[СДК] Сакам да кажам...[Стара тема]

Денес тежок ден........ќе ги видиме резлутатите за два дена(ако се вратам )

 

во период од животот каде се ме гуши, здравјето ми е се покомплицирано-некои случувања се на нервна база, не можам да дојдам до работно место за да соберам пари и да продолжам со студиите-би требало да имам најголема поддршка од семејството, а не за секое денарче кавги по дома(ова со мајка ми) да гледа зошто момчето(кога го имав не ми го подарил ова-нешто поскапо, туку она-нешто поевтино) а најодвратно ми беше кога ми рече дека имав домакин покрај себе да не умеам да го задржам да беше таа на мое место ке си поднесуваше и ке си молчешезнам (арно и реков пред тоа, ако сакаш зет нека биде тој, ама јас веке не сум ти керка) а за медитација уште од самиот почеток секта мислеше дека е-неврорастроена, и во депресија и тоа длабока е, и како што можете да прочитате дека лечи комплекси на мене, ме смета за безвредно нешто,а во моето срце се повеке и повеке ми ствара ОМРАЗА(па ако некогаш би станала членка на некоја секта како на пр. црна ружа и би морала да убијам некој од моето семејство, тоа би била таа, а најверојатно после и би се самоубила)
и не само јас туку и татко ми приметил до сега не знам колку пати дека е незадоволителна од ништо
а најмногу сама си е крива за тоа-сега свакам дека се испливува на површина(од ненормален живот, од пореметено детство, тоа што морала да работи уште пред полнолетство,да им изигрува мајка на двете помали сестри, брак со погрешен човек-стравот дека ке остане сама и ред други работи-свакам дека НИКОГАШ во мојот живот не сум имала МАЈКА во вистински смисол на зборот,туку личност која го носи тој назив,грижејки се за моето здравје, и образование без другарски разговори, споделување тајни и сл.

 

Се прашувам, дали уште некој се нервира кога ќе наиде на луѓе кои не знаат ни една просто-проширена реченица да ја склопат на сопствениот, мајчин јазик, а за друго да не правам муабет?!
Да не се знаело основна комуникација да се воспостави!
Како овие луѓе се вработиле и како тоа некој упорно ги држи на истото работно место и им плаќа?! За што? За кафе паузите по 5 пати на ден?
Немам ништо против глупави или да речам помалку интелигентни луѓе, доколку се учтиви, и пристојни. Отсекогаш сум велела, дека што и да се случува, кога некој ќе настапи со насмевка и културно, немам причина да не се однесувам коректно со тој човек.
Ама да не знаеш една реченица да пишеш? Па уште и глупости ми испраќаш? И после зошто е тешкото кај нас? Три напред, едно назад. Ете зошто. И не само кај нас, секаде гледам дека цвета некомпетенција. Знае нокти да лакира, ја ставиле да управува луѓе и ја нарекле, директор. Директор за што бре?! За дремење на фејсбук и препраќање „смешки“ по мејл? Како не им е шубе пари да и плаќаат се чудам.
Колку што ме воодушевуваат успешни и паметни, компетентни луѓе кои си ја знаат работата, па дури ја работат и со љубов, толку и обратнопропорционално ме ужаснува фактот, колку има од другата страна такви кои безделничат, земаат плата за ништо и плус ќе ги најдеш на кафе низ град како мрчат - брат, тапа ми е на работа, али пари зиам, шо да се праи.

Не се нервирате? Јас да.

Море по една прачка за целосветскиот систем на НЕфункционирање. Затоа што ваквите им го заземаат местото на оние, кои можат тоа нивното да го сработат квалитетно и со љубов, а ете седат дома, или се заглавени на друго работно место, кое не им одговара.

Имам едно другарче, фризер. И нали, како на фризер, идам кај него за фенирање и за парче муабет, ми светна - човеков работи нон стоп од утро до вечер. Едвај наоѓа термин да ме смести некаде помеѓу некој и некој. И го прашав - ти си ја сакаш ли работата бе?
МНОГУ! како од пушка ми одговори.
И никогаш не ти се смачило од коса? Никогаш не си помислил дека ако измиеш уште една коса ќе повратиш?
Не! Никогаш!

Е за вакви луѓе ми е ќејф. И тоа ептен
А ова мулево што ми пиша сабајле нелогичен мејл со основни граматички грешки, и она другово кое треба да го сретнам за некое време, би ги поздравила и би им рекла - жити бога мењај работа и ослободи го своето место на некој друг. Ама под итно! За јас, тој, таа да не се нервираме при секоја комуникација со тебе, а и за некој друг да се пронајде можеби токму на твојата фотеља.

Тако ти је мала моја, кога сите сакаме да сме менаџери, а идеални сме за пиперки садење или месење пита.

 

Штом се решам сандали да носам, на времево му недостигаат моите кондурки/чизми до глужд.
Со книгата во раце, забележав како страните полека се затемнуваат. Готово помислив, видот почна да забегува. А што да видам, надвор темно чиниш квечерина.
Еве го истура како со кофа да сипува некој.
Нема врска, решив да не се замарам со троа покварено временце. Ќе облечам подлабоки кондурки, ќе земам зелен чадор и по пат ќе шлапкам во вирови како порано.
Их...

