовна. Некоја која премалку ќе го знае и не како утеха...
Некаде тука обликуваш човек,а зад него застанува друг и вели,ех да не бев јас...па си гориш од желба ...една желба,трула.
Пријателе...тука се разделуваме јас и ти засекогаш,а со тоа и мојата единствена слабост оди по ѓаволите...со лонг. За тебе и турски марш би го отсвирела еве во моментов...Од утрово немам слабости.
Мотивација до крајната цел додека дланкиве ми се ладни и чувствувам грч во грлово. Секогаш се враќам по своето,но овој пат пријателе ти велам збогум засекогаш...од денес ти знаеш што е најдобро за тебе.
Не капитулирам само над себе.
Мојата приказна започна...во една ладна зима. Се сакаа многу...нејзините не го сметаа за достоен. Таа млада и еманципирана,ситуирана,а тој дојденец,никој и ништо,студент без скршен грош. Собра храброст и во јануарската ноќ ја качи на својот велосипед,убаво ја замотка и ја однесе во неговата мала,трошка собичка каде имаа љубов и многу деца. Тој стана некој и направи цел сарај,нејзините се покајаa кога еден сончев ден нејзиниот господин ја носеше во чаршија за да и сошијат свечено костумче...
Ултимативна љубов или што...Јас знам дека беше заслужена. Ми недостига премногу вечерва,премногу...да ми каже топол збор,тој господин.
Ми засркна и пивото,тремор не ми го пушти телово...
Драјзер јас и ти...свеќите и какаото...толку беше од ноќва.
А имам љубов за цел свет и од неколкумина негови жители.

 

Ако животов ти дарува нови пријателства кога најмалку очекуваш, тогаш прават да постојам уште повеќе, а денес се случи тоа. Девојката со црвени панталони и црвен кармин која ме пречека со осмех и прегратка, нашата Ноел е мојот нов пријател кој би сакала да го задржам во животов мој.

Средба во паб, пиење чај измешан со приказни, со арома на искуства.. Ми дари насмевки, поуки, и приказни.. совети.. ретко интелигента девојка која знае што сака од живото без пумпање на реалната слика..

Ми докажа дека постои вистинска љубов.. ја видов пред себе, и посакувам да го негува тоа што го има..тој и таа се едно..

Многу ми е убав денов.. прошетка, тајванска храна, избеган воз..паркирање..тргање..почеток и продолжување..

Ти благодарам млада дамо..

Кога се враќав накај дома со возот се смеев самата со себе цело патување, кога застана на станицата на Малме централ се чувствував како се уште да се движам поради проекторите на ѕидовите кои постојано се движат и те носат од Азија во Европа, Африка, до Америка..ти даваат бесплатно патување во тие неколку минути пауза.

Бкнежот од сестра ми и она те сакам, со тебе сум во се, можеш погледни наназад Ирена што мина, ме тапка по рамо и ме бутка одзади..

Ах животе..

 

СДК животот премногу ни нуди, но дали ние сме доволно храбри и волни да прифатиме се?!
Насмевката пак е секогаш тука, да залечиме немарно направени рани и остро зариени зборови! Да, се смеам, за да му покажам на огледалото која насмевка е мојата. Дека е трајна. Зад неа се кријат сите радости и таги, а пред неа се сите предизвици!

 

Ако си се променил за 180 степени значи дека си отишол во сосема друг правец (позитивен или негативен). Ако си ротирал за 360 степен, тогаш само си се завртел во круг и повторно си на почеток (со истите ср*ња). Некое мое “математичко“ видување на овие работи.

 

у кујна имавме еден телевизор од праисторијата, од оние огромните Hишки
Kога пукна Kаква експлозија беше тоа
деновиве све ни се испораскрши дома, ма и стол ма и све бре ... Cо тато која кампањка сме ја направиле денес, се сме исчистиле...

 

Првин сдк дека ми фалеше овој форум посебно... Некако овде се осеќам своја, се осеќам по слободна и послободно можам да си го искажам своето Јас ...
Си се вратив кај братчето мое , ама некако ко некоја убава дамка да ми оставија луѓето со кои се видов , ко да ми дадоа додатна енергија да продолжам напред... АМА и лекција, да не очекувам и д ане се надевам премногу... Туку да си го живеам моментот. Тој е битен...

