[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

Сакам да кажам како едноставно некои работи знаеме дека нема да функционираат и многу добро знаеме какви се и пак ги посакуваме..
Дури и ги посакуваме повише од некои работи што можеме да ги имаме туку така..
И како очекуваш некои работи и нема нема нема нема да пукнеш нема. и ОП ке се појават неколку и да пукнеш не можеш да се одлучиш

...

 

Како што поминува времево и годиниве на факултет, наместо посигурна во својата одлука, јас се повеќе и повеќе се прашувам дали постапив правилно?
Не дека ми е апсолутно криво, уживам и во ова, но.. имаше едно нешто кое го сакав повеќе.
Касно е за назад...

Туку, за сите што се секирате за времево,ич не му ја мислете, доаѓа колоквиумска и надвор автоматски станува измислено за шетање.
Верувам и следниов месец ќе биде само сонце и ништо повеќе...

 

Моментов ми беше најубав...Ах,толку милина соберено во еден човек
Згора...учев едно мексиканче на нет Македонски да зборува Јбг,мора некако да се истроши денот.Утре ме чека генералка на домот.
Ако ништо друго,ке го пуштам мозокот на пасење.

 

Епа да, плачка сум. Баш посакувам да можев и денес да речам дека поради филмот, ама не е. Ме повреди, ме исцеди. Значи, тврдиш дека сакаш само да ме поучиш, а на крајот од разговорот беше јасна целта - ми зборуваш затоа што сакаш да ми кажеш како да живеам. Ех тато, знам дека ништо лошо не ми мислиш..
Знам дека не сакаш да ти паметнеам а уште помалку да ме слушаш што мислам.. ама не би било лошо од време на време да слушнеш и да признаеш дека и јас умеам да бидам дете... Биди возрасниот, трпеливиот, уште 2 и пол години и ќе ме нема. Можеби еднаш на 6 месеци само ќе се гледаме. Пак што ако грешам. Пак што ако не разбирам... па прифати, дете сум. Ќе нараснам еднаш, и тогаш ќе ме третираш дека ништо ама баш ништо не знам?
Со години те молев да ме научиш да свирам.. сама се научив. Сама свирев. И тие ретките моменти кога ќе ме побараше да свириме заедно, не те одбивав. Знам дека немам талент.. не ме потсетувај толку често.. се трудам. Не да направам кариера од тоа, туку си уживам.. ме смирува. Не сакам да слушам комерцијална музика и не сакам да ја свирам. Ќе си слушам и свирам тоа што умее да ме расположи. Пак што ако другите не слушаат тоа што јас го слушам.. Збирај си во себе пак уште една година, и пак кажи ми. Немој нешто на време да направиш некогаш...
Ете тоа сум јас. Плачка пред компјутер, никој не се замара со неа.

 

Уморна сум, од дождов од поракиве што се вртат во круг веќе месец дена, едни те исти Од се сум уморна деновиве. Аман нека изгрева сонцево веќе оти мов фатив од влагиве!
И не, не излегувам викендов. Мрско ми е бре, пак истата дискотека, истите луѓе..да одевме за Италија викендов ок ќе беше, ќе го оставев Тичино малку да воздивне, а Богами и јас од него.
Ах, едвај чекам моиве да си одат дома и да ме остават мене сама овде друшките кај мене, литри вино и пиво, многу филмови а и љубов, се надевам.
Може и некоја цигара да дувнеме на балкон чисто онака, од ќеф што никој не не замара. Колку сакам кога си готвам паста само за мене.. мх мх. Си сецкам полека, прошута, кромидче.. маслинки, си правам сос по вкус и си јадам една дебела порција паста пред ТВ, поубаво здравје.

 

По огромнава порција домашни болоњезе макарони да, ќе јадам и огромен сендвич со бечка, кашкавал и мајонез и ќе пијам многу вода, и баш ми е гајле што сум зде-бе-ле-на, си ги вратив изгубените килограми изминатиов период. Не ми смета. Нек се таложи, ама нек не претерува.

