[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

Денес се осеќам ко дебил.
Одвај една лекција научив, одвај се сконцентрирав. Паметот ми лета на друго место.
Значи знам да бидам едно големо неорганизирано детиште што нема абер за ништо.
И го мразам тоа.
Треба да поработам на себе..

 

Тече вино мојим венама ...

СДК ... неочекувано, спонатно и убаво течат деновиве. Храна, вино и музика ... смеа и задоволство. Оптимистичко рапосложение ... пријатни разговори, драги луѓе и роднини. Брат ми донесе посебно и магично сонце со себе ... Фалеше ваков период, ваква атмосфера. Нека потрае. А денес татко ми имаше убава прослава на роденденот ... каква никогаш и немал. Заслужил, нека му се множат! Да ми е жив и здрав уште некоја деценија.
Моето лично богатство се тие тројца заедно со мајка ми.

 

СДК дека понекогаш човек мора да се помири со оние нешта за кои знае однапред дека се невозможни, без разлика колку многу истите ги посакува.

 

Хмм.... интересни полицајци , додека ја чекав на улица со кола мајка ми да собере пари од банкомат пред мене имаше полиција..... застанале еден дечко и му пишаат казна

Зашто , оти освен тоа што ставил 4 жмигавци дека кратко ќе се задржи ...наместо жена му он отишол да извади пари(оти бил возач) ....тој им објаснува дека жена му е 9ти месец трудна и да не ја мачи ...

П:
-"ама ти си возачот дечко."

Д:
-"Ама не разбираш , не сакам да ја мачам да станува од кола трудна е ...."

П:
-"Ај нека излезе , нека дојде тука кај колава да видиме...."

И искочи жената , дојде со полн стомак и видоа овие и го пуштија и рекоа веќе да не се повтори....


И си отидоа двете коли .....


"Macedonian Police ..... YEAHHHHHHHH "

 

Добив желба да чкртнам нешто во темава ама да не звучам досадно и не знам колку ќе успеам во тоа.
Имам планови, желби, мотивација и гледам дека има многу работи што сакам да ги направам само знам дека ќе треба време за тоа(дебилниов спејс ми кочи па мора по 2пати да го стискам за да ми раздели збор). Сакав да кажам дека животот тече, а јас имам многу работи недовршени...да можев се да постигнам одеднаш..
Звучам досадно знам, а се чудам како може во денешно време некому да му биде досадно покрај олку можности и технологија околу нас, и да не постоеше технологијава мене немаше да ми биде досадно, ама денес да ти биде досадно треба да си стар дедо да земаш пензија и да не знаеш што да правиш со остатокот слободно време(макар што и тие работат и знаат да си го исполнат времето убаво).
Една слика може да ти врати илјада спомени, ама истото го може и едно старо зафрлено цеде или плоча од грамофон.
Постов ми забега, сакав де да кажам дека се тече се се менува, ама некои работи остануваат засекогаш исти.
Спомените остануваат засекогаш исти, мирисот на јадење што се пече во релна, мирисот на кафе, мирисот на косена трева останува ист.

 

Сакам да кажам дека сум нова членка,а воедно и една добро позната стара .
Yawn is back !

Spoiler

имав проблеми со стариот акаунт заради мојата стара Е-меил адреса.

 

Дека сум многу возбудена.. се надевам дека конечно ќе си го средам животот и и јас ќе бидам среќно заљубена.. многу ми е мило што ме викна да се видиме на автобуска (без да знам дека таму се и неговите другари) и јас отидов и малку се засрамив но ми беше мило што не му е срам од мене (ако сфаќате што сакам да кажам) и што ме викна знајќи дека нема да се муваме или што било, зашто автобусот ќе стигне секое време и што ме бакна за првпат на јавно место и тоа во попладневни часови дека сакам да бидам со него и ќе направам Се што можам за да бидеме заедно!!!

 

Многу мразам лажење и криење. Е така!

 

Ми се пишува поезија. Ме фати огромна желба да излезам некаде во природа, може и некаде далеку од тука и едноставно да пишувам. Мислата преточена во збор е она што ме смирува, не разбира мајка ми.
Бев како диво животно изминатава недела. Сите ми сметаа, а всушност јас им сметав на сите. Је*ига, фаза ми е, ќе помине.
А вие, имајте прекрасна неделна вечер! Да ги проуживаме барем неколкуте часа што ни останаа од викендот.

 

СДК1:
Се пофалив на цел свет па морам и тука:
Си купив фустан за полуматура.
Немаше многу гужвања, пробување, шетање по продавници, во петокот влегувам по тренерки, а излегов со фустан, оу јеа.
СДК2:
Задутре идам на тродневна, фала Богу дојде и тој ден.
Мајка ми уште од сега ме пакува, и список ми направи да не сум изгубела нешто таму. Утре во шопинг за јадење, хигиенски средства, и то.
Одвај чекам, не знам како ќе заспијам утре.

 

СДК точно 1 година од моето форумско постоење
Колку ми е мило што сум дел од ова виртуелно семејство. Форумов ми е единствена тајна која ја немам споделено со никого, нешто што си го чувам само за себе криејќи се под псевдонимот.

