Сакам да кажам... (без цитирања)

Си одам на шопинг и си мислам, ајде па што дека. Сум си заслужила. Купувам, излегувам и ко гомно се осеќам (ваљда дека прв пат си дозволувам, а не сум научена на вакви работи). Си терам по патот и што да видам - слаткарница. Ауу, значи какви слатки сум видела, какви ролати, овошни салати, индијанки, еклери.. триста чуда. За мерак си се најадов, си испив кафе, лимонада и си мислам будала една, иди си тука пак и бирај секогаш различни слатки. Посакав да имам слаткарница.

Чекам понеделник, да елиминирам еден кодош и гнаса што претура по мои лични работи. А ќе дочекам.

За викендов песнава оти на многу различни делови од животов ме потсетува, а сепак се сведува на едно исто..

What it meant to me will eventually
Be a memory of a time when I tried so hard

 

Иам надеж некако.

..ќе биде подобро за скоро. Само таа мисла ме крепи моментално.

 

Некогаш не смееш ни да се насмееш,ниту нешто на шега да го свртиш оти ќе те сечат в корен.Едноставно некои луѓе секој збор го земаат здраво за готово и оп одма те класифицираат во заостанати,не образовани,за бабини деветини дека само знаеш.Не бре,само малку смеа и зафркавање за полесно да се поминат некои маки,и тоа не со лоша намера.Арно ама кој да разбери....

 

Со негативци не би се дружела....

 

A ni ja nisam svetac,
Vec obican slepac
Sto kraj oba oka nije video
Da si ti... samo si ti... sunce ljubavi.

Ретко се наоѓа маж кој би го признал ова.

 

Вистина било.
Човек, доколку сака, може да промени се, но не и очите. Погледот останува секогаш ист.

 

Не можам да одолеам кога ќе видам вакви нешта и гледки.
Ми влева енергија и позитива

 

Едни од најубавите спомени од детството ми се школските екскурзии, кога не спиев цела ноќ пред тргнување.
Ми фалат деновите кога бев способна да почувствувам таква еуфорија

 

Некои луѓе кога ќе ги прочитам, од многу желба на 'висок стил' да се изразат, таква каша попара од зборови прават, што на крај ни самите не можат да си ја одгатнат смислата на изреченото.

 

Не бев порано себична, сакав да имав повеќе да дадам, верував во секој што ќе ме потапшаше по рамо и ќе ми речеше “ајде ќе биде” и ќе ги снема.
Сега истите тие се вртат околу мене,а мене ме нема.

 

Кога едни мислења се косат со мислењата на други, беспотребни се препукувања и кавги. Тоа се само мислења произведени од животот, опкружувањето и ерата у која живееме. На форумов има доста дрскост од мал број на членови и мислам дека е беспотребно толкава негативна енергија.

 

Од утрински mail пораки вакви ко овие денес од професорката дека семинарскиот труд ни бил одличен и имаме 10 цела група што сме го направиле. Нема врска што е изборен предмет и од 1 кредит, одма се осеќаш дека нешто корисно си правел иако седиш дома пред лаптоп по цел ден.
Сега вака.


Може на раат да идам да лешперам за денес.

 

Колку е лошо кога не можеш да кажеш што мислиш без да ти се нафрли цела багра како не си во право

 

Треба да се преброиме колку души останавме шо не ја објавивме елката накитена и украсеното дома по фб, инста и слично

 

Пандемијава ме научи нешто битно.
Во овој долг период на рестрикции, научив да се радувам на мали нешта, да се радувам на ситници. На мали нешта кои ме потсетуваат на некои подобри времиња, а претходно не сум ни ги забележувал.
И убаво е.

 

Слушам какви музички звуци се актуелни и благопријатни за тинејџерите (а богами и за повозрасни) денес и уште еднаш се уверив дека денешново општество подебилно не може да биде. Или да не велам два пати.

 

Како се викаат луѓето кои се душмани на сопственото дете/деца?
Само кога би знаела дека има посебен круг во пеколот за таквите, многу полесно би ми било.

 

Подобро доцна отколку никогаш. Подготвена сум за промени

 

СДК, вкусови се во прашање, но и некои вистини. Ми фалат повеќе строги, дисциплинирани, принципиелни луѓе.... се некои лигуши насекаде во последно време и после надвор бил светов од колосек. Епа ќе биде.

 

Постојат прости а едноставни луѓе, додека пак, постојат неверојатно прости ама комплицирани луѓе, плус во комбинација со покажување надмоќ, да му се поврати на човек.
Ете од овие вториве, од нив страда човештвото