незнам бе зашто онака празно се осеќам, о да осеќам потреба за пријател, а воедно не би знаела што би да му кажам хммм ...

осеќам потреба за лист и молив .....

Поздрав драги мои

http://www.youtube.com/watch?v=JtX_IWhprPk

 

СДК игнорирањето е врв на сите можни начини да се повреди некого во блага форма, нешто како со игла да бодеш нешто.Наверојатно ако тоа е заслужено, не со цел да се повреди некого во вистинска смисла на зборот, туку колку да се почувствува празнина дека некој ти фали, без разлика дали лажно или вистинито.
И да, имам право на тоа и те како, но, сепак нешто во мене не го дозволува тоа, веројатно константиот мој алтруизам или човечност дека сепак можеби вреди да се даде шанса, дали заслужена или не, незнам, на крајот на краиштата моите постапки, начин на однесување говорат доволно, да едноставно вредат повеќе од зборови.

 

Си ги ставам на мегдан сите тефтери и рачуници,
вадам дотраани бројаници и за‘рѓани кантари
да видам што да додава, а што да оземам.
Доста се бледи списки и записки од Божем наивни времиња,
пречкртани гревови кон кревкава душа и лажни думи и погледи.
Тефтерот во рака и небројани надежи за успешни походи по незнајни друшки
незнајни светлини, неми разбирања и диви екови на искрен смев.
Поитав кон незнајното, поитав во црвено, со мојот тефтер и изделкан молив,
за запишам спомени, сегашни минати и идни.
И така влезе низ оваа авлија, уште пред да ја отворам,
девојката со француска баретка и ништо друго свен себе си и надеж,
со очи полни милост и галење.
Ми го зеде моливот и почна да чкрапа смеа и убавини по моите тефтери,
а јас стоев, гледав и се заблагодарував,
оти знам дека нема веќе бледи преписки и пречкртки,
оти овие надежни чкрапаници беа далеку пред нашето биднување,
предодренени да се навезат.
Љубам, љуби,љубиме

 

Никогаш не го оставај тој што го сакаш, за тој што ти се допаѓа.

Моменталната заљубеност може многу скапо да ја платиме...

 

http://fun.mnogoo.mk/mk/articles/Mak-sc ... 3-politiko

хахахах браво Бокииии

 

Ups and downs, ups and downs, over and over again, life, passion, youth, going on, passing by, sleeping, day dreaming, love, hate ... it's all nothing without hapiness and hope.

Мислам ... денес ништо не мислам, додуша да бидам искрена, за прв пат во скоро 20годишнава кариера цела вечер учев, и материјал од 400 страни го скоцкав во 10 бели листови што утре ќе ги научам. Сега се филингувам лајк а бос.

Го бањав денес малоно затоа што мајка му е болна, море радости беше и скокање низ када, правење фризури и перчење со кебапчето Тие ми се радост ... но покрај радоста што ми ја носат на душата ми задаваат и болка, прашуваат за него, а него моментално го нема. Не знам кога пак ќе го има.

Си купив нова книгичка, нови бележници за книги, и жолти самолепливи стикери. Мислам чудно е колку две три ситници што ќе си ги купите можат да ви донесат куп радост.

А да, имаше и уште една ситница што ме исполни со убавини денес. Не можете ни да замислите што пронајдов во стариот ни подрум. Една чаша, што татко ми ми ја купи кога сум била прцле, и не сум и давала на мама да ја фрли и морала да ја пикне негде. И по години и години, случајно се докопав до тоа негде ... и чашата која на времето беше полна со еурокрем, сега е мојата нова чаша за кафе, сок, и се остало од која никој не смее да пие. Еве видете ја најслатка е

Туку денес е балада вечер пропратена со сок од портокал... болка во секоја клетка, чудна милост и смиреност во душата, сладост во устата, скокот на срцето, спомени во дланките, трепет на телото... многу многу прашања, чудни одговори, и еден нов план, засладен со надеж.

 

СДК дека се осеќам како пепаљара. Некогаш се мразам шо пушам