[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

Се насмеавте денес?

 

Кога и да пуштам АЛФА само Алачки ја гледам со тоа рецептите нејзини. Дали баш кога јас менувам канали и го погаѓам терминот, или пак ја има по цел ден, тоа ми е дилема.

Да не ставашет толку лук. кромид, пиперки и останати намирници кои не ги јадам, може и ќе и пробав некој рецепт.

 

СДК дека Шилеа ме разнежи скроз на скроз со постот на Париз.Се наежив целата, како од фактот дека посакувам да живеам таму така и од начинот на кој ти го опиша.
Најголема желба, барем сега за сега на врвот од мојата листа да живеам таму во прекрасно уредно поткровје од дрво и топли бои, ателје со поглед на покривите на Париз, сакам таму да го делиме животот со љубовта...нема да престанам да мечтаам за тоа, а додека ми се оствари желбата ќе читам вакви постови и ќе се разнежувам на нив, фала им на оние кои со толку љубов го опишуваат, што имам чувство дека веќе сум таму.

 

СДК ... Баш така

 

Немам инспирација, желбата и љубопитноста значително намалени.. Ама амбициозноста и инатот изгледа си зафатиле позиција за напад. Цел ден учам со мерак, и не ми е доста. Одговарам со насмевка, тестовите ги гледам како свето нешто. Не, не, ова не е на арно.
Блеам во ѕид, мозокот 200 на саат, вторник навечер. Уште еден ден замина, уште еден ден испраќам со солзи, хиперактивна и анксиозна сум истовремено. Тој, па ми недостига, секако.. пет дена немаме никаков контакт, само пет пати се имаме видено месецов. А сакам, сакам да се договориме да излеземе, на нашата клупа, каде се разгори оваа љубов и трае веќе две години. Сакам, уште кога ќе го видам од далеку да ми затрепери срцево, ајкули да ми е*аваат се во стомаков, да се затрчам и да му се обесам за врат, да ме притисне кон него и да ми залепи бакнеж полн љубов на чело. Незнам само дали можам да си го дозволам тоа, ме повреди.. многу!
Ма би излегла по темниве улици и би викала, додека можам, додека ме држи гласот. Ништо ми нема врска, па така ни постов.. Па ни јас си немам врска од ништо, впрочем, како би имала кога во куќава моја нема никакви односи на блискост, нема комуникација. Се слушаат само чекори, запалки, воздишки... И како добога јас да фукнционирам нормално?! Тие се моето огледало, на нив се потпирам, од нив учам. Всушност кога ќе размислам, не. Само во врската помеѓу мене и мајка ми доминираат односи на блискот, спонтаност и постојаност. Утре ќе останеме сами цел ден, ќе ме чекала заедно да правиме пица и овошна салата со шлаг и чоколадо. Знае како да ме погоди. Тие денови ги помнам и копнеам да се множат. Седиме, јас и мајчето мое, муабетиме за се` и гнетеме пица, се смееме, гледаме филм и на крај после саат ипол лежење кафенце, овошната сала, цигари и вртиме коцки на јамб.

Поздрав и честитки, јас ојдов да се оправам по брза постапка.

 

СДК...После две исцрпни интервјуа од по час и половина, си најдов нова работа !!!!
Многу сум возбудена, влегувам во нова авантура, се надевам успешна.
Задоволна сум дефинитивно!
И им посакувам на сите Феминки да си го добијат работното место кое го сакаат и заслужуваат...

 

Јас немам ништо посебно да кажам.
Вежбав добри 30 минути на орбитрекот, цел ден ништо не сум јадена, и така.

Вие арни?

 

Се чувствувам грдо, и од надвор и од внатре. Бедно, мизерно, невредно. Во депресија сум. Се грозам од себеси и ќе си купам едно големо огледалце како тоа што ми го снема негде и ќе си стои како некогаш тука до мониторов и ќе си се гледам... ми се плаче ми текнува на сите лоши работи во животов, сиромашните и гладните, болните, бездомниците и оние кои просат и само ми доаѓаат причини за жал, гнев и плач. Тажна сум и толку.

 

Вечерва нешто посебно ми се полемизира и филозофира, а некако се сведувам на изјаснување во кратки црти и се чувствувам како недоискажана.Турбулентниот период помина, а јас ја донесов конечната одлука.Уште два дена ќе работам како наставник, а од понеделник, здравје, ќе пиеме крчма.
Кога ќе размислам што се сум работела, сфаќам дека уште само оџачар и пожарникар не сум била во животот, а се имам истакнато скоро во сите други професии, мулти-култи, шта ќеш
Како и да е , да се надевам само дека наредново работно место ќе биде со решение, да не бидам више „млаѓи референт на одреѓено време“, само се чудам „од кога сам ја овде млаѓи, бре?“

Како почнав да слабеам, така човек не може од вага да ме симне и како циганче у контејнер копам по старите парталчиња во плакарот, да му се изнарадувам онака кефски, на она што ќе ми биде точно.
И кажав што сакав да кажам, но пак се чувствувам некако недоискажано. :geek:

 

Zasto sve sto dobro je tako brzo nestane nekad zaboli a nekad ne...