 

СДК дека Plavusa.17 супер ме застрвее

 

СДК штета е што му наоѓаме мани на животот, гоолема штета, не сме свесни што имаме.
Музиката има неверојатна сила да заживее некое чувство, некоја ситуација, многу влијае на нашата потсвест, страшно без неа би било тапа
Страшна работа е кога човек ќе го пушти мозокот на пасење, не за друго, тешко се прибира

 

Сакам да кажам дека за мене ситниците се премногу важни. Ситниците го прават животот. Некои од нив се навистина мали а носат преголема радост. Така на пример, фацата на брат ми кога си ја виде тортата и поклонот за роденден. Срцето ми се наполни и среќна сум... искрено, пресреќна.

 

СДК дека ја мрзам највише на свет мајка ми сите одат на забава само ја не идам пошто сум имала пет четворки на тромесечие,еден ден ми вели за тебе учиш а сега ми се дере

 

Е многу сакам кога одам кај мајка ми на работа! Кога ќе влезе некој од колегите во канцеларија и мајка ми гордо ќе ме претстави. Ми блескаат искрички во очите
Обожавам да и прелистувам по бирото, магнетите кои ги собира од патувања, канцелариските "асесоари" и омилениот дел, биографиите на кандидатите за работа
Еден убав сончев ден, се надевам да имам биро со мои отпечатоци на него, работејќи нешто што ќе ме исполнува.
А до тогаш, едвај чекам да стажирам летово

 

Ептен ми е мило што сум дел од Фемина, тука можам да плачам, да се смеам, секогаш има некој кој може да ме насмее, ислуша... Ја сакам Феминаа

 

Дволичност,завидливи луѓе колку ти душа сака ! Сите знаат да го изговорат зборот човек но ретко кој е тоа денес. Ја чекаат и најмалата работа за да искористат нешто против тебе и да удрат каде што најмногу боли,небаре тие знаат се. Но не е овде грешката,кај нас е,самите им го дозволуваме тоа. Неправди наоколу колку што ти душа сака,се додека не ги искусиш нема да знаеш да ги споделиш и пренесеш некому,се сеќавам кога еднаш мајка ми ми кажа "Во животот ќе се сретнеш со многу неправди,ќе ги поминеш,но јас никогаш нема да знам да ги ги објаснам претходно и да те подготвам за нив",и тоа е така,понекогаш се прашам до каде може да отиде човечката себичност,какви се тие чуѓе?
Подобри времиња конкретно за ова нема,нема ни да ги има

 

Сдк црешката доваѓа на крајот од тортата,
излегов на кратка прошетка и оп тој се појави ко мала основка се чувствувам




среќа, среќа ... вака било значи

 

Се чудам вака коа ќе си изникне од некаде, и тоа на постови за Челзи, кои толку ги презираше, и после сите препирања лани ова време. Несакам да ми никнува вака од нигде никаде, ми всадува сомнежи, ми прави проблеми во мозочево. Понекогаш се прашувам дали можеше поинаку да испадне целата работа, и сега да не бев со Мицко мој. Но знам, по било кој друг пат да тргнеше работата, овој е оној правиот.

Ех, далеко е Америка дете, далеко е Битола ако тргнеш пеш. Добро со воз не е. Ама шо ги ебам ќе ги сечам. И, да, не ми се скрши бичкијата.

 

Направивме и два месеци..
Почнавме и насмевки да даруваме, љубов да покажуваме.
Се ни е чудно, се ни е интересно.
Боже колку е убав овој живот, детето е најголемиот дар од бога , нема поубаво нешто, фала ти господе.
Ви посакувам на сите вакви моменти на срека и спокојство.

 

Брат ми' ми спреми вечера, БРАТ МИ еј! Не е можно, не е.
Добро, откако направи лом во кујната ми рече:
-Ричи, мислам дека имаш работа...
-Знаев!

 

Среќна сум, после долго време. И на некој начин сум му благодарна што знае и да ме натажи и да ме направи да се осеќам ко последно го*но, а потоа да ме направи пресреќна и да ме третира ко никој до сега и најдобро што може. Прекрасен е.

 

Никој не може да ги осудува моите избори, нити моето мислење...
Затоа што никој не ги пробал моите чувства, нити моите болки...

 

СДК дека е најтешко кога,некој што најмногу го сакаш без причина ти кажуват глупости и лаги,само заради тоа што ги слушат другите.И како после се да бидам среќна никако.