 

...дека трчав на физичко 2 километри без престан пред 20 минути и сеа ќе умрам

 

Ту би, или нот ту бе, некој мора да биде.

 

Синоќа за прв пат во мојот живот се опив. Ова ќе ми биде прв и последен пат. Започнавме со вино, па вотка, ред бул и на крај текилата ме дотепа. И јас не знам како сум си дошла сабајле дома.

 

Каква ноќ, спиев на шилици.Може имало само три, ама мене ми се тресеше цела ноќ, дали толку силно ми лупаше срцето, којзнае.
Ова беше најсилниот земјотрес кој сум го почуствувала некогаш, а во Кочани, па и на 5ти кат, каде што сите врати крцаат при најмало поместување на рамнотежа, беше страшно.
На крај си го земав кучето и легнав со него, нели демек ќе ме спаси тоа,пошто чувствува и си реков ако се умира нека се умира, нека се тресе, ако не да спијам оти утре тешко мене.
Сум заспала некако и кога ме стресе последниот, викам крај, ова сериозно е.
И така сега сум си ненаспиена, цело тело ми се тресе и срцето ми лупа посилно од умор.
Лек ќе примам после во вид на нови чевли.
И поздрав до оние како мене што живи не се при самата помисла на земјотрес, мајке ми тоа ми е најголем страв, после стравот да умрам гола да ме фати земјотрес на спиење.
Пу пу скраја да е уште еднаш.

 

^ и моето куче вчера цел ден трчаше наоколу, квичеше и лаеше.. Сабајле и јас сфатив зашто!

Штом овие три дена преживеав, завршив јас за цел живот!
Четри дена на милион матури, пиење од осум до рани зори, одење во школо, после школо пак матури.. Ама затоа бев со најмилите и најубаво си поминав! Слободна сум, среќна.
Се сторив stalker, си шмекам..
Незнам што да напишам од толку што ми е убаво!


И бај д веј... Мај, жити бога не ми се понашај ко декември!
Смараш ме и фејк си!
Ете така, ви испраќам од мојата среќа.. Имам доволно

 

Well, well..
Од каде да почнам.
Еве го и тој момент за кој зборував после секоја караница. Собава е празна и само моја. Сестра ми се омажи. Уште не ми се верува... Битно си поминавме прекрасно.

Друго, не знам дали е од многу обврски или од проклетите соништа, но чувствувам некоја тежина деновиве, само плачам, на секои две минути очиве ми се насолзени и никако да ми помине.
Се само црни мисли ми се вртат низ глава, од толку убавини, јас размислувам со саати за најлоши сценарија.

Заминувам сега да си направам топло кафе, како контраст на денов и да продолжам со учење.
Имајте убав ден.

 

Каков земјотрес бе падна топката на Рамос

 

Дожд и пљусак, а јас со точак од кај љубовта накај дома. Циркузи. Надвор е сепиа, чиниш е ноември и веќе фаќа квечерина.
А вчера ѕвезди броевме! И се смеевме дека крофните растат на дрвја. Настапот помина супер. Се видов со сите драги познаници, поети, друштва, професори. Подруми дефинитивно нејќам, ама затоа ми годат аплаузи. Прочитав тоа што имав, дадов изјава за Телма и се церекав ко полупијана во тоа темното амфитеатарче. Заклучок: Сета градба е правена како да бил некој под тешки дроги додека смислувал инфраструктура и ентериер. Бљак. А темата нели, за Мајка Тереза е ескапизмот, чистите тонови. Нејсе. За поетска трибина и настап, си послужи. Не знаев дека Брајт била во публика. Ти благодарам што си дошла!

Утрово го удавив во кафе и индиго пеперутки. Добивам идеи како да си ја остварам цела лична статус кво егзистенцијална ситуација. Никому ништо. Пишав два три мејла, одговорив на поканата за во Македонско радио и трептам ко некое задишано кутре.
Го љубам. Вчера домаќински ги понудивме гостите со слаткото од диви јагоди, пиевме на балкон, Месечина немаше, ама пак светевме. Му благодарам што ме најде, што го најдов.
И што ги толерира моите внатрешни немири. Многу нешта сакам да кажам ама ги голтам. И тоа што кога некој ќе ми каже дека сум здебелена, јас му враќам со - Фала и кај вас. Па пеки веќе.
Олабавени жици од гитара, таков е денов. Расклимана симфонија.
Не сум била на журка одамна. Но не знам дали е тоа причина за мојот насобран стрес. Секс, фала на прашање, супер. Дружби - и тоа има. Но, секогаш една коцка од мозаикот, секому фали.
Како инаку би сонувале?
Рафтингот за Тара некако ни падна во думи. Многу е ладно и не знам што ќе се реши. Но, пред секое патување, нормално е да имаме вакви ситуации. После банкротот на Малев и минус 30 степени во февруари пред Париз, се’ ми е нормално и минливо.