Кога ми се плаче, ви кенкам.
Кога сум среќна, ви пеам и се смеам.
Кога ми е потребна помош, ја барам од вас.
Кога некому е потребна, секогаш сум расположена да помогнам.
Тука сме девојки, жени, женишча, па нормално е да има несогласувања и избувнувања.
Затоа простете ако некогаш сум ви згрешила нешто, не ми било намера.
Ви упатувам топли поздрави, и се надевам уште мноогу долго ќе се читкаме

Женски роду, останете такви какви што сте.. прекрасни!

 

Одвај чекам да дојде екскурзијата, да си се спакувам и да одам некаде, да видам нешто ново.
Колку ми е тенка границата помеѓу насмевката и солзата, речиси незабележлива, непостоечка.
Ете такво сум, емотивно, лесно ме погодуваат работите, е*аго..

Некни шетавме со мачорот низ град, и градот никогаш не ми бил поубав.
Не ги забележував луѓето, изразите на нивните лица, како да не се движев по тротоарот,
ами да лебдев потпрена на неговите рачиња.
И ми се приплака од радост. Лигаво држејќи го недојаденото крем бананче во раката си се расцмиздрив, му ја измачкав белата блуза на која се потпрев додека се стуткав и си се изнаплакав. Исто и он.
И двајцата емотивни дечурлани, некој од страна да не гледа ќе помисли дека живееме у некој филм.
Ама не, не живееме у никаков филм, уствари.
На нашиот Астероид е убаво, сите се добредојдени.
Среќна сум, да. Длабоко душата ми е исполнета.

Без разлика на се, знам дека има некој што ќе ме гушне.
Убаво ми е така.

Но понекогаш, во вакви денови, кога нема никој во мојата соба чии ѕидови ечат од мачканици на темперни боици, книгите со ненаучени лекции стојат непипнати, и само мајка ми влегува да ги спушти ролетните на прозорците, некој целофан ми го обвива срцето, ми ја изолира свеста од секојдневието, ми навираат сеќавања, ми се врзуваат сите времиња во јазол, и додека да ги расплеткам ... сешто ми мине низ главата. Фацичето ми скиснува, душата ми се празни, погледот ми ита во точки на неодреденост, со дланките ги притискам очите и во црнилото си го цртам космосот. Срамежливи ѕвездички блескаат зад моите зеници.. и сакам да се напијам дожд.

http://www.youtube.com/watch?v=z4PKzz81m5c

 

Само сакам да кажам дека мразам стереотипи.

А сега, одам светов да го лакирам проѕирно. И бестоа така најубаво блеска!

 

Готов ми е фустанот за апсолвентска, чевлите се одамна купени, но одразот во огледало не ми се допаѓа.
Има уште време до тогаш, но прв пат по со време си ги средив работите. Некои ситници ми фалат, но ќе ги набавам и тие до тогаш.

http://www.youtube.com/watch?v=uHw8FDX4UAo

 

Па ако не се отвараат теми со наслов ХЕЛП ве мооолам помошшшшшшшш дали сум бремена на секои 15 мин да не се викам Цигарче јас ! мислам сериозна сум

неможам да се препознаам и неможам,значи се што некогаш кажав дека нема да го направам еве сум јас,се во обратна насока брате,мислам стварно
дојдете да пушиме по една цигара пошто јас стварно незнам што ми е
СДК дека НЗ што СДК

 

Да си се пофалам дека и денес пулсирав срциња околу мене.

Уживам во моментите кога иако не ми се сите коцки на место, љубовта кон мама, баба, песот и Љ ме крепи и ме прави пресреќна. Не знам дали сум на небо или на земја, само знам дека барем за момент нозете не ми го допираат тлото. И уживам.

 

Ми дојде желба да си разгледувам стари слики, ме фати носталгија. Можеби звучи клише, ама си велам што убаво би било ако на пример повторно би била основно, полуматурантка и ако би го имала овој памет што го имам сега. Ама не може, едноставно секое време си носи свои работи, тоа е така и така мора да биде. Шта чеш ...

Поздравче

 

Сакам да кажаааамммм................................... фњуипфхшоиаејфиддмсеифсмдкефисоиефимн и така нешто слично

 

Ох,како ме погоди една тема. Језива случајност.

Туку, ептен се зафркавам оваа колоквиумска, но што да правам, посилно е од мене.
Никогаш не ми одело добро во одделување емоции,приватен живот,од работа,обврски и слични глупости.
Така и овој пат.
Но добро,сестра ми еднаш се мажи и тоа е тоа. Ми се ужива максимално, па макар паднала на се. Ќе учам цело лето, и онака собата ќе ми биде празна, од недела па натаму...

 

ме фати инает деновивееее
ќе ослабам и ќе имам тело какво што сакам, макар то било последно нешто шо ќе го напрам!!!
ќе им покажам на сите! да пукнат душманите




е кендис, совршенство.. сонувам да изгледам како неа, таа е мојот идол!