А мене ништо не ме тангира. Активирав копче ‘Игнор‘ и живеам во хармонија. Засега е добро вака, но знам дека набрзо ме чека бура од емоции. Тон страдања, гнев и болка ги заврзав у книжна кеса и ги оставив покрај уличната канта. Нека гнијат таму.

Се прекорувам себеси што секогаш го чекам последниот рок за да си ги исполнам обврските и тогаш пед до дванаесет на-брза-рака довршувам. Се пријавив на конкус, пишував, пишувам и ќе пишувам се додека не ми пресуши инспирацијата и не го загубам богатството од зборови.

Мислам дека нервните јазли ми заиграа по тактот на музиката, а стомакот ми дава реакција и ми се заблагодарува за прилично благиот пудинг, мачкава ја гњавам, Денот мудро ми се смешкаше. Мистериозно звучи и колебливо. Одвај чекам и утре да му ги зграбам можностите што ги нуди. Грижите ќе ги спакувам во брод од хартија и ќе го испратам на хоризонтот.
И така се‘ се врти во круг без дно, никогаш не си константен, а со секоја промена добиваш лекција на вересија.

 

СДК бре шо уба музика си слушам на радивцево, се од Енигма :geek: несвест и ушче нешчо да кажам разбира се дека животот е убав, каков таков, еден и единствен, затоа вреди да се живее, оти немат друг

 

СДК дека овие од Топлификација ја претеруваат. Од крајност во крајност одат.
Го исклучуваа парното во 10 и пол кога беше ладно, а сега па горат радијаторите. Па стварно не можам веќе да издржам. Воздухот се суши, глава боли. Спиење сведено на минимум.
Се чувствувам како во климактериум, отварам врати и прозори, се препотувам. Више пукнав.
Сакам пролееееееееееееет.

 

СД ви К дека вашата Ани повторно се заљубува, овој пат во друга личност. И преубаво ми е, цветам како кокиче во овие зимски денови. Се радувам, голтка по голтка пијам од неговата љубов, тој од мојата. Се љубиме низ темните улички на градот.. Се чудам како секогаш успева да измами насмевка на моето лице.. Центрифуга во стомачето


Имајте добра ноќ

 

Нешто ме натера да станам од кревет и да го уклучам фејзбукот... Сепак за џабе станав..
Си реков ако имам повеќе од 5 мејлови ќе станам, знак нека биде, и 15 имав. И станав за џабе.
Заклучок: се што ќе се случи не е знак, само обична случајност е, не се опседнувај со знаци Ника.
Магла во кревет ти треба да станеш утре во 8

 

МАРАТОН!
И може да започне.
И дефинитивно денеска започнаа маратонските предавања и дополнителните задржување, па и маратонското учење и по се изгледа и не спиење!
Уф, јака ни душа да издржиш 4-5 саати предавање само со една пауза од 10 минути.
Уште од сега се испивам, во очите, под очите се наведаа подочначиња.
А тек кога ќе биде јакото.
Денеска изгледав како да сум испила три кила ракија, а јас сирота одвај најдов време за кафе и ѓеврек, стандард
Книга си земав со брзината на светлината, и одма дома седнав да ја проучувам, не дека ми стегнаа страв во коски, но сепак не сакам да остаам на случајноста ништо.
Граѓанско процесно -парнична постапка, реди, ГООООО
Исто како на трка се чувстувам, ама со времето.
Кој ќе победи јас или тоа, незнам но не се предавам, идам со сета сила, удрам јако
Ќе се стопи вишоков на мене од толку мака, и тамн два удара со еден замав
Ама едно добро го знам и го паметам-БЕЗ МАКА НЕМА НАУКА!
Е тоа сега ќе си го видиме црно на бело!
Останете ми со здравје, и верувајте во себе, мислам дека тоа ни остана

 

http://www.youtube.com/watch?v=-pDEIO1UWSQ
лека ноќ и убави сништа

 

Исав да се немало од лажење...

 

Денес...ужас! Мислам дека полесно ќе поминам да почнам да плачам кога сите се смеат,него ли вака!

 

СДК Сакам да се мажам. Хајдееееееееееееее ОП ОП ОП
http://www.youtube.com/watch?v=VCc6n-bJRZM