И да, си ја гушкам Трендафилка.
Знам дека и е смачено, и и праќам пуна дланка јагоди и верба дека ќе светне сонце.
За секого светнува. Мачно е трпението, но ќе биде.
Верувам.

 

http://www.youtube.com/watch?v=9Gpl48_AcOI
СДК, не верувам дека многумина ја разбираат песната али многу е убава, у секој случај горда сум на својата внука .. Браво Катее

 

СДК - Шо убао ми мина денот у школо. Не ме испрашаа по ништо, губевме италијански, утре не сме на школо, абе милини. Само ова временцето не заеба. Баш си испланирав по гости да си идам денес, оно му текнало да врме, башка и ме накисна додека да си дојдам до дома. Ама па и тоа по дожд да одиш без чадорче не е лошо. Си мислиш на убави моменти од живот, па некоја глупост што си случило, па засрамувачки момент па се смееш како улав, и луѓето шо брзаат да не ги накисне те гледаат боже си од Марс. Ама не сваќаат они колку е убаво тоа, не им теклнало да пробаат да одат по дожд, онака лагано, да не брзаат. Ќе ги намокрело, ќе настинале. Па што ако ме намокри ќе се исуши, за настинка веќе сум настината.

Утре не на школо, ама мораме да идеме да гледаме приредба у кино, Боже, Боже. Ама ајде да не се бунам добро е шо неаме настава.

 

животов е убав-преубав
само треба да знаеме да го живееме онака како што сакаме и баш така ни е преубаво и не прави среќни...
живејте и смејтесе

 

СД и Кажам на Реинбоу, ништо до моите 500 мислења уште само 133 Успеав вчера дури 7 мислења да напишам, кој е ко мене
Абе не дека немам што да пишувам ама 133 мислења за еден ден тоа е немогуча мисија.
Само што станав, ќе си варам какао, ќе си седам на фемина, ќе си читнам нешто и тоа.
Дечко ми само ми дава некои обавези, таман ќе си речам Хух, finally немам обврски и ете ти го него. Глупава и јас, му се пофалив синоќа дека сум слободна КОНЕЧНО и он да??? Е па супер да ти дадам една тема да побараш материјали Од сега па натака само ќе се жалам дека сум зафатена, дури и кога не сум.
Ме мрзи бе, денес ме мрзи да дишам, да можев ќе дишев со паузи
Него, убав ден ви посакувам.
Smile, it's not the end of the world! Баш...

 

Имам некој страв поврзан со сите работи што мајка природа ни ги сервира понекогаш. Колку уствари ние луѓето сме беспомошни....
По дифолт, со вечер како вчерашната, одат и гадни соништа. Сабајле, со кафето, го отворив соновникот на Фемина, од преголема љубопитност да знам дали имаа значење или психава ми била под притисок и стрес.
Се извињавам што вака јавно ќе кажам, ама соновникот е толку контрадикторен и без врска, што наместо нешто да разјасни, уште повеќе ме збуни.
А мразам да сонувам. Уште од мала сакав да сонувам срнички на ливади, виножита и сладоледи со големината на зграда, ама во досегашниве 20 уште не се случило да сонувам убав сон, ниту приближно на тоа што се надевам.
Ја замолувам мојата психа, ако сака нешто да ми каже индиректно, нека го направи тоа на друг, директен начин. Затоа што, мразам да се будам изморена и со триста прашалници на глава!

Ме чека книгата. И цел термос, речиси горко кафе, за ми дава погон.
Денес сакам да бидам мојот мачор и да те тегнам на секој објект со подлога за спиење, додека сите ме чешкаат.
Уште еден гаден вторник, во низата денови кои не вредат да се памтат.

 

После серијата земјотреси вчеравечер, толку сум ненаспана, што ми заменила 3966582 колачиња, торти и пици за 2-3 часа сагламски сон.
А денес.. Не врне дожд, туку некој не тушира со ладен туш одозгора. Се вратив накисната, ладно ми беше и уште не можам да се стоплам.
И ај што сум уморна и ладно ми е, треба да преведам скрипта од 20страни од англиски на македонски. За да биде уште потешко, тоа е скрипта за медицински факултет, со толку апстрактни поими што мислам дека од кинески поубаво ќе преведам.. А за биде па најтешко, скриптите се за сестра ми, така што не добивам ни денар за услугата!

Одам да се фрлам од Искрин мост. фалачаопријатно.

 

СДК дека не ми е денов нешо по ќејффф , најчесто знам да уживам у ваквово дождливо време ама денеска не ми се нешо чакрите у ред ... задњиот пат кога врнеше цел ден си го поминав под ќебенце заедно со господинот ,јадејки јогобела од праска, и јагода и по незнам по кој пат ги изгледав ПИЛА од кецот до седмицата again & again аааааа и не се жалам убаво ми беше ,кога сум со него секогаш и секаде ми е убаво

 

Само мене не мi се станува од ова компјутерот за да одам да јадам или има уште некој